2.1 De verslagen over zijn aanvaarding van de Islam - Geschiedenis van de Khulafah Rashideen | Quran Course

2.1 De verslagen over zijn aanvaarding van de Islam - Geschiedenis van de Khulafah Rashideen | Quran Course

Ik bad tot Allah zoveel als Allah wilde, toen keerde hij zich af en hoorde ik iets waarvan ik het nog nooit had gehoord. Hij ging naar buiten en ik volgde hem, en hij zei: “Wie is dit?” Ik zei: “cUmar.” Hij zei: “cUmar, zul je mij niet met rust laten, noch bij nacht noch bij dag?” Ik werd bang dat hij tegen mij zou kunnen bidden, dus zei ik: “Ik getuig dat er geen god is dan Allah en dat jij de Boodschapper van Allah ﷺ bent.” Hij zei: “cUmar, houd het geheim.” Ik zei: “Nee, bij Degene die jou met de waarheid heeft gezonden, ik zal het openlijk verklaren, net zoals ik het afgodendom openlijk heb verklaard.” Ibn Sacd, Abu YaTa, al-Hakim, en al-Bayhaqi in ad-Dala’il, overleverden dat Anas, moge Allah tevreden met hem zijn, zei: cUmar ging naar buiten met zijn zwaard aan, en een man van Bani Zuhrah ontmoette hem en zei: ‘Waar ben je naartoe van plan te gaan, cUmar?’ Hij zei: ‘Ik wil Muhammad doden.’ Hij zei: ‘Hoe zul je veilig zijn voor Bani Hashim en Bani Zuhrah als je Muhammad hebt gedood?’ Hij zei: ‘Ik kan alleen geloven dat jij bent bekeerd.’ Hij zei: ‘Zal ik je iets verbazingwekkends laten zien; je zwager en je zus zijn bekeerd en hebben jullie religie (Deen) verlaten!’ cUmar liep door en kwam bij hen tweeën aan terwijl Khabbab bij hen was. Toen hij het geluid van cUmar hoorde, verstopte hij zich in het huis, en toen kwam hij (cUmar) binnen en zei: ‘Wat is dit gefluister van verlaagde stemmen?’ Zij waren Taha aan het reciteren. Zij zeiden: ‘Niets anders dan een gesprek dat we voerden.’ Hij zei: ‘Misschien zijn jullie twee bekeerd?’ Zijn zwager zei tegen hem: ‘cUmar, wat als de waarheid buiten jullie religie (Deen) zou vallen?’ Waarna cUmar op hem sprong en hem zwaar sloeg.

Me prayed to Allah as much as Allah willed, then he turned away and I heard something the like of which I had not heard. He went out and I followed him and he said, “Who is this?” I said, “cUmar.” He said, “cUmar, will you not leave me alone, either by night or liy day?” I became afraid that he might supplicate against me, so I said, “I witness that there is no god but Allah and that you are the Messenger of Allah.” He said, “cUmar, keep it secret.” I said, “No, by the One Who sent you with the truth, I will openly declare it just as I openly declared idolatry.”’ Ibn Sacd, Abu YaTa, al-Hakim, and al-Bayhaqi in ad-Dala’il, narrated that Anas, may Allah be pleased with him, said: cUmar went out wearing his sword, and a man from Bani Zuhrah met him and said, ‘Where do you intend going, cUmar?’ He said, ‘I want to kill Muhammad.’ He said, ‘How will you be safe from Bani Hashim and Bani Zuhrah if you have killed Muhammad?’ He said, ‘I can only believe that you have converted.’ He said, ‘Shall I show you something astonishing; your brother-in-law and your sister have converted and abandoned your deen! cUmar walked on and came to the two of them while Khabbab was with them. When he heard the sound of cUmar he hid in the house, and then he (cUmar) entered and said, ‘What is this murmur of lowered voices?’ They had been reciting Taha. They said, ‘Nothing but some conversation which we were holding.’ He said, ‘Perhaps you two have converted?’ His brother-in-law said to him, ‘cUmar, what if the truth were outside of your deenV So cUmar leapt upon him and struck him severely.

