16. د ټوټو ټوټو اصلاح او بنسټیز اصلاح - د اسلام دعوت | Quran Course

16. د ټوټو ټوټو اصلاح او بنسټیز اصلاح - د اسلام دعوت | Quran Course

0% read · 4 min left

د اسلام دعوت Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

16. د ټوټو ټوټو اصلاح او بنسټیز اصلاح

16. The Patchwork Reform And Radical Reform

by Sheikh Ahmad Mahmoud4 min readViewed 116 times

په دې دردونکې حالت کې چې مسلمانان پکې ژوند کوي، اسلامي تحريکونه رامنځ ته شوي چې د دې حالت د بدلولو او هغه ښه بديل قائمولو لپاره کار کوي، کوم چې د ټولو خلکو په نظر کې د اسلامي دولت د قيام په ذريعه څرګنديږي. دغه اسلامي تحريکونه دوه لارې درلودې؛ لومړۍ لاره د اسلامي ټولنې د تأسيس لپاره د دعوت په کې د اصلاحي طريقې باندې تکيه کوي. نو دوی د هغه څه د بيا جوړولو او هغه څه د اصلاح کولو باندې کار پيل کړ چې فاسد شوي وو. دويمه لاره د بدلون لارې باندې تکيه کوي او داسې نظر لري چې په داسې واقعيت کې چې فساد بنسټونو ته رسيدلی وي، اصلاح ګټه نه لري، نو د ټاکلې ټوټې ټوټې کولو يا يوازې اصلاح کولو طريقه بې ګټې شوه.

In this painful situation, in which the Muslims live, Islamic movements have emerged that work to change this situation and establish the good alternative, which is represented in the sight of all people by establishing the Islamic State. These Islamic movements had two approaches; the first relies on the reformist method in the da’wah to establish the Islamic society. So they began to work on restoring what had been destroyed and reforming what had become corrupted. The second approach relied on the path of change and takes the view that there is no benefit in reform in a reality where the corruption has reached the foundations, so the patchwork approach or mere reformation became of no use.

اگر اساس موجود وی، خو په هغه باندې یو ډول تیاره یا ځینې افکار اغیز وکړي او هغه ترې مغلوب شي، نو په دې صورت کې کار اصلاح دی نه تغیر. کار دا دی چې اساس خپلې اصلي پاکوالي ته راوګرځول شي، او په دې سره یې پیاوړی کول کیږي، ترڅو د هغه اغیز په څانگو کې هغه وخت ښکاره شي چې عملي کیږي. مثلاً د هغه مسلمان سره باید کار وشي چې د لویدیځ کلتور اغیز ورباندې شوی وي، ترڅو د هغه ایمان پاک شي او ټول عیبونه ترې لیرې شي، ځکه چې د هغه لاره سمه شي او چلند یې درست شي. همدارنګه باید د هغه مسلمان سره کار وشي چې ګناه کوي (عاصي)، ترڅو د هغه د ایمان ساحه پیاوړې شي، څو هغه ځواک پیدا شي چې هغه د تقوې په لور وړي، او هغه بازدارنده قوت چې د ګناهونو څخه یې ساتي او بچ کوي. څه چې د مسلمان فرد په اړه پلی کیږي، همغه د اسلامي دولت په اړه هم پلی کیږي. مثلاً کله چې موږ وغواړو یو کافر ته اسلام ته بلنه ورکړو، زموږ دعوت به د بدلون دعوت وي. دا ځکه چې اساس، هرڅه چې پر هغه تاسیس شوي او هرڅه چې له هغې راوځي، باطل دي. نو باید هغه د صحیح اساس سره بدل کړو. له همدې امله موږ کافر ته د لمانځه بلنه نه ورکوو او هغه پر کفر کې د هغه تاسیس شوي اساس باندې پریږدو.

