Müslüman, Allah'a, O'nun elçilerine ve İslam akidesinin tamamına iman etmekle yükümlüdür; yani Allah'a, meleklerine, kitaplarına, elçilerine, Ahiret gününe ve kader ile kaza'ya, yani hayırın da şerrin de Allah'tan olduğuna iman etmek ve Kitap ile Sünnet'te kesin bir biçimde gelen her şeye inanmaktır.

The Muslim is required to have Imaan in Allah 􀀬, His messengers and the whole of the Islamic ‘Aqeedah; ie the belief in Allah 􀀬, His angels, Books, Messengers, in the Last Day and al-qadhaa wal-qadar, that both good and bad are from Allah 􀀬, and believe in whatever has come in the Kitaab and Sunnah in a decisive manner.

Dolayısıyla iman, her Müslüman üzerine farz-ı ayn (kişisel bir yükümlülük)tür. Her Müslüman, imana genel olarak inanmakla yükümlüdür ve onun temelini bilmesi gerekir.

Thus, Imaan is fard ‘ayni (a personal obligation) on every Muslim. He is required to believe in it generally and he must have its foundation.

Böylece kişi, her şeyin Yaratıcısı olan ve O'na benzer hiçbir şey bulunmayan Allah'ın varlığına iman etmekle yükümlüdür. Kemal sıfatlarına sahip olan ve her türlü eksiklikten münezzeh olan Allah'a; evrende bulunan her şeyin, üzerinde hayatın kurulduğu her şeyin ve insanın ihtiyaç duyduğu her şeyin Kadir olan Allah'tan olduğuna iman etmekle yükümlüdür. Yeryüzünde ya da gökyüzünde hiçbir şey O'nun kudretinden kaçamaz; hiçbir şey O'nun iradesine ve ilmine karşı gelemez. O, gerçekten ibadet edilmeye layık tek ilahtır; sığınılacak yalnızca O'dur, boyun eğilecek yalnızca O'dur ve huzur yalnızca O'nun rızasıyla gelir. Müslüman bu temele sahip olduğunda, Allah'a iman etmiş olur. Ayrıca Muhammed ﷺ'in Allah'ın Resulü olduğuna, İslam dinini Allah'tan bir vahiy olarak getirdiğine ve bunu kendi dehası ya da zekâsıyla değil, Allah'tan aldığı şekilde getirdiğine, Rabbinden tebliğ ettiği şeylerde ise masum olduğuna iman etmekle de yükümlüdür.

Thus, he is required to believe in the existence of Allah 􀀬, the Creator of everything and that there is none like Him. The One who has the attributes of perfection and from Whom any deficiency is removed, and that whatever is in the universe, and whatever life is established upon, and needed by man is from Allah al-Qadeer. Nothing on the earth or in the sky can escape Him; nothing can go against His Will and Knowledge. He 􀀬 is the only One to be truly worshipped, in Whom alone is the seeking of refuge, to Whom alone is the submission, and with His Pleasure alone comes tranquillity. When the Muslim possesses this foundation then he has obtained the Imaan in Allah 􀀬. He is also required to believe that Muhammad 􀁕 is the Rasool of Allah, who has come with the deen of Islam as a revelation from Allah 􀀬 and not through his genius or intelligence, and that he is infallible in what he conveyed from his Lord.

Allah'ın diğer Elçilerine ve Kitaplarına, meleklere, Ahiret Gününe ve kader ile kaza'ya genel olarak iman etmelidir.

He should believe in the rest of the Messengers of Allah and His Books in a general manner, in the angels, the Last Day and in al-qadhaa walqadar.

Bunlar imanın temelleridir; kim bunları kabul ederse, ayrıntıların bazılarını kaçırmış olsa bile mümin olur. Tabii ki bu, imanına aykırı bir şey yapmadığı veya inanmadığı sürece geçerlidir. Bu iman artar ve azalır; dolayısıyla bu, sağlam bir bağlılığı ve doğru bir davranışı sürdürmeyi gerektirir.

