دې آیت یوازې د اسلامي سیاسي ګوندونو د شتون واجب والی بیان کړی دی، او بل هیڅ نه. همدارنګه دا هم روښانه کړې چې د دغو ګوندونو کاري ډول او عمومي ماهیت څه دی. خو د هغو معروفاتو ټاکل چې د قایم کولو لپاره باید کار وشي، او د هغو منکراتو ټاکل چې د له منځه وړلو لپاره باید کار وشي، دا د هغه واقعیت پورې تړلې ده چې ګوندونه پکې ژوند کوي، او د دې لپاره چې هغه بدلون راولي، د شرعي احکامو د اړینې خپلولو له مخې ده. نو هغه ډله چې د دې آیت سره سم جوړه شي او د واکمنانو د حساب ورکولو، د هغوی د کړنو د څارنې، او د هغوی د کلتور د مینځپانګې د څارنې لپاره کار وکړي، د هغو واقعیت سره تړلې وي چې په هغې کې کار کوي: دوی د واکمن د کړنو څارنه کوي، د غفلت لپاره یې محاسبه کوي، حق ته یې مجبوروي او په هغه پورې یې محدودوي، په امت کې شعور پیدا کوي، او د واکمن سره په بهر کې د اسلامي دعوت د خپرولو لپاره کار کوي. خو هغه ډله چې د دې آیت سره سم جوړه شي، په داسې حال کې چې خلیفه یا خلافت نشته، نو اړینه ده چې د خپل کار هرې خبرې ته ملا وتړي. په دې توګه، هغه هدف ټاکي چې شریعت یې غواړي، بیا هغه میتود ټاکي چې باید یې تعقیب کړي، او هغه افکار چې دې موضوع د قایمولو لپاره ورته اړین دي، او همداسې تر ډیره.

The ayah has indicated the obligation of having Islamic political parties and nothing else. It has also clarified the type and general nature of its work. As for determining the ma’roofaat that one must work to establish and defining the munkaraat that one has to work to remove; this is linked to the reality in which the parties find themselves, in terms of adopting the necessary Shar’ee rules to change it. Thus, the group which is established in compliance with this ayah and works to account the rulers, its work and the content of its culture would be linked to the reality in which it works: they will monitor the actions of a ruler and account him for the negligence, by forcing on him the truth and confining him to it, and create the awareness in the Ummah and work with the ruler to spread the Islamic da’wah outside. As for the group which is established in compliance with this ayah, where there is no Khaleefah or Khilafah, it must adopt everything related to its work. Thus, it defines the aim demanded by the Shar’a and then defines the method which it must follow and the thoughts it needs, to establish this matter and so on and so forth.

دې لپاره فرضیت دا دی چې یو سیاسي ګوند وي، که څه هم دولت شتون ولري یا نه. څرنګه چې د دې ډلې هدف، د هغې کار او د کلتور مینځپانګه ټاکل، دا د واقعیت سره تړلې ده.

Thus the obligation is to have a political party, whether a State existed or not. As for defining the aim of this group, its work and content of its culture, this is linked with reality.

چونکه نن ورځ داسې حالت کې ژوند کوو چې د مسلمانانو خلیفه، چې د هغه چا سره حکم کوي چې الله ﷻ نازل کړی، موجود نشته؛ او چونکه هغه ځمکه چې مسلمانان پکې ژوند کوي دار الکفر ده، او چونکه نن ورځ په ټولنه کې اړیکې او نظامونه د اسلام پر بنسټ نه دي، او ټولنه غیر اسلامي ده، نو دا لازمي کیږي چې یوه ډله موجوده وي چې کار یې په دې متمرکز وي چې ځمکه دار الاسلام ته واړوي، او ټولنه یوې اسلامي ټولنې ته بدله کړي، او د هغه حکم بیا قایم کړي چې الله ﷻ نازل کړی، یعنې د اسلامي ژوند طریقه بیا پیل کړي او دعوت نړۍ ته ورسوي. دا هغه هدف دی چې دا ډله یا ګوند باید د تحقق لپاره کوښښ وکړي۔

Since today we live in a situation where the Khaleefah of the Muslims, who rules by what Allah 􀀬 has revealed, does not exist; and since the land in which the Muslims live is dar al-kufr, and since the relationships and systems in society today are not on the basis of Islam; and the society is non-islamic, it then becomes inevitable that a group would exist whose work will be focused on transforming the land into dar al-Islam, and the society into an Islamic society, and re-establish the ruling by what Allah 􀀬 has revealed i.e. resume the Islamic way of life and carry the da’wah to the world. This is the objective the group or party must strive towards realising.