Batı, dinin hayattan ayrılması fikri üzerine inşa edilmiştir.

The West is built on the idea of the separation of the deen from life.

Bu düşünce ya da temel hareket noktasına göre Batı, dinin insanların hayatındaki her etkisini ayırmıştır. Hayata dair kavramları bu temele göre yargılanmaya başlanmıştır. Buna uygun olarak Batılılar, bu temelden, bu temel düşünceyle aynı türden düşünceler geliştirmişlerdir. Böylece Demokrasi fikri, insanı bu üstünlüğü Allah ﷻ için değil, kendi üzerinde efendi kılmıştır. Böylece fayda fikri, eylemlerinin ölçütü hâline gelmiş; mutluluğa dair tanımları ise mümkün olan en büyük miktarda hazza ulaşmak olmuştur. Bireyin kutsanması fikri, özgürlüklerin kutsanması fikrine yol açmıştır. Batı, bu düşüncelere dayanan bir toplum kurmuş ve aynı zamanda ona aykırı her düşünceye karşı çıkmıştır. Bu düşüncelerin sonucu, Batılı insanların aradıkları mutluluk yerine sefalet yaşamaları olmuştur. Bu da doğaldır, çünkü insan eksiktir ve bu yüzden ne kendisi ne de başkaları için kanun koyabilir. Bencilliğin hüküm sürdüğü ve özgürlüklerin egemen olduğu bir toplum ancak hayvani olabilir; orada ormanın kanunu en üstün olarak hüküm sürer.

According to this idea or basis, The West banished every effect of the deen from the people’s lives. Its concepts about life began to be judged by this basis. In accordance with this, westerners developed thoughts from this basis, of the same type as this fundamental thought. Thus, the idea of Democracy made man the master over himself instead of making that mastery for Allah 􀀬. Thus, the idea of benefit became the criterion for their actions, and their definition of happiness became to attain the greatest amount of pleasure possible. It was the idea of sanctification of the individual, which led to the idea of sanctification of freedoms. The West established a society based on these thoughts, and at the same time, were opposed to any thought that contradicted it. The result of these thoughts was that the western people experienced misery, instead of the happiness they sought. This is natural, since man is deficient, thus is not able to legislate for himself or for others. The society in which selfishness prevails and freedoms dominate, such a society can only be animalistic, where the law of the jungle reigns supreme.

Sonra Batı, aklı serbest bıraktı. Keşfetmek ve icat etmek için yola çıktı ve böylece büyük bilimsel ve teknolojik atılımlar gerçekleştirdi. Doğruluğun mantığıyla değil, güç mantığıyla dünyaya hükmetmesini sağlayan güç araçlarını ele geçirmeyi başardı. Ardından kendini dünyaya dayatmaya başladı: önce maddi olarak, sonra fikri olarak. Başka bir deyişle, bir ülkeyi kontrol altına aldıktan sonra, çıkarlarına hizmet edecek yöneticiler atıyor ve kendisine uygun sistemleri empoze ediyordu. Medya ve eğitim müfredatları, Batı'ya, onun düşüncesine ve yaşam biçimine propaganda yapmak üzere kuruldu. Batı, kendi gücünün nedeninin hayata bakış açısı olduğuna onları ikna etmeye çalıştı.

Then The West gave free reign to the mind. They went to discover and invent things, thus it made huge scientific and technological breakthroughs. It managed to get hold of the means of power that enabled it to dominate the world by the logic of power and not logic of truth. Then it started to impose itself on the world, first materially and then intellectually. In other words, after controlling the country, it used to establish rulers who would serve its interests and impose the systems that suited it. The media and education curricula were established to create propaganda for The West, its thought and its way of life. It tried to convince them that the reason for its power is its viewpoint about life.

Sonra dünyayı kendi çıkarlarına uygun bir biçimde böldü. Böylece sanayileşmiş, üretici, güçlü, hâkim ve sömürgeci devletler ortaya çıktı; Batı bunlara ilerici ve gelişmiş diyor. Diğer devletler ise yoksul, tüketici, zayıf ve denetim altında olanlardır; Batı bunlara geri kalmış diyor. Batı bu ayrımı pekiştirmek için çalıştı ve bu devletlerin durumlarında herhangi bir değişikliğin ya da mevcut düzene karşı bir itirazın olmasını engelledi.

