Ordu iki bölüme ayrılır: Bedevi askerlik görevlerini yerine getirebilecek durumdaki tüm Müslümanlardan oluşan "Yedek" birlikler ve devletin hazinesinden, diğer tüm memurlar gibi maaş alan, silahlı kuvvetlerde daimi olarak görevlendirilmiş "Düzenli" birlikler.

The army is divided into two parts: The “Reserves”, which consists of all the Muslims who are able to perform the military tasks; and the “regulars” that are permanent conscripts in the armed forces and receive salaries from the State’s funds just like any other employee. .

Bu, cihat farizasından türemektedir; zira her Müslüman cihat görevini yerine getirmekle emrolunmuştur ve bu nedenle buna hazırlanmakla yükümlüdür. Düzenli bir orduya sahip olma gerekliliğine gelince, bu, "Bir farzın yerine getirilmesi için gerekli olan şey de farzdır" şeklindeki şer'î kaideye dayanmaktadır. Cihat farizası sürekli olarak yerine getirilemediği ve İslam ile Müslümanlar, sürekli bir ordunun varlığı olmaksızın kâfirlerden korunamadığı için, İmam'ın emrinde düzenli bir ordu bulundurmakla yükümlü olduğu sonucuna varılır.

This is derived from the obligation of Jihad, for verily every Muslim is commanded to perform the duty of Jihad, and hence is obliged to train for it. As for the need to have a regular army, this is based on the Shariah principle which States, ‘That which is necessary to accomplish a duty is itself a duty.’ Since the duty of Jihad cannot be carried out continuously, and Islam and Muslims cannot be protected from the kuffar, except through the presence of a permanent army, the Imam is therefore obliged to have a regular army at his disposal. .

Silahlı kuvvetlere ayrılan maaşlara gelince, bunların diğer her çalışan gibi değerlendirilmesi gerektiği açıktır. Müslüman olmayan bir kişinin cihad yapması zorunlu değildir; ancak yapması hâlinde bu ondan kabul edilir ve ona bunun karşılığında ücret ödenmesi ve kendisi için kaynak ayrılması caizdir. Bunun dayanağı, İmam et-Tirmizî'nin ez-Zührî'den naklettiği hadistir ki:

As for the allocation of salaries for the armed forces, it is obvious that they are to be treated like any other employee. A non-Muslim is not required to perform Jihad, but if he did it would be acceptable from him, and it would be permitted to pay him for it and to allocate funds for him. This is due to what Al- Tirmidhi narrated from Al-Zuhri that: .

Allah'ın Elçisi ﷺ, Yahudiler'in bazılarının hizmetlerinden yararlandı ve onlara bir pay ayırdı. İbn Hişâm da şunu rivayet etmiştir:

“The Messenger of Allah (PBUH) sought the services of some of the Jews and he allocated a share to them.” Also Ibn Hisham narrated that: .

"Safvan b. Ümeyye, henüz müşrikken Allah'ın Resulü ﷺ ile birlikte Huneyn seferine katıldı ve Peygamber ﷺ, Huneyn ganimetinden, kalpleri ısındırılanların (yeni Müslüman olanların) payından ona bir miktar mal ayırdı." [en-Nesâî, Sünen, no: 4723].

“Safwan b. Umayah went on an expedition with the Messenger of Allah (PBUH) to Hunain whilst still a mushrik, and the Prophet ( PBUH) allocated some money for him from the spoils of Hunain from Mu’allafati Qulubihim’s (new converts) share.” [al-Nasa’i, Sunan, #4723].

Bunun sonucunda, kâfirin İslam ordusu için savaşmasına ve onların yanında bulunması sebebiyle ücret verilmesine izin vardır. Dahası, "İcâre" (kiralama), karşılığında bir fayda üzerine yapılan bir akit olarak tanımlandığına göre, kiralama, işverenin kiralanan kişiden elde edebileceği her fayda için caizdir. Dolayısıyla bir kişinin orduda ve savaşta çalıştırılması için kiralanması da bir fayda olduğundan bu akde dahildir. Bu nedenle, her türlü fayda üzerine kiralamanın genel delili, kâfirlerin ordu, askerlik ve savaş için kiralanmasına izin verilmesi hususunda geçerli bir delildir.

