Dit is een nieuwe vertaling van de hoofdstukken over al-Khulafa’ar-Rashidun uit as-Suyuti’s Tarikh al-Khulafa’. Deze hoofdstukken stralen met een oprecht licht.

This is a new translation of the chapters on al-Khulafa’ar- Rashidun from as-Suyuti’s Tarikh al-Khulafa’. These chapters shine with a genuine light.

Ik ben verder gegaan dan de eerste vier kaliefen door al-Hasan ibn Ali ibn Abi Talib, moge Allah tevreden met hem zijn, op te nemen, omdat hij de vijfde van de kaliefen was en hij het kalifaat op rechtmatige wijze aan Mucawiyah, moge Allah tevreden met hem zijn, heeft overgedragen.

I have continued beyond the first four khulafa’to include al-Hasan ibn cAli ibn Abi Talib, may Allah be pleased with him, because he was the fifth of the khulafa’ and he legitimately transferred the khilafah to Mucawiyah, may Allah be pleased with him.

De vertaling mist de meerderheid van de verwijzingen naar de boeken die de bronnen zijn van de geciteerde overleveringen (Hadith), omdat iedereen die geïnteresseerd is de Arabische tekst gemakkelijk beschikbaar zal vinden.

The translation lacks the majority of references to the books which are the sources of the hadith quoted, because whoever is interested will find the Arabic text easily available.

Bovendien blijft de vertaling zo dicht mogelijk bij het oorspronkelijke Arabisch, met het risico op een lichte ongemakkelijkheid in het Engels.

Furthermore the translation stays as close as possible to the original Arabic at the risk of a slight awkwardness in the English.

Waar nodig heb ik tussen haakjes toegevoegd wat nodig leek voor een goed begrip van het boek.

Where necessary I have added within parentheses whatever seemed necessary for an understanding of the book.

De geschiedenis die in deze pagina's wordt geschetst, wordt verder verduidelijkt door een werk dat nog groter is dan dit, maar dat op zichzelf een uiteenzetting is die een kennis veronderstelt van wat in deze pagina's staat, namelijk al-cAwasim min al-Qawasim (‘Verdediging tegen de ramp’) door rechter (Qadi) Abu Bakr ibn al-cArabi, moge Allah hem genadig zijn. Waar as-Suyuti de meest authentieke overleveringen geeft met betrekking tot deze khilafahs, legt rechter (Qadi) Abu Bakr de werkelijke betekenis bloot van vele van de gebeurtenissen die as-Suyuti zo deskundig vertelt.

The history outlined in these pages is further illuminated by a work which is even greater than it, but is itself an exposition that assumes a knowledge of what is in these pages, that is al-cAwasim min al-Qawasim (‘Defence Against Disaster’) by Qadi Abu Bakr ibn al-cArabi, may Allah show him mercy Whereas as-Suyuti gives the most authentic traditions relating to these khilafahs, Qadi Abu Bakr lays bare the real significance of many of the events which as-Suyuti so expertly relates.

Aangezien we leven in de ‘latere tijden’, indien niet noodzakelijkerwijs de ‘laatste tijden’, is het vruchtbaar om de uitspraak van imam Malik, moge Allah barmhartig met hem zijn, in gedachten te houden: “Alleen wat juist was voor de eerste van deze moslimgemeenschap (Ummah), zal juist zijn voor de laatste ervan.” Dit is voor ons ‘laatkomers’ zelfs nog duidelijker, aangezien de fantasie van evolutie, vooruitgang en ontwikkeling steeds vaker wordt ontmaskerd als de holle fictie die het is.

Living as we do in ‘later times’ if not necessarily ‘last times’, it is fruitful to bear in mind Imam Malik’s saying, may Allah be merciful to him, “Only what was right for the first of this ummah will be right for the last of it.” This is even more clear to us ‘late ones’, since the fantasy of evolution, progress and development is increasingly being exposed for the hollow fiction it is.

De beste van de mensheid en de beste generaties van de mensheid hebben reeds geleefd en zijn reeds heengegaan. Wij die nu leven, hopen onszelf naar hun voorbeeld te vormen, en daarom zal dit boek van de grootste waarde zijn voor hen die het ter hand nemen als een hulpmiddel en inspiratie voor het vestigen van een rechtvaardige en verlichte beschaving in de huidige tijd.

The best of mankind and the best generations of humanity have already lived and passed on. We who are alive now hope to model ourselves on them, and so this book will be of greatest value to those who take it in hand as an aid and inspiration for establishing a just and illuminated civilisation in the present age.

