Hangi yöntemle Allah'ın indirdiği hükümlerle hükmetmenin kurulmasını istiyorsak, Müslüman bilinçle, Allah'tan gelen hidayet ve nurla hareket etsin diye, bu yöntemi izlemeye ilişkin şer'î hükümleri araştırmalıyız. Allah 􀀬 şöyle buyurmuştur: "Bu benim yolumdur: Ben ve bana uyan kimseler, bir basiret üzere Allah'a çağırırız." [TMQ 12:108] Şöyle denilmemelidir: "Şer'ın tabiatı, Müslümana bir şeyin hükmünü açıklayıp, yöntemin seçimini onun aklına, durumuna ve maslahatın gerektirdiğine bırakmaktır; o da uygun gördüğü yöntemi izler." Bu söz, Allah 􀀬'ın İslam Devleti'nin kurulmasını emrettiği ve bunu farz kıldığı anlamına gelir. Böylece ümmetin çabaları farzın gerçekleştirilmesine yöneltilmiş olur, ancak kurulma yöntemi Müslümanlara bırakılmış olur. Bunu iddia etmek doğru değildir, çünkü şer'at bu konuyu (yöntemi) bırakmamış ve insanlara bu konuda bir seçim hakkı vermemiştir.

When we wish to follow the method which will establish the ruling by what Allah 􀀬 has revealed, we must search for the Shar’ee rules related to following this method, so that the Muslim proceeds with awareness, guidance and light from Allah 􀀬. He 􀀬 said; “This is my way: I invite unto Allah with awareness, I and whosoever follows me.” [TMQ 12:108] One should not say; “It is the nature of the Shar’a to clarify to the Muslim the rule of a thing and then leave to his mind, his condition and whatever is required by the benefit (maslahah) to follow the method which he sees appropriate.” This would mean that Allah 􀀬 has ordered the establishment of the Islamic State and made it fard. So the efforts of the Ummah must be focused on establishing the fard, however the method of its establishment is left to the Muslims. That should not be claimed since the Shar’a did not leave the matter (of the method) and did not give people a choice regarding it.

Bu, Şer'î hükümlerin doğasına aykırı olduğu için yanlıştır.

This is incorrect because it contradicts the nature of the Shar’ee rules.

Şer'î bir kural yoktur ki bir sorunun çözümünü ele alsın, ancak Şeriat o kuralla ilgili pratik şer'î hükmü açıklamasın ve tamamlamasın; bu kuralın nasıl uygulanacağını ve hayatın gerçekliğinde nasıl tatbik edileceğini izah etmeksizin.

There is not a Shar’ee rule that deals with the solution of a problem without the Shar’a clarifying the practical Shar’ee rule relating to it and completing it, by explaining the manner of implementing this rule and applying it in the reality of life.

Bu nedenle, İslam'ın düşünceleri ve hükümleri, pratik bir yöntemden yoksun olduklarında, insanların kitaplarında, zihinlerinde ve hayal dünyalarında yer alan idealler haline gelir; herkes bunlardan entelektüel bir zevk almak için söz eder, ama bunların hiçbir meyvesi olmaz.

Thus, the thoughts of Islam and its rules, if they lack a practical method, turn into ideals found in books, minds and imaginations of people, where everyone talks about them for intellectual enjoyment, but which bear no fruit.

Böylece Allah 􀀬, Şeriat'ında insanların sorunlarına çözümleri açıklamıştır. Bu nedenle onlar için, hayatlarının tüm işlerine dokunan sistemler indirmiştir. Allah 􀀬, insanın bütün içgüdülerini ve organik ihtiyaçlarını İslam Akîdesi ile ve ondan çıkan sistemler bakımından karşılamıştır. Dolayısıyla İslam bir açıklama ve açık bir mesajdır. Bununla da yetinmemiş, bu çözümlerin hayatın gerçeğinde uygulanmasını ve yerine getirilmesini amaçlayan başka Şer'î hükümler de indirmiştir; öyle ki İslam, hayalî bir felsefe veya salt bir öğüt ve nasihat olarak kalmasın. Bu yüzden Resûlullah ﷺ, yalnızca Rabbinden (mesajı) tebliğ eden biri değil, aynı zamanda bu mesajı uygulayan bir yönetici ve icra edici idi. Resûlullah ﷺ, yalnızca Allah 􀀬'ın tek ilâh olarak ibadet edilmesi gerektiğini açıklamakla yetinmemiş, bunu gerçekte kurmak için çalışmıştır. Nitekim insanları Allah 􀀬'a davet etmiş ve Sahâbe cemaati (kutla) onunla birlikte Mekke'de İslam Devleti'ni kurmak için çalışmıştır.

