یو شمیر مسلمانان داسې وایی چې اسلامي تحریک باید نړیوال وي، ځکه اسلام یو نړیوال دین دی، او محمد ﷺ د ټولې انسانیت لپاره لیږل شوی و. سربیره پردې، په حقیقت کې اسلامي تحریک د نړیوالو تحریکونو سره مخ دی. زیاتره دا چې د اسلامي بدلون د کارونو لویوالی د نړیوالتوب ضرورت را منځ ته کوي.

There are some Muslims who suggest that the Islamic movement should be universal, because Islam is a universal deen, and Muhammad 􀁕 was sent to the whole of mankind. Besides that, in reality the Islamic movement faces universal movements. Moreover the enormity of the tasks required by the Islamic change imposes the need for universality.

دغه نظر لرونکي د لاندې قرآني دلیلونو ته استناد کوي: 2 0 6 u T h e D a ’ w a h t o I s l a m "همدارنگه مونږ تاسو ته یو منځنۍ (عادل) امت وګرځولی، ترڅو تاسو د خلکو په مقابل کې شاهدان واوسئ او رسول ﷺ ستاسو په مقابل کې شاهد وي." [TMQ 2:143]. او "ووایه: (ای محمده ﷺ!) ای خلکو! زه تاسو ټولو ته د الله رسول بې شکه راولیږل شوی یم." [TMQ 7:158]. او همدارنگه "او موږ تا (ای محمده ﷺ!) یوازې د ټولو خلکو لپاره د زیری ورکونکي او ویروونکي په توګه راولیږلی، مګر ډیر خلک نه پوهیږي." [TMQ 34:28]. له همدې امله موږ وینو چې رسول ﷺ خپله دعوت د ټول نړۍ، هر ځواک، هر لښکر او هر پاچا ته وړاندې کړ. همدا رنګه هغه نجاشي (د حبشې پاچا)، هرقل (د روم امپراتور) او مقوقس (د قبطیانو امپراتور) ته لیکونه ولیږل.

People who hold this view cite the following Qur’anic proofs; 2 0 6 u T h e D a ’ w a h t o I s l a m “Thus We have made you a just nation, that you be witnesses over mankind and the Messenger 􀁕 be a witness over you.”[TMQ 2:143]. And “Say:(O Muhammad 􀁕 ): ‘O mankind! Verily, I am sent to you all as the Messenger of Allah.’” [TMQ 7:158]. And also “And We have not sent you (O Muhammad 􀁕) except as a giver of glad tidings and a warner to all mankind, but most men know not.” [TMQ 34:28]. Hence we find the Messenger 􀁕 directed his da’wah to the whole world, to every force, camp or King. Thus, he wrote to Najashi (the King of Abysinnia), Heraclius (the emperor of Rome), Muqawqis (the emperor of the Copts)

او کسری (د فارس بادشاه)۔ دا جائز نه دی چې اسلامي کار د یوې دوکان یا یوې ځمکې کار په شان یوازې پاتې شي، او اسلامي هڅه د یوې درې څخه راپورته شوې یوه غږ په توګه پاتې شي۔

and Kisra (the emperor of Persia). It is not allowed for the Islamic work to remain isolated like the work in a single shop or a single field and to let the Islamic effort remain a cry coming from only one valley.

بې شکه، اسلام بحیثیت دین په خپل عقیده او نظام کې عالمګیر دی۔

Indeed, Islam as a deen is universal in its ‘Aqeedah and system.

الله 􀀬 د ټولو شیانو پیدا کوونکی، د کارونو تدبیر کوونکی، ډیر پوه او ډیر خبر دی، چې ته ضعیف او محتاج انسان باید ورته رجوع وکړي، هغه انسان چې د یوه بې ارزښته مایع (نطفې) څخه پیدا شوی دی. په دې ترتیب الله 􀀬 د انسان پیدا کوونکی دی او د هر انسان رب (ربّ) دی. د انسان وجود د هغه د پیدا کېدو د هدف سره تړلی دی، کوم چې عبادت دی. د هغه وجود د هغه شي سره هم تړلی دی چې د ژوند څخه وروسته راځي، یعنې د قیامت ورځ، جنت، دوزخ، د ایمان، کفر، اطاعت او نافرمانۍ بدله. د عقیدې حقیقت باید هر چاته ورسول شي او ورسول شي؛ «تر څو هغه څوک چې هلاک شول (د ایمان له ردولو څخه) د یوه واضح دلیل څخه وروسته هلاک شي، او هغه څوک چې باید ژوندي پاتې شي (مؤمنان) د یوه واضح دلیل څخه وروسته ژوندي پاتې شي.» [TMQ 8:42] هغه نظام چې الله 􀀬 خپل پیغمبر ﷺ ته نازل کړی دی او د اسلامي عقیدې څخه سرچینه اخلي، د انسان د انسان په توګه نظام دی، د هغه د رنګ، نسل یا مقام په پام کې نیولو پرته۔

Allah 􀀬 is the Creator of everything, the Manager of affairs, the Most Knowledgeable and Most Informed, to whom the weak and needy human being, who has been created from a worthless fluid (semen), must turn. Thus, Allah 􀀬 is the Creator of man and he is the Rabb (Lord) of every human being. Man’s existence is linked to the purpose of his creation, which is worship. His existence is also linked with that which comes after life, the Resurrection, Paradise, Hellfire, requital for Iman, Kufr, obedience and disobedience. The truth of the ‘Aqeedah must be transmitted and conveyed to everyone; “So that those who were destroyed (for their rejection of Iman) might be destroyed after a clear evidence, and thsoe who were to live (believers) might live after a clear evidence.” [TMQ 8:42] The system that Allah 􀀬 revealed to His Messenger that emanates from the Islamic ‘Aqeedah, is the system for man as a man, irrespective of his colour, race or position.

