Labari na 113
Article 113
Asali, maza da mata an raba su, kuma ba sa haɗuwa sai dai idan akwai buƙata da Shari'a ta amince da ita, kuma ta yarda da taron su saboda ita, kamar kasuwanci da aikin hajji.
In origin men and women are segregated, and do not come together except for a need by Shar’ agrees to it and agrees to their assembly for it , such as trade and the pilgrimage.
Wannan labarin an samo shi ne daga dalilai masu yawa. Na farko: Shari'a ta raba rayuwar Musulmi zuwa fagen jama'a da fagen na kansa. A rayuwar mace ta kansa, tana iya bayyana abin da ke sama da Awrah dinta ga Maharimanta (dangi na kusa da ba za a iya aurensu ba), amma a fagen jama'a ba za ta iya bayyana komai daga jikinta ba sai fuskarta da hannayenta. Na biyu: Shari'a ta sanya safuffukan mace a sallah bayan na maza. Na uku: Shari'a ta umarci maza su sunkuyar da idanunsu daga mata, haka mata su yi wa maza. Na hudu: an umarci mace ta rufe jikinta da tufafi masu kamewa wanda ke rufe kowane bangare na wuraren ado, sai dai abin da ke bayyane daga gare ta (wato hannayenta da fuskarta). Na biyar: an halatta mata ta bayyana abin da ke sama da Awrah dinta a rayuwarta ta kansa tsakanin Maharimanta.
This article is derived from numerous evidences. Firstly: the Shari’ah divided the Muslim’s life between the general and private spheres, and in the woman’s private life she can display what is above her Awrah to her Maharim (close family relatives), whereas in her public sphere she cannot display anything from her body except her face and hands. Secondly, the Shari’ah made the rows of the woman in prayer behind that of the men. Thirdly, the Shari’ah ordered men to lower their gaze from the women, and vice versa. Fourthly, the woman has been ordered to cover herself in modest clothing which covers every part of the places of adornment, except for that which is apparent from her (in other words, her hands and face). Fifthly, it is permitted for her to display what is above her Awrah in her private life between her Maharim.