Zijn zus kwam om hem weg te duwen bij haar echtgenoot en hij sloeg haar met zijn hand, waardoor haar gezicht bloedde. Toen zei zij, terwijl zij boos was: ‘En wat als de waarheid buiten jouw religie (Deen) valt? Ik getuig dat er geen god is dan Allah en dat Muhammad ﷺ Zijn slaaf en Zijn Boodschapper is.’ Umar zei: ‘Geef mij het geschrift dat je hebt en ik zal het lezen,’ — en Umar las gewoonlijk. Zijn zus zei tegen hem: ‘Je bent onrein, en niemand leest het behalve de gereinigden (dus sta op en was jezelf of verricht kleine wassing (Wudu)).’ Hij stond op en verrichtte kleine wassing (Wudu), daarna nam hij het geschrift en las hij Taha totdat het kwam bij: ‘Voorwaar, Ik, Ik ben Allah, er is geen god behalve Mij, dus aanbid Mij en vestig het gebed tot Mijn gedenken.’ (Qur’an 20:14). Umar zei: ‘Wijs mij de weg naar Muhammad ﷺ.’ Toen Khabbab de woorden van Umar hoorde, kwam hij naar buiten en zei: ‘Verheug u, Umar! Want ik hoop dat u de (vervulling van de) smeekbede bent die de Boodschapper van Allah ﷺ voor u deed op de nacht van donderdag: “O Allah, versterk de Islam met Umar ibn al-Khattab of met Amr ibn Hisham.”’ De Boodschapper van Allah ﷺ was in het onderste deel van het huis dat aan de voet van Safa lag, en Umar vertrok totdat hij bij het huis kwam, aan de deur waarvan Hamzah, Talhah en anderen stonden. Hamzah zei: ‘Dit is Umar; als Allah het goede voor hem wenst, zal hij een moslim worden; en als Hij iets anders wenst, dan zal het doden van hem een kleine zaak voor ons zijn.’ Hij zei: En de Profeet ﷺ was binnen aan het ontvangen van openbaring. Hij kwam naar buiten toen Umar arriveerde, greep de plooien van zijn kleding en de riemen van zijn zwaard vast, en zei: ‘Je zult niet opgeven, Umar, totdat Allah jou bezoekt met schande en straf zoals Hij dat deed met al-Walid ibn al-Mughirah.’ Umar zei: ‘Ik getuig dat er geen god is dan Allah en dat jij de slaaf van Allah en Zijn Boodschapper ﷺ bent.’ Al-Bazzar, at-Tabarani, Abu Nucaym in al-Hilyah, en al-Bayhaqi in ad-Dala’il overleverden dat Aslam zei: ‘Umar zei tegen ons: “Ik was de meest strenge van de mensen tegenover de Boodschapper van Allah ﷺ. Toen, op een hete dag rond het middaguur, bevond ik mij in een van de paden van Makkah, en een man kwam mij tegen en zei: ‘Ik ben verbaasd over jou, Ibn al-Khattab. Je beweert dat je dit en dat bent, en deze zaak is je eigen huis binnengekomen.’ Ik zei: ‘Wat is dat?’ Hij zei: ‘Je zus is moslim geworden.’ Dus keerde ik in een razernij terug en sloeg op de deur. Iemand zei: ‘Wie is het?’ Ik zei: ‘Umar.’ Zij haastten zich en verstopten zich voor mij. Zij waren een pagina aan het reciteren die zij hadden, maar zij lieten deze vallen en vergaten het. Mijn zus stond op om de deur te openen, en ik zei tegen haar: ‘Vijand van je eigen zelf, ben je bekeerd?’ Ik sloeg haar op haar hoofd met iets wat ik in mijn hand had, zodat het bloed stroomde en zij huilde. Zij zei: ‘Ibn al-Khattab, wat je ook van plan bent te doen, doe het dan, want ik ben bekeerd.’ Ik ging naar binnen en ging op de bank zitten. Toen wierp ik een blik op de pagina en zei: ‘Wat is dit?’”

