Die gewichtige zaken die in zijn dagen plaatsvonden, waren de verzending van het leger van Usamah; het strijden tegen de mensen die (de islam) afzworen en tegen degenen die weigerden de armenbelasting (Zakah) te betalen, Musaylimah de Leugenaar; en de verzameling van de Qur'an.

Those weighty matters which happened in his days were the despatch of Usamah’s army; fighting against the people who reneged (on Islam) and against those who refused the zakat-, Musaylimah the I ,iar; and the collection of the Qur’an.

Al-Ismacili overleverde dat ‘Umar, moge Allah tevreden met hem zijn, zei: Toen de Boodschapper van Allah ﷺ stierf, ontzegden degenen die ontzegden van de Arabieren hun trouw en zij zeiden: ‘Wij zullen wel bidden, maar wij zullen de armenbelasting (Zakah) niet verrichten!’ Ik ging naar Abu Bakr en zei: ‘Kalief van de Boodschapper van Allah ﷺ, wees verzoenend met de mensen en wees zacht en mild voor hen, want zij zijn slechts op het niveau van wilde dieren.’ Hij zei: ‘Ik hoopte op jouw hulp en je bent naar mij gekomen terwijl je je hulp achterhoudt.’

Al-Ismacili narrated that cUmar, may Allah be pleased with him, said: When the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, died there reneged whoever reneged of the Arabs and they said, ‘We will pray but we will not produce the zakat! I went to Abu Bakr and said, ‘Khalifah of the Messenger of Allah, be conciliatory with the people and be gentle and mild with them, for they are only on the level of wild animals.’ He said, ‘I hoped lor your help and you have come to me holding back your help.

Tiranniek in de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) en het verlenen van licentie in de Islam! Waarmee dacht je dat ik hen zou verzoenen? Met samengestelde verzen en vervalste magie? Weg, weg! De Profeet ﷺ is heengegaan en de openbaring is gestopt. Bij Allah, ik zal tegen hen vechten zolang het zwaard in mijn hand is, zelfs als zij mij een touw voor een kameel weigeren.' 'Umar zei: Ik vond hem in deze zaak scherper van inzicht dan ik, vastberadener, en hij bracht de mensen bijeen over zaken die voor velen klein en onbeduidend leken vanwege het ongemak dat ze hen brachten, toen ik over hen werd aangesteld als bevelhebber.

Tyrannical in Jahiliyyah and granting licence in Islam! With what did you think I should conciliate them? With composed verses and forged magic? Away, away! The Prophet, may Allah bless him and grant him peace, has gone and revelation is cut off. By Allah, I will fight them as long as the sword remains in my hand, even if they refuse me a hobbling rope (of a camel).’ cUmar said: I found him more penetrating on the matter than me, more resolute, and he collected the people together on matters which appeared little and unimportant to many because of their inconvenience to them when I was appointed in command over them.

Abu’l-Qasim al-Baghawi, Abu Bakr ash-Shafici, in zijn Fawa’id, en Ibn cAsakir overleverden dat cA’ishah, moge Allah tevreden met haar zijn, zei: Toen de Boodschapper van Allah ﷺ stierf, hief de hypocrisie zijn hoofd, braken de Arabieren hun belofte en trokken de helpers (Ansar) zich terug. Als datgene wat op mijn vader neerdaalde op de onwrikbare bergen was neergekomen, zou het hen hebben verbrijzeld. Zij waren het over geen enkel punt oneens, behalve dat mijn vader spoedig was met het nut en het oordeel ervan. Zij zeiden: ‘Waar zou de Profeet ﷺ begraven moeten worden?’ Wij konden niemand vinden met kennis daarover. Toen zei Abu Bakr: ‘Ik hoorde de Boodschapper van Allah ﷺ zeggen: “Geen Profeet sterft, behalve dat hij begraven wordt onder het bed waarop hij stierf.”’ Zij zei:

Abu’l-Qasim al-Baghawi, Abu Bakr ash-Shafici, in his Fawa’id, and Ibn cAsakir narrated that cA’ishah, may Allah be pleased with her, said: When the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, died then hypocrisy raised its head, the Arabs reneged and the Ansar secluded themselves. If that which descended on my father had come down on the immovable mountains it would have broken them. They did not disagreeon a point but that my father was prompt with its utility and its judgement. They said, ‘Where should the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, be buried?’ We could not find anyone with knowledge of that. Then Abu Bakr said, ‘I heard the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, saying, “No Prophet dies but that he is buried beneath the bed upon which he died.’” She said:

Zij waren het oneens over zijn erfenis en konden niemand vinden met kennis over dat punt, waarna Abu Bakr zei: ‘Ik hoorde de Boodschapper van Allah ﷺ zeggen: “Wij, de gezelschap van de profeten, er wordt niet van ons geërfde. Wat wij achterlaten is liefdadigheid (Sadaqah)”’. Sommige geleerden zeiden: Dit was de eerste onenigheid die plaatsvond onder de Metgezellen, moge Allah tevreden met hen zijn. Sommigen zeiden: ‘Wij zullen hem begraven in Makkah, de stad waarin hij werd geboren’, en anderen zeiden: ‘Nee, in zijn moskee’, en anderen zeiden: ‘Nee, in al-Baqic’, en anderen zeiden: ‘In al-Bait al-Maqdis, de begraafplaats van de profeten’, totdat Abu Bakr hen vertelde van de kennis die hij bezat. Ibn Zunjawayh zei: Deze profetische traditie (Sunnah) was een van de weinigen die uniek was voor as-Siddiq onder alle emigranten (Muhajirun) en helpers (Ansar), en zij wendden zich tot hem voor deze zaak.

They disagreed about his inheritance and could find no-one with knowledge on that point, then Abu Bakr said, ‘I heard the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, saying, “We, the company of the Prophets, we are not inherited from. What we leave is sadaqah”’ Some of the men of knowledge said: This was the first disagreement which happened among the Companions, may Allah be pleased with them. Some said, ‘We will bury him in Makkah, his city in which he was born’, and others said, ‘No, in his mosque,’ and others said, ‘No, in al-Baqic’, and others said, ‘In al-Bait al-Maqdis, the burial ground of the Prophets’, until Abu Bakr told them of the knowledge that he had. Ibn Zunjawayh said: This Sunnah was one which was uniquely as-Siddiq’s among all of the Muhajirun and Ansar and they had recourse to him for it.

Al-Bayhaqi en Ibn Asakir hebben overgeleverd dat Abu Hurayrah, moge Allah tevreden met hem zijn, zei: ‘Bij Degene die er geen god is behalve Hij, als Abu Bakr niet als kalief was aangesteld, dan zou Allah niet aanbeden zijn.’ Daarna zei hij het een tweede keer en daarna zei hij het een derde keer. Iemand zei tegen hem: ‘Hoe zo, Abu Hurayrah?’ Waarop hij zei: ‘De Boodschapper van Allah ﷺ stuurde Usamah ibn Zaid, samen met zevenhonderd mannen, naar Syrië. Toen zij bij Dhu Khushub aankwamen, stierf de Profeet ﷺ, de Arabieren rondom Madinah ontwenetten hun Islam en de metgezellen van de Boodschapper van Allah ﷺ verzamelden zich om hem heen en zeiden: “Breng deze terug. Richt u tegen de Byzantijnen terwijl de Arabieren rondom Madinah ontwenet zijn?” Hij zei: “Bij Degene die er geen god is behalve Hij, zelfs als honden de vrouwen van de Profeet ﷺ bij hun voeten zouden slepen, ik zou geen leger terugdraaien dat de Boodschapper van Allah ﷺ had uitgezonden, noch een standaard ontbinden die hij had opgesteld!” Hij stuurde Usamah, en elke stam waar hij langs zou komen die wenste te ontwetten, zou (tegen zichzelf) zeggen: “Als deze (de mensen van Madinah) niet macht hadden, dan zou het soortgelijke van deze (het leger) niet uit hen voortgekomen zijn, dus laten we hen met rust totdat zij de Byzantijnen ontmoeten.” Zij ontmoetten hen, versloegen hen, doodden hen en keerden veilig terug, zodat zij (de stammen) standvastig bleven in de Islam.’ En hij overleverde dat Urwah zei: De Boodschapper van Allah ﷺ begon tijdens zijn ziekte te zeggen: 'Stuur het leger van Usamah uit,' zodat het reisde totdat het al-Jurf bereikte (drie mijl van Madinah op de weg naar Syrië). Zijn (van Usamah) vrouw, Fatimah bint Qais, stuurde een boodschap naar hem waarin zij zei: 'Haast u niet, want de Boodschapper van Allah ﷺ is zwaar getroffen.' Hij ging niet verder totdat de Boodschapper van Allah ﷺ stierf. Toen hij stierf, keerde hij terug naar Abu Bakr en zei: ‘De Boodschapper van Allah ﷺ stuurde mij terwijl wij niet in deze staat van jullie verkeerden. Ik vrees dat de Arabieren (hun islam) zullen verwerpen, en als zij verwerpen, zijn zij de eersten tegen wie gevochten zal worden. Als zij niet verwerpen, zal ik doorgaan, want met mij zijn de leiders van het volk en de besten onder hen.’ Abu Bakr sprak tot de mensen en zei: ‘Bij Allah, dat roofvogels mij zouden weggrissen is mij liever dan dat ik iets voorrang zou geven boven het bevel van de Boodschapper van Allah ﷺ.’ Daarna stuurde hij hem.

