İbn Rüşd'e göre, fıtır sadakasının Müslüman fakir ve yoksullara verilmesi konusunda icma vardır; çünkü Peygamber ﷺ, "Onları fıtır günü zengin edin" buyururken onlara işaret etmiştir. Çoğunluğu oluşturan âlimler, bu dinî vergiyi Ehl-i Zimmet'in fakirlerine vermeyi kabul etmez. Ebu Hanife bunu caiz görmüş, bazıları ise yalnızca Ehl-i Zimmet'ten rahiplere verilmesine izin vermiştir.1 İbn Ebi Şeybe, Ebu Meysere'nin fıtır sadakasını rahiplere verdiğini nakleder.2 Benzer rivayetler Amr bin Meymun, Amr bin Şurahbil ve Murra el-Hemedani'den de gelmektedir.3 Bu, şüphesiz Müslüman fakihlerin bayram gününde herkesi sevindirme çabasından doğan insanî bir davranıştır.

According to Ibn Rushd, it is unanimously agreed upon that zakah of al fitr must be given to Muslim poor and needy, since the Prophet (p) referred to them when he said "Make them satisfied on the day of fitr." The majority of scholars do not accept giving this religious due to poor people of the Pledge. Abu Hanifah believes this is permissible and some others allow giving only monks of people of the Pledge.1 Ibn Abi Shaibah reports that Abu Maisarah used to give zakah of al fitr to monks.2 Similar reports come from 'Amr bin Maimun, 'Amr bin Shurahbil, and Murrah al Hamadani.3 This is undoubtedly a humanistic gesture from Muslim jurists in trying to make everybody happy on the day of the feast.

Şafii mezhebi, tıpkı diğer zekâtlar gibi fıtır zekâtının da aynı sekiz kategoriye eşit biçimde dağıtılması gerektiğini savunur; ancak zekâtı veren kişi tarafından dağıtıldığında "zekât fonu çalışanları" ve "kalpleri ısındırılması istenenler" kategorileri hariç tutulur.4 Bu görüş İbn Hazm'ın da görüşüdür.5 İbn Kayyım ise bu görüşü reddeder ve Peygamber'in (p) ve sahabilerinin uygulamasının bu zekâtı yalnızca fakirlere ve muhtaçlara vermek olduğunu savunur. Ona göre bazı Hanbelîler, bunun başka şekilde dağıtılmasının caiz olmadığına inanacak kadar ileri gitmiştir. İbn Kayyım, bu görüşün daha fazla ağırlığa sahip olduğunu da ekler.6 Malikîler, zekâtın ödendiği yerde uygun fakir ve muhtaç bulunmaması nedeniyle, zekâtı verenin masrafıyla başka bir ülkeye gönderilmesi gerekse bile, bu zekâtın yalnızca fakir ve muhtaçlara verilmesi gerektiğini ileri sürerler.7 El-Hadi, el-Kasım ve Ebu Talib ise Malikîlerin görüşünü paylaşır.

The Shafi'i school argues that, like any other zakah, zakah of al fitr must be distributed equally among the same eight categories, except when distributed by the payer--in which case the categories of "workers of the zakah fund" and "those whose hearts are being reconciled" are excluded.4 This is also the view of Ibn Hazm.5 Ibn al Qayyim rejects this view and argues that the practice of the Prophet (p) and his Companions was to give it only to the poor and needy. This is so, he continues, to the extent that some Hanbalites believe it is not permissible to distribute it otherwise. Ibn al Qayyim adds that this opinion carries more weight.6 Malikites assert that this zakah must be paid exclusively to the poor and needy, even if it must be shipped to another country at the expense of the payer, because of lack of poor deservants in the land where it is due.7 Al Hadi, al Qasim, and Abu Talib share the view of the Malikites.

Üç görüş ayırt edilebilir:

Three opinions can be distinguished:

1. Fıtır zekâtı, Şâfiî'nin görüşüne göre sekiz gruba dağıtılmalıdır.

1. Zakah of al fitr must be distributed among the eight categories, which is al Shafi'i's view.

2. Bu yalnızca fakirler ve yoksullar içindir.

2. It is exclusively for the poor and needy.

Zekâtın sekiz gruptan tümüne, bir kısmına veya yalnızca fakirlere verilmesi caizdir; çünkü "Sadakalar yalnızca fakirler ve yoksullar içindir..." şeklindeki genel metinde yer almaktadır. Fakihlerin çoğunluğunun görüşü budur.

Mal zekâtında olduğu gibi, fıtır zekâtı da kâfirlere, mürtetlere, zenginlere ve kazanma gücü olan kimselere verilmemelidir. Ayrıca, ödeyenin nafakasından sorumlu olduğu kimselere, örneğin ödeyenin babasına, oğluna veya eşine de verilmemelidir. Mal zekâtı konusunda incelenen ayrıntılar burada da geçerlidir.

As in the case of zakah on wealth, zakah of al fitr must not be given to disbelievers, apostates, the rich, or persons who can earn. It must also not be paid to persons for whose expenses the payer is responsible, such as the payer's father, son, or wife. The same details studied with regard to zakah on wealth apply here.

Son olarak, zekât veren kişi zekâtını bir veya birden fazla yoksula verebilir; aynı şekilde birden fazla zekât verenden toplanan zekât da bir veya birden fazla alıcıya verilebilir, çünkü bu durumların hiçbirini engelleyen bir delil yoktur.9 Bununla birlikte bazı fakihler, zekâtı birden fazla alıcıya bölüştürmeyi ve birden fazla zekât verenin zekâtını tek bir alıcıya vermeyi, bunun Id günü bütün yoksulları zenginleştirme amacını gerçekleştirmeyebileceği gerekçesiyle hoş karşılamamışlardır.10

Lastly, the zakah payer may give his or her zakah to one or more poor persons, and by the same token, zakah collected from several payers may be given to one or more recipient, since there is no evidence to prevent any of these cases,9 although some jurists dislike dividing one's zakah among several recipients and giving the zakah of several payers to one recipient on the grounds that this may not fulfill the objective of enriching all the poor on the day of 'Id.10

Fıtır zekatının bir yerden başka bir yere nakledilmesine gelince, diğer zekat türleri hakkında uygulanan ilke burada da geçerlidir; yani önce zekatın vacip olduğu bölgedeki fakirler ve muhtaçlar karşılanmalı, artan kısım ise nakledilebilir; acil durumlar veya daha öncelikli bir ihtiyaç bulunan durumlar hariç.11

As for transporting zakah of al fitr from one land to another, the same principle applied on other forms of zakah is applicable here; i.e., first the poor and needy in the area where zakah is due must be satisfied and the leftover may be transported, except in case of emergencies or higher priority.11