10.1 İdari sistem, yönetme değil, bir yönetim tarzıdır. - Hilafet'te Devlet Kurumları | Quran Course

10.1 İdari sistem, yönetme değil, bir yönetim tarzıdır. - Hilafet'te Devlet Kurumları | Quran Course

Bunların hepsi, özel bir delili bulunmadığı için genel delille kapsanır; bu durum bütün yöntemler (üslûblar) için de geçerlidir. Dolayısıyla yöntem, genel delili bulunan asıl (kökene) bağlı, ona tâbi bir fiildir. Yöntem, kendi kökeninin delili de kendisi için delil olduğundan, ayrıca delil gerektirmez. Bu nedenle idarî yöntemler, bunu engelleyen özel bir metin bulunmadıkça her sistemden alınabilir. Aksi halde, idarî kuruluşların işlerini yürütmeye ve insanların işlerini görmeye elverişli oldukları sürece idarî yöntemleri almak caizdir. Çünkü idarî yöntem, ilâhî delil gerektiren ilâhî bir hüküm değildir. Nitekim Ömer (ra), ordunun ve vatandaşların isimlerini, kamu ya da devlet mallarından çıkan paraları onlara ihsan veya maaş olarak dağıtmak amacıyla kaydetmek için dîvân usulünü almıştır. Abid İbn Yahya, El-Hâris İbn Nufeyl'den rivayet etmiştir: Ömer, dîvânların tutulması hususunda Müslümanlara danıştı. Ali İbn Ebî Tâlib, "Her yıl topladığınız malları dağıtın, hiçbirini saklamayın" dedi. Osman İbn Affan ise şöyle dedi: "İnsanlar arasında çok mal dağıtıldığını görüyorum. Kimin alıp kimin almadığını bilmek için sayılmazsa işin elden çıkmasından korkarım." Bunun üzerine Velîd İbn Hişam İbn el-Muğîre dedi: "Şam'da bulundum, orada kralların bir dîvân kurduğunu ve asker topladığını gördüm. Siz de neden aynısını yapmıyorsunuz?" Ömer onun görüşünü benimsedi, Kureyş'ten genç olan Akîl İbn Ebî Tâlib, Mahreme İbn Nufeyl ve Cübeyr İbn Mut'im'i çağırarak dedi ki: "Evden eve nüfus sayımı yapmak için bir ev hazırlayın."

They are all covered by the general evidence as there are no specific evidences for them; and this is the case with all the styles. Thus, the style is an action subsidiary to an action i.e. the origin that has general evidence. Therefore, the style does not require evidence, because the evidence of its origin serves as evidence for it as well. Therefore, the administrative styles can be taken from any system unless there is a specific text that prevents taking a particular administrative style. Otherwise, it is allowed to take the administrative styles if they were suitable to run the work of the administrative organisations and to discharge the affairs of the people. This is because the administrative style is not a divine rule that requires divine evidence. This is the reason that ‘Umar (ra) took the style of the diwan for recording the names of the army and the citizens for the sake of distributing the funds to them, which came from the public or state properties, in the form of grants or salaries.. ‘Abid Ibn Yahya reported on the authority of Al-Harith Ibn Nufayl that ‘Umar consulted the Muslims about the recording of Dawawin, and Ali Ibn Abi Talib suggested, ‘Divide all the funds you collect each year and do not keep any of them.’ ‘Uthman Ibn Affan said, ‘I see that there are a lot of funds being distributed amongst people, and if they are not counted in order to know who has taken and who has not, I fear that the matter could get out of hand.’ Upon this Al-Waleed Ibn Hisham Ibn ul-Mughira said, ‘I was in Al-Sham and I noticed that its kings had introduced a Diwan and recruited soldiers, so why don't you do the same?’ ‘Umar took his advice and summoned ‘Aqil Ibn Abi Talib and Makhramah Ibn Nufayl and Jubair Ibn Matam who were young men from Quraish and said, ‘Prepare a house to house a census.’ .

İslam Irak'a ulaştığında, ödemeler ve gelirlerin toplanmasıyla ilgili Diwan eskisi gibi devam etti. Şam Diwan'ı Latince idi, çünkü bölge Roma İmparatorluğu'nun bir parçasıydı; Irak Diwan'ı ise Farsça idi, çünkü bölge Pers İmparatorluğu'nun bir parçasıydı. Abdulmelik İbn Mervan döneminde Şam Diwan'ı Arapçaya aktarıldı (H. 81 yılında). Ardından ihtiyaca ve halkın yararlarının yürütülmesindeki gereksinimlere göre birkaç Diwan kuruldu. Ordu için kayıt ve maaş amacıyla Diwanlar oluşturuldu; diğerleri ise tüm işlemlerin ücretlerini ve taleplerini kaydetmek için kuruldu. Amiller ve Valiler için her atamayı ve her görevden almayı kaydeden başka bir Diwan kuruldu; Beytülmal'de (Hazine) gelir ve giderleri kaydetmek gibi amaçlarla başka Diwanlar kullanıldı ve benzeri. Bir Diwan'ın kurulması, ihtiyaca göre yapılıyordu; yıllar içinde yöntem ve araçlardaki farklılıklar nedeniyle biçimi de değişiyordu. Her Diwan'a diğer çalışanlarla birlikte bir başkan atanıyordu; bazı durumlarda başkanın çalışanlarını kendisinin seçmesine izin veriliyor, bazen de çalışanlar ona atanıyordu. Dolayısıyla bir Diwan, o ihtiyacın karşılanmasına yardımcı olacak biçim ve araçlarla birlikte, ihtiyaca göre kurulurdu. Bölgeye, Vilayete veya ülkeye göre farklı biçim ve araçlara sahip olunması caizdir. Bu tür devlet memurlarının sorumluluğuna gelince, onlar hem ücretli çalışanlar hem de aynı zamanda vatandaştırlar. Mesleki düzeyde kendi daire müdürlerine karşı sorumludurlar; vatandaş olarak ise Valiler, yardımcıları veya Halife olsun, yöneticilere karşı sorumludurlar. Şer'i kurallara ve idari sistemlere uymak zorundadırlar.

When Islam reached Iraq, the Diwan of payments and funds collection continued as before. The Diwan of Al-Sham was in Latin for it had been part of the Roman Empires, and the Diwan of Iraq was in Persian for it had been part of the Persian Empire. At the time of Abdul Malik Ibn Marwan the Diwan of Al-Sham was transferred to Arabic (in the year 81 AH). Several Dawawin were then set up according to necessity and depending on the need for them in running the people's interests. Dawawin for the armed forces were introduced for registration and grant purposes, and others were introduced to record the fees and claims of all transactions. Another Diwan was introduced for the Amils and Walis to record each appointment and each removal and other Dawawin were used in the treasury (Bayt-ul-Mal) to record revenues and expenses and so on. The introduction of a Diwan was according to the need for it, and its style varied over the years due to the difference in styles and means.. A chief was appointed for each Diwan along with other employees, and in some cases the chief was allowed to appoint the employees himself, and they were sometimes appointed to him.. A Diwan would thus be set up according to need, along with the styles and means that would help discharging that need. It is permitted to have different styles and means according to the area, or Wilayah or country.. With regards to the responsibility of such civil servants, they are hired employees and at the same time citizens. At a professional level they are answerable to their own directorate manager, and as citizens they are answerable to the rulers whether these are Walis, the assistants or the Khalifah. They have to abide by the Sharia rules and the administrative systems.