جہاں تک مشابہ چیزوں کے درمیان فرق کرنے کا تعلق ہے، شریعت نے ان اوقات کے درمیان فرق کیا ہے جو مسلمان کی نظر میں اپنی عزت و حرمت کے لحاظ سے ایک جیسے معلوم ہوتے ہیں۔ چنانچہ اس نے لیلۃ القدر (قدر والی رات) کو دوسری راتوں پر فضیلت دی ہے۔ اسی طرح اس نے جگہوں کے درمیان بھی ان کی عزت کے لحاظ سے فرق کیا ہے، جیسے مکہ کو مدینہ پر، اور مدینہ کو دوسرے شہروں پر فضیلت دینا۔ اس نے نمازوں کے درمیان بھی فرق کیا ہے جب ان کو قصر کیا جاتا ہے، چنانچہ چار رکعت والی نماز کو قصر کیا جاتا ہے، جبکہ تین اور دو رکعت والی نماز قصر نہیں کی جاتی۔ اور اس نے منی اور مذی کے درمیان بھی فرق کیا ہے۔

As regards differentiating between similar things, the Shar’a has differentiated between times that seem similar to the Muslim in terms of their honour. Thus it has given a preference to the laylatul qadr (night of Power) over other nights. It has also discriminated between places in terms of their honour, such as the preference for Makkah over Madinah, and Madinah over other cities. It has distinguished between the prayers when they are shortened, so the prayer consisting of four raka’at is shortened, whilst the three and two raka’at are not shortened. It has distinguished between the maniy (semen) and the maziy (pre-seminal fluid).

هغه منی پاکه کړه او مذی ناپاکه، پداسې حال کې چې دواړه له یوه ځای راوځي. یو سړی یې د منی له امله غسل ته مکلف کړ او د روژې باطلول یې پرې وګرځاوه کله چې په قصد راوځي، خو مذی ته دا حکم نه دی، پداسې حال کې چې دواړه له یوه ځای راوځي. د یوې ماشومې نجلۍ د پیشاب له امله جامې مینځل واجب کړل، خو د ماشوم هلک د پیشاب له امله یوازې اوبه شیندل کافي ګرځولې. حایضې ښځې ته یې د روژې قضا واجبه کړه، خو د لمانځه قضا یې واجبه نه کړه. هغه چا ته یې چې درې درهمه غلا کړي وي لاس پرې کړ، خو هغه چا ته یې چې په ناروا ډول ډېر لوی مالونه لري لاس نه پرې کوي. د طلاقه شوې ښځې عدت یې درې حیضونه ګرځاوه، پداسې حال کې چې د کونډې ښځې عدت څلور میاشتې او لس ورځې دي، با وجود دې چې د رحم حالت یو شان دی. په دې ډول ډېر داسې مسایل شتون لري چې ورته دي او یو کیدای شي یې سره وتړل. که چېرې حکمونه په دې مسایلو کې د عقل ته پریښودل شوي وای، نو پکې به غلطي شوې وای. دا به یو داسې حکم راوړی وای چې د شریعت له ورکړل شوي حکم سره ټکر خوري. شریعت له هرې یوې مسئلې سره جلا حکم ورکړی دی، او دا د دې بدعتي قیاس د باطل کېدو ښکاره دلیل دی.

It made the maniy pure and the maziy impure, even though they both emit from the same place. It obliged the one to have ghusl (bath) from the maniy and invalidated his fast, when it is deliberately emitted, but not if it is maziy, even though they emit from the same place. It obliged the clothes to be washed because of the urine of a baby girl, but only to be sprinkled by water if it is the urine of a baby boy. It obliged the menstruating woman to make up the fast but not the salah. It cut the hand of the one who stole three dirham but did not cut the hand of the one who illegally possessed huge sums of wealth. It made the ‘iddah (waiting period) of the divorced woman three menstrual cycles, whilst the waiting period of the widow is four months and ten days, even though the condition of the rahm (womb) is the same. In this manner we find many matters that are similar and one can combine them. If it were left to the mind to give the rules in these issues, then it would have made mistakes. It would have brought a rule in conflict with what the Shar’a has given. The Shar’a has given for each one a different rule, which indicates the falsehood of this innovated method of analogy.