Al-Bayhaqi and Ibn cAsakir narrated that Abu Hurayrah, may Allah be pleased with him, said: ‘By the One Whom there is no god but Him, if Abu Bakr had not been appointed khalifah then Allah would not have been worshipped.’ Then he said it a second time and then he said it a third time. Someone said to him, ‘How so, Abu Hurayrah?’ So he said, ‘The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, directed Usamah ibn Zaid, along with seven hundred men, to Syria. When they arrived at Dhu Khushub the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, died, the Arabs around Madinah reneged on their Islam and the companions of the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, gathered around him and said, “Bring these back. Do you direct these against the Byzantines while the Arabs around Madinah have reneged?” He said, “By the One Whom there is no god but Him, even if dogs were dragging the wives of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, by their feet I would not return an army which the Messenger of Allah had sent out, nor undo a standard wliich he had tied!” He sent Usamah, and every tribe he would pass by which was wishing to renege would say (to themselves), “If these (the people of Madinah) did not have power, the like of these (the army) would not have come out from among them, so let us leave them alone until they meet the Byzantines.” They met them, defeated them, killed them and returned safely, so that they (the tribes) remained firm in Islam.’ And he narrated that cUrwah said: The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, began to say in his illness, 'Despatch the army of Usamah,’ so that it travelled until it reached al-Jurf (three miles from Madinah on the road to Syria). His (Usamah’s) wife, Fatimah bint Qais, sent a message to him saying, 'Do not hasten, because the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, is heavily afflicted.’ He did not proceed until the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, died. When he died, he returned to Abu Bakr and said, ‘The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, sent me while we were not in this state of yours. I fear that the Arabs will reject (their Islam), and if they reject, they are the first to be fought. If they do not reject, I will carry on, because with me are the chiefs of the people and the best of them.’ Abu Bakr addressed the people and said, ‘By Allah, that birds (of prey) were to snatch me away is more beloved to me than that I should give anything precedence over the command of the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace.’ Then he sent him.

Adh-Dhahabi zei: Toen het overlijden van de Profeet ﷺ bekend werd in de districten, liepen veel groepen Arabieren van hun islam af en weigerden zij de armenbelasting (Zakah), waardoor Abu Bakr as-Siddiq zich voorbereidde om tegen hen te vechten. Umar en anderen adviseerden hem om het gevecht met hen te vermijden, waarop hij zei: ‘Bij Allah, als zij mij een touw voor een dier of een jonge geit zouden weigeren, die zij voorheen aan de Boodschapper van Allah ﷺ betaalden, dan zou ik tegen hen vechten vanwege die weigering.’ Umar zei: ‘Hoe kun je mensen bevechten wanneer de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Ik ben bevolen te vechten tegen de mensen totdat zij zeggen: Er is geen god dan Allah, en dat Muhammad de Boodschapper van Allah is, en wie dat zegt, zijn bezit en zijn bloed zijn veilig voor mij, behalve wat daarvoor verschuldigd is (straf voor misdaden)”'

