Ümmet Meclisi'nin her üyesi, Şer'î sınırlar içinde kaldığı sürece, hiçbir baskı altında kalmaksızın istediği gibi konuşma ve görüş bildirme hakkına sahiptir. Üye, görüş bildirme ve hesap sorma konusunda Müslümanların temsilcisi olacaktır. Görevi, Halife'nin veya devletteki herhangi bir yöneticinin ya da Devletin dairelerinden ve kurumlarından herhangi birindeki herhangi bir memurun faaliyetlerini yakından incelemek, hepsinden hesap sormak, onlara nasihat etmek, görüş bildirmek, öneriler sunmak, onlarla tartışmalara girmek ve Devletin yaptığı tüm yanlış uygulamalara itiraz etmektir. Bütün bunları, iyiliği emredip kötülükten sakındırmakla yükümlü olan ve yöneticilerden hesap sorması gereken Müslümanlar adına yapacaktır.

Every member of the Council of the Ummah has the right to speak and voice an opinion as he wishes without any pressure as long as it is within the limits allowed by Shara. The member would be a representative of the Muslims in terms of voicing opinions and in accounting. His job would be to study closely the activities of the Khalifah or any ruler in the State or any civil servant in any of the State’s departments and offices and hold all them accountable, giving them advice, voicing opinions, presenting suggestions, entering with them into debates, and with objecting to all of the wrong actions performed by the State. He would do all this on behalf of the Muslims who are obliged to enjoin what is good and forbid what is evil, and to hold the rulers accountable, .

bunları onlara öğüt ve tavsiyelerde bulunmak, çünkü bu, Müslümanların üzerindeki görevlerdir. Allah (S.W.T) şöyle buyurmaktadır:

giving them advice and suggestions, because this is their duty upon the Muslims. Allah (S.W.T) says: .

"Siz, insanlar için ortaya çıkarılmış en hayırlı ümmetsiniz; iyiliği emreder, kötülükten alıkoyarsınız." .. [3:110].

"You are the best of peoples, evolved for mankind, enjoining what is right and forbidding what is wrong". .. [3:110].

Ve O (S.W.T) şöyle buyurur: .

And He (S.W.T) says: .

{"Onlar, eğer onları yeryüzünde iktidar sahibi kılarsak, namazı dosdoğru kılar, zekâtı verir, iyiliği emreder ve kötülükten sakındırırlar". .. [22:41].}

"They are those who, if we establish them in the land, establish regular prayers and give zakat, enjoin the right and forbid the wrong". .. [22:41].

Allah (S.W.T) da şöyle buyurur: .

Allah (S.W.T) also says: .

"Ve sizden, hayra çağıran, iyiliği emredip kötülükten alıkoyan bir topluluk oluşsun. İşte onlar kurtuluşa erenlerdir." [3:104].

"And let there arise from amongst you a band of people inviting to all that is good, enjoins what is right and forbidding what is wrong". .. [3:104].

Maruf'u emretmenin ve münkeri yasaklamanın farz olduğunu gösteren birçok hadis rivayet edilmiştir; bunlardan biri Peygamber Muhammed ﷺ'in şu sözüdür:

Many Ahadith have been reported that indicate the obligation of enjoining the Maaroof and forbidding the Munkar, such as Prophet Muhammad’s (PBUH) saying: .

"Ruhumu elinde tutan Zât adına yemin ederim ki ya iyiliği emredeceksiniz ve kötülükten sakındıracaksınız, ya da Allah katından üzerinize bir azap gönderecek, sonra O'na dua edeceksiniz ama duanız kabul edilmeyecek." Ahmed, Hüzeyfe'den rivayet etmiştir. [Ebu Davud, Sünen, #4336] Peygamber ﷺ ayrıca şöyle buyurmuştur: .

"By He Who owns my soul, you must enjoin the Ma’roof and forbid the Munkar, or Allah may inflict upon you a punishment from Him, you would then supplicate Him and your supplication would go unanswered", as narrated by Ahmad on the authority of Hudhayfah. [Abu Dawud, Sunan, #4336] He (PBUH) also said: .