Then it divided the world in a manner that suited its interests. So you have states that are industrialised, producers, powerful, dominant and colonialist, which The West describes as progressive and advanced. Other states are poor, consumers, weak and controlled, and The West calls them backward. It worked to concentrate this division, and prevented any change in the circumstances of these states or disagreement with the status quo.

Sonra o, kendi ülkesindeki özgürlüklere alan tanıdı ve oradaki halkın siyasi istikrarın tadını çıkarmasını sağladı. Halkın temel ihtiyaçlarını güvence altına almasına ve bazı lüksleri, eşitsiz bir biçimde de olsa, yaşamasına imkân verdi. Aynı zamanda, yoksul ülkelerin ilerlemesini engelledi; onlara maddi güç sağlayacak bilimi esirgeyerek bunu yaptı. Birincil sanayileri kurmalarına izin vermedi, bu yüzden bu ülkeler onlara olan şiddetli ihtiyaçlarını sürekli duymak zorunda kaldılar. Bu ülkeleri yoksullaştırdı ve onları mallarının bir pazarı haline getirdi. Halklarını siyasi istikrardan ve güvenlikten mahrum bıraktı. Bunun nedeni, zengin sanayi ülkelerinin yoksul ülkeleri sömürge altına almak için kendi aralarında mücadele etmeleridir. Bu mücadele artık doğrudan değildir, birbirlerine savaş ilan edilmesi şeklinde yürümüyor. Bunun yerine mücadele, halkları birbiriyle çarpıştırarak ya da kontrol etmedikleri ülkede devrimler ve kargaşalar başlatarak yürütülüyor. Böylece güvenlik ve istikrar bozulur, halklar arasında nefret alevlenir. Hele bir ülkenin kendi halkı arasında ırkçılık, kabilecilik ve milliyetçiliği körüklemekten bahsetmeye bile gerek yok.

Then it gave free reign to the freedoms in its country and made the people there enjoy political stability. It enabled the people to ensure their basic needs and enjoy some of the luxuries, in a disparate manner. At the same time it prohibited the poor countries from advancing, when it withheld science from them, which would provide them with the material power. It prevented them from establishing primary industries, so they stay in dire need of them. It imporverished such countries and made them a market for its goods. It deprived their people from having political stability and security. That is because the rich industrial nations struggled amongst themselves to colonise the poor nations. This struggle is no longer direct, where wars are declared on each other. Rather the struggle takes place by making the people fight amongst each other, or by initiating revolutions and disturbances in the country that it does not control. Thus the security and stability is disturbed, and hatred flares up between the people. Not to mention inciting racism, tribalism and nationalism amongst the people of a country themselves.

Benzer şekilde batılı devlet, halkına tıbbi bakım, eğitim, işsizlik yardımı ve yaşlılıkta emeklilik maaşı gibi sosyal güvenlik hizmetleri sağlamıştır; oysa diğer milletlerde insanların bunlardan mahrum bırakıldığı görülmektedir.

Likewise the western state has provided for its people social security such as medicine, education, unemployment benefit and pensions in old age, while people have been forbidden that in other nations.

Ayrıca sömürgeciliğini çeşitlendirme yolunda, Uluslararası Adalet Divanı, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, Dünya Bankası ve Uluslararası Af Örgütü gibi dünya kuruluşlarını da kurmuştur. Diğer ulusların arasındaki mücadelelere müdahale etmek veya yoksul ulusların aldığı yardımları korumak için farklı milliyetlerden oluşan güçler oluşturmuştur. Yoksul ulusların işlerine gizli bir biçimde müdahale etmek ve bağlılık satın almak için Save The Children yardım kuruluşu ve Doktorlar Sınır Tanımaz (Médecins Sans Frontières) gibi örgütler ve kurumlar oluşturmuştur.