His sister came to push him away from her husband and he struck her a blow with his hand so that her face bled. Then she said, and she was angry, ‘And if the truth were outside of your deen? I witness that there is no god but Allah and that Muhammad is His slave and His Messenger.’ cUmar said, ‘Give me the writing which you have and I will read it,’ — and TJmar used to read. His sister said to him, ‘You are dirty, and no-one reads it but the purified (so stand and bathe yourself or perform wudu).’ He stood and performed wudu, then he took the writing and read Taha until it came to, ‘ Truly I, I am Allah there is no god except Me, so worship Me and establish the prayer for My remembrance.’ (Qur’an 20: 14). cUmar said, ‘Show me the way to Muhammad.’ When Khabbab heard the words of cUmar he came out and said, ‘Rejoice, TJmar! Because I hope that you are the (answer to the) supplication which the Messenger of Allah made for you on the night of Thursday, “O Allah, strengthen Islam with cUmar ibn al-Khattab or with cAmr ibn Hisham.’” The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, was in the lower part of the house which was at the foot of Safa and TJmar went off until he came to the house, at the door of which were Hamzah, Talhah and others. Hamzah said, ‘This is cUmar; If Allah wants good for him he will become a Muslim; and if He wishes other than that, then killing him will be a little thing for us.’ He said: And the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, was inside receiving revelation. He came out when cUmar arrived, took hold of the folds of his clothes and the straps of his sword, and said, ‘You won’t give up, cUmar, until Allah visits you with disgrace and punishment like he did al-Walid ibn al-Mughirah.’ cUmar said, ‘I witness that there is no god but Allah and that you are the slave of Allah and His Messenger.’ Al-Bazzar, at-Tabarani, Abu Nucaym in al-Hilyah, and al-Bayhaqi in ad-Dala’ilnarrated that Aslam said: TJmar said to us, ‘I was the most severe of people against the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace. Then one hot day at midday I was in one of the pathways of Makkah, and a man met me and said, “I am amazed at you, Ibn al-Khattab. You claim that you are like this and like this, and this matter has entered your own house.” I said, “What is that?” He said, “Your sister has become a Muslim.” So I went back in a fury and struck the door. Someone said, “Who is It?” I said, “cUmar.” They hurried and hid from me. They had been reciting a page which they had and they abandoned it and forgot It. My sister got up to open the door, and I said to her, “Enemy of her own self, have you converted?” I struck her upon the head with something that I had in my hand so that the blood flowed and she cried. She said, “Ibn al-Khattab, whatever you are going to do, then do it, for I have converted.” I entered and sat down on the couch. Then I glanced at the page and said, “What is this?

en dus zei ik: “Ik getuig dat er geen god is dan Allah,” en zij kwamen allemaal haastig naar mij toe terwijl zij zeiden: “Allahu Akbar” en zeiden: “Verheug u! Want de Boodschapper van Allah ﷺ heeft op maandag een smeekbede gedaan en gezegd: ‘O Allah, versterk Uw religie (Deen) met degene van de twee mannen die U het meest lief is, Abu Jahl ibn Hisham of Umar.’” Zij leidden mij naar de Profeet ﷺ in een huis aan de voet van as-Safa, en ik ging daarheen en klopte op de deur. Zij zeiden: “Wie is daar?” Ik zei: “Ibn al-Khattab.” Zij kenden mijn strengheid tegenover de Boodschapper van Allah ﷺ, dus niemand bewoog om de deur te openen totdat hij ﷺ zei: “Open hem voor hem.” Zij openden de deur voor mij, twee mannen grepen mij bij mijn bovenarmen en brachten mij naar de Profeet ﷺ, die zei: “Laat hem met rust.” Toen greep hij mij bij mijn hemd en trok mij met geweld naar zich toe en zei: “Aanvaag de Islam, Ibn al-Khattab. O Allah, leid hem,” en ik getuigde en de moslims zeiden: “Allahu Akbar” zo luid dat het te horen was in de valleien van Makkah.

and so I said, “I witness that there is no god but Allah,” and so they all came out to me hastily, saying, “Allahu Akbar\” and said, “Rejoice! Because the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, supplicated on Monday and said, ‘O Allah strengthen Your deen with whoever is the more beloved of the two men to You, either Abu Jahl ibn Hisham or cUmar.’” They directed me to the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, in a house at the foot of as-Safa, and I went to it and knocked on the door. They said, “Who is it?” I said, “Ibn al-Khattab.” They knew my severity against the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, so nobody moved to open the door until he said, may Allah bless him and grant him peace, “Open it for him.” They opened it for me, two men grabbed hold of me by the upper arms and brought me to the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, who said, “Leave him alone.” Then he grabbed me by my shirt and dragged me forcibly towards him and said, “Accept Islam, Ibn al-Khattab. O Allah guide him,” and I bore witness and the Muslims said, “Allahu Akbar\” so loudly that it was heard in the valleys of Makkah.

