Orientalistlerden yapılan alıntıların ardından, zekât hakkında Müslüman yazarlardan birkaç alıntı veriyoruz. Muhammed Reşid Rıza, Kur'an tefsirinde şunu kaydeder:
After quotations from orientalists, we give a few quotations from Muslim writers about zakah. Muhammad Rashid Rida, in his explanation of the Qur'an notes:
İslam'ın zekâtı farz kılması, birçok farklı kökenden gelen yazarın çoğunun kabul ettiği üzere, onu tüm dinlerden ve yasalardan ayırır. Müslümanlar dinlerinin bu rüknünü yalnızca hayata geçirseler, toplumlarında ne yoksul, ne muhtaç ne de borç baskısı altında olan kimse kalırdı.
In imposing zakah, Islam is distinct from all religions and legislations, as confessed by most writers of many origins. If Muslims would only establish this pillar of their religion, no poor or needy or persons under pressure of debts would ever exist in their societies.
Maalesef, birçok Müslüman bu yükümlülüğü ihmal etmekte ve bunun sonucunda hem dinine hem de milletine zarar vermektedir. Öyle ki siyasi ve mali konularda bütün milletlerin en kötüsü hâline gelmişler, hatta kendi ülkeleri üzerindeki denetimi bile kaybederek yabancı milletlere bağımlı hâle gelmişlerdir; çocuklarının eğitimi dahi bu bağımlılığın bir parçası olmuştur. Bugün Müslüman çocukları Hristiyan misyoner okullarında eğitim görmekte, böylece milletlerine kaybedilmekte ve yabancıların kölesi hâline gelmektedirler. Onlara, "Neden kendiniz yüksek performanslı okullar kurmuyor da çocuklarınızı misyoner okullarına gönderiyorsunuz?" diye sorulduğunda ise, "Bunu yapacak maddi kaynağımız yok" diye cevap vermektedirler. Oysa gerçekte dinlerini uygulamak için gerekli gayrete, akla ve iradeye sahip değillerdir. Üstelik başkalarının okulları, hayır kurumlarını ve siyasi teşkilatları finanse etmek için harcama yaptığını kendi gözleriyle görmektedirler. Bu yüzden dinini kaybetmiş ve dolayısıyla dünyevi hayatını da gerçekten kaybetmiş bu Müslümanlara şunu hatırlatmak gerekir: Allah, "Allah'ı unutanları, O da kendilerine nefislerini unutturur. İşte fasıkların ta kendileridir" buyurmaktadır. Müslüman toplumlarının ıslahını isteyenler, öncelikle dinin ve onurun kalan kırıntılarını kurtararak işe başlamak zorundadırlar; bunun için zekâtı toplayıp Şeriat'a göre dağıtacak teşkilatlar kurmalıdırlar. Köle azat etmeye ayrılan payın, köleliğin zincirinde kimse kalmadığında sömürgeciliğin acısını çeken insanların kurtarılması için kullanılması gerektiğini idrak etmelidirler. Allah yolunda harcanacak payın da, İslam'ı kâfirlerin saldırısına karşı koruyan o şanlı cihad yoluyla İslam düzeninin yeniden kurulmasına harcanması gerektiğini bilmelidirler. Silahla savunma mümkün olmadığında ise, İslam'ı çağırmak ve değerlerini yazı ve konuşmayla savunmak için harcama yapmalıdırlar. Bu gerçeğin farkına varmalıyız: Müslümanların çoğu, hatta hepsi zekâtını verip onu gerçek hedefine göre harcasa, bu, İslam'ın izzetini yeniden tesis etmeye, yabancılar tarafından Müslüman topraklarından gasp edilenleri geri almaya ve Müslümanları kâfirlerin esaretinden kurtarmaya yeter. Bu, ancak zengin olanların mallarından onda birini veya onda birinin dörtte birini harcamakla gerçekleşebilir. Kendi gözlerimizle görüyoruz ki Müslüman topraklarına hükmeden birçok kişi, Rableri tarafından bunla yükümlü bile kılınmamışken, kendi milletleri ve ideolojileri için bundan fazlasını harcıyor.7
Unfortunately, many Muslims neglect this obligation, and consequently cause harm to their religion and their nation. So they have become the worst of all nations in political and financial matters to the extent that they even lost control of their own countries and became dependent on other nations, even in educating their children. Muslin children today are educated in Christian missionary schools, whereby they are lost to their nations and become enslaved to foreigners. If they are questioned, "why don't you establish schools yourselves on high levels of performance, instead of sending your children to missionary schools?" they answer, 'We do not have financial resources to do so." In reality, they do not have the zeal, the mind and the will to implement their religion. And they see with their own eyes other people spending to finance schools and charitable and political organizations. Thus vow to these Muslims that have lost their religion and thus have indeed lost their worldly living. God says, "Those