رسول اللہ ﷺ قبیلوں کو اللہ کی طرف دعوت دیتے رہے اور ہر سال انہیں اپنے آپ کو پیش کرتے رہے، مجنہ، عکاظ اور منیٰ میں، تاکہ وہ انہیں اپنے رب کا پیغام پہنچانے کے لیے پناہ دیں، اور اس کے بدلے ان کے لیے جنت ہو۔ عربوں کے کسی بھی قبیلے نے ان کا جواب نہ دیا، اور آپ ﷺ کو ستایا گیا اور آپ کی تذلیل کی گئی، یہاں تک کہ اللہ نے چاہا کہ اپنے دین کو غالب کرے، اپنے نبی ﷺ کی مدد کرے اور اپنا وعدہ پورا کرے۔ چنانچہ اللہ نے آپ ﷺ کو انصار کے اس قبیلے کی طرف پہنچایا۔ آپ ﷺ ان میں سے ایک گروہ کے پاس پہنچے جو اپنے سر منڈوا رہے تھے۔ آپ ﷺ ان کے ساتھ بیٹھے، انہیں اللہ کی طرف دعوت دی اور ان کے سامنے قرآن پڑھا۔ انہوں نے اللہ اور اس کے رسول ﷺ کی بات مان لی، اور یوں جلدی سے ایمان لائے اور نبی ﷺ پر یقین کیا۔ پھر وہ مدینہ گئے اور اپنی قوم کو اسلام کی دعوت دی، اس کے بعد لوگ اسلام میں داخل ہونے لگے۔

The Rasool of Allah 􀁕 continued inviting the tribes to Allah 􀀬 and offering himself to them every year - in Majannah, ‘Ukaz and Mina, - to protect him 􀁕 in order to convey the Message of His Lord, and hence for them would be Jannah. Not a single tribe of the Arabs responded to him, he 􀁕 was harmed and vilified until Allah 􀀬 wished to make His deen victorious, support His Prophet 􀁕 and carry out His promise. Thus He 􀀬 led him 􀁕 to this tribe of the Ansar. He 􀁕 ended with a group of them who were shaving their heads. He 􀁕 sat with them, invited them to Allah 􀀬 and recited the Qur’an to them. They responded to Allah 􀀬 and His Messenger 􀁕 and thus rushed and professed Imaan, and believed in the Prophet 􀁕. Then they went to Madinah and invited their people to Islam; henceforth people started to embrace Islam.

په راتلونکي کال د حج په موسم کې، د مدینې د اوس او خزرج دولس تنه سړي چې اسلام یې قبول کړی و، راغلل او په عقبه کې یې له هغه سره وليدل ﷺ؛ دا د عقبې لومړۍ ملاقات و، چېرې چې دوی هغه ته د ښځو بیعت (بیعة النساء) ورکړ. پیغمبر ﷺ د دوی په غوښتنه مصعب بن عمیر ورسره وليږه. هغه ﷺ هغه ته امر وکړ چې دوی ته قرآن ولولي، دوی ته اسلام وښيي او د دین پوهه ورکړي. هغه په المقرئ (لوستونکی) مشهور و او د اسعد بن زراره سره اوسېده. بیا داسې وشول چې اُسید بن حُضیر او سعد بن معاذ ایمان راوړ. دواړه د خپلې قوم مشران وو. کله چې دوهم اسلام قبول کړ، خپل قوم ته یې وویل: «زما په تاسو کې څه حیثیت دی؟» دوی وویل: «موږ تا زموږ د مشر او په نظر کې تر ټولو غوره او په سمه لاره د مشر په توګه ګورو.» هغه وویل: «ستاسو سړي او ښځې تر هغه وخته زما سره له خبرو منع دي، تر څو تاسو الله او د هغه رسول ته ایمان نه وي راوړی.» د ماښام تر وخته د عبدالاشهل په کور کې یو سړی یا ښځه پاتې نه شوه چې مسلمانه شوې نه وي.

In the pilgrimage season next year, twelve men from the Aws and Khazraj of Madinah who had embraced Islam came and met him 􀁕 in al-’Aqabah; this was the first meeting of al-’Aqabah, where they gave him the pledge of the women (bay’atun nisaa). The Messenger 􀁕 sent with them Mus’ab b. ‘Umayr in compliance with their request. He 􀁕 ordered him to recite the Qur’an to them, to teach them Islam and give them understanding of the deen. He was known as al-Muqri’ (The Reciter) and he resided with As’ad b. Zuraarah. Then it happened that Usayd b. Hadayr and Sa’d b. Mu’adh professed Imaan. They were both leaders of their people. When the latter embraced Islam he said to his people; “How do you see my position amongst you?” They replied; “We see you as our master and the best in opinion, and on the right path as a leader.” He said; “Your men and women are prohibited from speaking to me until you believe in Allah and His Messenger.” By the time of evening, not a single man or woman remained in the house of Abdul Ash-hal who had not become Muslim.