Nadat de grootsheid van deze mannen, de eerste khulafa, moge Allah tevreden met hen zijn, is gerealiseerd, is het voor de lezer ook van essentieel belang om de grootsheid van de meest recente khulafa’, de Osmanli (Uthmaniyyah of Ottomanen), te begrijpen. Hun geschiedenis is het bewijs dat het kalifaat van de Islam heeft voortgeduurd tot in onze eigen tijd, aangezien het einde van de Uthmaniyyah (1923) historisch gezien pas gisteren was. Het is belangrijk dit te beseffen – anders kunnen we gevangen raken in het hulpeloze idealisme van degenen die de Khulafa ar-Rashidun romantiseren en vervolgens de rest van de islamitische geschiedenis beschouwen als een voortdurend en onomkeerbaar verval, in plaats van als een reeks cycli van opkomst, grootsheid, verval en vernieuwing, even natuurlijk en adembenemend als de levenscyclus van een bloem. Om dat valse beeld van verval tegen te gaan, kan ik de lezer niets beter aanbevelen dan Osmanli geschiedenis, 1289-1922: gebaseerd op Osmanli bronnen door Professor Mehmet Maksudoglu.

Having realised the greatness of these men, the first khulafa, may Allah be pleased with them, it is also vital for the reader to grasp the greatness of the most recent khulafa’, the Osmanli (Uthmaniyyah or Ottomans). Their history is proof that the khalifate of Islam has endured right down to our own day, since the demise of the Uthmaniyyah (1923) is, historically speaking, only yesterday. It is important to realise this - otherwise we may become trapped in the helpless idealism of those who romanticise the Khulafa ar-Rashidun and then regard the rest of Islamic history as a continuing and irreversible decline, rather than as a series of cycles of emergence, greatness, decline and renewal as natural and as breathtaking as the life-cycle of a flower. To counter that false picture of decline, I can recommend nothing better for the reader than Osmanli history, 1289-1922: based on Osmanli sources by Professor Mehmet Maksudoglu.

Er was weinig bedoeld te veranderen in deze editie, afgezien van een lichte uitbreiding van de appendix en het plaatsen van enkele teksten in de voetnoten die voorheen tussen haakjes in de hoofdtekst stonden, maar vervolgens hebben wij as-Suyuti’s eigen verslagen over de bronnen van zijn overleveringen (Hadith) en narraties hersteld. Dit is waarschijnlijk de grootste indicatie van de diepgaande veranderingen die in de tussentijd hebben plaatsgevonden sinds de eerste publicatie, toen het als onnodig en misschien zelfs als een last voor de lezer werd beschouwd om dat materiaal op te nemen. De lezer moet aan zijn kant de auteur volgen in zijn zorgvuldige uiteenzetting van deze wetenschap en deze niet reduceren tot de simplistische zoektocht naar enkel tradities uit de twee Sahih-collecties.

Little was meant to have changed in this edition apart from a slight expansion of the appendix and the placement in the footnotes of some text previously located in parentheses in the body of the book, but then we restored as-Suyuti’s own accounts of the sources of his hadith and narrations. It is probably the greatest indication of the profound changes that have taken place in the interim since its first publication, when it was felt unnecessary and perhaps even burdensome to the reader to include that material. The reader must on his part follow the author in his careful explication of this science and not reduce it to the simplistic search for only traditions from the two Sahih collections.

Na uitgebreid onderzoek heb ik geen reden gevonden om de voetnoot over de dood van al-Hasan, moge Allah tevreden met hem zijn, en de vermeende betrokkenheid van Yazid daarbij te herzien.

After extensive research I found no reason to revise the footnote about the death of al-Hasan, may Allah be pleased with him, and the alleged hand of Yazid in it.

Ironisch genoeg wordt dit boek veelvuldig aangehaald door Sji'ah-bronnen vanwege het verlichtende hoofdstuk over Sayyiduna Ali ibn Abi Talib, moge Allah zijn gelaat eren, maar het zou een ernstige fout zijn om dat hoofdstuk uit de context van al deze Khulafa’ en Sahaba te halen, moge Allah tevreden met hen allen zijn zonder uitzondering. De doordringende inzichten van As-Suyuti worden het best geïllustreerd door het feit dat het hoofdstuk over Sayyiduna Abu Bakr as-Siddiq, moge Allah tevreden met hem zijn, in omvang gelijk is aan alle andere hoofdstukken gecombineerd, en bewijs na bewijs bevat van zijn uniek hoge status en zijn voorafgaande recht op het kalifaat, waarvan velen zijn overgeleverd door Sayyiduna Ali ibn Abi Talib, moge Allah zijn gelaat eren.

Ironically, this book is being widely cited by Shicah sources because of its luminous chapter on Sayyiduna cAli ibn Abi Talib, may Allah honour his face, but it would be a serious mistake to take that chapter out of the context of all of these Khulafa’ and Companions, may Allah be pleased with all of them without exception. As-Suyuti's penetrating insight is best illustrated by the fact that the chapter on Sayyiduna Abu Bakr as-Siddiq, may Allah be pleased with him, is equal in volume to all of the other chapters combined, and contains proof after proof of his uniquely high standing and his prior right to the khalifate, many of them transmitted from Sayyiduna cAli ibn Abi Talib, may Allah honour his face.