Mataki na 74
Article 74
Ma'aikatar Masana'antu ita ce ke da alhakin dukkan al'amuran da suka shafi masana'antu, ko masana'antu masu nauyi irin su kera injina, na'urori, motoci, kayayyaki da kayan lantarki, ko masana'antu masu sauƙi. Haka kuma, ko masana'antun mallakar jama'a ne ko kuma suna cikin mallakar masu zaman kansu, kuma suna da alaƙa da masana'antar soja. Dole ne a kafa dukkan nau'ikan masana'antu bisa tsarin manufar soja.
The Department of Industry is in charge of all the affairs connected to industry, whether heavy industry such as the manufacturing of engines, machines, vehicles, materials and electrical equipment, or light industry. Similarly, whether the factories are of the public property type or they are included in the private property and have a relationship to the military industry. All types of factories must be established upon the basis of military policy.
Ma'aikatar masana'antu ita ce ma'aikatar da ke kula da dukkan al'amuran da suka shafi masana'antu, ko na manyan masana'antu irin su kera injina, na'urori, motoci, kayan aiki da na'urorin lantarki, ko na kananan masana'antu; kuma ba tare da la'akari da ko masana'antun mallakin gwamnati ne ko na masu zaman kansu ba, muddin suna da alaka da masana'antun soja. Dole ne masana'antu a dukkan fannoni su kasance bisa manufar yaki. Wannan saboda jihadi da fada suna bukatar runduna, kuma domin yin yaki wannan runduna na bukatar makamai. Domin wadannan makamai su kasance mafi inganci kuma a samu su sosai, wajibi ne a sami masana'anta a cikin Jiha, musamman masana'antar soja, saboda karfin alakarta da jihadi.
The department of industry is the department that takes charge of all the affairs related to industry, whether they pertain to heavy industry like the manufacturing of motors, engines, vehicles, materials, and electrical equipment, or light industry; and irrespective of whether the factories were public or private property which have a relationship with the military industries. The factories in all sectors must be based on the war policy. This is because Jihad and fighting require an army, and in order to fight this army requires weapons. In order that these weapons be of the highest level and fully available, it is necessary to have an industry within the State, particularly the military industry, due to its strong relationship with Jihad.
Domin Jiha ta zama mai cin gashin kanta daga sauran ƙasashe kuma kada ta zama mai shiga ƙarƙashin tasirin kowace daga cikinsu, ya kamata ta ƙera tare da bunkasa makamanta da kanta. Wannan yana sa ta zama mai cin gashin kanta kuma koyaushe tana mallakar mafi ci gaba da ƙarfi a fannin makamai, ba tare da la'akari da matakin ci gaba da cigaban makamai ba. Haka kuma, za ta samu duk abin da take buƙata na makamai domin tsoratar da abokan gaba na zahiri da waɗanda ake tsammani, kamar yadda Allah (SWT) ya ce:
In order that the State becomes independent of other countries and does not become influenced by any of them it should manufacture and develop its own weapons by itself. This makes it independent and in continuous possession of the most advanced and strongest weaponry, regardless of the level of development and advancement of weapons. It would also have at its disposal all that it needs of weapons to intimidate both the evident and potential enemies, as Allah (swt) says:
"Kuma ku shirya musu duk abin da kuke iya samu na ƙarfi da dawakan yaƙi, da za ku tsoratar da maƙiyin Allah da maƙiyinku da waɗansu da ba ku sani ba [amma] Allah na sanin su."
“And prepare against them whatever you are able of power and of steeds of war by which you may terrify the enemy of Allah and your enemy and others besides them whom you do not know [but] whom Allah.” (TMQ 8:60).
Saboda haka Jiha za ta kasance tana da nufinta na kanta, tana kera makaman da take buƙata, tana kuma ci gaba da bunƙasa su domin ta mallaki mafi ƙarfi da mafi ci gaba a cikin makamai, don tsoratar da duk maƙiyan da ake gani da waɗanda ake zato za su iya kasancewa. Saboda haka, wajibi ne a kan Jiha ta kera makamai da kanta, kuma ba a halatta mata ta dogara ga sauran jihohi ba, domin hakan yana ba wa sauran jihohi damar mallakar ta, da nufinta, da makamanta, da yakinta.
As such the State would have its own will, produce the weapons that it needs and develop them continuously so that it owns the strongest and most developed weapons in order to intimidate all the evident and potential enemies. Therefore, it is a duty upon the State to manufacture weapons by itself and it is not allowed to depend upon other states, because this allows other states to control it, its will, its weapons and its fighting.