Thereupon, it is allowed for the disbeliever to fight for the Islamic army, and be given funds because of his presence with them. Moreover, the definition of ‘Imara’ or hiring as being a contract concluded over benefit in return for compensation means that hiring is allowed for every benefit which the employer can receive from the hired person. So hiring a person for the army and fighting is included in such a contract because it is a benefit. Thus, the general evidence of hiring over any benefit is a valid evidence for allowing the hiring of the kuffar for the Army, military service and fighting. .

Gayrimüslimlerle ilgili olarak: Müslümanlara gelince, cihad bir ibadet olmasına rağmen, genel delil olan ücretle çalıştırma (istihdam) ilkesi gereği Müslümanların askerî hizmet ve savaş için ücretle çalıştırılması caizdir. Bir ibadetin yerine getirilmesi için ücretle çalıştırma, yararı yalnızca onu yapan kişiye değil, birden fazla kişiye yayılıyorsa caizdir.

This is with regards to non-Muslims. As for the Muslims, even though jihad is an act of worship, it is allowed to hire Muslims for military service and fighting because of the general evidence of hiring. Hiring is allowed to accomplish an act of Ibadah if its benefit extends to more than the one who carries it out. .

Bu, Peygamber'in (ﷺ) şu sözü sebebiyledir: "Ücret almaya en layık olan şey, Allah'ın Kitabını öğretmektir." Bu hadis, İbn Abbas'tan rivayet edilmiş ve Buhari tarafından kaydedilmiştir [Sahih, #5737].

This is due to the saying of the Prophet (PBUH):. “The most worthy thing to take a wage on is teaching the Book of Allah”, as narrated by Bukhari [Sahih, #5737] on the authority of Ibn ‘Abbas. .

Allah'ın kitabını öğretmek bir ibadettir. Kur'an öğretmek, namaz kıydırmak ya da ezan okumak da birer ibadet olduğu ve bu ibadetleri yapan Müslümanların ücretle tutulması caiz olduğuna göre, cihad yapmak ve askerlik hizmetine katılmak için bir Müslümanı tutmak da caizdir. Çünkü bunların hepsi, faydası yalnızca onu yapan kişiyle sınırlı kalmayan ibadetlerdir. Üstelik cihadın, Hz. Peygamber'in (ﷺ) açıkça zikrettiği bir hadiste bir farz olarak belirtilmesine rağmen Müslümanların cihad için tutulduğuna dair deliller de vardır. Ebu Davud, Sünen'inde (no: 2526) Abdullah b. Amr'dan rivayet etmiştir ki Peygamber (ﷺ) şöyle buyurmuştur: .

Teaching the book of Allah is worship, and since it is allowed to hire a Muslim to teach the Quran, lead the prayer, or give the Azan, which are all acts of worship, it is also allowed to hire a Muslim to do jihad and partake in military service, as all of these are acts of worship whose benefit extends beyond the one that performs them. Moreover, there is evidence of hiring Muslims for jihad even though it is a duty upon them which has been mentioned explicitly in a hadith. Abu Dawud [Sunan, #2526]. narrated from Abdullah b. Amru, he said that the Prophet (PBUH) said: .

"Al-Ghazi'nin kendi ücreti vardır, al-Ja'il'in de kendi ücreti vardır ve Al-Ghazi'nin ücreti de (vardır)."

"Al –Ghazi has his own wage and al Ja’il has his own wage and the wage of the Al Ghazi". .

Bir "Gazi", kendisi için savaşan kişidir. Bir "Ca'il" ise, kendisine ödediği bir ücret karşılığında kendi adına savaşacak başka birine sahip olan kişidir. Muhit sözlüğünde şöyle belirtilmiştir: "El-ca'ale, bir fiili yapan kişiye verilen miktardır; senin adına cihad eden bir Mücahid (Gazi) için tahsis edilen şey de cu'ldür." Bu nedenle hadis, bir kişinin kendi adına savaşması için başkasına ücret ödemesinin caiz olduğunu, yani savaş için birinin tutulabileceğini göstermektedir.

A ‘Ghazi’ is a person who fights for himself. A ‘Ja’il’ is the one who has someone else to fight on his behalf in return for a wage he pays to him. It is indicated in the dictionary of Al-Muhit that “Al-ja’ala is the amount given to someone doing an action; and what is assigned to a Mujahid (Ghazi) if he made jihad on your behalf is also ju’l.” Thus, the hadith indicates that it is allowed for a person to pay a wage for somebody else to fight on his behalf, i.e. it is allowed for a person to be hired for fighting. .

