Yukarıda, İslam'da halife seçmenin şer'î yöntemi olarak bey'atın delilleri açıklanmıştı. Uygulamasına gelince, bey'at el sıkışmakla ve yazıyla yapılır. Abdullah b. Dinar'dan rivayet edilmiştir: "İnsanlar Abdülmelik b. Mervân üzerinde ittifak ettiklerinde İbn Ömer'in yanında bulundum. (İbn Ömer) şöyle dedi: 'Allah'ın Kitabı ve Rasûlü'nün sünnetine göre, gücüm yettiğince, müminlerin emîri Abdullah Abdülmelik'i dinlemeye ve ona itaat etmeye razı olduğumu yazıyorum.'" Bey'at, bunların dışında başka yollarla da verilebilir.

In the aforementioned we have explained the evidences for the bayah as the prescribed method of electing a Khaleefah in Islam. Regarding its practical implementation, it is through shaking the hand as well as by writing. It has been narrated by Abdullah ibn Dinar that: "I witnessed Ibn ‘Umar when people agreed on Abdul Malik ibn Marwan saying: "I write herewith that I agree to hear and obey Abdullah Abdul Malik, the Amir of the believers, according to the Book of Allah and the Sunnah of His Messenger, and to the best of my ability."” The bayah can also be given by any other means. .

Biat yalnızca bir yetişkin tarafından verilmelidir, çünkü küçük çocuğun biatı geçerli değildir. Ebu Akil Zahra İbn Ma'bed, dedesi Abdullah İbn Hişam'dan naklen bildirdi. Abdullah İbn Hişam, Resulullah ﷺ zamanında yaşamıştır. Annesi Zeynep bintu Hamid, onu Resulullah ﷺ'in yanına götürdü ve şöyle dedi: "Ey Allah'ın Resulü, ondan biat al." Bunun üzerine Resulullah ﷺ şöyle buyurdu: "O daha küçük." Ardından başını sıvazladı ve onun için dua etti. Buhari bunu rivayet etmiştir [Sahih, #7210].

The bayah should only be given by an adult as the bayah of the minor is not valid. Abu Aqil Zahrah Ibn Ma‘bad reported on the authority of his grand- father Abdullah Ibn Hisham who lived during the time of the Messenger of Allah (P.B.U.H) that his mother Zainab Ibnatu Hamid took him to the Messenger of Allah (P.B.U.H) and said: . “O Messenger of Allah, take a bay’ah from him.” Upon this the Messenger of Allah (P.B.U.H) said: "He is young." He (P.B.U.H) wiped over his head and prayed for him, as narrated by al-Bukhari [Sahih, #7210]. .

Bey'at lafzına gelince, belirli bir lafızla sınırlı değildir; ancak Halife'nin Allah'ın Kitabı'na ve Resulü'nün Sünnetine göre hareket edeceği taahhüdünü içermelidir. Ayrıca bey'at veren kişi, iyi ve kötü durumlarda, kolaylıkta ve zorlukta itaat etmeyi taahhüt etmelidir. Yukarıdaki noktalara uygun olarak bu lafzı belirleyecek bir kanun yayımlanacaktır.

As for the wording of the Bayah, it is not restricted to any specific wording, but it should include the commitment that the Khalifah acts according to the Book of Allah and the Sunnah of His Messenger; and that the person who gives the Bayah should pledge to obey in good and bad and in ease and hardship. A law will be published that will determine this wording in accordance with the previous points. .

Halife'ye biat verildikten sonra, biat, biat edenin boynunda bir emanet haline gelir ve onu geri çekmesi caiz değildir. Çünkü halifeyi atamak, biat verene kadar Müslümanın hakkıdır. Ancak biat verdikten sonra onu geri alması caiz değildir. Geri almak istese bile biatini bozmasına izin verilmez. Buhari, Cabir b. Abdullah'tan (Allah ondan ve babasından razı olsun) rivayet eder: Bir bedevi, İslam üzerine Allah Resûlü ﷺ'e biat etti, ancak hastalandı ve şöyle dedi: "Biatimi geri al." Allah Resûlü ﷺ reddetti. Sonra yine gelip aynı şeyi söyledi, Resûlullah ﷺ yine reddetti. Bunun üzerine şehri terk etti. Allah Resûlü ﷺ şöyle buyurdu: "Medine, körüğün (ya da ocağın) pisliğini giderdiği gibi, kötülüğünü temizler ve iyiliği (kokusu) ortaya çıkar, parlar." [Buhari, Sahih, no: 7209] Müslim de Nâfi'den, o da Abdullah b. Ömer'den rivayet eder ki, Allah Resûlü ﷺ'in şöyle buyurduğunu işitmiştir: .

Once the Bayah is given to the Khalifah, then the Bayah becomes a trust on the neck of the one who gave the Bayah, where he is not allowed to withdraw it. For it is his right (of the Muslim) in terms of appointing the Khalifah till he gives it. But once he gave it, he is not allowed to withdraw it. Even if he wanted to do so, he is not permitted to withdraw his bayah. Al Bukhari narrated from Jabir ibn Abdullah (may Allah be pleased with them) that a Bedouin gave the bayah to the Messenger of Allah (P.B.U.H) on Islam, but he became unwell, so he said: . "Relieve me of my bayah", the Messenger of Allah (P.B.U.H) refused. Then he came and said the same, but the Messenger (P.B.U.H) rejected. So he left the town. The Messenger of Allah (P.B.U.H) said: "The town is like the mason’s bellow (or furnace), it gets rid of (cleans) its impurity, and its goodness (scent) manifests (shines)". .[Bukhari, Sahih, #7209] Muslim also narrated from Nafi’ on the authority of Abdullah ibn ‘Umar that he heard the Messenger of Allah (P.B.U.H) say: .

"Kim itaatten elini çekerse, kıyamet günü Allah ile, kendi lehine bir delili olmaksızın karşılaşır." [Müslim, Sahih, #1851]..

"Whoever withdraws a hand from obedience, he would meet Allah on the day of judgement without having proof for himself" [Muslim, Sahih, #1851]..

Halifeye verilen biati bozmak, Allah'a itaatten elini çekmek demektir. Ancak bu durum, onun Halifeye verdiği biat bir akit biatıysa veya Müslümanlar tarafından kabul edilip taahhüt edilmiş bir Halifeye itaat biatıysa geçerlidir. Fakat kişi başlangıçta bir Halifeye kendini biat etmiş, ancak biat Müslümanlar tarafından kendisine tamamlanmamışsa, akit biatı kendisine Müslümanlardan tamamlanmadığı için, bu biatten kendini kurtarma hakkına sahiptir. Dolayısıyla hadisteki yasak, Hilafet akdi kendisi için tamamlanmamış bir kimseye değil, bir Halifeye verilen biatin geri alınmasına yöneliktir.

Breaking the bayah to the Khalifah is a withdrawal of the hand from the obedience to Allah. However, this is the case if his bayah to the Khalifah was a bayah of contract, or a bayah of obedience to a Khalifah was accepted and pledged by the Muslims. But if he pledged himself to a Khalifah initially, and the bayah was not completed to him (by the Muslim), then he has the right to relieve himself from that bayah, in view of the fact that the contracting bayah has not been concluded to him from the Muslims. So the prohibition in the hadith is focused on withdrawing a bayah to a Khalifah, not to a man for whom the Khilafah contract was not completed. .