Adh-Dhahabi said: When the death of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, became well known in the districts, many groups of the Arabs reneged on their Islam and refused the zakat so Abu Bakr as-Siddiq prepared to fight them. cUmar and others counselled him to avoid fighting them, so he said, ‘By Allah, if they refused me a hobbling cord or a young she-goat which they used to pay to the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, I would fight them over its refusal.’ TJmar said, ‘How can you fight people when the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said, “I have been ordered to fight people until they say: There is no god but Allah, and that Muhammad is the Messenger of Allah, and whoever said it, his property and his blood are safe from me except for its due (punishment for crimes)

"...en Zijn rekenschap is aan Allah toe." Abu Bakr zei: "Bij Allah, ik zal vechten tegen iedereen die een onderscheid maakt tussen het gebed en de armenbelasting (Zakah), want de armenbelasting (Zakah) is wat verschuldigd is over bezit, en Hij zei: 'Behalve het verschuldigde daarvan.'" Umar zei: "Bij Allah, het was enkel dat ik zag dat Allah de borst van Abu Bakr had verruimd om te vechten en ik wist dat het juist was." De twee Shaykhs en anderen hebben het overgeleverd.

and his reckoning is up to Allah.”?’ Abu Bakr said, ‘By Allah, I will fight whoever makes a distinction between the prayer and the zakat, for the zakat is what is due on property, and he said, “Except for its due.’” cUmar said, ‘By Allah, it was only that I saw that Allah had expanded the breast of Abu Bakr to fighting and I knew that it was right.’ The two Shaykhs and others narrated it.

Curwah zei: Abu Bakr trok uit met de emigranten (Muhajirun) en de helpers (Ansar) totdat hij een moeras bereikte tegenover Najd, waarna de nomadische Arabieren met hun families vluchtten. De mensen spraken Abu Bakr toe en zeiden: ‘Keer terug naar Madinah, naar de kinderen en vrouwen, en stel een man aan als bevelhebber van het leger,’ en zij hielden vol totdat hij terugkeerde en Khalid ibn al-Walid als bevelhebber aanstelde. Hij zei tegen hem: ‘Als zij zich onderwerpen aan de Islam en de liefdadigheid (Sadaqah) (de zakat) betalen, dan mag iedereen van jullie die wil terugkeren, terugkeren,’ en Abu Bakr keerde terug naar Madinah.

cUrwah said: Abu Bakr went out with the Muhajirun and the Ansar until he reached a swamp opposite Najd and the nomadic Arabs fled with their families. The people spoke to Abu Bakr and said, ‘Go back to Madinah, to the children and women, and put a man in command of the army,’ and they persisted until he returned, putting Khalid ibn al-Walid in command. He said to him, ‘If they submit in Islam and pay the sadaqah (the zakai) then whoever of you wishes to return may return,’ and Abu Bakr went back to Madinah.

Ad-Daraqutni overleverde dat Ibn TJmar zei: Toen Abu Bakr vertrok en op zijn kameel was gestegen, greep Ali ibn Abi Talib de teugels vast en zei: ‘Waar gaat u heen, kalief van de Boodschapper van Allah ﷺ? Ik zeg u wat de Boodschapper van Allah ﷺ tegen u zei op de dag van Uhud: “Steek je zwaard in de schede en veroorzaak ons geen verdriet en bezorgdheid om uw persoon,” en keer terug naar Madinah, want bij Allah, als wij verdriet worden veroorzaakt vanwege u, zal er nooit meer orde in de Islam zijn.’ Handhalah ibn Ali al-Laythi zei dat Abu Bakr Khalid stuurde en hem beval om mensen te bevechten over vijf zaken, en dat wie er één van verzuimde, hij hem moest bevechten zoals hij degene moest bevechten die alle vijf verzuimde: de shahadah dat er geen god is dan Allah en dat Muhammad Zijn dienaar en boodschapper is, het vestigen van het gebed, het verrichten van de armenbelasting (Zakah), het vasten van de ramadan en de bedevaart naar het Huis. Khalid en degenen met hem trokken uit in Jumada al-Akhirah en vochten tegen Banu Asad en Ghatafan. Zij doodden wie zij doodden en namen gevangen wie zij gevangen namen, en de rest keerde terug naar de Islam.

