د لویدیځ بنسټ د دین له ژوند څخه د بیلتون پر نظر ولاړ دی.

The West is built on the idea of the separation of the deen from life.

په دې اساس یا بنسټ باندې، لویدیځ د دین هر اغېز د خلکو له ژوند څخه لرې کړ. د ژوند په اړه د هغه تصورات دې بنسټ پر اساس قضاوت کېدل پیل شول. دې سره سم لویدیځوالو د دې بنسټ پر اساس افکار رامینځ ته کړل، چې د دې بنیادي فکر په ډول وو. په دې ډول د ډیموکراسۍ نظریې انسان پر ځان باندې واکمن وګرځاوه، پرځای دې چې دا واکمنی د الله ﷻ لپاره وي. همدارنګه د ګټې نظریه د دوی د کړنو معیار وګرځېده، او د خوشحالۍ تعریف یې دا شو چې تر ټولو زیات ممکنه خوند ترلاسه شي. دا د فرد د تقدیس نظریه وه، چې د آزادیو د تقدیس نظریې ته یې لاره هواره کړه. لویدیځ په دې افکارو باندې ولاړه ټولنه جوړه کړه، او په همدې وخت کې هر هغه فکر یې مخالفت کړ چې دې ته ضد و. د دې افکارو پایله دا شوه چې لویدیځ خلکو هغه خوشحالۍ پر ځای، چې یې غوښتل، بدبختي تجربه کړه. دا طبیعي ده، ځکه انسان ناقص دی، نو نه شي کولی چې د ځان یا د نورو لپاره قانون جوړ کړي. هغه ټولنه چې پکې خودغرضي خپره وي او آزادۍ حاکمې وي، داسې ټولنه یوازې حیواني کیدای شي، چیرې چې د ځنګل قانون پاچاهي کوي.

According to this idea or basis, The West banished every effect of the deen from the people’s lives. Its concepts about life began to be judged by this basis. In accordance with this, westerners developed thoughts from this basis, of the same type as this fundamental thought. Thus, the idea of Democracy made man the master over himself instead of making that mastery for Allah 􀀬. Thus, the idea of benefit became the criterion for their actions, and their definition of happiness became to attain the greatest amount of pleasure possible. It was the idea of sanctification of the individual, which led to the idea of sanctification of freedoms. The West established a society based on these thoughts, and at the same time, were opposed to any thought that contradicted it. The result of these thoughts was that the western people experienced misery, instead of the happiness they sought. This is natural, since man is deficient, thus is not able to legislate for himself or for others. The society in which selfishness prevails and freedoms dominate, such a society can only be animalistic, where the law of the jungle reigns supreme.