Abu Bakr as-Siddiq, moge Allah tevreden met hem zijn, was de kalief van de Boodschapper van Allah ﷺ. Zijn naam was cAbdullah ibn Abi Quhafah cUthman ibn cAmir ibn cAmr ibn Kacb ibn Sacd ibn Taym ibn Murrah ibn Kacb ibn Lu’ayy ibn Ghalib al-Qurashi at-Taymi, wiens stamboom via Murrah verbonden is met die van de Boodschapper van Allah ﷺ.

Abu Bakr as-Siddiq, may Allah be pleased with him, was the khalifah of the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace. His name was cAbdullah ibn Abi Quhafah cUthman ibn cAmir ibn cAmr ibn Kacb ibn Sacd ibn Taym ibn Murrah ibn Kacb ibn Lu’ayy ibn Ghalib al-Qurashi at-Taymi, whose genealogy connects to that of the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, in Murrah.

An-Nawawi zei in zijn Tahdhib: Wat ik heb gezegd, namelijk dat de naam van Abu Bakr as-Siddiq cAbdullah was, is correct en algemeen bekend.

An-Nawawi said in his Tahdhib: What I have said, that the name of Abu Bakr as-Siddiq was cAbdullah, is correct and well known.

Er wordt ook gezegd dat zijn naam cAteeq was, maar de waarheid waarop de algemeenheid van de geleerden het eens is, is dat cAteeq (degene die bevrijd is) een liefkozende bijnaam was en niet zijn eigen naam, en dat hij die naam kreeg vanwege het feit dat hij werd bevrijd van het Vuur, zoals is overleverd in de overlevering (Hadith) van at-Tirmidhi; en er wordt ook gezegd, vanwege de citaqah van zijn gezicht, dat wil zeggen de goedheid en schoonheid ervan, zoals Muscab ibn az-Zubayr, al-Layth ibn Sacd en een hele groep zeiden; en er is ook gezegd dat het komt doordat er niets in zijn genealogie te vinden is om op aan te merken.

It is said also that his name was cAteeq, but the truth upon which the generality of the men of knowledge agree is that cAteeq (the one set free) was an affectionate nickname and not his own name and he was given that name on account of his having been set free from the Fire as has been narrated in the hadith of at-Tirmidhi; and it is also said, on account of his face’s citaqah, that is to say its goodness and beauty, as Muscab ibn az-Zubayr, al-Layth ibn Sacd and a whole group said; and it has also been said that it is because there is nothing in his genealogy to be found fault with.

Muscab ibn az-Zubayr en anderen zeiden: ‘De moslimgemeenschap (Ummah) is het unaniem eens over het feit dat hij as-Siddiq wordt genoemd, omdat hij haastte om de Boodschapper van Allah ﷺ te bevestigen en standvastig vasthield aan de waarheid, en hij was noch nalatig, noch aarzelde hij in enige staat of conditie. Hij nam verheven posities in binnen de Islam, waaronder zijn verhaal over de Nacht van de Isra’, zijn standvastigheid en zijn antwoorden aan de kufar daarover.’

Muscab ibn az-Zubayr and others said, ‘The ummah agree unanimously on his being named as-Siddiq because he hastened to affirm the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, and adhered steadfastly to truthfulness, and he was not remiss nor did he hesitate in any state or condition. He made exalted stands in Islam, among which was his story on the Night of the Isra’, his steadfastness and his replying to the kujfar about it.

Hier is ook zijn emigratie (Hijrah) met de Boodschapper van Allah ﷺ, waarbij hij zijn familie en kinderen achterliet, en het feit dat hij bij de Profeet ﷺ bleef in de Grot en tijdens de rest van de reis (van de emigratie (Hijrah)).

' I here is also his emigration with the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, leaving his family and children, and his remaining by the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, in the Cave and on the rest of the journey (of the Hijrah).