Ad-Daraqutni narrated that Ibn TJmar said: When Abu Bakr set out and was mounted on his camel, cAli ibn Abi Talib took hold of its reins and said, ‘Where are you going, Khalifah of the Messenger of Allah? I say to you that which the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, said to you on the Day of Uhud, “Sheath your sword, and do not cause us grief and concern for your person,” and return to Madinah, for, by Allah, if we are caused to grieve because of you there will not be any order in Islam ever.’ Handhalah ibn cAli al-Laythi said that Abu Bakr sent Khalid and ordered him to fight people over five matters, and that whoever abandoned one of them, he was to fight him just as he was to fight whoever abandoned all five: the shahadah that there is no god but Allah and that Muhammad is His slave and messenger, the establishment of the prayer, the production of the zakat, the fast of Ramadan and the pilgrimage of the House. Khalid unci those with him went out in Jumada al-Akhirah and fought Banu Asad and Ghatafan. They killed whomever they killed and captured whomever they captured, and the rest returned to Islam.

Tijdens deze gebeurtenis werden cUkkashah ibn Mihsan en Thabit ibn Aqram marteld.

In this event cUkkashah ibn Mihsan and Thabit ibn Aqram were martyred.

In de ramadan van dit jaar stierf Fatimah, moge Allah tevreden met haar zijn, de dochter van de Boodschapper van Allah ﷺ, de Meesteres (.Sayyidah) van de vrouwen van de wereld, en zij was vierentwintig jaar oud. Adh-Dhahabi zei: De Boodschapper van Allah ﷺ had geen nakomelingen behalve via haar, omdat het nageslacht van zijn dochter Zaynab uitstierf, zei az-Zubayr ibn Bakkar.

In Ramadan of this year, Fatimah, may Allah be pleased with her, the daughter of the Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, died, the Mistress (.Sayyidah) of the world’s women, and her age was twenty-four years old. Adh-Dhahabi said: The Messenger of Allah, may Allah bless him and grant him peace, had no descendants but through her, because the issue of his daughter Zaynab became extinct, az-Zubayr ibn Bakkar said.

Umm Ayman stierf een maand voor haar. In Shawwal stierf cAbdullah ibn Abi Bakr. Daarna trok Khalid met zijn leger naar al-Yamamah om Musaylimah de Leugenaar te bestrijden, tegen het einde van het jaar. De twee legers ontmoetten elkaar, de belegering duurde enkele dagen, en daarna werd de Leugenaar gedood, moge Allah hem vervloeken. Wahshi, degene die Hamzah had gedood, doodde hem. Een groot aantal van de Metgezellen werd daar marteld: Abu Hudhayfah ibn cUtbah, Salim de vrijgelaten slaaf van Abu Hudhayfah, Shujac ibn Wahb, Zaid ibn al-Khattab, cAbdullah ibn Sahl, Malik ibn cAmr, at-Tufayl ibn cAmr ad-Dawsi, Yazid ibn Qais, cAmir ibn al-Bukayr, cAbdullah ibn Makhramah, as-Sa’ib ibn cUthman ibn Madhcun, cAbbad ibn Bishr, Macan ibn cAdi, Thabit ibn Qais ibn Shamas, Abu Dujanah Simak ibn Harb en een groot aantal dat in totaal zeventig (van de Metgezellen) bedroeg. Musaylimah was op de dag van zijn dood hondvijftig jaar oud; zijn geboorte was namelijk vóór de geboorte van cAbdullah, de vader van de Profeet ﷺ.