who forget God, He makes them forget their own souls, such are the rebellious transgressors."6 Those who call for the reform of Muslim societies are required to start by saving the remnants of religion and dignity, by establishing organizations to collect zakah and distribute it according to Shari'ah. They must realize that the share of freeing slaves must be used to liberate people who suffer from colonialism if there is no one in the bondage of slavery, and that the share "in the way of God" must be used to re-establish the Islamic system through the glorious form of jihad, which preserves Islam before the aggression of disbelievers. They must spend to call for Islam and to defend its values by writing and speaking, if such defense is not viable by weapons. We must realize that if all, or the majority of Muslims perform zakah and spend it according to its proper designation, that would be sufficient to re-establish the glory of Islam, to regain what was stolen from Muslim land by foreigners, and to salvage Muslims from enslavement to unbelievers. This can be done only by spending one-tenth or one-quarter of a tenth from the wealth owned by the rich. We observe with our own eyes that may people who dominate over Muslim lands spend more than that for their own nations and ideologies, without even being obligated by their Lord.7
In his commentary on the saying from Mu'adh in which the Prophet ﷺ told him, "Inform them that God has imposed on them in their wealth a sadaqah, to be taken from the rich among them and rendered to the poor among them," Shaikh Mahmud Shaltut, former head of al-Azhar Mosque, says: This instruction of the Prophet ﷺ indicates that zakah in Islam is simply a transfer of the excess wealth of the nation within itself, since it is taken from the rich and given to the poor. In other words, zakah only changes the control of a fraction of wealth from one hand, the hand that invests and protects, to the other hand, the hand that works and struggles (when the yield of that work is not sufficient for all their needs), or to the hand that cannot work, which is the hand of the poor.8
In his comment on the saying from Mu'adh that the Prophet (p) told him "Inform them that God imposes on them in their wealth a sadaqah, to be taken from the rich among them and rendered to the poor among them." Shaikh Mahmud Shaltut, former head of al Azhar mosque, says, These Prophet's instructions indicate that zakah in Islam is simply a transfer of the excess wealth of the nation within itself, since it is taken from the rich and given to the poor. In other words, zakah only changes control of some fraction of wealth from one hand-- the hand that invests and protect -- to the other hand - the hand that works and struggle (when the yield of that work is not sufficient for all their needs), or to the hand that cannot work, which is the hand of the poor.8
Abu al A'la al Maududi, "Economic Foundations in Islam Compared to Other Contemporary Systems" adlı kitabında zekâtın rolünü ve yerini şöyle ele alır:
In his book Economic Foundations in Islam Compared to Other Contemporary Systems, Abu al A'la al Maududi talks about the role and place of zakah:
Gerçekte İslam'ın istediği, toplumda servetin birkaç elde yığılmamasıdır. Şans ya da iyi yetenekler sayesinde servet edinenler, bunu biriktirip saklamamalı ve en azından bir kısmını, yeterli rızık elde edemeyen muhtaçlara yardım etmek için harcamalıdır. Bu amaca ulaşmak için İslam iki yol izler. Birincisi, İslam cömertliği, iş birliğini ve başkalarına yardım etmeyi her türlü ahlaki teşvik ve dini uyarıyla teşvik eder; böylece doğal olarak biriktirmeyi seven insanlar, servetlerinin bir kısmını gönüllü olarak vermeyi sevmeye yönlendirilir. İkincisi, İslam zenginlerin servetleri üzerinden belirli ve açıkça tanımlanmış bir oranı ödemesini zorunlu kılan bir hüküm koyar. Bu ödeme zekâttır. Zekâtın, İslam ekonomik sisteminin çok önemli bir unsuru olduğu ve namazdan hemen sonra, İslam'ın bir rüknü olarak yer aldığı unutulmamalıdır. Kur'an, zekât verilmeden servet biriktirmenin caiz olmadığını açıkça belirtir: "Onların mallarından sadaka al ki, onları arındırıp temizlesin."9 Zekât kelimesinin kendisi de, insanların biriktirdiği servetin, her yıl Allah rızası için bunun yüzde 2,5'i verilerek arındırılmaz ve temizlenmezse kirli ve günahkâr olduğunu gösterir.