"Sizden biri bir münker görürse, onu eliyle değiştirsin; buna gücü yetmezse diliyle değiştirsin; buna da gücü yetmezse kalbiyle (değiştirsin). Bu, imanın en zayıf derecesidir." Müslim, Ebu Said'den rivayet etmiştir [Sahih, #175]. Bu âyet ve hadisler, Müslümanları iyiliği emretmeye ve kötülükten sakındırmaya yöneltmektedir. Yöneticileri hesaba çekmek, iyiliği emredip kötülüğü yasaklamanın bir parçasıdır. Hatta bazı hadisler bizzat yöneticilerin hesaba çekilmesini emretmektedir; bu da bu görevin önemini ortaya koymaktadır. Ümmü Atiyye, Ebu Said'nin aktardığına göre Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur: "Cihadın en faziletlisi, zalim bir yöneticinin huzurunda hak söz söylemektir." [Ebu Davud, Sünen, #4344] Bu hadis, yöneticinin yanlışlarının eleştirilmesi ve onun yüzüne karşı hakkın söylenmesi yükümlülüğü hakkındadır; bunu en faziletli cihad şekli olarak görmektedir. Allah'ın Resulü ﷺ bu tür cihadı teşvik etmiş ve sahih hadiste belirtildiği üzere, hayatın kaybına yol açsa bile bunu çok arzu edilir kılmıştır. Nitekim buyurmuştur: .

"If anyone among you sees a Munkar, let him change it with his hand; if he could not, let him then change it with his tongue; and if he could not, then with his heart., And that is the least of Iman", narrated by Muslim on the authority of Abu Sa’id [Sahih, #175]. These verses and Ahadith command the Muslims to enjoin the Maaroof and forbid the Munkar. Holding the rulers accountable is part of enjoining the Maaroof and forbidding the Munkar. Some Ahadith in fact specifically order the holding of the rulers accountable, this highlights the importance of such a duty. Umm Atyya reported on the authority of Abu Sa’id that the Messenger of Allah (PBUH) said: "The best of Jihad is a word of truth before a tyrant ruler." [Abu Dawud, Sunan, #4344] This is a text regarding the censure of the ruler and the obligation of uttering the word of truth in his face, considering it as the best form of Jihad. Allah's Messenger (PBUH) exhorted this type of Jihad and made it very desirable even if it led to the loss of life, as mentioned in the sound (Sahih) hadith, He (PBUH) said: .

"Şehitlerin efendisi Hamza'dır; bir de zalim bir yöneticinin karşısına çıkıp ona öğüt veren ve öldürülen adam." [El-Münzirî, et-Terğîb ve't-Terhîb, c.3, s.229].

"The master of martyrs is Hamza, and a man who stood up to a tyrant ruler to advise him, and was killed." [Al-Mundhiry, al-Targhib wa’l-Tarhib, vol.3, p.229]. .

Sahabe, Allah onlardan razı olsun, Hudeybiye barış antlaşması konusunda Allah'ın Elçisi ﷺ'e güçlü bir şekilde karşı çıktıklarında, onlara karşı çıkışlarından dolayı azarlamadı; bunun yerine onların görüşünü reddetti ve barış antlaşmasını yaptı. Bunun sebebi, onun bu davranışının Allah (S.W.T.) tarafından gelen bir vahiy olmasıydı; böyle bir durumda insanların görüşünün bir ağırlığı yoktur. Onları azarlaması ise, kurban edilmek üzere ayrılmış develeri kesmesini, saçlarını tıraş etmelerini ve ihramdan çıkmalarını emrettiğinde buna itaat etmemelerinden dolayıydı. Ayrıca Allah'ın Elçisi ﷺ, Bedir Savaşı'nda el-Habbab b. Münzir'in konaklanacak yer konusunda kendisiyle görüş ayrılığına düştüğünde onu azarlamadı; bilakis onun görüşüne uydu.

