Müslümanların bir halife atamaları için tanınan süre, geceleriyle birlikte üç gündür. Bir Müslümanın, boynunda bir biat olmaksızın üç geceden fazla geçirmesi haramdır. Azami üç gecenin izin verilmesine gelince, bunun sebebi, halife atamanın önceki halifenin ölümü veya görevden alınmasıyla birlikte farz hâle gelmesidir. Ancak, Müslümanlar geceleriyle birlikte üç gün boyunca elindeki iş ile meşgul oldukları sürece atamanın geciktirilmesi caizdir. Süre geceleriyle birlikte üç geceyi aşar ve o zamana kadar bir halife atanmazsa, durum incelenmelidir: Müslümanlar bir halifenin atanmasında hazır bulunmuş ve kendi kontrol ve gücleri dışındaki zorlayıcı sebeplerle üç gece içinde bunu yapamamışlarsa, günah boyunlarından düşer; çünkü bu görevlerini yerine getirmek için çabalıyorlardı ve bu farzın yerine getirilmesini istemeden geciktirmek zorunda kalmışlardı. İbn Hibban ve İbn Mace, İbn Abbas'tan rivayet etmişlerdir ki, o şöyle bildirmiştir: Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: .

The time limit allowed for the Muslims to appoint a Khalifah is three days including their nights. It is forbidden for a Muslim to spend more than three nights without having a bayah on his neck. As for allowing a maximum of three nights, this is because appointing of a Khalifah becomes compulsory from the very moment the former Khalifah dies or is removed. However, it is allowed to delay the appointment as long as the Muslims are involved with the task at hand for three days including their nights. If the limit exceeds three nights and a Khalifah is not appointed by that time the matter should be examined: If the Muslims were involved in the appointment of a Khalifah and failed to do so within three nights for compelling reasons beyond their control and ability, then the sin would fall from their necks, for they were endeavouring in their task to perform this duty and were compelled against their will to delay the implementation of that duty. Ibn Hibban and Ibn Majah narrated from Ibn Abbas who reported that the Messenger of Allah (PBUH) said: .

"Allah, ümmetim için hata, unutkanlık ve zorlanarak yapılan şeyleri bağışlamıştır." [en-Nevevî, el-Mecmû' Şerhu'l-Mühezzeb, c.8, s.450].

"Allah had forgiven my Ummah for the mistake and forgetfulness and that which they were compelled of". [al-Nawawi, al-Majmu’ Sharh al-Muhadhdab, vol.8, p.450] .

Ama eğer bu göreve katılmamış olsalardı, bir Halife atanana kadar hepsi günahkâr olurlardı ve ancak o zaman bu günah boyunlarından düşerdi. Halife atanmasını ihmal ettikleri için işledikleri günah ise onlardan düşmezdi, aksine devam ederdi ve Allah (SWT), bir görevi yerine getirmeyen herhangi bir Müslümanın işlediği günahı nasıl cezalandırırsa, onları da öyle cezalandırırdı.

But if they were not involved in the task they would all be sinful until such time that a Khalifah was appointed, and only then would the sin fall from their necks. As for the sin they had committed by neglecting the duty of appointing a Khalifah, this would not fall from them, rather it remains, and Allah (S.W.T) would punish them as he would punish any sin committed by a Muslim for not performing a duty. .

Halifenin makamı boşaldığında halifeye biat işinin derhal yerine getirilmesinin farz olduğuna gelince, bunun sebebi şudur: Sahabe, Resûlullah ﷺ'in vefatından sonra, vefat ettiği gün ve defnedilmeden önce Benî Sâ'ide sarayında bu meseleyi ele almıştır. Ebû Bekir'in akdedilen biatı da vefat ettiği gün gerçekleşmiştir. İkinci gün ise insanlar, Ebû Bekir'e itaat biatı vermek üzere mescidde toplanmışlardır.

As for the obligation of the immediate involvement in the bayah of the Khalifah once the Khilafah post becomes vacant, this is because the Sahabah addressed this matter in the hall of Bani Sai’dah after the death of the Messenger (PBUH) , on the same day of his death and before his burial. The contracting bayah of Abu Bakr was concluded on the same day of his death. On the second day, the people were gathered in the masjid to give the bayah of obedience to Abu Bakr. .