What Islam in fact wants is that wealth must not be concentrated in a few hands in society, that those who acquire wealth because of good fortune or good abilities must not hoard it and must spend at least part of it to help the unfortunate that can not obtain sufficiency of sustenance. In order to achieve this objectives, Islam works through two channels. First, Islam encourages generosity, cooperation, and helping others, by all means of moral encouragement and religious stimulus, so that people, who naturally like to accumulate, would be taught to like giving some of their wealth voluntarily. Second, Islam enacts a law that requires the rich to pay a certain well-defined fraction on their wealth. This payment is zakah. One must not forget that zakah is very important element in the Islamic economic system, it is next to prayer as a pillar of Islam. The Qur'an even explicitly states that hoarding wealth is not permitted without payment of zakah. "Out of their wealth take sadaqah, so thou might purify and sanctify them."9 The word zakah itself indicates that wealth accumulated by men and women is dirty and sinful if it is not purified and sanctified by paying 2.5 percent of it for the sake of God every year.
Şüphesiz Allah zengindir; O'na yapılan bu ödemeden hiçbir şey O'nun için değildir ve O bunlara muhtaç değildir.
Note: the rule requires writing "God" as the Turkish word for God, not "Allah", so the correct translation is:
Şüphesiz Tanrı zengindir; O'na yapılan bu ödemeden hiçbir şey O'nun için değildir ve O bunlara muhtaç değildir.
Undoubtedly God is rich, nothing of this payment given to Him nor does He need it.
Bu nedenle, "Allah'ın yolunda" (fi sabilillah) ifadesi, yoksulların durumunu iyileştirmeye çalışmak ve bütün millete fayda sağlayacak faaliyetleri başlatmak anlamına gelir. Allah şöyle buyurur: "Sadakalar; yoksullar, miskinler, onları toplamakla görevli olanlar, kalpleri İslam'a ısındırılanlar, köleler, borçlular, Allah yolunda olanlar ve yolda kalmış yolcular içindir."{10} Zekât böylece tüm Müslümanlar arasında toplumsal düzeyde karşılıklı dayanışmaya dayalı bir örgütlenmedir. Müslümanların sigorta şirketi ve yedek fonudur.
Therefore, "the sake of God" means that one seeks to improve the lot of the poor, as well as to initiate activities that benefit the nation as a whole. God says, "Sadaqat are for the poor, and the needy, and those employed to administer the funds, and those whose hearts have been recently reconciled to truth, for those in bondage and in debt, in the cause of God, and for the wayfarer."10 Zakah is thus an organization of mutual cooperation on the social level, among all Muslims. It is their insurance company and their reserve fund.
Bu, işsiz, güçsüz, hasta, yetim ve aralarındaki dul kadınları güvence altına alan bir maldır ve her şeyden önce Müslümanların maddi geleceklerini düşünmekten kaygılanmamalarını sağlayan bir kurumdur. İslam'ın koyduğu basit ilke şudur: Bugün zenginseniz başkalarına yardım edin, çünkü yarın yoksullaşırsanız siz de yardım göreceksiniz. Yoksullaşırsanız sizin, ölürseniz eşinizin ve çocuklarınızın neler yaşayacağını, başınıza bir kaza gelirse nasıl geçineceğinizi veya hiçbir maddi imkânınız olmadan bir yolculukta kaybolursanız ne yapacağınızı düşünmenize gerek yoktur. Zekât her zaman sizi zenginleştirmek, kurtarmak ve bu tür kazalar veya talihsizlikler karşısındaki endişenizi gidermek için oradadır. Tek yapmanız gereken şey, malınızın 2'sini ödemektir.5
This is the wealth that guarantees the jobless, the inable, the sick, the orphans, and the widows among them, and above all, it is the institution that helps Muslims not to worry about their material future. The simple principle established by Islam is if you are rich today, help others, for you will receive help if you become poor tomorrow. You need not to worry about what would happen to you if you become poor, or to your wife and children if you die, or how you would manage if an accident befalls you, or if you get lost on a journey without any financial means. Zakah is always there to enrich you, to save you, to relieve your worry about such accidents or mishaps. All you need is to pay 2.5
…bu sigorta kurumuna, Allah'ın değil, Tanrı'nın kurduğu bu kuruma, servetinizin yüzde… kadarını verin; böylece kendiniz ve aileniz için gelecekte tüm zamanlar boyunca güvende hissedersiniz. Bu fazla servete bugün ihtiyacınız yok; öyleyse onu geçimi için ihtiyaç duyanlara neden vermeyesiniz ki? İhtiyaç duyduğunuzda ise size de yardım edilecektir.