It has also established, by way of diversifying its means of colonisation, world bodies such as the International Court of Justice, United Nations Security Council, World Bank and the Amnesty International. It established forces of different nationalities to intervene in stopping struggles taking place between other nations or to protect aid given to poor nations. It established organisations and bodies to intervene in a covert manner in the affairs of poor nations and to buy allegiance, such as Save The Children aid organisation and Medicins Sans Frontiers (doctors without frontiers).

Gerçekten de dinin hayattan ayrılması fikri ve bundan doğan menfaat anlayışı, Batı'da sömürgeciliğin doğmasına yol açmıştır. Ancak bu sömürgecilik, geçmişte olduğu gibi ilkel biçimiyle ortaya çıkmamaktadır. Aksine, düşünceleri, araçları ve yöntemleri gelişmiş ve gizli bir sömürgeciliğe dönüşmüştür. Dışarıdan bakıldığında bir merhamet gibi görünür, ama içi bir işkencedir. Bu şekilde Batı, gerçekleri çarpıtmaya ve insanların özenmesi gereken ideal örnek, Müslümanların yüzlerini çevirmesi gereken kıble imiş gibi görünmeye başlamıştır. Sahip oldukları iyiliğin Demokrasiden ve özgürlükler fikrinden geldiğini iddia etmekten daha büyük bir aldatmaca ve ikiyüzlülük olamaz. Onlar, kendi cennetleri gibi bir yerde yaşamak isteyenlere sığınak ve yardım kaynağıdır. Aynı zamanda sömürgeciliğin gerçek yüzünü gizlemişlerdir: halkları sömürmek, kaynaklarına el koymak, onları yoksullaştırmak, teknik ve ekonomik açıdan geri tutmak, kaynakları ve ticaret için sürekli bir pazar olarak elde tutmak ve dünya üzerindeki hâkimiyetlerinin sebebi olarak görmek. Batı'nın ve sömürgeciliğinin hikâyesi uzundur; biz burada tartışmamıza fayda sağlayacak kısa bir özetini zikrettik.

Indeed, the idea of separating the deen from life and the notion of benefit, which arises from it, has led to the idea of colonisation in the west. However, this colonisation does not appear in its primitive image, as it was in the past. Rather, its thoughts, means and styles have developed and have become a hidden colonialism. On the surface it is a mercy, but inside it is torture. In this way, The West began to falsify the facts and appear as if it is the ideal example that the people should aspire to emulate, and it is the qiblah towards which the Muslims should turn their faces. There can be no greater deception and hypocrisy than to claim that the favour they have comes from Democracy and the idea of freedoms. They are the refuge and help to the one who wants to live in the like of their paradise. They, at the same time, concealed the true nature of colonialism; exploiting peoples and usurping their resources, impoverishing them, keeping them backwards technically and economically, and keeping them as a permanent market for its resources and trade, and the reason of its control over the world. The story of The West and its colonialism is long; we just mentioned a brief account of it that benefits our discussion.

Evet, Batı gerçekleri çarpıtmış, işleri altüst etmiş ve insanların gerçek algısını, onların görmesini istediği şeylerle bulandırmıştır. Böylece hayatta, "güç hak demektir" anlayışının yaygın olduğu yanlış genel düşünceler yerleştirilmiştir. Bu slogan, "güçlünün savı güçlüdür, zayıfın savı zayıftır" ilkesine dayanmaktadır. İşte burada ideolojik grubun ya da partinin rolü devreye girer: Meseleleri asıl hâline döndürmek, bakış açısını düzeltmek ve aldatmacayı durdurmak. Eğer grup bu gerçeklikten etkilenirse, doğru algısını kaybeder ve düşmanlarının önerdiği çözümleri önermeye başlar. Ancak gerçeğin doğru anlayışına ulaşır ve çözümü bulmak için Şeriat'e doğru yöntemle başvurursa, o zaman insanlara gerçek çözümü getirir ve insanları Batı düşüncesinin zulmünden İslam'ın adaletine taşıyabilir hâle gelir.