When the Sahabah, May Allah be pleased with them, strongly opposed the Messenger of Allah (PBUH) regarding the Hudaybiyah peace treaty, he did not censure them over their opposition; he rather rejected their view and concluded the peace treaty. This is because his action was revelation from Allah (S.W.T); where there is no weight to the view of the people in such case. His rebuke to them was because they did not obey him when he ordered them to slaughter the consecrated camels, and to shave their heads, and break off their consecration. Also the Messenger of Allah (PBUH) did not rebuke al-Habab b. Mundhir in the battle of Badr when he disagreed with the location he camped in, rather he followed his opinion. .

Elçi (PBUH) da çoğunluğun, Kureyş ile Medine dışında karşılaşmaları gerektiği yönündeki görüşüne uydu; oysa kendisi farklı düşünüyordu. Bu tür olaylarda Elçi ﷺ, onların itirazlarını dinler ve onlara cevap verirdi.

The Messenger (PBUH) also went along with the opinion of the majority who suggested that they should confront Quraish outside Medina, despite the fact that He (PBUH) saw otherwise. In all such events, the Messenger (PBUH) used to listen to their objection and answer them back. .

Sahabe (ra), Peygamber'den (sav) sonra Hulefa-i Raşidin'i (ra) da sorguya çekmişlerdir; ve bu konuda kendilerini azarlamamışlardır. Ömer minberde ayakta dururken, Yemen çizgili kumaşlarını nasıl taksim ettiği konusunda onu hesaba çekmişlerdir. Bir kadın, mehirlerin artırılmasını yasakladığı için ona karşı çıkmıştır; Sahabe ayrıca Irak'ın fethinden sonra topraklarını taksim etmeyi reddetmesine itiraz etmiş ve onu sorguya çekmişlerdir. Bilal ve Zübeyr ona itirazlarında sert davranmışlardır. Ömer onlarla tartışır ve diğer Sahabe ile istişare ederdi; nihayet onları kendi görüşüne ikna edene kadar.

The Sahabah (ra) had also taken their Khulafaa' Rashidun (ra) after the Messenger (PBUH) to task; and they did not rebuke them. They had held ‘‘Umar accountable while he was standing on the pulpit because of the way he divided the Yemeni cloaks. A woman challenged him because he forbade the increase of the dowries; and the Sahabah also objected to his refusal to divide the lands of ‘Iraq after its conquest and took him to task. Bilal and Al-Zubayr were harsh in their objection to him. He used to debate with them and consult other Sahabah until he convinced them of his opinion..

Bu nedenle, Ümmet Meclisi'nin herhangi bir üyesi, Müslümanların genelini temsil eden biri olarak, Meclis'te istediği gibi konuşma, dilediği gibi görüşünü dile getirme hakkına sahiptir; hiçbir engel veya baskı olmaksızın. Halife'yi, Mu'âvin'i, Vali'yi ve her devlet memurunu hesaba çekme hakkına sahiptir. Hesap sorma ve görüşünü dile getirme sürecinde şer'î kurallara uyduğu sürece, bunların hepsi ona cevap vermekle yükümlüdür.

Therefore, any member of the Council of the Ummah, as a representative of the Muslims at large, has the right to speak in the Council as he pleases, and to voice his opinion as he wishes, without any hindrance or pressure. He has the right to hold the Khalifah accountable, as well as the Mu’awin, the Wali and any civil servant. They are obliged to answer him as long as he is abiding by the rules of shara in the process of accounting and voicing his opinion. .

Ümmet meclisinin gayrimüslim üyeleri de yöneticilerden kendilerine yönelebilecek herhangi bir zulme karşı görüşlerini dile getirme hakkına sahiptir; görüşlerini şeriatın sınırları içinde kaldıkları sürece, engellenmeden ve kısıtlandıklarını hissetmeden dile getirebilirler.

The non-Muslim members of the council of the Ummah also have the right in voicing their opinion regarding any oppression that might fall upon them from the rulers, without being prevented or feeling impeded as long as they remained within the bounds of shara in voicing their opinions.