These are the foundations of Imaan, whoever acknowledged them becomes a believer, even if he has missed some of the details - of course this is as long as he does not undertake or believe in anything that violates his Imaan. This Imaan, however increases and decreases, consequently this requires strong adherence and maintaining an upright behaviour.

Böylece, mü'min Allah'ın evrensel ayetleri ve vahiy yoluyla indirdiği âyetleri üzerinde ne kadar çok düşünürse, Allah'a olan inancı hayatta o kadar güçlenir ve etkili hale gelir. Dolayısıyla bir Müslüman, Allah'ın yaratılışı, bu yaratılışın kusursuz düzeni, Yaratıcısının kudreti, hikmeti ve ilmi üzerinde ne kadar çok düşünürse, imanı o kadar kuvvetlenir ve bu Yüce Yaratıcıya olan bağlılığı o kadar artar.

Thus, the belief in Allah 􀀬 strengthens and becomes more potent in the realm of life, when the believer contemplates more about the universal signs and the revealed verses of Allah 􀀬. So the more a Muslim thinks about the creation of Allah 􀀬 and the precision of its composition and the power of its Creator, His wisdom and knowledge, the more his Imaan strengthens and his sanctification to this Mighty Creator increases.

İnsan, Allah'ın kendisine bahşettiği nimetleri ne kadar düşünür, onları saymaya ve gafil olduğu şeylere dikkatini çekmeye ne kadar çalışırsa, bu Yüce İlah'a o kadar yaklaşır; O'na hamd eder, O'na şükreder ve O'na itaat eder. Müslüman, Yaratıcı'dan başka her şeydeki eksikliği ve kendi ihtiyacını ve zayıflığını ne kadar düşünürse, yalnızca bu Yaratıcı'ya ibadet etmeye, O'na itaat etmeye ve O'na boyun eğmeye o kadar acele eder.

The more that man contemplates the bounties that Allah 􀀬 has bestowed upon him, and the more he tries to count them and draw his perception to what he was heedless of, the nearer he draws to this Noble Ilaah, praising Him, thanking Him and obeying Him. The more the Muslim thinks about the deficiency in everything other than the Creator and about his need and weakness, the more he hastens towards worshipping, obeying and submitting to this Creator only.

Aynı şekilde Allah'ın Rasûlü'ne ﷺ olan iman da artar ve azalır.

Likewise the belief in the Rasool of Allah 􀁕 increases and decreases.

Böylece Müslümanın Kur'an bilgisi arttıkça, bu Kur'an'ın Allah'tan başkasından gelmediğine olan inancı da artar; dolayısıyla Muhammed ﷺ'in Allah'ın Elçisi olduğuna dair inancı da artar. Benzer şekilde, Allah Rasulü ﷺ'in siyerini, hayatını, Allah yolunda çektiği sıkıntıları ve konumunu düşündükçe, Allah Rasulü ﷺ'e olan sevgisi ve bu büyük Peygamber'in şahsiyetine bağlılığı da artar.

So the more the Muslim’s knowledge of the Qur’an increases, the more his conviction that this Qur’an is not from anyone other than Allah 􀀬 increases, and hence his conviction that Muhammad 􀁕 is the Messenger of Allah also increases. Similarly, as he contemplates the Sirah of the Rasool of Allah 􀁕, his life, the suffering he underwent in the Path of Allah 􀀬 and his position, the greater his love for the Rasool of Allah 􀁕, and his attachment to the personality of this great Prophet increases.

Sonuç olarak, onun Allah'a itaat etme çabası ve Allah'ın Resulü ﷺ'nün hayatı boyunca taşıdığı aynı kaygıyı taşıma gayreti de artar.

Consequently his endeavour to obey him and carry the same concern the Rasool of Allah 􀁕 carried thoughout his life also increases.

