Yukarıda anlatılanlar, halifenin atanabilmesi için gereken akdi şartlardı. Bunların dışında hiçbir şart farz değildir. Ancak bazı şartlar, bunlara ilişkin İslami delillerle sabit olduğunda veya sahih bir nassla sabit kılınmış bir hükmün altında sayıldıklarında, farz olmamakla birlikte tercih edilir. Bir şartın farz olması için, onun farz olduğunu gösteren kesin bir emir içeren delilin bulunması gerekir. Delil kesin bir emir içermiyorsa, o şart yalnızca tercih edilen bir şart olur. Yukarıda zikredilen yedi şart dışında kesin emir içeren hiçbir delil bulunmamıştır. Dolayısıyla akdi şartlar yalnızca bunlardır. Diğer şartlara gelince, bir hükmün sahih olarak sabit olduğu durumlarda bunlar yalnızca tercih edilen şartlardır. Bu, halifenin Kureyş'ten olması, bir müctehid olması ya da silah kullanmada mahir olması gibi şartlar gibidir; bunların kesin bir delili yoktur.

Above were the contractual conditions necessary for the Khalifah to be appointed. No other conditions are obligatory. However, some conditions are preferable, whilst not being obligatory, if confirmed by Islamic evidences relating to them, or if they are listed under a rule that has been confirmed by a sound (Sahih) text. For a condition to be obligatory, it should have evidence which includes a decisive command to indicate that it is obligatory. If the evidence does not include a decisive command then the condition becomes one of preference. No evidence containing a decisive command has been found except for the seven conditions mentioned above. Therefore they alone constitute the contractual conditions. As for the other conditions, whereby a rule has been confirmed as sound, these would constitute conditions of preference only. This is like the stipulation that the Khalifah should be from Quraish, a Mujtahid or skilful in using weapons or the like, which have no decisive evidence.