‘Zij hadden zich verborgen. Ik wilde niet zien hoe een man sloeg en geslagen werd zonder dat ik het zelf ervaarde en zonder dat mij iets daarvan raakte. Ik ging naar mijn oom Abu Jahl ibn Hisham, die tot de adel behoorde, en klopte op zijn deur. Hij zei: “Wie is het?” Ik zei: “Ibn al-Khattab, en ik ben bekeerd.” Hij zei: “Doe het niet,” en smeet de deur voor mijn neus dicht. Ik zei: “Dit is niets,” en ik ging naar een van de grote mannen van Quraysh, riep hem en hij kwam naar buiten. Ik zei tegen hem hetzelfde als ik tegen mijn oom had gezegd, hij zei tegen mij hetzelfde als mijn oom tegen mij had gezegd, ging naar binnen en smeet de deur voor mijn neus dicht. Ik zei: “Dit is niets, de moslims worden geslagen en ik word niet geslagen.” Een man zei tegen mij: “Wil je dat jouw bekering tot de Islam bekend wordt?” Ik zei: “Ja.” Hij zei: “Wanneer mensen in de Hijr zitten, ga dan naar zoventoe, een man die onmogelijk een geheim kan verbergen, en zeg tegen hem, alleen tussen hem en jou, ‘Ik ben bekeerd,’ want het is zeer zeldzaam dat hij ooit een geheim heeft verborgen.” Ik ging en de mensen waren al verzameld in de Hijr. Ik zei, alleen tussen mij en hem: “Ik ben bekeerd.” Hij zei: “Heb je dat werkelijk gedaan?” Ik zei: “Ja.” Hij riep met zijn volle stem: “Ibn al-Khattab is bekeerd.” Ze renden op mij af; ik sloeg op hen, zij sloegen op mij en mensen verzamelden zich om mij heen. Toen zei mijn oom: “Wat is deze groep?” Iemand zei: “cUmar is bekeerd.” Hij stond op de Hijr en wees met de palm van zijn hand: “Ik heb de zoon van mijn zus geholpen.” Ze verspreidden zich om mij heen. Ik wilde niet dat ik enige van de moslims zag worden geslagen en slaan zonder het zelf te zien, dus ik zei: “Dit wat mij is overkomen is niets.” Ik ging naar mijn oom en zei: “Jouw hulp is aan jou teruggegeven,” en ik ging door met slaan en geslagen worden totdat Allah de Islam versterkte.’ Abu Nucaym overleverde in ad-Dala’il en Ibn cAsakir dat Ibn Abbas, moge Allah tevreden met hen beiden zijn, zei: Ik vroeg cUmar, moge Allah tevreden met hem zijn: ‘Om welke reden werd jij Al-Faruq genoemd?’ Hij zei: ‘Hamzah aanvaardde de Islam drie dagen voor mij. Ik ging naar de moskee, en Abu Jahl haastte zich om de Profeet ﷺ te beledigen, en Hamzah werd hiervan op de hoogte gebracht. Hij nam zijn boog en kwam naar de moskee tot de kring van Quraysh waarin Abu Jahl zich bevond. Hij leunde op zijn boog tegenover Abu Jahl en keek hem aan, en Abu Jahl herkende de onrust in zijn gezicht en zei: “Wat is er met jou, Abu cUmarah?” Hij hief zijn boog en sloeg er met daarmee een van de aderen in zijn nek mee, waardoor deze opensprong zodat er bloed vloeide. Quraysh herstelden dat uit angst voor onrust en problemen.’ Hij zei: ‘De Boodschapper van Allah ﷺ was verborgen in het huis van al-Arqam al-Makhzumi, zodat Hamzah vertrok en de Islam aanvaardde.’

