Bunun farziyetinin delili Kur'an, sünnet, icma ve kıyastır.

The evidence of its obligation is in the Qur— ’an, sunna, 7A and ijmfr77.

Kur'an'da Yüce Allah şöyle buyurmaktadır: "Ey iman edenler! Namaza kalktığınızda yüzlerinizi ve dirseklerinize kadar ellerinizi yıkayın, başlarınızı meshedin ve ayaklarınızı topuklarınıza kadar yıkayın."26 27 28 29 Müslüman fakihler, namazın farz olduğu her kişinin, vakti geldiğinde bu hitaba uymasının farz olduğu konusunda ittifak etmişlerdir. Sünnette ise Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Allah, abdestsiz namazı ve ganimet malının haram kılınmış (gasp edilmiş) olan kısmından yapılan sadakayı kabul etmez." Yine şöyle buyurmuştur: "Allah, hadesi olan kimsenin abdest alıncaya kadar namazını kabul etmez." Bu iki rivayet, önde gelen hadis alimlerine göre sahihtir. Bunun icmâ'daki delili, farziyetini tartışan Müslümanlardan hiçbirinden bu konuda bir nakil bulunmamasıdır. Eğer bir ihtilaf olsaydı, uygulamanın gereği olarak mutlaka nakledilirdi.

In the Qur’an it is in the words of the Exalted: “O ye who believe, when ye rise up for prayer, wash your faces and your hands up to the elbows, arid lightly rub your heads and (wash) your feet up to the ankles”.26 27 28 29 The Muslim jurists agreed that obedience to this communication is obligatory for each person on whom prayer is obligatory, when it is time for it(s) (performance). In the sunna, it is in the words of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him) “Allah neither accepts prayers without purity nor charity out of purloined wealth [of spoils]”, and in his saying, “Allah does not accept prayers from one who has acquired hadath till he performs ablution”. These two traditions are authentic according to the leading traditionists. Its evidence in ijmdS is based on the absence of a transmission from any of the Muslims disputing its obligation. Had there been a dispute, it would necessarily have been transmitted because of the demands of practice.

Zekât ile yükümlü olanlar akıl sahibi ve ergenlik çağına ulaşmış kişilerdir. Bu da sünnet ve icmâ ile sabittir. Sünnette, Peygamber'in (God'un selamı ve bereketi onun üzerine olsun) şu sözünde yer alır: "Kalem üç kişiden kaldırılmıştır". Ardından çocuğu, ergenliğe erişinceye kadar, ve akıl hastasını, iyileşinceye kadar zikretmiştir. İcmâ'da, delili hakkında nakledilmiş bir ihtilaf yoktur. Fakihler, İslam'ın bu yükümlülüğün vacip olması için şart olup olmadığı konusunda ihtilaf etmişlerdir. Bu, fıkıhta pek az fayda sağlayan bir meseledir, çünkü ahiretteki hükmüyle ilgilidir.

Those on whom it is obligatory are the sane and pubescent. This too is established through sunna and ijmdS. In the sunna, it is found in the words of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him), “The pen [liability] has been lifted from [in the case of] three persons”. He then mentioned the minor, till he attains puberty, and the insane person, till he recovers. There is no transmitted controversy about its proof in ijm&. The jurists (fuqahd?) disagreed whether Islam is a requisite condition for its obligation. It is an issue that is of little benefit in fiqh, as it relates to the hukm of the hereafter.

Abdest, namaz vakti girdiğinde veya kişi abdesti şart koşan bir ibadeti niyet ettiğinde, bu ibadetin belirli bir vakti olmasa bile, farz olur. Hadesli (abdestsiz) olan kişiye namaz vakti girdiğinde abdest almanın farz olduğu konusunda ihtilaf yoktur; çünkü Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "Ey iman edenler! Namaza kalktığınızda, yüzlerinizi ve dirseklere kadar ellerinizi yıkayın, başlarınızı meshedin ve topuklara kadar ayaklarınızı yıkayın." Böylece namaz vaktinde abdest farz kılınmış olur ve namazın geçerliliği için şartlardan biri de namaz vaktinin girmiş olmasıdır. Abdestin, şart koşulduğu bir ibadeti niyet edildiğinde farz olduğuna dair delil meselesi ise, abdesti gerektiren fiillerin anlatıldığı bölümde, bu konudaki fakihlerin görüş ayrılıklarıyla birlikte ele alınacaktır.

Ablution becomes obligatory when it is time for prayer (salati) or when a person has intended an act for which ablution is a requisite condition, even if the act is not associated with a fixed time. About its obligation upon a person in a state of hadath, when it is time for prayer, there is no controversy because of the words of the Exalted, “O ye who believe, when ye rise up for prayer, wash your faces and your hands up to the elbows, and lightly rub your heads and (wash) your feet up to the ankles”.30 Thus, ablution is made obligatory at the time.of prayer, and one of the conditions (for the validity) of prayer is the commencement of the time of prayer. With respect to the evidence of its obligation at the time of intending an act, for which it is a condition, the discussion will be taken up under the description of the acts for which ablution is required, along with the (narration of the) differences among the jurists over this.