Aynı şekilde Ahiret gününe iman konusunda da durum böyledir. Müslüman, çocukları ak saça çeviren, her emzikli annenin emzirmeyi unutmasına, her hamilenin yükünü düşürmesine ve insanların yaşanan dehşetten sarhoş gibi göründüğü Kıyamet gününün hallerini ne kadar çok düşünürse, Allah'ın kendisine haber verdiği bu görülmemiş manzara onu o kadar korkutur ve sonuç olarak o günün dehşetinden kurtulmak ister, bu yüzden o gündeki güvenlik yollarını arar. Mümin, Allah'ın kalıcı rahatlık ve sonsuz mutluluk bakımından mü'minler için hazırladığı Cennet'i anlatan ayet ve hadisleri ne kadar çok düşünürse, dünyanın lezzeti gözünde o kadar küçülür ve o yüce Cennet'e duyduğu özlem artar. Ayrıca mümin, Cehennem'i ve Allah'ın kâfirler ile günahkârlar için hazırladığı acı azap ve ebedi ateşi anlatan ayet ve hadisleri ne kadar çok düşünürse, bu azaptan duyduğu korku da o kadar büyür. Bu sebeple gözünde hayatın cezalarından ve acılarından duyduğu korku azalır ve Cehennem'e götüren sebeplerden kaçınmaya başlar; bu, onu zalimlerin zindanlarına götürse ve sırtını kamçılarıyla dövülmeye maruz bıraksa bile. Böylece kalp İman'a bağlandığında, bedenin organları bilinçli bir itaat ve güçlü bir bağlılıkla Allah'a karşılık verir. Ahiret mümin'in gözünde ne kadar öne çıkarsa, dünya ona o kadar değersiz görünür. İman güçlendikçe bağlılık da buna bağlı olarak güçlenir ve mümini, karşılaştığı her türlü zorluk ve sıkıntıya rağmen söz ve davranışlarında sebat etmeye destekler.

The same holds for the belief in the Last Day.When the Muslim thinks more about the conditions of the Day of Judgement, which makes children grey headed, every nursing mother forget her nursing, every pregnant one drop her burden, and the people look as if they are drunk from the fear of what is taking place; this unseen scene which Allah 􀀬 has informed him about terrifies him, and as a consequence he wants to avoid the terror of that day and thus seeks the means of safety on that day. The more the believer contemplates the ayaat and ahadith which talk about Jannah and what Allah 􀀬 has prepared for the believers in terms of the lasting comfort and eternal happiness, then the smaller the delight of the dunya becomes in his eyes and his yearning for that sublime Paradise increases. Also, the more the believer ponders over the ayaat and ahadith regarding the Hellfire and what Allah has prepared for the disbelievers and sinners of painful torment and the eternal fire, the greater becomes his fear of this punishment. Hence fear of life’s punishments and pains diminishes in his eyes, so he starts to avoid the reasons which lead one to enter the Hellfire, even if that led him to the prisons of the zaalimeen (oppressors) and exposed his back to be beaten by theis whips. Thus, when the heart ties itself around Imaan, then the organs of his body respond to Allah 􀀬 in aware obedience and strong commitment. The more the Aakhira becomes prominent in the eyes of the believer, the more the dunya seems immaterial to him. When the Imaan becomes stronger, the adherence consequently becomes stronger, and supports the believer to stay firm in his speech and action, whatever the hardships and difficulties he faces.

Allah'a olan iman (imân), Allah'tan başka her türlü ortağa, hangi biçimde ya da suretle ortaya çıkarsa çıksın, ister put olsun ister fikir, küfrü (inkâr etmeyi) gerektirir. Kur'an, put tapıcılarına ve bu inançların taşıyıcılarına karşı mücadele etmiştir.

Imaan (belief) in Allah needs to be accompanied by rejection (kufr) of all other rivals, whatever forms and images they may take, whether they are idols or thoughts. The Qur’an confronted the idol worshippers, and the carriers of these concepts:

"Dedi ki: 'Kendi yonttuğunuz şeylere mi tapıyorsunuz? Oysa sizi de yaptıklarınızı da Allah yaratmıştır'" [Saffat, 37:95-96]; O (SWT) şöyle buyurdu: "Hiç Lât'ı, Uzzâ'yı ve üçüncü olarak Menât'ı düşündünüz mü?

