Ali ibn Abi Talib, moge Allah tevreden met hem zijn — en de naam van Abu Talib was cAbd Manaf — ibn cAbd al-A-Muttalib — en zijn naam was Shaybah — ibn Hashim — en zijn naam was cAmr — Ibn cAbd Manaf — en zijn naam was al-Mughirah — ibn Qusayy — en zijn naam was Zaid — ibn Kilab ibn Murrah ibn Kacb ibn Lu’ayy ibn Ghalib ibn Fihr ibn Malik ibn Nadr ibn Kinanah. Hij was Abu’l-Hasan en hij was Abu Turab, een kunyah die de Profeet ﷺ hem gaf.

Ali ibn Abi Talib, may Allah be pleased with him - and the name of Abu Talib was cAbd Manaf — ibn cAbd al- A-Muttalib - and his name was Shaybah - ibn Hashim - and his name was cAmr - Ibn cAbd Manaf - and his name was al-Mughirah - ibn Qusayy - and his name was Zaid - ibn Kilab ibn Murrah ibn Kacb ibn Lu’ayy ibn Ghalib ibn Fihr ibn Malik ibn Nadr ibn Kinanah. He was Abu’l-Hasan and he was Abu Turab, a kunyah which the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, gave him.

Zijn moeder was Fatimah bint Asad ibn Hashim en zij was de eerste Hashimi-vrouw die een Hashimi-kind baarde. Zij aanvaardde de Islam en emigreerde.

His mother was Fatimah bint Asad ibn Hashim and she was the first Hashimi woman to give birth to a Hashimi child. She accepted Islam and emigrated.

Ali, moge Allah tevreden met hem zijn, is een van de tien voor wie getuigd is dat het Paradijs voor hen is; hij was de broeder van de Boodschapper van Allah ﷺ door de handeling van het verwerven van broederschap (bevestigd tussen de emigranten (Muhajirun) en de helpers (Ansar) in Madinah); hij was zijn schoonzoon door (het huwelijk met) Fatimah, de vrouwelijk leider van de vrouwen van de werelden, moge Allah tevreden met haar zijn; hij was een van de eersten die de Islam aanvaardde, een van de edele geleerden, een van de beroemd moedigen, een van hen die genoemd worden om hun kuisheid, een van de erkende voordragers van de khutbah, een die de gehele Qur'an memoriseerde en deze voordroeg voor de Profeet ﷺ, en Abu’l-Aswad ad-Du’ali en ‘Abd ar-Rahman as-Sulami voordroegen deze op hun beurt ook voor hem. Hij was de eerste kalief uit Bani Hashim, de vader van de twee kleinzoons (van de Profeet ﷺ). Hij aanvaardde de Islam zeer vroeg; sterker nog, Ibn ‘Abbas, Anas, Zaid ibn Arqam, Salman al-Farisi en een hele groep anderen zeiden dat hij de eerste was die de Islam aanvaardde, en sommigen van hen vertellen dat daarover consensus bestaat.

cAli, may Allah be pleased with him, is one of the ten for whom it is witnessed that the Garden is for them, he was the brother of the Messenger of Allah, may Allah bless him and his family and grant them peace, by the act of taking brothers (undertaken between the Muhajirun and the Ansar in Madinah); he was his son-in-law through (marriage to) Fatimah, the mistress of the women of the worlds, may Allah be pleased with her; he was one of the first to embrace Islam, one of the lordly learned ones, one of the famously courageous ones, one of those mentioned for being abstinent, one of the recognised deliverers of the khutbah, one who memorised the entire Qur’an and recited it before the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, and Abu’l-Aswad ad-Du’ali and cAbd ar-Rahman as-Sulami, in turn, recited it before him. He was the first khalifah from Bani Hashim, the father of the two grandsons (of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace). He accepted Islam very early on; rather, Ibn cAbbas, Anas, Zaid ibn Arqam, Salman al-Farisi and a whole group of others said that he was the first to accept Islam, and some of them relate that there is a consensus on that.

Abu Yacla overleverde dat ‘Ali, moge Allah tevreden met hem zijn, zei: ‘De Boodschapper van Allah ﷺ werd (op zijn profetische missie) gestuurd op maandag en ik aanvaardde de Islam op de woensdag.’ Zijn leeftijd toen hij de Islam aanvaardde was tien jaar oud. Er is gezegd dat het negen was, acht, en er is zelfs gezegd dat het minder dan dat was. Al-Hasan ibn Zaid ibn al-Hasan zei: Hij heeft nooit afgoden aanbeden, vanwege zijn jeugd.

Abu Yacla narrated that cAli, may Allah be pleased with him, said, ‘The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, was sent (on his prophetic mission) on Monday and I accepted Islam on the Wednesday.’ His age when he accepted Islam was ten years old. It has been said that it was nine, eight, and it has even been said that it was less than that. Al-Hasan ibn Zaid ibn al-Hasan said: He didn’t ever worship idols, because of his youth.

Ibn Sacd overleverde het.

Ibn Sacd narrated it.

Toen hij, moge Allah hem zegenen en hem vrede schenken, hem beval om enkele dagen na hem in Makkah te blijven, om bepaalde zaken terug te betalen die aan de Profeet ﷺ waren toevertrouwd en bij hem waren ingelegd, en om vervolgens bij zijn familie aan te sluiten, deed hij dat.

When he, may Allah bless him and grant him peace, told him to remain some days behind after him in Makkah, in order to repay some things entrusted to and deposited with the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, and for him then to join his family, he did that.