percent of all your wealth to this insurance institution established by God, and you feel secure about yourself and your family for all the future. You do not need this excess wealth today, so why not give it to those who need it for sustenance, and when you need help, it will be extended to you.
Böylece İslami yöntem ile kapitalist yöntem arasındaki karşıtlık daha net ortaya çıkmaktadır.
Thus the contrast becomes clearer between the Islamic way and the capitalist way.
Kapitalistler, insanları servet biriktirmeye ve bu servet üzerinden faiz toplamaya teşvik ederler; böylece başkalarının servetinden daha fazlasını elde edersiniz. Bu, bu dinin doğasıyla bağdaşmaz. İslam, servet elinizde birikmeye başladığında, bu servetin İslam'ın öngördüğü dağıtım kanallarından akması gerektiğini emreder; böylece çevrenizde hayat filizlensin.
Capitalists urge people to accumulate wealth and to collect interest on it, so that you acquire more of other people's wealth. This is not consistent with the nature of this religion. Islam ordains that if wealth happens to accumulate in your hands, it must flow through the channels of distribution provided by Islam, so that life flourishes around you.
Kapitalizmde servet dolaşımı kısıtlıdır; İslam sisteminde ise serbesttir. Kapitalizmde ortak servet havuzundan bir şey edinebilmek için bir miktar servete sahip olmanız gerekir; İslam'da ise fazla malınız varsa, bunun bir kısmını topluma vermeniz gerekir ve ihtiyacı olanlar gelip bu ortak havuzdan alır. İki sistem hem özü hem de yaklaşımı bakımından birbirinden farklıdır ve aynı yerde bir arada var olamazlar.11
Wealth circulation is restricted in capitalism, while it is free in the Islamic system. In capitalism, you must have some wealth to acquire anything from the common pool of wealth, while in Islam, if you have excess wealth, you must give a fraction to society, and those who need it will come and take it from the common pool. The two systems are different in both nature and approach and cannot co-exist in one place.11
Ebu'l-Hasan en-Nedevi, "The Four Pillars" adlı kitabında, zekâtın temel özelliğinin imana dayanması ve Allah'ın rızasını kazanmak için yerine getirilmesi olduğunu açıklar. Bu özellik başka hiçbir vergide bulunmaz. O, zekâtın ikinci temel özelliğine şöyle geçer:
Abu al Hasan al Nadwi, in his book The Four Pillars, explains that the principal feature of zakah is that it is based on faith and is performed for the sake of pleasing God. This does not exist in any other tax. He goes on to the second essential characteristic of zakah:
Zekâtın, kralların, diktatörlerin ve hatta bugün cumhuriyetler ve halk yönetimleri tarafından konulan diğer vergilerden ve mali yükümlülüklerden farklı olan ikinci seçkin özelliği, zekâtı baştan sona yöntem, amaç ve sonuç bakımından onlardan ayıran, Peygamberin (s.a.v.) şu sözünde verdiği yasama konumudur: "... zengin olanlardan alınıp, aralarındaki fakirlere verilecektir." Böylece zekât, Şeriat'ta tanımlandığı şekliyle zenginlerden alınır ve Kur'an'da Allah'ın belirlediği kategorilere dağıtılır; bu kategoriler hiçbir insana ya da insan grubuna karar verme yetkisi bırakılmamış olanlardır. Üstelik zekâtın, toplandığı yerdeki fakir ve muhtaçlara harcanması her zaman tercih edilir. Bu, Müslümanların ve zekât uygulamalarının genel uygulamasıydı; İslam'ın öğretilerini ayrıntılı olarak sıkı sıkıya takip etmeyen, İslami siyaset ve yönetim ideallerini gerçekleştiremeyen hükümetler bile bu uygulamayı sürdürmüştür. Bu yönetimler altında bile fakirler ve muhtaçlar haklarından mahrum bırakılmamış ve İslam hukuku kaldırılmamıştır.12