“He said: ‘Do you worship that which you (yourselves) carve?’ And Allah has created you and what you make” [TMQ 37:95-96]; He 􀀬 said; “Have you then considered al-Laat and al-’Uzza, and Manaat, the other third?

"Onlar için erkekler, O'na (Allah'a) kızlar mı? Bu, gerçekten en haksız bir bölüşümdür!" [TMQ 53:19-22]; ve O (SWT) şöyle buyurmuştur: "Ve dediler ki: 'Bu dünya hayatımızdan başka bir şey yok; ölürüz ve yaşarız, bizi ancak ed-Dehr (zaman) helak eder.' Oysa bunun hakkında bir bilgileri yoktur, sadece zanda bulunuyorlar. Açık ayetlerimiz onlara okunduğunda, delilleri yalnızca şunu söylemekten ibarettir: 'Eğer doğru söylüyorsanız, ölmüş atalarımızı geri getirin!' De ki: 'Allah sizi diriltir, sonra öldürür, sonra da hakkında hiç şüphe olmayan Kıyamet Günü'nde sizi bir araya toplayacaktır. Ancak insanların çoğu bilmez.'" [TMQ 45:24-26] Dolayısıyla Allah (SWT)'tan başkasına olan iman batıldır. Bu iman terk edilmeli ve reddedilmelidir. İman nasıl düşünce ve tefekkür gerektiriyorsa, küfür de aynı şekilde düşünce ve tefekkür gerektirir. Önceki ayetler insanların akıllarını düşünmeye teşvik eder ve onlardan kafirlerin inançlarının gerçekliğini tefekkür etmelerini ister; böylece bunların hepsinin batıl olduğuna kesin bir kanaat getirsinler ve Tağut'u gerçekten reddedebilsinler. O (SWT) şöyle buyurmuştur: "Kim Tağut'u inkar edip Allah'a iman ederse, kopmayacak en sağlam kulpa yapışmış olur. Allah işitendir, bilendir." [TMQ 2:256]. Tıpkı düşünce ve tefekkürün Allah'a iman etmenin bir yolu olması gibi, Tağut'u reddetmenin de bir yoludur. Müslümanın sağlam kulpa yapışıp doğru hidayeti elde edebilmesi için ikisi de ondan gereklidir.

Is it for you the males and for Him females? That indeed is a division most Unfair!” [TMQ 53:19-22]; and He 􀀬 said; “And they say: ‘There is nothing but our life of this world, we die and we live and nothing destroys us except ad-Dahr (time).’ And they have no knowledge of it, they only conjecture. And when Our Clear Verses are recited to them, their argument is no other than that they say: ‘Bring back our (dead) fathers, if you are truthful!’ Say (to them): ‘Allah gives you life, then causes you to die, then He will assemble you on the Day of Resurrection, about which there is no doubt. But most of mankind know not.’” [TMQ 45:24-26] So the Imaan (belief) in other than Allah 􀀬 is false. It must be discarded and rejected. Just as Imaan requires thought and contemplation, likewise Kufr as well requires thought and contemplation. The previous ayaat motivate the minds of men to think, and ask them to contemplate the reality of the beliefs of the Kuffar so that they gain certainty that these are all false, and so that they can truly reject the Taghut. He 􀀬 said; “Whoever disbelieves in Taghut and believes in Allah, then he has grasped the most trustworthy handhold that will never break. And Allah is All-Hearer, All- Knower.” [TMQ 2:256]. Just as thought and contemplation is a means to believe in Allah 􀀬, likewise it is also a means to reject Taghut. Both are required from the Muslim so that he can grasp the firm handle and obtain the correct guidance.

Bu İman, her Müslümandan istenen ve onu buna bağlı kılan şeydir.

