Arapça'da zekât, "zekâ" fiilinin bir masdarıdır. Zekât kelimesi büyümek ve artmak anlamına gelir. Bir kişi hakkında kullanıldığında ise iyileşmek, daha iyi hâle gelmek anlamına gelir.

Zakah in language is an infinitive of the verb zakah. Zakah means to grow and to increase. When it is said about a person, it means to improve, to become better.

Sonuç olarak zekât; bereket, artış, temizlik ve iyileşme anlamına gelir.1 Lisanu'l-Arab'da şöyle denilmektedir: "Arapçada zekât kelimesinin kökü temizlik, artış, bereket ve övgü anlamlarına gelir. Kelimenin bu anlamlarının hepsi Kur'an'da ve Hadis'te kullanılmıştır." El-Vahidi ve diğerlerine göre, "zekât" kökünün artış ve büyüme anlamına geldiği en açık görünendir. Örneğin bitkiler söz konusu olduğunda büyüme anlamına gelir, şeyler söz konusu olduğunda ise çoğalma anlamına gelir. Ancak bitkiler yalnızca böcek ve diğer zararlı şeylerden arındıklarında büyüdüklerinden, "zekât" kelimesi temizlik ve arındırmayı ima eder. Kelime insanlar için kullanıldığında ise iyileşme ve doğruluk anlamına gelir. Bir kimse için "zekî" denildiğinde, yani güzel ahlaka sahip olduğu kastedilir; ya da hâkimin şahitleri "zekkâ" ettiğinden, yani tanıklıklarının daha yüksek bir düzeyde olduğunu gösterdiğinden söz edilebilir.

Consequently zakah is blessing, growth, cleanliness, and betterment.1 In Lisan al Arab it is said, "The root of the word zakah in Arabic means cleanliness, growth, blessing, and praise. All these meanings of the word are used in Qur'an and Hadith." It seems to be most obvious according to al Wahidi and others that the root "zakah" means increase and growth. For example, with respect to plants it means to grow and with respect to things, it means to increase. But since plants grow only if they are clean of insects and other detrimental things, then the word "zakah" implies cleanliness and cleansing. If it is used with respect to persons, zakah then means betterment and righteousness. You may say a man is "zaki"; that is, he has good character, or you may say that the judge "zakah" the witnesses to mean he shows that they are of a higher level in their testimony.

Şeriat'te zekat kelimesi, Allah'ın belirlediği ve hak sahibi olan kategoriler arasında dağıtılmasını emrettiği, malın belirli bir payı anlamına gelir. Bu kelime aynı zamanda bu payın ödenmesi eylemi için de kullanılır.2 En-Nevevi'nin el-Vahidi'den aktardığına göre, bu mal payına zekat denmesinin sebebi, kendisinden çıkarıldığı malı artırması ve onun yok olmaktan ya da zarar görmekten korumasıdır.3 İbn Teymiyye, zekat veren kişinin iç dünyasının daha iyi hale geldiğini ve malının temizlendiğini söylemiştir.4 Artma ve temizlik, yalnızca zekatı verilen mallarla sınırlı değildir; zekat veren kişiye de ulaşır. Nitekim şu ayet de bunu ifade etmektedir: "Onların mallarından sadaka al ki, onları temizleyip arındırasın."5 El-Ezheri ise şöyle der: Zekat fakirleri de büyütür; yani zekat, zenginin ruhunda ve malında manevi ve maddi bir büyüme meydana getirir.

In Shari'ah the word zakah refers to the determined share of wealth prescribed by God to be distributed among deserving categories. It is also used to mean the action of payment of this share2. According to al Nawawi's report from al Wahidi, this share of wealth is called zakah because it increases the funds from which it is taken and protects them from being lost or destroyed.3 Ibn Taimiyah said that the inner soul of the zakah payer becomes better, and his wealth becomes cleansed.4 Growth and cleanliness are not restricted to the zakated assets themselves, but reach out to the person who pays zakah, in accordance to the verse "out of their wealth take zakah that so thou mightest purify and sanctify them".5 Al Azhari says: it makes the poor grow too, meaning that zakah creates psychological and material growth for the rich in his soul and wealth.

Nevevî, el-Hâvî'nin yazarının şöyle dediğini nakleder: "Zekâtın, İslam'dan önce de bilinen bir Arapça kelime olduğu anlaşılmalıdır. Bu kelimenin şiirde kullanıldığı ise iyi bilinmektedir."

Al Nawawi reports that the author of al Hawi said: "It should be realized that zakah is an Arabic word known before Islam. It is well known that it has been used in poetry".

