Bu tür temizliğin dayanağı, Yüce Allah'ın şu sözleridir: "Eğer cünüp iseniz, o zaman temizlenin." Kuralları ele alan bu konu, yükümlülüğünün öğrenilmesinden, kimin üzerine farz olduğundan ve kullanılacak şeyin, yani katışıksız suyun tespitinden sonra, üç bölümde incelenir. Birinci bölüm, bu temizlikte yer alan fiillerin belirlenmesiyle ilgilidir. İkinci bölüm, bu temizliği geçerli kılan unsurlarla ilgilidir. Üçüncü bölüm ise bu temizliğin geçersiz kılınmasının hükümlerini kapsar. Yükümlülüğün kimin üzerinde olduğuna gelince, namaz kılmakla yükümlü olan her kişinin üzerine bu temizlik farzdır ve bu konuda bir ihtilaf yoktur. Aynı şekilde, farz olduğunda da bir ihtilaf yoktur ve bunun delilleri, bahsettiğimiz abdestin delilleriyle aynıdır. Benzer şekilde, daha önce tartışılmış olan suyun çeşitlerine ilişkin hükümler de geçerlidir.

The basis for this kind of purification are the words of the Exalted, “And if ye are involved in a major hadath, purify yourself’.58 The discussion covering its rules—after having learned its obligation, on whom it is obligatory, and the ^entification of the thing to be used, which is unadulterated water—is undertaken in three chapters. The first chapter relates to the identification of acts involved in this purification. The second relates to the factors ^validating it. The third chapter covers the ahkdm of the invalidation of this Purification. 4’ About the person on whom it is obligatory, it is incumbent upon each Person who is under an obligation to pray, and there is no dispute about this. Similarly, there is no dispute about its obligation, and its evidences are the same as those for ablution, which we have mentioned. Likewise, the ahkam relating to the categories of water, whose discussion has preceded.

Cumhur-i fukahâ, bu temizliğin (gusül) bir şartı olarak, tıpkı abdest alırken organların temizlenmesinde olduğu gibi, suyun akarken eli vücudun tamamında gezdirmenin (yani su akarken derinin ovulmasının) gerekip gerekmediği konusunda ihtilaf etmişlerdir; yoksa eli vücuda sürmeden suyun tüm bedenin üzerinden akmasının yeterli olup olmadığı konusunda ihtilaf etmişlerdir. Fukahânın çoğunluğu, bedenin üzerinden suyun akıtılmasının yeterli olduğunu savunmuştur. Mâlik, çoğu talebesi ve Şâfiî'nin talebelerinden el-Muzenî ise, temizlik yapan kimse bedeninin tek bir yerini, üzerinden elini geçirmeden bırakırsa, temizliğinin eksik kalacağını ileri sürmüşlerdir.

The jurists disagreed over whether running the hand over the entire body (i.e. massaging the skin while water is running over it) is a condition for this purification, as is the case in the purification of limbs while performing ablution, or whether it is sufficient to let water flow over the entire body without running the hand over the body. The majority of the jurists maintained that letting water flow over the body is enough. Malik, most of his disciples, and al-MuzanT from among the disciples of al-ShafiT held that if the person undertaking purification misses a single spot of his body over which he does not pass his hand, his purification remains incomplete.

İhtilafın sebebi, *ghusl* teriminin çok anlamlı olması ve gusülün abdeste benzetilmesiyle anlatıldığı rivayetlerin zahiri anlamlarının çelişmesidir. Peygamberin ﷺ gusül etmesi konusunda sahih kabul edilen ve Âişe ile Meymûne yoluyla nakledilen rivayetlerde, vücudun ovulmasından söz edilmez; yalnızca vücut üzerine suyun akıtılmasından bahsedilir. Âişe'nin rivayetinde şöyle denir: "Allah'ın Resûlü (Allah'ın selamı ve bereketi onun üzerine olsun) cinsel birliktelikten sonra gusül abdesti aldığında, önce ellerini yıkardı. Sonra sağ eliyle sol eline su dökerdi ve sol eliyle avret yerlerini yıkardı. Ardından, gündelik namazları için aldığı abdest gibi küçük abdest alırdı. Daha sonra su alıp parmaklarını saçının köklerine kadar sokar, başının üzerine üç avuç su dökerdi. Son olarak, suyu bütün vücudunun üzerine akıtırdı."

The reason for disagreement is the equivocality of the term *ghu$T\ and the conflict of the apparent meanings of the traditions related about the description of bathing with the analogy of bathing based upon ablution. In the established traditions relevant to the subject of the Prophet’s bath, and which are related through ‘A’isha and Maymuna, there is no mention of massaging the body; they only mention the flowing of water over it. In the tradition of ^isha, she says, “When the Messenger of Allah (God’s peace and blessings be upon him) took a bath after sexual engagement, he would first wash his hands. He then poured water from his right hand over to the left hand with which he washed his genitals. Then he performed a minor ablution, like he did for his regular daily prayers. Thereafter, taking up water he would insert his fingers down to the roots of his hair and pour three handfuls of water over his head. Finally, he would let water flow over his entire body”.

Abdest konusunda olduğu gibi, bu temizliğin (gусl) şartları arasında niyetin olup olmadığı konusunda da ihtilaf etmişlerdir. Malik, eş-Şafiʿî, Ahmed, Ebû Sevr, Dâvûd ve onun talebeleri, niyetin şartlardan biri olduğunu savunmuşlardır. Ebû Hanîfe, onun talebeleri ve es-Sevrî ise, abdestte olduğu gibi niyetin gerekli olmadığını ileri sürmüşlerdir.