Halife atamak için Müslümanlara tanınan azami süre gecesiyle birlikte üç gündür; bunun delili şudur: Ömer, ölümünün yaklaştığını hissettiğinde, şûra ehline bir halife atamaları için üç günlük bir süre verdi ve bu süre dolduktan sonra gruptan ayrılanları öldürmelerini emretti. Bu emrin uygulanmasını, yani ihtilaf edebilecek kişiyi öldürmeyi, Müslümanlardan elli kişiye havale etti; oysa grup şûra ehlinden ve kıdemli Sahabîlerden oluşuyordu. Bu, Sahabîlerin huzurunda gerçekleşti ve bu emre kimse itiraz etmedi veya onu kınamadı. Bu durum, Sahabîlerin genel icmâı hâline geldi: Müslümanların halifesiz olarak gecesiyle birlikte üç günden fazla kalması caiz değildir. Sahabîlerin icmâı ise, tıpkı Kur'an ve Sünnet gibi, şer'î bir delildir.

As for the fact that the maximum time limit allowed for the Muslims to appoint a Khalifah is three days including their nights, its evidence is that when ‘Umar felt that his death was imminent he delegated the people of the Shura to appoint a Khalifah giving them a time limit of three days and instructing them to kill anyone who disagreed with the group once the three days had lapsed. He assigned the execution of such instruction, i.e. killing the one who might disagree, to fifty people from the Muslims despite the fact that the group was formed of the Shura people and the senior Sahabah. This took place in the presence of the Sahabah and no one objected or condemned such instruction. This became a general consensus of the Sahabah stating that it is forbidden for Muslims to remain without a Khalifah for more than three days including their nights and the consensus of the Sahabah is Sharia evidence just like the Qur’an and the Sunnah. .

Buhari, Sahih'te El-Miswar ibn Mahreme'den rivayet eder ki o şöyle demiştir: "Abdurrahman, gecenin bir kısmı geçtikten sonra kapımı çaldı ve ben uyanana kadar bekledi. Dedi ki: 'Uyuduğunu görüyorum. Allah'a yemin ederim ki bu üç gecede pek uyuyamadım...' (yani üç geceyi kastediyor)." [Buhari, Sahih, #7207]. İnsanlar sabah namazını kıldıktan sonra Osman'a biat yapıldı.

Al-Bukhari reported from Al-Miswar ibn Makhramah that he said: “Abd al- Rahman knocked at my door after a part of the night passed till I woke up. He said, “I see you have been sleeping. By Allah, I did not enjoy much sleep in these three…” (I.e. the three nights).” [Bukhari, Sahih, #7207]. Once the people prayed fajr, the bayah was concluded to ‘Uthman. .

Bu nedenle, Müslümanlara halifelik makamı boşaldığında, bir sonraki halifenin biat işine girişmek ve bunu üç gün içinde tamamlamak farzdır. Ancak Müslümanlar halifenin biatiyle uğraşmaz, halifelik kaldırılır ve bu duruma sessiz kalırlarsa, halifeliğin kaldırıldığı andan itibaren ve bu duruma sessiz kaldıkları süre boyunca günahkârdırlar. Bugün de durum budur: Müslümanlar, 28 Recep 1342 H'de halifelik ortadan kaldırıldığı andan itibaren, onu yeniden kurana kadar günahkârdırlar. Bu günahtan, ancak samimi ve doğru bir grup içinde halifeliğin kurulması için ciddi çalışmalara katılanlar kurtulabilir. Bu takdirde kişi günahtan kendini kurtarmış olur. Bu günah, Allah Resulü ﷺ'in hadisinde açıklandığı gibi büyüktür: .

So, it is obliged upon Muslims once the post of the Khalifah becomes vacant, to engage in preparing the bayah for the next Khalifah, and to complete it within three days. If they however did not engage in the bayah of the Khalifah, the Khilafah was removed and they remained silent about it, then they are sinful from the moment the Khilafah was removed and for the period they remained silent about it. This is the case today, where Muslims are sinful because they did not establish the Khilafah from the moment it was eliminated on 28 Rajab 1342 H until they establish it. No one would be free of that sin except those who were engaged in the serious work for establishing it within a sincere truthful group. In that case he would relieve himself of the sin. This sin is great as explained in the hadith of the Messenger of Allah ( PBUH) : .

"Kim boynunda bir biat olmaksızın ölürse, cahiliyye ölümüyle ölmüş olur." [Buhârî, Sahîh, #7054 ve Müslim, Sahîh, #4767] Bu, günahın büyüklüğünü göstermektedir.

“Whoever passed away without having a bayah on his neck he would have died the death of jahiliyyah.” [Bukhari, Sahih, #7054 and Muslim, Sahih, #4767] This indicates the greatness of the sin. .