‘They had been concealing themselves. I did not wish to see a man striking and being struck but that I experienced it myself and none of that touched me. I went to my uncle Abu Jahl ibn Hisham, who was one of the nobility, and knocked on his door. He said, “Who is it?” I said, “Ibn al-Khattab, and I have converted.” He said, “Don’t do it,” and slammed the door on me. I said, “This isn’t anything,” and went to one of the great ones of Quraysh, called out to him and he came out to me. I said to him the same as I had said to my uncle, he said to me the same as my uncle had said to me, went in and slammed the door on me. I said, “This isn’t anything, the Muslims are being struck and I am not being struck.” A man said to me, “Would you like your acceptance of Islam to be known?” I said, “Yes.” He said, “When people are seated in the Hijr go to so-and-so, a man who cannot possibly conceal a secret, and say to him, just between yourself and him, ‘I have converted,’ for it is very rare that he has ever concealed a secret.” I went and people had already gathered in the Hijr. I said, just between me and him, “I have converted.” He said, “Did you really do that?” I said, “Yes.” He cried at the top of his voice, “Ibn al-Khattab has converted.” They ran up to me; I was hitting them, they were hitting me and people gathered around me. Then my uncle said, “What is this group?” Someone said, “cUmar has converted.” He stood upon the Hijr and indicated with the palm of his hand, “I have helped the son of my sister.” They dispersed from around me. I did not want to have seen any of the Muslims being struck and striking without seeing it myself, so I said, “This which has happened to me is nothing.” I went to my uncle and said, “Your help is returned to you,” and I continued to hit and be hit until Allah strengthened Islam.’ Abu Nucaym narrated in ad-Dala’il and Ibn cAsakir that Ibn Abbas, may Allah be pleased with both of them, said: I asked cUmar, may Allah be pleased with him, ‘For what reason were you called Al-Faruq?’ He said, ‘Hamzah accepted Islam three days before me. I went to the mosque, and Abu Jahl hurried up to abuse the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, and Hamzah was told about it. He took his bow and came to the mosque up to the circle of Quraysh in which Abu Jahl was. He leant upon his bow facing Abu Jahl and looked at him, and Abu Jahl recognised the mischief in his face, and said, “What is wrong with you, Abu cUmarah?” 1 le raised his bow and with it struck one of the veins in his neck, tutting it so that blood flowed. Quraysh rectified that from fear of mischief and trouble.’ He said, ‘The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, was concealed in the house of al-Arqam al-Makhzumi so Hamzah went off and accepted Islam.

Ik kwam binnen en zei: “Wat is dit wat ik bij jullie hoor?” Zij zeiden: “Je hebt niets gehoord,” en het gesprek tussen ons ging door totdat ik het hoofd van mijn zwager vastgreep en hem sloeg, waardoor hij bloedde. Mijn zus verzette zich tegen mij, greep mijn hoofd vast en zei: “Dat is gebeurd ondanks jou.” Ik schaamde me toen ik het bloed zag, dus ik ging zitten en zei: “Laat me dit geschrift zien.” Mijn zus zei: “Niemand mag het aanraken behalve de gereinigden. Als je de waarheid spreekt, sta dan op en was jezelf.” Ik stond op en waste mezelf, waarna ik terugkeerde en ging zitten. Zij brachten mij een pagina waarop stond: “In de naam van Allah, de Erbarmer, de Barmhartige.” Ik zei: “Gezegende en zuivere namen!” “Taha. Wij hebben de Qur’an niet aan u geopenbaard opdat u zult treuren, ...” tot Zijn woorden, .. “Zijn het de mooiste namen” (Qur’an 20: 1-8). Het werd een zware zaak in mijn hart en ik zei: “Hiervan is Quraysh gevlucht!” Ik aanvaardde de Islam en vroeg: “Waar is de Boodschapper van Allah ﷺ?” Zij zei: “Hij is in het huis van al-Arqam.” Ik ging naar het huis en klopte op de deur. De mensen verzamelden zich en Hamzah zei tegen hen: “Wat is er met jullie mis?” Zij zeiden: “Umar.” Hij zei: “En als het Umar is? Open de deur voor hem. Als hij de Islam heeft aanvaard, dan zullen wij dat van hem aanvaarden, en als hij de rug toekeert, zullen wij hem doden.” De Boodschapper van Allah ﷺ hoorde dat en kwam naar buiten. Ik sprak de shahadah uit en de mensen in het huis riepen “Allahu Akbar” op een zodanige wijze dat de mensen van Makkah het hoorden. Ik zei: “Boodschapper van Allah ﷺ, zijn wij niet op de waarheid?” Hij zei: “Zeker.” Ik zei: “Waarom verbergen we het?” Wij gingen naar buiten in twee gelederen, waarvan ik in de ene was en Hamzah in de andere, totdat we de moskee binnengingen, en Quraysh keek naar mij en naar Hamzah. Er kwam over hen een somberheid en neerslachtigheid zoals die nooit eerder over hen was gekomen. De Boodschapper van Allah ﷺ gaf mij op die dag de naam “al-Faruq”, omdat de Islam openlijk was getoond en er een onderscheid was gemaakt tussen de waarheid en de onwaarheid.” Ibn Sacd overleverde dat Dhakwan zei: Ik zei tegen ‘A’ishah: ‘Wie gaf ‘Umar de naam “al-Faruq”?’ Zij zei: ‘De Profeet ﷺ.’ Ibn Majah en al-Hakim overleverden dat Ibn ‘Abbas, moge Allah tevreden met hen beiden zijn, zei: Toen ‘Umar de Islam aanvaardde, daalde Jibril (vrede zij met hem) neer en zei: ‘Muhammad, de bewoners van de hemel verheugen zich over de bekering van ‘Umar tot de Islam.” Al-Bazzar en al-Hakim, die het sahih verklaarden, overleverden dat Ibn ‘Abbas, moge Allah tevreden met hen beiden zijn, zei: Toen ‘Umar de Islam aanvaardde, zeiden de afgodendienaars: ‘Het volk is vandaag van ons gespleten,’ en Allah openbaarde: ‘O Profeet, Allah is voor jou voldoende; en wie van de gelovigen jou volgt' (Qur’an 8: 64).