The second distinguished characteristic of zakah, in contrast with other taxes and financial charges imposed by kings, dictators, or even republics and people's governments today, which makes zakah different from them from beginning to end in method, objectives, and effects, is the legislative position given it by the Prophet (p) in his statement, ". . . to be taken from the rich among them and rendered to the poor among them ". Thus, zakah is collected from the rich, as defined in Shari'ah, and distributed to categories determined by God in the Qur'an, which are not left to any man or group of people to decide. Moreover, it is always preferred that zakah be spent on the poor and needy in the same land it is collected from. This was the general practice of zakah even by governments that did not strictly follow the teachings of Islam in minute detail and did not realize the Islamic ideals in politics and government. Even under these governments, the poor and needy were not deprived of their rights, and Islamic law was not abolished.12
Bu, bugünkü hükûmetlerin koyduğu vergi ve harçlardan çok farklıdır. Çoğu durumda vergiler yoksul ve orta sınıftan toplanıp şeflere, zenginlere ve güçlülere verilir. Gece gündüz çalışan çiftçilerin, işçilerin, küçük zanaatkârların ve küçük işletme sahiplerinin alın terinden alınır; bu para, Binbir Gece Masalları'nda anlatılanlar kadar gösterişli olan şeflerin ziyaretlerine, törenlere ve kutlamalara harcanan yiyecek ve içeceklere gider. Bu vergiler ayrıca ülkenin diğer ülkelerdeki elçiliklerince bolca harcanır ve halkın kanını ve kaynaklarını tüketen hükûmet propagandasına aktarılır. Hükûmeti öven makaleler yazmaları için yabancı gazetecilere de ödemeler yapılır; bunu demokratik, komünist, kapitalist ya da sosyalist olsun, her türlü hükûmet yapar. Bu vergilerin en doğru tanımı şudur: "Aralarındaki yoksullardan toplanıp zenginlere verilen."
Allah'ın zenginlere, yoksullara yardım etmek üzere farz kıldığı zekât ise bütün millete bir merhamet ve şefkat biçimidir; diğer bütün vergilerle kıyaslanamayacak bir Allah nimetidir. Eğer bu kelimeyi kullanmak gerekirse, zekât, en az yük olan ve en çok fayda sağlayan vergidir.13
This is very different from taxes and fees imposed by governments today. In most cases, taxes are collected from the poor and middle class and rendered to the chiefs, the rich, and the powerful. They are taken from the sweat of farmers, laborers, small craftsmen, and small businessmen, who work hard day and night, on their jobs and spent for visiting chieftains, ceremonies, and food and drink for celebrations lavish as those described in the One Thousand and One Arabian Nights legends. They are also spent freely by embassies of the country in other countries, and on propaganda for the government that exhausts the blood and resources of people. Proceeds are paid also to foreign journalists to write articles praising the government, something done by all kinds of governments, whether democratic, communist, capitalist or socialist. The most truthful description of these taxes is "collected from the poor among them and given to the rich." Zakah, which is imposed by God on the rich to help the poor, is a form of kindness and mercy to the whole nation, a bounty from God incomparable to all other taxes. It is a tax, if one must-use the term, that is least burden some and most beneficial.13
Şimdi sıra bende; bu çalışmayı düşünce sahibi erkek ve kadınlara, mali mevzuat ve vergilendirme uzmanlarına sunuyorum. Böylece İslam'ın, bu zekâtı adalet ilkelerine dayanarak, en yüce amaçları hedefleyecek ve en sağlam bağlarla desteklenecek şekilde düzenlemede modern mali ve vergi sistemlerinden ne kadar önce geldiğini görebilsinler. Umarım bu düşünürler ve hukukçular, tüm Müslüman ülkelerde kanun çıkarırken ve zekâtı kanunla düzenlerken bu Müslüman ümmetin inançlarına riayet etmeleri gerektiğini fark ederler.
It is my turn to present this study to men and women of thinking, to experts of financial legislation and taxation, so they can know just how much Islam preceded modern financial and tax systems in legislating this zakah, based on principles of justice, that aims at the noblest objectives, and that is supported by the strongest bonds, hoping these thinkers and people of law may realize that they must observe the beliefs of this Muslim nation when they enact laws and establish zakah by law in all Muslim countries.