Umm Ayman died a month before her. In Shawwal cAbdullah ibn Abi Bakr died. Then Khalid went with his army to al-Yamamah to light Musaylimah the Liar, towards the end of the year. The two hosts met, the siege lasted some days, and then the Liar was killed, may Allah curse him. Wahshi, the one who killed Hamzah, killed him. A great number of the Companions were martyred there: Abu Hudhayfah ibn cUtbah, Salim the freed slave of Abu Hudhayfah, Shujac ibn Wahb, Zaid ibn al-Khattab, cAbdullah ibn Sahl, Malik ibn cAmr, at-Tufayl ibn cAmr ad-Dawsi, Yazid ibn Qais, cAmir ibn al-Bukayr, cAbdullah ibn Makhramah, as-Sa’ib ibn cUthman ibn Madhcun, cAbbad ibn Bishr, Macan ibn cAdi, Thabit\ibn Qais ibn Shamas, Abu Dujanah Simak ibn Harb and a large number totalling seventy (of the Companions). Musaylimah, on the day of his death, was one hundred and fifty years old, his birth having been before the birth of cAbdullah, the father of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace.

In het twaalfde jaar stuurde as-Siddiq al-cAla’ ibn al-Hadrami naar Bahrain, dat de trouw had verbroken. Zo ontmoetten zij elkaar bij Jawatha en de moslims waren zegevierend. Hij stuurde cIkrimah ibn Abi Jahl naar Oman, dat de trouw had verbroken, en hij stuurde al-Muhajir ibn Abi Umayyah naar de mensen van Nujayr. Hij stuurde Ziyad ibn Labid al-Ansari naar een groep van hen die de trouw hadden verbroken. In dat jaar stierf Abu’l-cAs ibn ar-Rabic, de echtgenoot van Zaynab, de dochter van de Profeet ﷺ, evenals as-Sacb ibn Juthamah al-Laythi, en Abu Marthad al-Ghanawi. In dat jaar, na het voltooien van de strijd tegen de mensen die de trouw hadden verbroken, stuurde as-Siddiq, moge Allah tevreden met hem zijn, Khalid ibn al-Walid naar het land van Basra en hij viel Ubullah binnen, nam het in en nam Mada’in Kisra in, die in Irak ligt, deels door middel van een verdrag en deels door geweld. In dat jaar ondernam Abu Bakr as-Siddiq de hadj, keerde toen terug en stuurde cAmr ibn al-cAs en het leger naar Syrië; de slag bij Ajnadayn vond plaats in Jumada al-Ula van het dertiende jaar, en de moslims waren zegevierend. Abu Bakr werd de goede boodschap gegeven toen hij dicht bij de dood was. cIkrimah ibn Abi Jahl werd daarin martelaars, en Hisham ibn al-cAs tussen een groep anderen. In dat jaar was er de slag bij Marju’s-Suffar, de afgodendienaars werden verslagen en al-Fadl ibn al-cAbbas werd, onder anderen, martelaar.

In the twelfth year, as-Siddiq sent al-cAla’ ibn al-Hadrami to Bahrain who had reneged. So they met at Jawatha and the Muslims were victorious. He sent cIkrimah ibn Abi Jahl to Oman who had reneged, and he sent al-Muhajir ibn Abi Umayyah to the people of Nujayr. He sent Ziyad ibn Labid al-Ansari to a group of those who had reneged. In that year Abu’l-cAs ibn ar-Rabic died, the husband of Zaynab, the daughter of the Prophet, may Allah bless him and grant him peace, also as-Sacb ibn Juthamah al-Laythi, and Abu Marthad al-Ghanawi. In that year, after finishing fighting the people who had reneged, as-Siddiq, may Allah be pleased with him, sent Khalid ibn al-Walid to the land of Basra and he raided Ubullah, captured it and took Mada’in Kisra, the one which is in Iraq, partly by treaty and partly by force. In that year Abu Bakr as-Siddiq undertook the Hajj, then returned and sent cAmr ibn al-cAs and the army to Syria; the battle of Ajnadayn happened in Jumada al-Ula of the thirteenth year, and the Muslims were victorious. Abu Bakr was given the good tidings when he was close to death. cIkrimah ibn Abi Jahl was martyred in it and Hisham ibn al-cAs among a group of others. In that year there was the battle of Marju’s-Suffar, the idolaters were defeated and al-Fadl ibn al-cAbbas, among others, was martyred.