1 entered and said, “What is this I hear with you?” They said, “You didn’t hear anything,” and the conversation continued between us until I took hold of my brother in-law’s head and hit him, making him bleed. My sister stood up to me and took hold of my head and said, “That has happened despite you.” I was ashamed when I saw the blood, so I sat down and said, “Show me this writing.” My sister said, “No-one touches it except for the purified. If you are truthful then get up and bathe yourself.” I got up and bathed myself, then I returned and sat down. They brought me a page in which was, “In the name of Allah, the Merciful, the Compassionate.” 1 said, “Wholesome and pure names!” “Taha. We have not revealed the Qur’an to you for you to grieve, ...” up to His words, .. Hit are the most beautiful names’’ (Qur’an 20: 1-8). It became a greafl matter in my heart and I said, “From this Quraysh have fled!” I accepted Islam and said, “Where is the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace?” She said, “He is in the house of al-Arqam.” I went to the house and knocked on the door. The people gathered and Hamzah said to them, “What is wrong with you.” They said, “cUmar.” He said, “And if it is TJmar? Open the door for him. If he has accepted, then we will accept that from him, and if he turns his back, we will kill him.” The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, heard that and came out. I pronounced the shahadah and the people of the house said, ‘‘Allahu Akbar\” in such a way that the people of Makkah heard it. I said, “Messenger of Allah, are we not upon the truth?” He said, “Of course.” I said, “Why do we conceal it?” We went out in two ranks, in one of which I was and in the other Hamzah, until we entered the mosque, and Quraysh looked at me and at Hamzah. There came upon them gloom and depression the like of which had never before come upon them. The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, named me on that day “al-Faruq” because Islam had been shown openly and a separation made between the truth and falsehood.’ Ibn Sacd narrated that Dhakwan said: I said to cA’ishah, ‘Who named TJmar “al-Faruq’V She said, ‘The Prophet, may Allah bless him and grant him peace.’ Ibn Majah and al-Hakim narrated that Ibn cAbbas, may Allah be pleased with them both, said: When TJmar accepted Islam, then Jibril descended and said, ‘Muhammad, the inhabitants of heaven rejoice in TJmar’s acceptance of Islam.” Al-Bazzar and al-Hakim, who declared it sahih, narrated that Ibn cAbbas, may Allah be pleased with them both, said: When TJmar accepted Islam, the idolaters said, ‘The people have been split in half from us today,’ and Allah revealed, ‘O Prophet, Allah is enough for you; and whoever follows you of the believers' (Qur’an 8: 64).