Bu çalışmayı sosyal sigorta uzmanlarına sunuyorum; zekâtın insanlık tarihindeki ilk örgütlü refah sistemi olduğunu, devlet eliyle yapılan sosyal refah faaliyetinin tarihinin Batı Avrupa'da son birkaç yüzyılda değil, Kur'an'ın indirilmesiyle yedinci yüzyılda başladığını fark etmeleri için. Sosyal refahın ve sigortanın çağdaş icatlar olmadığını, Müslümanlara ve Müslüman olmayanlara sunulan özgün İslami sistemin bir parçası olduğunu anlamaları gerektiğine inanıyorum.
I present this study to specialists in social insurance so they may recognize that zakah is the first organized system of welfare in the history of mankind, that the history of governmental action in social welfare started in the seventh century with the revelation of the Qur'an, and not in Western Europe in the past few centuries. They must realize that social welfare and insurance are not contemporary inventions, but part of the original Islamic system, provided to Muslims and non-Muslims alike.
Bu çalışmayı, Müslüman ve Arap isimleri ile yüzleri olan, ancak kalpleri ve zihinleri Avrupalı, Amerikalı, Rus ya da Çinli olan çağdaş aydınlara sunuyorum; böylece İslam'ın yalnızca ibadet köşesinde yaşayan bir çilecilik dini olmadığını, bir din ve devlet, bir sistem ve iman olduğunu; bilgiyi ve eylemi, aracılığı ve etkin hayatı, özgürlüğü ve adaleti, hakları ve yükümlülükleri kapsadığını fark etsinler. Bütün bunlar en adil biçimde zekât sisteminde tezahür etmektedir.
I present this study to the contemporary intelligentsia in Muslim countries who have Muslim and Arab names and faces, but European, American, Russian , or Chinese hearts and minds, so they may realize that Islam is not a religion of asceticism that lives in the corner of worship alone, but a religion and a state, a system and a faith, encompassing knowledge and action, mediation and active life, freedom and justice, rights and obligations. All these are most justly manifested in the system of zakah.
Bu çalışmayı tüm Müslümanlara ve çağdaş hükümetlerine sunuyorum; böylece İslam hukuku ve sistemi, özellikle zekât konusundaki tutumlarını gözden geçirebilsinler, emperyalist güçlerin hayatlarımıza dayattığı çelişkileri ortadan kaldırabilsinler ve toplumlarını kültürel ve yasal sömürgeciliğin etkisinden arındırabilsinler; bunu yaparken topraklarını askeri sömürgecilikten temizleyip, kanun ve mevzuat kaynağı olarak İslam'a dönmelerinden sonra.
I present this study to all Muslim people and their contemporary governments, so they can revise their positions of the Islamic law and system, especially zakah, in order to remove the contradictions imposed on our lives by the empirialistic powers, and rid their societies of the effect of cultural and legislative colonialism, after they cleanse their lands from military colonialism and return to Islam as a source of law and legislation.
Son olarak, bu çalışmayı İslam hukuku ve İslam kültürüyle ilgilenen, toplumlarında İslam sisteminin uygulanmasını talep eden kişilere sunuyorum. Kur'an ve Sünnet ışığında yapılmış bir karşılaştırmalı çalışma olarak bu eserde, İslam'ın sözde "modernizm" saldırılarına dayanabileceğini ve çağdaş yaşamın ihtiyaçlarına cevap verebileceğini gördüklerinde imanlarının güçleneceğini umuyorum. İslam, her çağa ve her diyara uygun, her zaman zengin ve verimli olan Şeriatı altında, toplumlara yeniden öncülük edebilir ve onların işlerini hakikat, iyilik ve adalete yöneltebilir. Çağrımızın sonu daima "Âlemlerin Rabbi Allah'a hamd olsun" olacaktır.
Lastly, I present this study to those who are concerned with Islamic jurisprudence and Islamic culture, those who call for implementing the Islamic system in their societies, hoping that they find in it a comparative study in the light of Qur'an and Sunnah which strengthens their faith that this religion can endure the onslaught of so-called "modernism" and can respond to the needs of contemporary life. Islam can again lead societies and direct their affairs toward truth, goodness, and justice under its ever rich and fertile Shari'ah, that is suitable to all ages and lands. And the close of our call will always be "praise be to God, the Cherisher and Sustainer of the worlds."