Thus, Allah 􀀬 clarified in His Shar’a the solutions to the problems of people. Hence He has revealed systems for them, which touch upon all their affairs of life. He 􀀬 satisfied all the instincts and organic needs of man with the Islamic ‘Aqeedah, and whatever emanated from it in terms of systems. Thus, Islam is a clarification and a clear message. Thereafter, He 􀀬 was not content with that, rather he revealed other Shar’ee rules whose purpose was to make these solutions implemented in the reality of life and executed, so that Islam does not remain as a fanciful philosophy or mere admonition and exhortation. That is why the Messenger 􀁕 was not only someone who conveyed (the Message) from his Lord, but in addition to that he was a ruler and executer who implemented this message. The Messenger 􀁕 was not content just to make clear that Allah 􀀬 is the only God to be worshipped, rather he worked to establish this in the reality. Thus, he invited people to Allah 􀀬 and the kutla (group) of the Sahabah worked with him in Makkah to establish the Islamic State.

Sonunda o, İman üzerine kurulu ve İslam'ı uygulamaya, akîdeye ve sisteme aykırı davranan herkesi cezalandırmaya çalışan bu yapıyı kurdu. Peygamber ﷺ ayrıca İslam'ı davet ve cihad yoluyla yayma çabası içinde oldu. İşte bu yüzdendir ki İslam devletinin kuralları, onu kurma çalışmasına ilişkin kurallar, ukūbāt (cezalar), cihad ile iyiliği emretme ve kötülükten sakındırma kuralları vardır; bunların hepsi, akîdeyi ve sistemi korumak, onları sürdürmek, yayılmaları için çalışmak ve evrensel kılmak amacıyla Şâri'in koyduğu pratik şer'î hükümlerdendir.

Finally he established this entity which, founded upon Imaan, worked to implement Islam and punish anyone who went against the ‘Aqeedah and system. He 􀁕 also worked to spread Islam via the method of da’wah and Jihaad. It is for this reason that we have the rules of the Islamic state, rules regarding the work to establish it, the rules of ‘uqubaat (punishments), Jihaad, rules of enjoining the good and forbidding the evil; all of them are from the practical Shar’ee rules which the Shar’a has laid down to protect the ‘Aqeedah and the system, to maintain them, and to work to spread them and call for them in order to make them universal.

Eğer bu Şer'î hükümler olmasaydı; akîdenin ve sistemin kurallarını koruma, uygulama ve yayma yolunu açıklayan bu hükümler bulunmasaydı, İslâm hareketsiz ve durağan kalır, bize ulaşamaz ve sonra yayılamazdı. Yalnızca öğüt ve talimat olarak kalırdı; tıpkı Hristiyanlığın yaptığı gibi, sadece "Zina etmeyeceksin" ya da "komşunun karısına göz dikmeyeceksin" demekle yetinen, ama aynı zamanda bu sözü gerçeklikte uygulanabilir kılacak bir şey içermeyen bir din olurdu. O zaman İslâm, bunu uygulayamadığı hâlde, yanlış bir biçimde de olsa uygulayacak diğer pratik düşünceler tarafından yok edilip kökünden sökülürdü. Tıpkı Eflatun'un "Devlet" adlı eseri gibi, yalnızca tarihsel sunum amacıyla kitaplarda kalan diğer hayalî düşünceler arasında yer alırdı.

If it was not for the presence of these Shar’ee rules which clarified the manner of protection, implementation, and spreading the rules of the ‘Aqeedah and system, Islam would have remained static without motion and would not have reached us and then spread. It would have remained as mere admonition and instruction like the Christian religion, which is content just to say; “Thou shall not commit adultery or covet the wife of your neighbour”, without containing at the same time that which makes this speech applicable in the reality. Islam would then have been destroyed and uprooted by other practical thoughts, which would execute what it could not execute, even if it was done in an incorrect manner. It would have remained in books like other fanciful thoughts for the purpose of historical presentation; like “The Republic”, of Plato.

Zina haram olduğu için, bu yasaklı ilişkinin gerçekte ortaya çıkmasını engelleyen, buna ilişkin başka bir Şer'i kuraldır: zina eden kişiye İslam Devleti tarafından uygulanan ceza. Nitekim Şâri' (SWT), zinanın hükmünü açıklayarak şöyle buyurmuştur:

Since zina (unlawful sexual intercourse) is haraam, what prevents the presence of this prohibited relationship in reality is another Shar’ee rule relating to it, which is the punishment of the one who commits zina, applied by the Islamic State. Thus, the Shar’a clarified the hukm of zina when He 􀀬 said:

"Zinaya yaklaşmayın. Çünkü o, büyük bir günah ve kötü bir yoldur." [TMQ 17:32]. O da, zina eden kişinin hükmünü açıklamış ve şöyle buyurmuştur: "Zina eden kadın ve erkeğin her birini yüz değnekle cezalandırın." [TMQ 24:2]. Şeriat, bu hükmün uygulanmasını ve uygulamasının sürdürülmesini üstlenecek otoriteyi, Resulullah ﷺ şöyle buyurduğunda belirlemiştir:

“And come not near to the zina. Verly, it is a faahisha (a great sin), and an evil way.” [TMQ 17:32]. He 􀀬 also clarified the rule of the one who commits zina, when He 􀀬 said; “The women and the man guilty of illegal sexual intercourse, flog each of them with a hundred stripes.” [TMQ 24:2]. The Shar’a assigned the authority that assumes the responsibility of implementing it and maintaining its application, when the Messenger 􀁕 said:

“Müslümanlar üzerine hadd cezalarını uygulamaktan mümkün olduğunca kaçının. Müslüman için bir çıkış yolu bulursanız onu serbest bırakın; zira İmamın bağışlama konusunda hata yapması, cezada hata yapmasından daha iyidir.” [Tirmizî ve el-Hâkim tarafından rivayet edilmiştir]. Böylece Şerîat, bunu üstlenme sorumluluğunu İmama vermiştir.

“Avoid applying the Hudood on Muslims as much as you can. If you find a way off for the Muslim then let him go, for it is better for the Imaam to make a mistake in giving pardon than a mistake in the punishment.” [Reported by Tirmizi and al-Haakim]. Thus, the Shar’a made the Imaam responsible for undertaking it.

Aynı durum namaz (salat) için de geçerlidir. Şer‘ namazın farz olduğunu açıklamış ve namazı terk edenin cezasına dair hükmü belirlemiştir. Bu cezanın uygulanmasını üstlenecek tarafı da, yani İslam Devletini, tayin etmiştir. Bu şekilde, İslam'ın açıkladığı her emir için, uygulama yöntemi de başka bir şer‘i hükümle açıklanmış ve İmam çoğu konuda uygulama yetkisiyle donatılmıştır.

The same goes for the Salah (prayer). The Shar’a has clarified that it is fard and it clarified the rule regarding the punishment of the one who abandons prayer. It also assigned the one who would undertake the implementation of this punishment, which is the Islamic State. In this manner, for every order clarified by Islam, its method of implementation has also been clarified - by another Shar’ee rule - and the Imaam has been granted the authority of implementation in most of the matters.

İncelendiğinde görülür ki İslam'ın, diğer tali inançların dallanıp çıktığı ve düşüncelerin bağlandığı temel bir akidesi vardır.

Upon examination, we find that Islam has a fundamental creed from which other partial beliefs branch out and to which thoughts are related.

Bu kitap aynı zamanda hayrı (iyiliği) ve şerri (kötülüğü), hüsnü (güzel ve layık olanı) ve kubhu (çirkin ve kınanası olanı) açıklayan düşünceleri, ma'rufu ve münkeri, helali ve haramı da içerir. Ayrıca ibadetleri, muamelatı, yiyecekleri (mat'umat), giyecekleri (malbusat) ve ahlakı düzenleyen şer'i kuralları da içerir. Bütün bunların İslam toplumunda ve her insan toplumunda bulunması gerekir. Bu durum, İslam'ın çağırdığı toplumun seçkin bir resmini ortaya koyar. Bu inanç, düşünce ve kurallar, "el-fikretü'l-İslamiyye" (İslami düşünce) olarak daha iyi adlandırılabilir.

It also has thoughts that clarify the khayr (good) and sharr (bad), husn (beautiful and worthy) and qubh (ugly and reprehensible), the ma’roof and munkar, the Halaal (permitted) and the Haraam (prohibited). It also has Shar’ee rules which organise the ‘ibadaat (worships), mu’amalaat (transactions), mat’umaat (foodstuffs), malboosaat (clothing) and akhlaaq (morals). All of these are required to exist in the Islamic society, and in every human society. This gives a distinguished picture of the society that Islam calls to. These beliefs, thoughts and rules can be better called al-fikrah al-islamiyyah (the Islamic thought)

İslam düşüncesini tamamlayan, onu kurmayı, korumayı ve yaymayı amaçlayan Şer'i hükümler; örneğin cezalara ilişkin hükümler, cihad hükümleri, Hilafet hükümleri, İslam Devleti'ni kurmak için davetin yürütülme biçimine dair hükümler ve iyiliği emredip kötülükten men etmeye ilişkin hükümler. Bu tamamlayıcı Şer'i hükümler, "et-tarîkatü'l-İslâmiyye" (İslami yöntem) hükümleri olarak adlandırılmaya daha uygundur.

The Shar’ee rules which complete the Islamic thought, and whose aim is to establish it, protect it and propagate it, such as the rules of punishments, rules of Jihaad, rules of the Khilafah, rules of the manner in which the da’wah is carried to establish the Islamic State and the rules of enjoining the ma’roof and forbidding the munkar. These complementary Shar’ee rules can be better called the rules of at-tariqah al-islamiyyah (the Islamic method).