Yes, The West has twisted the facts, turned matters upside down and obscured the true perception of people with things that they wanted them to see. So false general thoughts have been established in life, in which the concept of might is right, is prevalent. This slogan is based on the principle: ‘the argument of the strong is strong and the argument of the weak is weak.’ The role of the ideological group or party comes here, to return matters to their original state, correct the viewpoint and stop the deception. If the group is affected by this reality, then it will lose the correct perception and it will propose the solutions its enemies are proposing. However, if it reached the true understanding of the reality and referred to the Shar’eeah in the correct manner in order to find the solution, then it will bring the true solution to the people, and become able to take the people away from the injustice of the western thought to the justice of Islam.

Bu girişten anlaşılıyor ki Batı'nın tek başına egemenliğe sahip olmasının sebebi, bilim ve teknolojide akla tam özgürlük tanımış olması, aynı zamanda diğer milletlerin maddi güç araçlarına sahip olmasını engellemiş olmasıdır. Nitekim sahip oldukları aşırı servet, demokrasiden değil; sömürgecilikten, farklı milletlerin kanının dökülmesinden ve kaynaklarının yağmalanmasından kaynaklanmaktadır.

From this introduction, we can see that the reason The West has the sole power is because it gave complete freedom to the intellect in science and technology, whilst at the same time it prevented other peoples from possessing the means of material power. Indeed, the excessive wealth that they have is due to colonialism, spilling the blood of different peoples, and the plundering of their resources; it is not due to Democracy.

Demokrasinin ne olduğu ve uygulanmasının sonuçlarına gelince; bu başka bir konudur.

As for what Democracy is and what the results of its implementation; that is another story.

"Din ile hayatın ayrılması" fikri, Batı'da Kilise'nin insanların hayat işlerine müdahalesinden doğan acılardan sonra ortaya çıktı. Bu müdahale din adına gerçekleşti; oysa Hristiyan dini bu konuda masumdu. Çünkü Hristiyanlıkta dünyevi meselelere dair bir yasama yoktur. Ruhban sınıfı, din adına baskıcı kanunlar koyuyordu ve bu da belirli tepkilere yol açtı. Birinci tepki dini tümüyle reddetmek oldu. Diğer tepki ise dini tanımakla birlikte onun hayattan ayrılması gerektiğini savunmaktı. Birinci fikir temelinde, bazı on yıllar geçip halk onların uygulanmasından acı çekince çöken, Sosyalist Devletler olarak bilinen rejimlere yol açan düşünceler kuruldu. İkinci fikir temelinde ise yıkılmanın eşiğinde olan, Kapitalist Devletler olarak bilinen rejimlere yol açan düşünceler kuruldu. Bunu hem düşünce hem de gerçeklik göstermektedir.

The idea of ‘separating religion from life’ came about in The West after the suffering that was caused by the Church’s interference in life’s affairs of people. The interference took place in the name of religion, though their religion was actually innocent of this. This is because in the Christian religion, there is no legislation for worldly matters. The clergy, in the name of religion, were legislating oppressive laws that led to certain reactions; the first reaction was to reject religion altogether. The other reaction was to recognize the religion, but that it had to be separated from life. On the basis of the first idea, thoughts were established that gave rise to regimes known as the Socialist States, which collapsed after some decades had passed and the people had suffered under their implementation. On the basis of the second idea, thoughts were established that gave rise to regimes known as the Capitalist States, which are on the way to ruin. This is indicated by the thought and the reality.

"Din ile hayatın ayrılması" fikri, insana yasama hakkı tanımış, dine ise bu hakkı tanımamıştır. Tanrı'nın varlığını kabul etseler de, onu toplumla ilgisi olmayan, toplum üzerinde hiçbir etkisi bulunmayan bireysel bir anlayışa dönüştürmüşlerdir. Onlara göre tanrının Allah, İsa, Buda ya da başka bir kişi olması arasında bir fark yoktur. Hiçbir dine ait olmayan bir inanca sahip olmakta da bir sakınca yoktur. Ancak her zaman işleri yöneten tek varlık insandır.

The idea of ‘separating religion from life’ has given man the right to legislate and prevented religion from having that right. Though they recognize the existence of God they turned it into an individual notion that has nothing to do with society and has no effect on it. For them, there is nothing wrong if the deity is Allah, Jesus, Buddha or any other person. There is nothing wrong with having a belief that is not from any religion. But all the time man is the only one who manages the affairs.