Öte yandan Davud ez-Zâhirî, bu kelimenin Kur'an'da kullanılmadan önce Arapça'da bir kaynağının olmadığını söylemiştir. El-Hâvî'nin yazarı ise "Bu, tamamen yanlış olsa da, ismin etrafındaki görüş ayrılıkları zekâtla ilgili hükümleri etkilemez" diye cevap vermiştir. Bunu bilerek, Yahudi Oryantalist Schacht'ın, Encyclopedia of Islam'da "Zekât" başlığı altında yazdığı iddialar için hiçbir dayanak bulunamaz; o, Peygamber (p) hakkında şunu yazmıştır:

On the other hand, Dawud al Zahiri said this word has no source in the Arabic language before it was used in Qur'an. The author of al Hawi answered "although this is totally wrong, differences about the name do not affect the rulings on zakah." Knowing this, one can find no base for the claims of the Jewish Orientalist, Shacht, who wrote in the Encyclopedia of Islam under the title of Zakah that the Prophet (p)

Schact, "Peygamber (s.a.v.), Mekke'deyken zekât kelimesini ve türevlerini arınma anlamında kullanmıştır. Bu anlamın Arapça'daki zekât kelimesiyle ve Arapların zihnindeki yakın bağı vardır; ancak bu kelime ve türevleri Kur'an'da yalnızca bu anlamda kullanılmıştır ve bu, Arapçaya özgü asli bir anlam değildir: Yahudilikten ödünç alınmıştır; orada 'Tanrı korkusu' anlamına gelmektedir.7 Schact gibi oryantalistler, İslami kavram, kelime, hüküm, düşünce ve ahlaki değerlerin olabildiğince fazlasını Yahudi ya da Hristiyan kökenlere, en azından Doğu'dan ya da Batı'dan başka herhangi bir kaynağa bağlama konusunda fanatik bir arzu taşımaktadırlar; bu tutum yalnızca kendi önyargılarının keyfine uymaktadır. Ancak, onun iddiasını çürütmek için aşağıdaki iki noktayı belirtmek yeterlidir:"

used the word zakah to mean more than what it meant for the Arabs and borrowed some of the meaning of the word from Jews that used the Hebrew and Aramaic work Zakut." Schact said: "The Prophet (p), when he was in Makkah, used the word zakah and its derivatives to mean cleansing. This meaning has a close tie to the word zakah in Arabic and in the mind of Arabs but this word and its derivatives are not used except for that meaning in the Qur'an and this is not an original Arabic meaning: it is borrowed from Judaism where it means 'fear of God'.7 Orientalists such as Schact have a fanatic desire to attribute as much as they can of the Islamic concepts, words, rulings, thoughts, and ethical values to Jewish or Christian origins or at least to any other origin, be it Eastern or Western, following only the whims of their own bias. It is sufficient however, to disprove his claim by stating the following two points:

Birincisi, Kur'an, zekât kelimesini bugün Müslümanların bildiği anlamda, Mekke döneminin başlarında bile kullanmıştır. Bu durum şu surelerde geçmektedir: 7:156, 19:31 ve 55, 21:72, 23:4, 27:3, 30:39, 31:3 ve 41:7. Peygamber ﷺ'in Arapçadan başka hiçbir dili, İbranicesi de dahil, bilmediği ve Medine'ye hicret etmeden önce Yahudilerle hiçbir temasının olmadığı kesin olarak bilinmektedir. Peki, o, Yahudilerden ve Yahudilikten ne zaman ve nasıl ödünç alabilirdi?

Firstly, Qur'an used the word zakah, in the meaning known to Muslims now, as early as the beginning of the Makkan period. This is found in Suras: 7:156, 19:31 and 55, 21:72, 23:4, 27:3, 30:39, 31:3 and 41:7. It is undoubtedly known that the Prophet (p) did not know Hebrew or any other language except Arabic, and that he had no contact with Jews before migrating to Madinah. When and how could he borrow from Jews and Judaism?

İkincisi, bir dilin bir kelimeyi başka bir dilden ödünç aldığını, yalnızca bu kelimeyi iki dilde ortak bulduğu için iddia etmek, bilimsel yönteme aykırı bir spekülasyondur. Böyle ortak bir kelime, bir dilin diğerinden ödünç aldığı anlamına mutlaka gelmez. Ödünç alan dili ve ödünç verilen dili, hiçbir kanıt olmaksızın belirlemek ise bundan da fazla spekülatiftir.

Secondly, it is mere speculation that violates scientific methodology for anyone to claim that a language had borrowed a word from another language simply because he finds the word common to the two languages. Such a common word does not necessarily mean that one language borrowed it from the other. It is even more speculative to point out one language as borrowing and the other as borrowed from without any proof.

Şeriat'te bilinen anlamıyla zekât, Kur'an'da ve Sünnet'te bazen "sadaka" olarak da adlandırılmıştır; öyle ki el-Mâverdî şöyle demiştir: "Sadaka zekâttır, zekât da sadakadır."

Zakah as known in Shari'ah is sometimes called in the Qur'an and Sunnah "sadaqah", to the extent that al Mawardi said "Sadaqah is zakah, and zakah is sadaqah.