بیشکه، اسلام یو عالمگیر دین دی. دا لازموی چی د اسلامی دولت د قیام تخمه هم یو عالمگیر تخم وی. له همدې امله، اسلام لازموي چی جماعت خپل ځان د دې دندې د سرته رسولو لپاره تیار کړي. ځکه په اصل کې جماعت باید خپل کار تنګ نظره ونه ګوري او یا خپل ځان د هغه هیواد پورې محدود نه کړي چېرته چې کار کوي. دا باید هېڅ ډول ټالۍ یا تدریجي وړاندیزونه ونه مني، کوم چې حق یوازې په برخو کې منی او حق له خپل راډیکالیزم نه محرومووي. بلکې جماعت باید وګوري چې دا باید انسانیت د کفر له احمقانه والي او د شرک له باطل څخه وژغوري، که څه هم دا کفر او شرک په هر بڼه وي، څرنګه چې حق یوازې یو کیدای شي. په تیرو زمانو کې خلک بتان داسې ګڼل چې ګټه او زیان یې په لاس کې دي. نن خلک یو شمیر افکار داسې ګوري چې ګټه او ښه پکې ده، او نور افکار داسې ګوري چې زیان رسوي. جماعت باید په دې اساس قضیه وګوري او خپل کلتور په همدې اساس غوره کړي. د هغې کار او لاره په همدې اساس ترسيم شوې، نو که دا د هېڅ انحراف پرته تعقیب کړي او په هغه څه چې ورسره مخامخ کیږي صبر وکړي او ونه ځڼي، کمپرومایز ونه کړي او نرمښت ونه بنیي، نو الله ﷻ به دا داسې تیاره کړي (په عملي او نظري توګه) چې په نړیواله کچه دا دنده په غاړه واخلي، چې دا به د اسلامي دولت له قیام وروسته وي. جماعت د فکر له پلوه عالمگیره ده، خو د کار له پلوه نشي کولی له دې حقیقت څخه تېر شي چې دا یو داسې جماعت دی چې په یو ځانګړي ځای کې د خلافت دولت د قیام لپاره کار کوي.

Indeed, Islam is a universal deen. It obliges that the seed of establishing the Islamic State be a universal seed. Consequently, Islam obliges the group to prepare itself to take up this task. That is why, in origin, the group must not look at its work in a narrow manner or restrict itself to the country in which it works. It must not accept patchwork or gradual proposals, which accept the truth in parts only and deprive the truth of its radicalism. Rather, the group should see that it must save mankind from the stupidity of kufr, and the falsehood of shirk, whatever forms they may take to the truth, which can only be one. In the past people used to look upon idols as benefiting them and that benefit and harm was in their hands. Today people look upon certain thoughts as bringing benefit and containing good, while seeing others as causing harm. The group should look at the matter and adopt its culture on this basis. Its work and path are drawn on this basis, so if it followed it without deviation and remained patient on what may confront it and did not falter, compromise or be pliant, then Allah 􀀬 will have prepared it (practically and theoretically) to undertake this task universally, which will be after establishing the Islamic State. The group, in terms of thought, is universal, and in terms of work, it cannot go beyond the fact that it is a group that works in a particular place to establish the Khilafah State.

له همدې امله دا خلافت دولت دی چې دغه لوی دنده به ترسره کوي.

Consequently, it is the Khilafah State that will undertake this great task.

یوه بله نقطه ده چې باید یادونه شي. دا هغه حقیقت دی چې مسلمان هیوادونه په قصدي ډول په ډیری ډلو ویشل شوي دي، او په دې هیوادونو کې مسلمانان عموماً په ورته فضا کې ژوند کوي، که څه هم په ځینو جزئي مسایلو کې توپیرونه شتون لري، چې نه د کار میتود بدلوي او نه د یوه منظم کار د یو له بل څخه ډیرو هیوادونو ته د پراختیا مخه نیسي. دا پراختیا ډلې ته ځواک ورکوي، د هغې پوهه او آګاهي زیاتوي، او اغیزمن کوي. همدارنګه دا د خلافت دولت د یوې سیمې کې د تاسیس کیدو په صورت کې د پراختیا او خپریدو مستعد کوي. دا د ډلې سره مرسته کوي چې د دولت له تاسیس وروسته راتلونکې دنده ترسره کړي. دا به دولت ته چمتو کړي چې د نړیوالې مبارزې مرحلې ته ننوځي. په دواړو حالتونو کې، ډله به د الله ﷻ په مرسته تکیه کوي.

One point remains to be mentioned. It is the fact that the Muslim lands are intentionally divided into many states and the Muslims in these lands generally live in similar atmospheres, though there are differences in some partial issues that do not change the method or prevent the expansion of one organised work to more than one country. This expansion gives strength to the group and increases its awareness and more effective. It also makes the establishment of the Khilafah State in one area liable to expansion and spread. This helps the group to undertake the task that will follow the establishment of the State. It will prepare the State to enter the stage of global struggle. In both these situations, the group would rely on the Help of Allah 􀀬.