If the basis existed but some obscurity came over it, or some thoughts affected it, and it became dominated by this, then the work here will be of reform and not change. The work will be to return the basis to its original purity, and thus strengthen it, so that its effect appears in the branches when they are applied. For example, one must work with the Muslim affected by the western culture, in order to purify his Imaan and remove all the defects from him, so as to correct his direction and rectify his behaviour. One must also work with the Muslim who commits sins (‘aassi) in order to strengthen the area of his Imaan, so as to generate the impetus that pushes him towards Taqwa, and the deterrent that prevents and protects him from sins.What applies to the Muslim individual applies to the Islamic State. For example, when we wish to invite a Kaafir to Islam, our da’wah will be one of change. This is because the basis, everything established on it and whatever emanates from it, are false. So we must replace it with the correct basis. Therefore we do not call a Kaafir to pray, and leave the kufr basis upon which he is established.

جب ہم کسی مسلمان کو دعوت دینا چاہیں تو ہماری دعوت اصلاح کی دعوت ہوگی۔ اس لیے کہ اس کے پاس جو بنیاد ہے وہ درست ہے، لیکن اسے ہر خرابی اور ہر اس چیز سے پاک کرنا ضروری ہے جس نے اس کی سمت اور اس کی وابستگی کو کمزور کر دیا ہے۔ جب تک بنیاد اصل میں موجود ہے، تب تک ہر اس چیز کی ضرورت ہے جو اسے ترقی دے، مضبوط کرے، نتیجہ خیز بنائے اور پاک کرے۔ جب ایسا ہو جائے گا تو اس کی سمت درست اور اس کی وابستگی صحیح ہو جائے گی۔ اگر کوئی مسلمان شراب پیتا ہے، زنا کرتا ہے، چوری کرتا ہے، سود کا معاملہ کرتا ہے، یا اسلامی دعوت پہنچانے میں غفلت برتتا ہے تاکہ اسلامی طرزِ زندگی دوبارہ قائم ہو، تو اس کے ایمان کا خطہ اس کا علاج کرے گا۔ اسے خالق، امورِ کائنات کے نگران اللہ کی یاد دلائی جائے گی، جس کی اسے عبادت کرنی اور جس کی اطاعت کرنی ہے۔ اسے اپنے گناہ کی چھوٹائی نہیں دیکھنی چاہیے بلکہ خالق کی عظمت دیکھنی چاہیے۔ جب خالق اسے کسی چیز کا حکم دیتا ہے یا کسی چیز سے منع کرتا ہے تو وہ ایسا نہیں کرتا مگر اس چیز کے لیے جو اس کے لیے دنیا اور آخرت میں بہترین ہو۔ اسے گناہوں کے برے انجام کی یاد بھی دلائی جائے گی جو اسے جہنم میں داخل کریں گے، اور اطاعت کے اچھے بدلے کی بھی جو اسے قیامت کے دن ملے گا اور جو اسے اپنے رب کی رحمت کا مستحق بنائے گا۔ لہٰذا قیامت کی ہولناکی، جہنم کے عذاب اور جنت کی نعمتوں کے ذکر پر توجہ دینی چاہیے۔ اس طرح اس کے ایمان کا خطہ بیدار ہوتا ہے، تو وہ اطاعت کی طرف دوڑتا ہے اور گناہوں سے خود کو روکتا ہے۔ مسلمان کے معاملات اس طریقے کے بغیر درست نہیں ہوں گے۔ اسی لیے آج ہماری دعوت میں، مسلمانوں کو انفرادی طور پر دعوت دیتے وقت ہمیں یہ ملحوظ رکھنا ہوگا کہ وہ مسلمان ہیں، اور ان کے خیالات کی اصلاح کی جانی چاہیے اور ان کے طرزِ عمل کو درست کیا جانا چاہیے۔

