داسې څوک چې ځان د علم خاوند بولي او وايي چې اسلام د ډیموکراسۍ څخه پیل کېږي او د دیکتاتورۍ سره پای ته رسېږي، د هغه د خبرې په اوريدو سره انسان نه پوهېږي چې ويې خندي که ژاړي.

One does not know whether to laugh or cry when one hears the statement of one of those people claiming to have knowledge, whilst saying that Islam begins with Democracy and ends with dictatorship.

دوی د دې لپاره دلیل ښیي چې الله ﷻ فرمايي: «او له دوی سره د کارونو په اړه مشوره وکړه، نو کله چې ته یو فیصله وکړې، نو پر الله توکل وکړه.» [TMQ 3:159] د دې موضوع پورې اړونده یو نظر لا تر اوسه بحث ته اړتیا لري، هغه دا چې دوی وايي: اسلام ډیموکراسۍ ته اجازه ورکړې ده، په داسې حال کې چې قرآن او سنت د شورا موضوع ته اشاره کړې ده. دوی وايي: ډیموکراسي له شورا پرته بل شی نه دی. څنګه چې ډیموکراسي د خلکو د نظر په اخیستلو بنا ده، اسلام هم موږ ته امر کړی چې د نورو خلکو نظرونه واخلو. الله ﷻ فرمايي: «او له دوی سره د کارونو په اړه مشوره وکړه.» [TMQ 3:159]؛ او هغه ﷻ فرمايي: «او هغه کسان چې کارونه یې د متقابلې مشورې سره کېږي.» [TMQ 42:38]؛ او رسول ﷺ په خپل عملي، سیاسي او نظامي ژوند کې په دوامداره توګه له خپلو صحابه‌وو سره مشوره کوله او د هغوی نظرونه به یې منل. څرنګه چې دا د قرآن امر دی او د رسول ﷺ عمل هم همدا و، نو مسلمانان باید دا لاره وتړي. سربیره پردې دوی وايي، د شورا او ډیموکراسۍ ترمنځ توپیر یوازې په نوم کې دی. مختلف نومونه مسئله نه ده، تر هغو چې معناګانې یوې ته ورته وي.