They disagreed on whether intention is included in the conditions of this purification (gAus/), just like their disagreement in the case of the minor ablution. Malik, al-Shafi T, Ahmad, Abu Thawr, Dawud, and his c disciples held that intention is one of its conditions. Abu HanTfa, his disciples, and al- Thawri held that intention is not required, as in the case of minor ablution.

Niyet meselesindeki ihtilafın sebebi, daha önce geçen abdestin küçük olması durumundaki ihtilafla aynıdır.

The reason for disagreement on the question of intention is the same as that ln the case of the minor ablution, which has preceded.

Temizlik bölümündeki bu kategoride, abdestteki durumlarına benzer şekilde, madmada ve istinşakın farz olup olmadığı konusunda ihtilaf etmişlerdir. Bir grup fakih, gusülde bunların farz olmadığını savunmuş, başka bir grup ise farz olduğunu düşünmüştür. Farz olmadığını savunanlar arasında Malik ve Şafiî yer alır; farz olduğunu söyleyenler arasında ise Ebu Hanife ve onun talebeleri bulunur.

They disagreed about madmada and istinshaq in this category of purification like their disagreement in the case of the minor ablution, that is whether they are obligatory. A group of jurists held that these are not obligatory in bathing, while another group considered them obligatory. Those who maintained a negation of obligation include Malik and al-ShaficT, while those who made it obligatory include Abu HanTfa and his disciples.

İhtilafın sebebi, Ümmü Seleme rivayetinin zahirî anlamı ile Peygamberin guslünden önceki abdestinin nasıl olduğunu anlatan rivayetler arasındaki çelişkidir. Zira Peygamberin guslden önceki küçük abdestini anlatan rivayetlerde madmada ve istinşak geçerken, Ümmü Seleme rivayetinde ne madmada ne de istinşak zikredilmektedir. Aişe ve Meymune rivayetlerini, Ümmü Seleme rivayetinde açıklanmayan kısımların tafsilatı ve Yüce Allah'ın "Eğer cünüp iseniz temizlenin" 59 ayetinin açıklaması sayanlar, ağza su vermeyi ve burunlara su çekmeyi farz kılmışlardır. Bu rivayetleri çelişkili sayanlar ise, Aişe ve Meymune rivayetlerinin delalet ettiği hükmü müstehap, Ümmü Seleme rivayetinin delalet ettiği hükmü ise farz olarak anlamak suretiyle aralarını bulmuşlardır.

The reason for disagreement is the conflict of the apparent meaning of the tradition of Umm Salama with the traditions that were transmitted about the description of the Prophet’s performance of minor ablution prior to his purification (bathing), because the traditions transmitted about the description of his minor ablution prior to his purification mention madmada and istinshaq, while the tradition of Umm Salama mentions neither madmada nor istinshdq. Those who considered the traditions of cA*isha and Maymuna as elaborations of the unexplained parts of the tradition of Umm Salama, and also as an explanation of the words of the Exalted, “And if ye are involved in a major hadath, purify yourselves”,59 made rinsing of the mouth, and snuffing of water into the nostrils obligatory, while those who considered ‘ them as conflicting reconciled them so as to construe the implication of the traditions of cA*isha and Maymuna for a recommendation, and the implication of the tradition of Umm Salama as an obligation.

Bundan dolayı, saçın gevşetilmesi hükmü konusunda, yani suyun saç diplerine ulaşması için saçın çözülmesinin (lakhlil) gusül türü temizlik açısından farz olup olmadığı hususunda ihtilaf etmişlerdir. Mâlik bunu müstehap görmüş, diğerleri ise farz kabul etmiştir. Takhlili farz sayanlar görüşlerini, Peygamber ﷺ'den gelen şu rivayetle desteklemişlerdir: "Her kılın altında cünüplük vardır; öyleyse derinin temizliğine dikkat edin ve saçın ıslanmasını sağlayın."

Abdest alma konusunda olduğu gibi, bu tür temizlikte (guslde) de sürekliliğin ve sıralamanın bir şart olup olmadığı konusunda ihtilaf etmişlerdir. Bu ihtilafın sebebi, Peygamberin ﷺ fiillerinin farz mı yoksa müstehap mı sayılacağı meselesidir. Peygamber ﷺ'in abdest aldığı, ancak bunu sıralı ve düzenli bir şekilde yaptığı dışında bir rivayet nakledilmemiştir. Bir grup fakih, bu tür temizlikte (guslde), Peygamberin ﷺ Ümmü Seleme rivayetindeki, "Başının üzerine üç avuç su dökmen, sonra suyu vücuduna akıtman sana yeterlidir" sözü sebebiyle, abdestteki baş ve diğer organlar açısından sıralamanın, küçük abdesttekine göre daha çok önem taşıdığını ileri sürmüştür. Dilciler, "sonra" anlamına gelen "summa" (thumma) edatının sıralamayı ifade ettiği konusunda ittifak etmişlerdir.

They disagreed on whether a condition for this category of purification is continuous and sequential performance, as was their disagreement in the case of the minor ablution. The reason for disagreement is whether the acts of the Prophet are to be construed as obligatory or recommended. It has not been transmitted from the Prophet (God’s peace and blessings be upon him) that he ever performed ablution, except in an ordered and sequential manner. A group of jurists held that sequence in this category of purification (ghusl) is more pertinent than it is in the minor ablution with respect to the head and the rest of the body, because of the words of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him) in the tradition of Umm Salama, “It is enough for you to splash over your head three handfuls of water, and then let water flow over your body”. The conjunction particle “thumma” (then) implies sequence, without dispute, according to lexicologists.