Hij was aanwezig bij de Boodschapper van Allah ﷺ bij Badr, Uhud en alle andere veldslagen, behalve bij Tabuk, omdat de Profeet ﷺ hem zijn plaatsvervanger in Madinah had gemaakt. In alle veldslagen zijn er beroemde verhalen over hem, en de Profeet ﷺ gaf hem bij vele gelegenheden de standaard.

He was present with the Messenger of Allah, may Allah bless him and his family and grant them peace, at Badr, Uhud and all the rest of the battles except for Tabuk, because the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, made him his deputy in Madinah. In all of the battles there are famous stories about him, and the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, gave him the standard on many occasions.

Sa'id ibn al-Musayyab zei: Op de dag van Uhud liep 'Ali zestien wonden op.

Sacid ibn al-Musayyab said: On the day of Uhud, cAli received sixteen wounds.

Het is goed vastgesteld in de twee Sahih-verzamelingen: ‘Dat hij, moge Allah hem zegenen en hem vrede schenken, hem de standaard gaf op de dag van Khaybar en vertelde dat de overwinning door zijn handen zou komen.’ De verslagen van zijn dapperheid en de verhalen over hem in de oorlogen zijn beroemd.

It is well established in the two Sahih collections, ‘That he, may Allah bless him and grant him peace, gave him the standard on the day of Khaybar and told that victory would be at his hands.’ The accounts of his bravery and stories of him in the wars are famous.

Ali ﷺ was als oude man stevig gebouwd, met een kaal voorhoofd maar verder veel haar, van middelmatige lengte neigend naar kort, met een dikke buik, en een uiterst volle baard die tussen zijn twee schouders hing en wit was alsof het katoen was, en hij had een zeer gelige gelaatskleur.

cAli, as an old man, was stout, balding over the forehead, with much hair, of middle stature inclining to shortness, full-bellied, with an extremely full beard which filled between his two shoulders and was white as if it were cotton, and he was very tawny complexioned.

Jabir ibn Abdullah zei: Ali droeg de poort op zijn rug op de dag van Khaybar totdat de moslims erop klommen en deze veroverden. Ze probeerden deze er daarna naartoe te slepen, maar het was slechts veertig mannen mogelijk om hem te dragen. Ibn Asakir heeft dit overgeleverd.

Jabir ibn cAbdullah said: cAli carried the gate upon his back on the day of Khaybar until the Muslims ascended upon it and conquered it. They tried to drag it afterwards and it was only possible for forty men to carry it. Ibn cAsakir narrated it.

Ibn Ishaq in al-Maghazi en Ibn Asakir overleverden van Abu Rafic dat: Ali de poort van het fort greep, het fort van Khaybar; hij gebruikte het als een schild om zichzelf te beschermen, en het bleef in zijn hand terwijl hij vocht totdat Allah ons de overwinning gaf. Ik heb zeker gezien dat acht van ons probeerden die poort om te draaien en wij waren niet in staat hem om te draaien.

Ibn Ishaq in al-Maghazi and Ibn cAsakir narrated from Abu Rafic that: cAli took hold of the gate of the fortress, the fortress of Khaybar; he used it as a shield to protect himself, and it continued in his hand while he fought until Allah gave us the victory. I certainly saw eight of us struggling to turn that gate over and we were not able to turn it.

Al-Bukhari overleverde in al-Adab dat Sahl ibn Sacd zei: De naam waar Ali, moge Allah tevreden met hem zijn, het meest van hield, was Abu Turab (‘Stofvrij’ of letterlijk ‘Vader van het Stof’), en hij verheugde zich erover om met die naam genoemd te worden. Niemand noemde hem Abu Turab behalve de Profeet ﷺ. Dat was omdat hij op een dag, toen hij boos was op Fatimah, naar buiten ging en tegen de muur van de moskee ging liggen, waarna de Profeet ﷺ kwam en zijn rug bedekt was met stof. De Profeet ﷺ begon het stof van zijn rug te wrijven terwijl hij zei: ‘Ga zitten, Abu Turab.’ Hij overleverde vijfhonderdzesentachtig overleveringen (Hadith) van de Profeet ﷺ, moge Allah hem en zijn familie zegenen en hen vrede schenken.

Al-Bukhari narrated in al-Adab that Sahl ibn Sacd said: The name that cAli, may Allah be pleased with him, loved the most was Abu Turab (‘Dusty One’ or literally ‘Father of Dust’), and he rejoiced in being called by it. No-one named him Abu Turab except for the Prophet, may Allah bless him and grant him peace. That was because one day, when he was angry with Fatimah, he went out and laid down against the wall of the mosque, and then the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, came and his back was covered in dust. The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, began to rub the dust from his back saying, ‘Sit down Abu Turab.’ He related five hundred and eighty-six hadith from the Prophet, may Allah bless him and his family and grant them peace.

Zijn drie zonen, al-Hasan, al-Hussein en Muhammad ibn al-Hanafiyyah, hebben van hem overgeleverd, evenals Ibn Mascud, Ibn Tajar, Ibn Abbas, Ibn az-Zubayr, Abu Musa, Abu Sa'id, Zaid ibn Arqam, Jabir ibn Abdullah, Abu Umamah, Abu Hurayrah, en een groot aantal andere Sahaba en Tabi'un, moge Allah tevreden zijn met hen allen.

His three sons, al-Hasan, al-Hussein and Muhammad ibn al- Hanafiyyah, related from him, and Ibn Mascud, Ibn TJmar, Ibn cAbbas, Ibn az-Zubayr, Abu Musa, Abu Sacid, Zaid ibn Arqam, Jabir ibn cAbdullah, Abu Imamah, Abu Hurayrah, and a great number of other Companions and Followers, may Allah be pleased with all of them.