Onlar için bu fikir pazarlık konusu da değildir, yorumlanabilir de değildir. İnsan, onların görüşüne göre, kendi işlerini yürüten, bunları idare eden ve içgüdülerinin tatminini düzenleyen kişidir. Demokrasi fikri de bundan doğmuştur; bu fikir, 'halkın halk tarafından ve halk için yönetimi' anlamına gelir. 'Halkın yönetimi', halkın kendi efendisi olduğu anlamına gelir, yani

For them, this idea is not open to negotiation or interpretation. Man in their view is the one who manages his affairs, administers them and organizes the satisfaction of his instincts. It was owing to this that the idea of Democracy was born, an idea which means, ‘the rule of the people, by the people and for the people.’ ‘The rule of the people’ means the people are their own masters, i.e.

Yani yasa koyan, başka bir deyişle yasama yapan kişiler onlardır.

they are the ones who enact laws i.e. they are the ones who legislate.

"Halk tarafından" ifadesi, halkın kendi koyduğu kanunlarla yönetmesi anlamına gelir.

‘By the people’ means that people are the ones who rule by what they have legislated.

"Halk için" ise, bunun anlamı, halkın kendi koydukları yasalarla yönetilmesidir.

And ‘for the people’ means that it is the people who are ruled by what they have legislated.

Bu, onların görüşüne göre üç otoriteye karşılık gelir.

This, in their view translates into three authorities.

1 - Yasama yetkisi. Kanunları ve kuralları koyan, değiştiren, yürürlükten kaldıran ve uygulanmasını denetleyen yetkidir.

1 - The legislative authority. It is the authority that legislates laws and canons, amends them, abolishes them and monitors their execution.

2 - Yürütme yetkisi. Bu, genel yasayı veya halkın genel iradesini ve yasama yetkisi tarafından çıkarılan yasaları uygulayan organdır.

2 - The executive authority. It is the body that executes the general law or the general will of the people and the laws legislated by the legislative authority.

3 - Yargı yetkisi. Yasama yetkisinin çıkardığı kanun ve kurallara göre, önüne getirilen her şeyi yargılayan organdır.

3 - The judicial authority. It is the body that judges everything presented before it according to the laws and canons issued by the legislative authority.

Bunlar Demokrasinin temel özellikleridir. Bu temel niteliklerle ayırt edilen her sistemin demokratik bir sistem olduğu söylenebilir. Bunlardan tek bir niteliği bile eksik olan herhangi bir sistem demokratik bir sistem olarak adlandırılmaz. Bu özelliklerin en belirgini, halk egemenliği kavramıdır. Bu kavram, demokratik düşüncenin birincil dayanağı ve demokratik sistemlerin omurgası olarak kabul edilir.

These are the fundamental characteristics of Democracy. It is possible to say that every system that distinguishes itself by these basic attributes is a democratic system. Any system that lacks a single attribute from these is not called a democratic system. The most prominent of these characteristics is the concept of the sovereignty of people. It is considered the primary support of the democratic thought and backbone of the democratic systems.

Demokrasi İslam'da var mı? Demokrasinin bu gerçeği İslam'da mevcut mu? Eğer demokrasinin bu gerçeği İslam'da mevcutsa, o zaman "Demokrasi İslam'dandır", "Salih Halifeler demokrasiyi ilk uygulayanlardır" ve "Demokrasi, bize iade edilen kayıp malımızdır" diyebiliriz. Eğer bu gerçeklik mevcut değilse, o zaman demokrasi hiç İslam'dan değildir. Bu yüzden İslam'ın demokrasi hakkındaki görüşünü bilmemiz gerekir.

So, is there Democracy in Islam? Is this reality of Democracy present in Islam? If this reality of Democracy is present in Islam, then we can say that ‘Democracy is from Islam’ and ‘the Righteous Khulafah were the first to apply Democracy’ and that ‘Democracy is our lost property, which has been returned to us.’ If this reality is not present, then it is not from Islam at all. Consequently we must know Islam’s opinion regarding Democracy.