Bunlar aynı şeyin iki adıdır. Allah (SWT) buyuruyor: "Onların mallarından sadaka al ki onları arındırıp temizleyesin"; ve "Onlardan kimileri sadakalar konusunda seni ayıplar"; ve "Sadakalar ancak fakirler ve yoksullar içindir." Hadis şöyle der: "Beş vesktan az olan üründe sadaka yoktur. Beş develden az olan hayvanda sadaka yoktur, beş ukiyyeden az olan gümüşte de sadaka yoktur." Muâz'ı Yemen'e gönderirken Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Onlara bildir ki Allah, mallarındaki sadakayı farz kılmıştır; bu, zenginlerinden alınıp fakirlerine verilecektir." Bu metinlerin hepsi, sadaka kelimesini kullanırken zekâtı kastetmektedir; zekât toplayan ve dağıtan kişiye bile "musaddik" denmektedir. Ancak İslam tarihinin sonraki dönemlerinde sadaka, geleneksel olarak yalnızca dilencilere ve muhtaçlara verilen gönüllü hayır bağışları anlamında kullanılmıştır. Fakat bu gelenek, Kur'an'ın indiği dönemde kelimenin taşıdığı anlamdan bizi uzaklaştırmamalı ve yanıltmamalıdır. Sadaka kelimesinin kökü "sıdk" kelimesidir. Zekâta sadaka adı verilmesi üzerine yorum yapan Kadı Ebû Bekir İbnu'l-Arabî şöyle der: "Sıdktan türemiştir. Sıdk, ilan edilen inancı fiille gerçekleştirmektir. Sıdk kökü, bir şeyi başkası aracılığıyla gerçekleştirmek ve desteklemek anlamına gelir. Kadınlar için kullanılan sadaq (mehir) kelimesi, akit yoluyla birlikteliğin helal kılınmasını ve Şeriat'ta bilinen belirli şartlar altında mehri gerçekleştirmek anlamına gelir."

They are two names for the same thing."8 God (J) says, "of their wealth take sadaqah that so thou mightest purify and sanctify them"9 and "and among them are men who slander thee in the matter of sadaqat"10 and "sadaqat are for the poor and the needy."11,12 Hadith says, "There is no sadaqah in what is less than five Wasq. There is no sadaqah in what is less than five camels and there is no sadaqah in what is less than five uqiyah."13 Addressing Mu'adh when sent to Yemen the Prophet (p) said "Inform them that God has prescribed sadaqah on their funds, to be taken from their rich." All these texts were talking about zakah while using the word sadaqah, even the zakah collector and distributor is called musaddiq. But In the later history of Islam, sadaqah was traditionally used to mean only Vol.untary charitable donations given to beggars and destitutes. But such a tradition must not be allowed to mislead us and divert us from the meaning of the word at the time when Qur'an was being revealed. The root of the word sadaqah is the word sidq. Judge Abu Bakr bin al 'Arabi, commenting on naming zakah sadaqah, states that "It is derived from sidq. Sidq is truthfulness in realizing declared belief by action. The root sidq means realizing and supporting something by another. The word sadaq (Dowry) for women means realizing the lawfulness of intimacy by the contract and the dowry under specific conditions known in Shari'ah.

Kelime el-zekât Kur'an'da otuz kez geçmektedir.17 Bunların yirmi yedisinde, aynı ayette namazla birlikte anılmaktadır. Bir yerde ise namazla birlikte, aynı ayet dizisi içinde anılmaktadır; bu da, "namazlarında alçakgönüllü olanlar" ve "zekâtı yerine getirenler" ifadeleridir.18 Kur'an'daki bu otuz yerin incelenmesi, bunlardan sekizinin Mekkî ayetler, diğerlerinin ise Medenî ayetler olduğunu göstermektedir.19 Bazı yazarlar, zekâtın Kur'an'da seksen iki yerde namazla birlikte anıldığını iddia etmektedir,20 ancak bu açık bir abartıdır. Çünkü zekâta dolaylı olarak işaret eden yerleri de dahil etsek, harcama, borç verme ya da yedirme gibi kelimelerin anıldığı yerleri hesaba katsak bile, bu iddia edilen sayıya ulaşamayız. Sadaka kelimesine ve çoğulu olan sadakâta gelince, bu kelime Kur'an'da on iki kez geçmekte ve bunların hepsi Medenî surelerdedir.

The word al zakah occurs in the Qur'an thirty times.17 In twenty-seven of them it is associated with prayers in the same verse. In one place it is mentioned with prayers in the same sequence of verses, this is, "those who humble themselves in their prayers" and "who are active indeed in zakah."18 Surveying these thirty places in the Qur'an shows that eight of them are Makkan verses and the others are Madinan.19 Some writers claim that zakah is associated with prayers in eighty-two places in the Qur'an20, but this is an obvious exaggeration. Since even if we include such places that have implicit reference to zakah, while words like spending, lending or feeding are mentioned, we would not reach that acclaimed number. As for the word sadaqah, and its plural, sadaqat, it is mentioned in the Qur'an twelve times, all of them in Madinan suras.