Dan zijn er zijn woorden op de dag van Badr, en op de dag van Hudaybiyyah toen de kwestie van het uitstellen van de toegang tot Makkah voor anderen onduidelijk leek. Er is zijn huilen wanneer de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Allah heeft een dienaar de keuze gegeven tussen dit leven en het volgende (en hij heeft het volgende gekozen).” Later is er zijn standvastigheid op de dag van het overlijden van de Boodschapper van Allah ﷺ, zijn toespraken tot de mensen en het tot rust brengen van hen.

Ihen there are his words on the Day of Badr, and on the Day of Hudaybiyyah when the matter of delaying entry into Makkah seemed unclear to others. There is his weeping when the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, “Allah has given a slave the choice between this life and the next (and he has chosen the next).” Later there is his steadfastness on the day of the death of the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, his addressing the people and his stilling them.

Daarin ligt zijn ondernemen van de kwestie van de eed van trouw ten behoeve van de moslims, en vervolgens zijn ijver in het sturen van het leger van Usamah ibn Zaid naar Syrië en zijn vastberadenheid daarin.

There is his undertaking the matter of the oath of allegiance for the benefit of the Muslims, and then his diligence in sending the army of Usamah ibn Zaid to Syria and his determination on that.

Dan is er de houding die hij aannam tegenover degenen die (hun islam) hadden afgezworen, en zijn uitwisseling van meningen met de andere Metgezellen totdat hij hun argumenten overwon met zijn bewijzen, en Allah verruimde hun borsten zoals Hij zijn borst had verruimd tot de realiteit en de waarheid, namelijk het bevechten van de afvalligen. Dan is er het uitrusten van de legers om naar Syrië te gaan om het te veroveren en zijn steun aan hen. Vervolgens bezegelde hij dat alles met een belangrijke daad die een van zijn beste daden en meest majestueuze deugden was – zijn benoeming van Umar, moge Allah tevreden met hem zijn, als kalief van de moslims (en zijn scherpzinnigheid met betrekking tot hem, zijn aanwijzing aan hem, en het toevertrouwen van de moslimgemeenschap (Ummah) aan Allah, zodat Allah, de Almachtige en Verhevene, hem succesvol maakte onder hen als de beste kalief, en voor Umar, die een van zijn goede daden was, werden de vestiging van de islam, de versterking van de religie (Deen) en de vervulling van de belofte van Allah, de Verhevene, dat Hij het zal laten zegevieren over de religie (Deen), al het daarvan, gerealiseerd). Hoeveel kwaliteiten, standen en deugden van as-Siddiq zijn er niet, die men simpelweg niet kan tellen. Het bovenstaande is van an-Nawawi.

Then there is the stand he took over those who reneged (on their Islam) and his exchange of views with the other Companions until he overcame their arguments with his proofs, and Allah expanded their breasts as He had expanded his breast to the reality and truth, which was to fight the renegades. Then there is his equipping the armies to go to Syria to conquer it and his support of them. Then he sealed all of that by an important action which was one of his best deeds and most majestic of his virtues - his appointment of cUmar, may Allah be pleased with him, as khalifah of the Muslims, (and his perceptiveness concerning him, his bequeathing to him, and his entrusting the ummah to Allah, so that Allah, the Mighty and Exalted, made him succeed among them as the best khalifah, and for cUmar, who was one of his good actions, were realised the establishment of Islam, the strengthening of the deen and the fulfilment of the promise of Allah, the Exalted, that He would make it manifest over the deen, all of it.) How many qualities, stations and virtues of as-Siddiq there are which just cannot be numbered.’ The above is from an-Nawawi.

Ik zeg: Ik wil de inleiding tot as-Siddiq enigszins uitbreiden door veel van wat ik over zijn leven heb ontdekt te vermelden, en dat in secties onder te verdelen.

I say: I want to expand upon the introduction to as-Siddiq somewhat, mentioning about him much that I have discovered of his life, and to arrange that in sections.