Gerçekten de demokrasi fikri, dinin hayattan ayrılması ilkesiyle, yani kendi temeliyle uyum içindedir. Ondan doğar ve aynı hükmü alır. Çünkü reddedilmiş bir temelin dalıdır ve ona inanan kişi kâfir sayılır. Dinin hayattan ayrılması fikrinin, Müslümanların temel inancı olan "Lâ ilâhe illallâhu Muhammedun Resûlullâh" ile çeliştiği bilinmektedir. Müslümanların akidesinden kaynaklanan ve onunla uyum içinde olan fikir ise şudur:

Indeed, the idea of Democracy is one that is in harmony with the idea of its basis, which is the separation of religion from life. It is born from it, and it takes the same rule. This is because it is a branch of a rejected basis, and the one who believes in it is considered a kaafir. It is known that the idea of separating religion from life contradicts the fundamental idea of the Muslims, which is ‘Laa ilaaha illallahu muhammadur rasoolullah.’ The idea that emanates from and is in harmony with the ‘Aqeedah of the Muslims is:

Şüphesiz hüküm yalnızca Allah'a aittir. O, yalnızca Kendisine ibadet etmenizi emretmiştir; işte doğru ve dosdoğru din budur, ama insanların çoğu bilmez. [TMQ 12:40].

“Indeed, the Hukm is only for Allah. He has commanded that you worship none but Him, that is the (true) straight religion, but most men know not.” [TMQ 12:40].

O'nun 􀀬 "…ama insanların çoğu bilmez." sözü, Âlemlerin Rabbi'nin hükmü konusunda çoğunluğun görüşüne hiçbir değer verilmeyeceğini ve yasama yetkisinin yalnızca Allah'a ait olduğunu anlatır. Dolayısıyla İslam sisteminde son söz Allah 􀀬'ındır. Emretme, yasaklama, helal kılma ve haram kılma, Yüce, Büyük, Her şeyi bilen, Her şeyden haberdar olan Allah'a aittir, hiçbir yaratılmışa değil. Allah 􀀬'ın yanında hiçbir birey veya grubun yasamada en küçük bir payı yoktur.

His 􀀬 saying; “…but most men know not.”, means that there is no consideration for the majority’s opinion as regards the decision of the Lord of the Worlds, and that legislation should be only for Allah 􀀬. Thus, in the Islamic system the final word is for Allah 􀀬. The order, prohibition, allowing and forbidding is for the One Who is Most High, Most Great, the All- Knowing, All-Informed and NOT for any creation. No individual or group has the slightest share in legislation beside Allah 􀀬.

Allah tek hüküm verendir; "Hüküm ancak Allah'ındır." [TMQ 12:40]. Allah'ın hükmünü geri çevirmeye hiç kimsenin hakkı yoktur; "Ve O'nun hükmünü geri çevirecek kimse yoktur." [TMQ 13:41]. Öyleyse Demokrasinin karanlık gecesi, İslam'ın parlak gündüzüyle nasıl kıyaslanabilir? Allah (SWT) açık ayetlerinde şöyle buyurur: "Eğer yeryüzündekilerin çoğuna uyarsan, seni Allah'ın yolundan uzaklaştırırlar. Onlar yalnızca zanna uyarlar ve yalnızca yalan söylerler." [TMQ 6:116]. O (SWT) şöyle buyurur: "…Hoşlanmadığınız bir şey sizin için hayırlı olabilir, hoşlandığınız bir şey de sizin için şer olabilir. Allah bilir, siz bilmezsiniz." [TMQ 2:216].

Allah is the only One Who gives judgment; “Indeed, the Hukm is only for Allah.” [TMQ 12:40]. No one has the right to put back Allah’s judgment; “And there is none to put back His Judgment.” [TMQ 13:41] So how can the dark night of Democracy be compared with the shining day of Islam? Allah 􀀬 states clearly in his explicit ayaat; “And if you obey most of those on earth, they will mislead you far away from Allah’s Path. They follow nothing but conjectures, and they do nothing but lie.” [TMQ 6:116]. He 􀀬 says; “…and it may be that you dislike a thing which is good for you and that you like a thing which is bad for you. Allah knows but you know not.” [TMQ 2:216].