اسلام دا فیصله کړې ده چې د الله ﷻ پرته بل چا ته د قضاوت لپاره رجوع کول د طاغوت ته رجوع کولو په حکم دي. الله ﷻ فرمايي: ﴿آیا تا هغو کسانو ته ونه کتل چې دعوه کوي چې دوي په هغه څه ایمان لري چې تا ته نازل شوي او په هغه څه چې ستا له مخکې نازل شوي، او غواړي چې د خپلو شخړو فیصله طاغوت ته يوسي، حال دا چې دوي ته امر شوی و چې هغه ونه منې﴾. Note: the Qur'an verse is set in ﴿ ﴾ brackets as the translation of the { } verse markers, and it's quoted as text, so no ﷺ is added inside it. The Prophet is not mentioned in this passage, so no ﷺ is needed. Allah's honorific ﷻ is kept as in the original rules (only ﷺ is restricted to the Prophet, and other honorifics remain as written).

Islam has determined that referring for judgment to anyone other than Allah 􀀬 constitutes referring to the Taghut. He 􀀬 said; “Have you seen those (hypocrites) who claim that they believe in that which has been sent down to you, and that which was sent down before you, and they wish to go for judgment (in their disputes) to the Taghut while they have been ordered to reject them.

لیکن شیطان چاہتا ہے کہ انہیں دور گمراہی میں لے جائے۔" [TMQ 4:60] طاغوت کا حکم جاہلیت کا حکم ہے۔ یہ ہر وہ حکم ہے جو اللہ 􀀬 اور اس کے رسول 􀁕 کے حکم کے خلاف ہو۔ ابن القیم اپنی کتاب "أعلام الموقعین" میں کہتے ہیں: "طاغوت وہ ہر چیز ہے جس کے ذریعے بندہ حد سے تجاوز کرے، خواہ وہ معبود ہو، یا جس کی پیروی یا اطاعت کی جائے۔ چنانچہ ہر قوم کا طاغوت وہ ہے جس کی طرف وہ اللہ اور اس کے رسول کے سوا فیصلے کے لیے رجوع کرے، یا جس کی وہ اللہ کے سوا عبادت کرے، یا جس کی وہ اللہ کی طرف سے کسی دلیل کے بغیر پیروی کرے، یا جس کی ایسی بات میں اطاعت کرے جو اللہ کی اطاعت میں سے ہونا معلوم نہ ہو۔" قرآن اس شخص کے ایمان کو جو طاغوت کی طرف رجوع کرتا ہے، دعوے اور دکھاوے کے طور پر دیکھتا ہے، حقیقت کے طور پر نہیں۔ نیز قرآن نے طاغوت کو ایمان کا حریف ٹھہرایا ہے، جب اس نے فرمایا: "جو شخص طاغوت کا انکار کرے اور اللہ پر ایمان لائے، تو اس نے مضبوط ترین حلقے کو تھام لیا۔" [TMQ 2:256] لہٰذا رسول کے بعد قیامت تک امتِ اسلام پر لوگوں کے مقابل گواہ بننا ضروری ہے۔ امت کو لوگوں سے وہی کہنا چاہیے جو قرآن نے کہا: "اللہ کی عبادت کرو اور طاغوت سے بچو (یا اس سے دور رہو)۔" [TMQ 16:36] اس لیے دین کو زندگی سے جدا کرنے کا نظریہ، اور اس سے نکلنے والے افکار، جیسے جمہوریت، طاغوت کے افکار ہیں۔ اسلام نے ہمیں حکم دیا ہے کہ ہم انہیں ترک کریں اور رد کریں۔

But Shaytan wishes to lead them far astray.” [TMQ 4:60] The rule of Taghut is the rule of Jahiliyyah. It is every rule that contradicts the rule of Allah 􀀬 and His Messenger 􀁕. Ibn al-Qayyim says in his book, A’laam al-muwaqqi’een; “Taghut is everything with which the servant exceeds the bounds, in terms of something that is worshipped, someone followed or obeyed. Thus, the Taghut of every people is the one whom they refer to for judgment other than Allah and His Messenger, or the one they worship other than Allah, or follow without a proof from Allah, or obey in what they do not know as being from the obedience to Allah.” The Qur’an considers the Imaan of the one who refers to Taghut as a claim or pretense and not a reality. Also the Qur’an has made Taghut a rival to Imaan when He 􀀬 said; “Whoever disbelieves in Taghut and believes in Allah, then he has grasped the most trustworthy handhold.” [TMQ 2:256] Thus, the Islamic Ummah must be a witness over mankind after the Messenger until the Day of Judgment. The Ummah should say to mankind what the Qur’an has said; “Worship Allah (alone), and avoid (or keep away from) Taghut.” [TMQ 16:36] Therefore, the idea of separating religion from life, and the thoughts that emanate from it, such as Democracy, are thoughts of Taghut. Islam has commanded us to discard and reject them.

دا ډیموکراسي دی او دا د اسلام نظر دی په دې باب. څه په دې پورې تړلي دي چې دا ټول څه په ځمکه باندې په عمل کې راوستل کیږي، نو ایا دا یوه ښه او عزتمنه نظام دی چې موږ غواړو تر دې لاندې ژوند وکړو، که دا یو بد نظام دی، چې د خپل عمل له امله خلک په خپله اور کې سوځوي پداسې حال کې چې دوی د بې ځایه والي او زیان په ژوند کې ژوند کوي؟

This is Democracy and this is the opinion of Islam regarding it. As for the results produced by applying all of this on the earth, is it an honorable and beautiful system under which we would like to live or is it an evil system, which burns the people with its fire whilst they live a life of emptiness and loss due to its application?