A bayyana a duniya yau cewa kasashen da ke sayar da makamai ga wasu kasashe ba sukan sayar da kowane makami ba, musamman mafi ci-gaba daga cikin makaman. Ba ma sayar da makaman sai dai bisa wasu sharuda da suka shafi yadda za a yi amfani da su. Ba za su sayar da su ba sai a adadin da su, ba kasashen da ke saya ba, ne suka yanke. Wannan yana ba kasar da ke sayar da makaman iko da tasiri a kan kasar da ke saya, yana ba ta damar aiwatar da nufinta a kan kasar mai saya, musamman idan ta shiga yaki. A irin wannan hali kasar za ta bukaci karin makamai, kayayyakin gyara da harsasai, wanda hakan zai kara dogaronta ga kasar da ke fitar da makaman da kara mika wuya ga bukatun wata kasa. Wannan yana ba kasar da ke fitar da makamai damar sarrafa ta da nufinta, musamman a lokutan yaki da lokutan bukatar makamai da kayayyakin gyara mai tsanani. Saboda haka irin wannan kasa za ta mai da kanta, nufinta da kasancewarta garkuwa ga kasar da ke fitar mata da makamai.
It is quite clear in the world today that the states which sell weapons to other states do not usually sell every weapon, particularly the most developed weapons. They do not even sell weapons except with certain conditions that cover their utilisation. They will not sell them except in quantities that they, rather than the purchasing countries, decide. This gives the state which sells arms, authority and influence over the state which buys the arms, enabling it to enforce its own will upon the purchasing state, particularly if it was involved in a war. In that case it would need more arms, spare parts and ammunition, which would increase its dependence on the state which exports its arms and increase its submission to another state’s demands. This allows the state which exports arms to control it and its will, especially in times of war and in times of great need for arms and spare parts. Hence such a state would make itself, its will and its entity hostage to the state that exports arms to it.
Saboda haka, saboda dukkan wadannan dalilai, dole ne Jiha ta kera makamanta da duk abin da yake bukata ga injin yakinta da kayayyakin gyara da kanta, ba tare da dogaro da waje ba. Wannan ba zai yiwu ba sai Jiha ta mallaki manyan masana'antu kuma ta fara gina masana'antun da ke samar da manyan masana'antu, na soja da wadanda ba na soja ba. Saboda haka wajibi ne Jiha ta kasance tana da masana'antun kera dukkan nau'ikan makaman nukiliya, rokoki, tauraron dan adam, jiragen sama, tankoki, turmi, jiragen ruwan yaki, motocin sulke da dukkan nau'ikan makamai masu nauyi da masu sauki. Wajibi ne ta kasance tana da masana'antun da ke samar da injuna, injuna masu motsi, kayayyaki, da lantarki, da masana'antun da ke da alaka da dukiyar jama'a, da kananan masana'antu masu alaka da soja ko masana'antun yaki. Dukkan wannan ya zama wajibi ne bisa wajibcin shiri da Allah ya dora wa Musulmi ta fadinsa (SWT):
Therefore, for all these reasons, the State has to independently manufacture its own arms and everything it requires for its war machine and spare parts. This can’t be achieved unless the State possesses heavy industry and started to build factories which produce heavy industry, both military and non-military alike. Thus it is necessary that the State have factories for producing all types of atomic weapons, rockets, satellites, airplanes, tanks, mortars, naval ships, armoured vehicles and all types of heavy and light weapons. It is necessary that it have factories which produce machines, motors, materials, and electronics, and factories which have a relation with public property and light factories which have relation with the military or war industries. All this is required by the duty of preparation which is obliged upon the Muslims by the saying of Allah (swt):
"Kuma ku shirya musu duk abin da kuke iyawa na ƙarfi." (TMQ 8:60).
“And prepare against them whatever you are able of power.” (TMQ 8:60).
Tun da Dawlatul Islam tana isar da saƙon Musulunci ta hanyar Da'wah da Jihad, ya zama wajibi ta kasance a koyaushe cikin shirin yin Jihad. Wannan yana bukatar kasancewar masana'antu masu nauyi da masu sauƙi waɗanda aka gina bisa tushen manufar yaƙinta. Don haka, idan ta so a kowane lokaci ta mayar da waɗannan masana'antu zuwa dalilan soji, za ta iya yin hakan cikin sauƙi a kowane lokaci. Saboda haka, dukkan masana'antu a cikin Daular Khilafah ya kamata su kasance bisa manufar yaƙi, kuma dukkan masana'antun da ke samar da masana'antu masu sauƙi da masu nauyi ya kamata su kasance bisa wannan manufa, ta yadda zai zama mai sauƙi a canza samarwarsu zuwa samar da kayan yaƙi a duk lokacin da Daular ta bukaci hakan.
Since the Islamic State conveys the message of Islam by Da’wah and Jihad, it should be a state which should be continually ready to carry out Jihad. This requires the existence of heavy and light industry built upon the basis of its war policy. Thus in case it wanted at any time to transform these factories for military purposes, it would easily do so at any time. Therefore, all the industry in the Khilafah State should be based on the war policy, and all the factories, which produce the light and heavy industries, should be based on this policy, so that it becomes easy to transform their production to military production at any time the State requires.