As for when we want to invite a Muslim, then our da’wah will be one of reform. This is because the basis he has is correct, but he must be made free from all defects and everything that has made his direction and adherence weak. As long as the basis is present in origin, then it requires whatever will develop it, strengthen it, make it productive and purify it. When that happens he will have the correct direction and the sound adherence. If the Muslim drinks alcohol, commits Zina, steals, deals with Riba or neglects to carry the Islamic da’wah to resume the Islamic way of life, treating his area of Imaan will treat him. He is reminded of Allah the Creator, the Governor of affairs, Whom he must worship and obey. He must not look at how small his sin is, but how great the Creator is. When the Creator orders him or prohibits him from something, He 􀀬 does not do this except for what is best for him in this life and the Hereafter. He is also reminded of the bad recompense of sins, which will admit him to the Fire, and the good recompense of obedience, which he will find on the Day of Judgement and which will make him of those deserving the Mercy of his Lord. So, one should concentrate on mentioning the terror of the Day of Judgement and the torment of Jahannum, and the bliss of the Jannah with him. In this manner, his area of Imaan is aroused, so he rushes forward in obedience and deters himself from sins. The matters will not be rectified for the Muslim, except in this manner. That is why in our da’wah today, to the Muslims as individuals, we must take into account that they are Muslims, and their thoughts must be corrected and their behaviour reformed.

لهذا، فچونکه د نن ورځې د هغو دولتونو نظامونه او اساسي قانونونه چې مسلمانان ادارې کوي، یوازې د کتاب او سنت په بنسټ نه دي تاسیس شوي، نو واقعیت دا غواړي چې د بدلون کار پیل شي، کوم چې د نظام د ستنو او بنسټونو په بنیادي بدلون ولاړ وي. دا واقعیت د ټوټه ټوټه، جزوي اصلاح په اساس نه شي حل کیدای؛ بلکې باید په همه‌جانبه، بنیادي او انقلابي بدلون ولاړ وي. په کوم بل اساس باندې د دې سره معامله کول قطعاً جایز نه دي، ځکه دا د هغې په ضمني منلو برابره ده، او ځکه دا د واقعیت په اړه یو غیر شرعي غوښتنه ده، او ځکه واقعیت د هغه څه پر خلاف حکم کوي چې الله ﷻ نازل کړي دي. همدا وجه ده چې موږ هغه ډلې وینو چې موجوده نظامونو ته رجوع کوي ترڅو یې اصلاح کړي، په حقیقت کې له هغوی سره ژوند کوي او د دوی په صفونو کې د ننوتلو هڅه کوي، او د دوی طریقې د هغه واقعیت له مخې جزوي وي چې دوی یې اصلاح غواړي، ځکه چې د دوی پروګرامونه هم جزوي دي. دوی هڅه کوي چې د تماس مشترک فکري لارې جوړې کړي، چې د دوی او نظام ترمنځ د خبرو اترو د پیل ټکي وګڼل شي. له همدې امله د دوی طریقې د هغه هیواد له مخې رنګ بدلوي چېرته چې دوی کار کوي. دوی هڅه کوي هیواد ته اسلامي رنګ ورکړي – پداسې حال کې چې هغه ناپاکي ساتي چې د هغه غیر اسلامي جوهر ساتنه کوي – ترڅو دا په اسلام کالي کې ښکاره شي، مګر دا رنګ د هغه جوهر ته ونه رسیږي.

Therefore, since the systems of the States that govern the Muslims today and their constitutions are not established solely on the basis of the Kitaab and Sunnah, the reality obliges to undertake the work of change, which is established on the radical change of the pillars and foundations of the regime. This reality cannot be dealt with based on patchwork partial reform; rather it should be based on the comprehensive, radical and revolutionary change. Any way of dealing with it on any other basis is definitely not allowed, because it is an implicit recognition of it, and because it is a non-Shar’ee demand concerning the reality, and because the reality is ruling by other than what Allah 􀀬 has revealed. That is why we find the groups that turn to the existing regimes to reform them actually coexist with them and work to infiltrate their ranks, and their approaches are partial according to the reality that they wish to reform, because their programmes are partial. They work to create common intellectual channels of contact, considered to be starting points for dialogue between them and the system. Hence their approaches change colour according to the country in which they are working. They try to paint the country with the Islamic colour – whilst retaining the trash that keeps its non-Islamic essence - in order to make it appear in the guise of Islam, but without that colour reaching its essence.