This Imaan, required from every Muslim, makes him committed to it.

Allah'a iman eden ve batıl olan her şeyi reddeden kimse, bu büyük İlah'a, Yaratıcı'ya, el-Kadîr (her şeye gücü yeten) olana yönelir. Böylece O'nu sever, O'ndan korkar, O'nun rahmetini diler ve O'na ibadet eder. T h e i m p o r t a n c e o f I m a a n i n c o n v e y i n g t h e d a ’ w a h u 4 1 Note: The garbled trailing text is a heading-like fragment; I have transliterated it faithfully below rather than omitting it. T h e i m p o r t a n c e o f I m a a n i n c o n v e y i n g t h e d a ’ w a h u 4 1 → T h e i m p o r t a n c e o f I m a a n i n c o n v e y i n g t h e d a ’ w a h u 4 1

Whosoever believes in Allah 􀀬 and discards all that is false, will find himself leaning towards this great Ilaah (God), the Creator, al-Qadeer (the All-Able). Thus, he loves Him, fears Him, desires His Mercy, worships T h e i m p o r t a n c e o f I m a a n i n c o n v e y i n g t h e d a ’ w a h u 4 1

Onu ve Onun emirlerine uyar. Bu durum Müslümanda Allah'ın sevdiğini sevme, Allah'ın nefret ettiğinden nefret etme duygusunu doğurur. Müslüman hayatı boyunca, Allah'ın kendisine bahşettiği nimetler ve üzerine yağdırdığı lütuf için O'na şükretmek üzere yönelir. Kendisinin zayıf ve güçsüz olduğunu, işlerini yürütecek Zat'a muhtaç bulunduğunu fark ettikten sonra neden böyle yapmasın ki? Eğer Allah olmasaydı, doğru yola iletilmez, doğru yol üzere olmaz ve işleri iyi gitmezdi. Böylece Allah'ın emrine uyarak iyi bir hayat sürer, Allah'ın zikrinden yüz çevirerek ise sefil ve perişan bir hayat yaşar, bu dünyayı ve ahiretini kaybeder. Dolayısıyla iman, kaçınılmaz olarak itaate ve takvaya yöneltir. Bu da her Müslümanı Yaratıcısına yönelmeye, O'na ibadet edip itaat etmeye, O'nu kızdıran her şeyden sakınmaya ve O'nun razı olacağı her şeyi yapmaya istekli kılar. Peki Allah'ı hoşnut eden nedir, O'nu kızdıran nedir? Şüphesiz Allah'ı hoşnut eden, Şâri'in Müslümanlar için belirlediği ve onlara uymalarını emrettiği birçok maruf aracılığıyla O'na itaattir. Allah'ı kızdıran ise yine Şâri'in belirlediği ve onlara kaçınmalarını emrettiği birçok münker aracılığıyla yapılan isyandır.

Him and follows His orders. This generates in the Muslim the love of what Allah 􀀬 lives, and the hatred of what Allah 􀀬 hates. The Muslim in his life would then turn to Allah 􀀬 to thank Him for what He bestowed upon him, and the grace that He brought upon him. Why would he not do so, having realised that he is weak and incapable, in need of the One who manages his affairs? If it was not for Allah 􀀬, he would not have been guided, he would not have upon the right path, and his affairs would not have been good. Thus, by following the order of Allah 􀀬 he lives a good life, and by turning away from the zikr of Allah 􀀬 he lives a miserable and wretched life, and he loses this world and the Hereafter. Thus, Imaan inevitably drives towards compliance and taqwa. This makes every Muslim turn to the Creator to worship Him and obey Him, abstain from anything which angers Him, and makes him eager to do whatever will please Him. So what pleases Allah 􀀬 and what angers Him? Indeed, what pleases Allah 􀀬 is the obedience to Him, which is through the many ma’roofaat the Legislator determined for the Muslims and ordered them to comply with. What angers Allah 􀀬 is disobedience, which is through the many munkaraat the Legislator also determined, and ordered them to abstain from.