Bu Meclis, Müslüman halkın genel görüşünü temsil eden kişilerden oluşur; Halife, çeşitli konularda onlara danışmak üzere bu Meclise başvurabilir. Onlar da yönetenleri hesap verebilir kılmada Ümmet'in temsilcileridir. Bu, Allah Resûlü'nün ﷺ kendi halkını temsil eden Ensar ve Muhacirlerden bazı kişilerle istişare etmesinden çıkarılmaktadır. Ayrıca Resûlullah ﷺ'in bazı Sahabilerini şûra için görevlendirmesinden de çıkarılmaktadır; görüş almak için onlara diğerlerinden daha fazla başvururdu; bunlar Ebu Bekir, Ömer, Hamza, Ali, Selman el-Farisî, Huzeyfe ve diğerleridir.

This is a Council formed by individuals representing the opinion of the Muslims at large, to which the Khalifah can refer to in regards to consulting them on various issues. They in turn are the representatives of the Ummah in holding the rulers accountable. This is deduced from the Messenger of Allah's (PBUH) consultation with some men from the Ansar and the Muhajireen who represent their people. It is also derived from the Messenger's (PBUH) assigning some of his Sahabah for shura, he used to refer to them more than to others for seeking an opinion, such as Abu Bakr, ‘Umar, Hamza, Ali, Salman Al-Farsi, Hudhayfah, .

Bu durumdan şu da çıkarılır: Ebu Bekir (ra), bir olay meydana geldiğinde görüşlerini almak üzere Muhacirler ve Ensar'dan bazı kişileri görevlendirmiştir. Ebu Bekir (ra) döneminde şûra ehli, âlimler ve fetva ehli kişilerdi. İbn Sa'd, el-Kâsım'dan şu rivayeti nakleder: Bir olay meydana geldiğinde ve Ebu Bekir, görüş sahibi kişilerle ve fıkıh ehliyle istişare etmek istediğinde, Muhacirler ve Ensar'dan şunları çağırırdı: Ömer, Osman, Ali, Abdurrahman b. Avf, Muâz b. Cebel, Übeyy b. Ka'b ve Zeyd b. Sâbit. Bunların hepsi Ebu Bekir'in halifeliği döneminde görüş bildirirdi ve insanlar da onlardan fetva alırdı. Ömer halife olduğunda da bu kişileri çağırırdı. Ayrıca Müslümanları yöneticilerin hesabını sormaya çağıran deliller vardır. Müslümanlar, Hulefa-i Raşidin döneminde olduğu gibi bu hesap sorma işini yerine getirmişlerdir. Ümmet şûrada temsil edilebildiğine göre, hesap sormada da temsil edilebilir. Bütün bunlar, Kur'an ve Sünnet metniyle kurulmuş olan, hem şûrada hem de hesap sormada ümmeti temsil eden özel bir meclisin oluşturulmasının caiz olduğunu gösterir. Bu meclise, şûrada ve hesap sormada ümmeti temsil ettiği için "Ümmet Meclisi" adı verilir.

It is also deduced from the fact that Abu Bakr (ra) designated some men from the Muhajireen and the Ansar to refer to them seeking their opinion when something happened. The people of the Shura at the time of Abu Bakr (ra) were the Ulama and the people of Fatwa. Ibn Saad reported from Al-Qasim that when something happened and Abu Bakr wanted to consult the people of opinion and the people of Fiqh, he called from the Muhajireen and the Ansar. ‘Umar, ‘Uthman, Ali, Abdur Rahman b. Awf, Muadh b. Jabal, Ubai bin Kaab and Zayd b. Thabit. They all used to give their opinion during the Khilafah of Abu Bakr. People would also take their Fatwa. When ‘Umar became Khalifah he would also call these people. There are also evidences that call upon the Muslims to account the rulers. Muslims exercised such accounting as happened at the time of Khulafaa' Rashidun. As the Ummah is allowed to be represented in shura she is allowed to be represented in accounting. All of this indicates that it is allowed to have a special council that represents the Ummah in accounting and in the shura which is established by the text of the Quran and Sunnah. It is called the ‘Council of the Ummah’ because it represents the Ummah in shura and accounting. .

Gayrimüslim vatandaşların, yöneticiler tarafından kendilerine yapılan herhangi bir haksızlığa, onlara uygulanan İslam'ın yanlış uygulamasına, kendilerine verilmeyen hizmetlere ya da benzeri konulara karşı şikâyette bulunabilmek amacıyla Şura Meclisi'nin üyeleri olmalarına izin verilir.

It is permitted for non-Muslim citizens to be members of the Council, in order to file complaints against any injustice perpetrated against them by the rulers or against any mis-implementation of Islam upon them or the lack of services to them or the like.