According to Ibn Rushd, it is unanimously agreed that zakat al-fitr must be given to the Muslim poor and needy, since the Prophet ﷺ referred to them when he said, "Make them satisfied on the day of fitr." The majority of scholars do not accept giving this religious due to the poor among the People of the Covenant. Abu Hanifah holds that this is permissible, and some others allow giving it only to the monks among the People of the Covenant.¹ Ibn Abi Shaybah reports that Abu Maisarah used to give zakat al-fitr to monks.² Similar reports come from 'Amr ibn Maimun, 'Amr ibn Shurahbil, and Murrah al-Hamadani.³ This is undoubtedly a humanitarian gesture by Muslim jurists, aiming to make everyone happy on the day of the feast.

According to Ibn Rushd, it is unanimously agreed upon that zakah of al fitr must be given to Muslim poor and needy, since the Prophet (p) referred to them when he said "Make them satisfied on the day of fitr." The majority of scholars do not accept giving this religious due to poor people of the Pledge. Abu Hanifah believes this is permissible and some others allow giving only monks of people of the Pledge.1 Ibn Abi Shaibah reports that Abu Maisarah used to give zakah of al fitr to monks.2 Similar reports come from 'Amr bin Maimun, 'Amr bin Shurahbil, and Murrah al Hamadani.3 This is undoubtedly a humanistic gesture from Muslim jurists in trying to make everybody happy on the day of the feast.

شافعي مذهب وايي چې لکه څنګه چې نور ټول زکاتونه، همدارنګه د فطر زکات هم باید په ورته اتو ډلو کې په مساوي توګه ويشل شي، مګر هغه وخت چې زکات ورکوونکی يې پخپله ووېشي—په دې صورت کې د "د زکات د فنډ کارکوونکي" او "هغه کسان چې زړونه يې راضي کول کېږي" ډلې له ويش څخه ويستل کېږي.4 دا د ابن حزم نظر هم دی.5 ابن القيم دې نظر ته مخالفت کوي او وايي چې د پيغمبر ﷺ او د هغه د اصحابو عمل دا و چې دا زکات يوازې فقيرانو او محتاجانو ته ورکول کېده. هغه دوام ورکوي چې دا حتی تر دې حده ده چې ځينې حنبلي وايي د دې بل ډول ويشل جائز نه دي. ابن القيم زیاتوي چې دا نظر وزن لرونکی دی.6 مالکيان ټينګار کوي چې دا زکات بايد يوازې فقيرانو او محتاجانو ته ورکړل شي، حتی که د ځای نه شتون له امله د ورکوونکي په لګښت باید بل هيواد ته ولېږل شي.7 الهادي، القاسم او ابو طالب د مالکيانو نظر شريکوي۔

The Shafi'i school argues that, like any other zakah, zakah of al fitr must be distributed equally among the same eight categories, except when distributed by the payer--in which case the categories of "workers of the zakah fund" and "those whose hearts are being reconciled" are excluded.4 This is also the view of Ibn Hazm.5 Ibn al Qayyim rejects this view and argues that the practice of the Prophet (p) and his Companions was to give it only to the poor and needy. This is so, he continues, to the extent that some Hanbalites believe it is not permissible to distribute it otherwise. Ibn al Qayyim adds that this opinion carries more weight.6 Malikites assert that this zakah must be paid exclusively to the poor and needy, even if it must be shipped to another country at the expense of the payer, because of lack of poor deservants in the land where it is due.7 Al Hadi, al Qasim, and Abu Talib share the view of the Malikites.

دریں باب درې نظریې څرګندې کېدای شي:

Three opinions can be distinguished:

د فطر زکات باید د اتو مستحقینو ترمنځ وویشل شي، دا د امام الشافعي نظر دی.

1. Zakah of al fitr must be distributed among the eight categories, which is al Shafi'i's view.

د دې ټاکلې ونډه یوازې د بې وزله او محتاج کسانو لپاره ده.

2. It is exclusively for the poor and needy.

دا زکات د ټولو اتو ډلو ته ورکول کیدای شي، یا د دوی د یوې ډلې ته، یا یوازې فقیرانو ته، ځکه چې دا د عمومي متن لاندې راځي: «صدقات یوازې فقیرانو او مسکینانو لپاره دي...». دا د ډیرو فقیهانو نظر دی۔

3 It can be distributed to all eight groups, to some of them, or to the poor alone, since it is included under the general text "Sadaqat are only to the poor and needy . . ." This is the view of the majority of jurists.

جَيْسې د مال د زکات په شان، د فطر زکات هم نه باید کافرانو، مرتدانو، شتمنو یا هغو کسانو ته ورکړل شي چې کار کولی شي. همدارنګه دا زکات هغو کسانو ته هم نه ورکول کیږي چې نفقه یې ورکوونکي باندې واجبه وي، لکه د ورکوونکي پلار، زوی یا ښځه. هغه تفصیلات چې د مال د زکات په اړه څېړل شوي، دلته هم پلی کیږي.

As in the case of zakah on wealth, zakah of al fitr must not be given to disbelievers, apostates, the rich, or persons who can earn. It must also not be paid to persons for whose expenses the payer is responsible, such as the payer's father, son, or wife. The same details studied with regard to zakah on wealth apply here.

بالآخر، زکات ورکوونکی کیدای شي چې خپله زکات یو یا څو بې وزلو کسانو ته ورکړي، او همدا راز د څو زکات ورکوونکو څخه راټولې شوې زکات هم یو یا څو ترلاسه کوونکو ته ورکول کیدای شي، ځکه د دې هېڅ یوې حالت د منع کولو لپاره دلیل نشته،۹ که څه هم ځینو فقیهانو دا خوښه نه کوي چې د یو چا زکات په څو ترلاسه کوونکو ویشل شي، او د څو زکات ورکوونکو زکات یو ترلاسه کوونکي ته ورکړل شي، په دې دلیل چې شاید دا د عید په ورځ د ټولو بې وزلو کسانو د بې نیازه کولو هدف پوره نکړي.10

Lastly, the zakah payer may give his or her zakah to one or more poor persons, and by the same token, zakah collected from several payers may be given to one or more recipient, since there is no evidence to prevent any of these cases,9 although some jurists dislike dividing one's zakah among several recipients and giving the zakah of several payers to one recipient on the grounds that this may not fulfill the objective of enriching all the poor on the day of 'Id.10

د فطر زکات د یوې سیمې څخه بلې سیمې ته لیږدول، هماغه اصل چې په نورو ډولونو زکات کې پلي کیږي، دلته هم پلی کیږي؛ یعنې لومړی باید هغه سیمه چې په کې زکات واجب دی، هلته بې وزله او محتاج خلک خوښ شي، او بچ شوې برخه بیا لیږدول کیدای شي، پرته له بیړنیو حالاتو یا لوړ لومړیتوب څخه.11

As for transporting zakah of al fitr from one land to another, the same principle applied on other forms of zakah is applicable here; i.e., first the poor and needy in the area where zakah is due must be satisfied and the leftover may be transported, except in case of emergencies or higher priority.11