El-Beyhakî, Cübeyr b. Nüfeyr'in naklettiğine göre şöyle demiştir:

Al –Bayhaqi narrated on the authority of Jubair b. Nufayr who said: .

Elçi ﷺ şöyle buyurdu:

The Messenger (PBUH) said: .

"Ümmetimden savaşan ve ücret alan, düşmanına karşı kendini güçlendiren kişiler, emzirdiği oğlu Musa'ya süt veren ve karşılığını (ajr) alan Musa'nın annesi gibidir." Burada ajr ücret anlamındadır. Dolayısıyla askerlere de diğer devlet memurları gibi maaş verilir.

“Those of my Ummah who fight and take wages, and strengthen themselves against their enemy are like the mother of Moses who breastfed her son and got her reward (ajr).” Ajr here means the wage. Thus, soldiers are given salaries like other civil servants. .

Müslüman askerler, maaş alsalar bile cihadlarında Allah katında sevap kazanırlar. Bunun delili, bir ibadet olan Allah'ın Kitabı'nı öğretmek karşılığında ücret almaya izin veren Buhari hadisidir. Bu da, böyle bir öğretmenin niyetine göre Allah katında sevabı olduğu anlamına gelir. ﷺ

Muslim soldiers would have their reward with Allah in their jihad even if they received salaries. This is due to the hadith of Al-Bukhari, which allows taking wage for teaching the book of Allah, which is an act of worship. This means such a teacher has the reward with Allah (PBUH) in accordance with his intention. .

İslam ordusu tek bir ordudur; birçok birlikten oluşur. Bu birlikler birinci, ikinci gibi numaralarla anılabileceği gibi, bulundukları il veya ilçelerin adıyla da anılabilir; örneğin Şam ordusu, Mısır ordusu veya San'a ordusu gibi.

The Islamic army is one army, consisting of many contingents which can be given numbers such as the first, second etc, or they can be named after the provinces or the districts, for example the army of al-Sham, the army of Egypt or the army of Sana. .

İslam ordusu özel kamplarda konuşlandırılır ve her kampta tam bir birlik veya bir birliğin parçası ya da birçok birlikten oluşan bir asker grubu bulunur. Bu kampların tüm vilayetlerde kurulması gerekir ve bunların bir kısmının askeri üslerde bulunması gerekir. Bunların bazıları sürekli hareket halinde olacak ve büyük güçlerden oluşacak seyyar kamplar olacaktır. Bu kampların her birine, örneğin "Habbaniyah kampı" gibi bir isim verilir ve her kamp için özel bir sancak bulunur.

The Islamic army is stationed in special camps, and in every camp there is placed a group of soldiers in one complete unit or part of a unit, or many units. These camps have to be put in all provinces and some of them have to be put in military bases. Some of them will be mobile camps which will be in constant movement and will be massive forces. A name is given to each of these camps, like the camp of Habbaniyah, and for each camp there is a special banner. .

Bazı düzenlemeler mubah türündendir; örneğin ordulara vilayetlerin adlarını vermek ya da onlara özel numaralar tahsis etmek gibi. Bunlar halifenin takdirine ve içtihadına bırakılmış bir meseledir. Diğer düzenlemeler ise, bunsuz bir farzın yerine getirilemediği şeylerdir; örneğin ülkeyi korumak ve orduyu güçlendirmek zorunluluğu gibi. Bunlara, ordunun sınırlara yerleştirilmesi ve bu kampların bir kısmının bütün vilayetlerde ve stratejik yerlerde ülkeyi korumak amacıyla kurulması örnek verilebilir.

Some arrangements may be of the Mubah, such as, naming the armies after the names of the Wilayaat or giving them special numbers, a matter left to the opinion of the Khalifah and his ijtihad. Other arrangements are matters without which an obligation cannot be performed, such as the necessity to protect the country and to strengthen the army, like placing the armies at the frontiers, and putting some of these camps in all the Wilayaat and in strategic places to protect the country. .

'Umar b. al-Khattab (ra), ordularının kampları tüm Vilayetler üzerine dağıttı. Böylece bir birliği Filistin'e, bir birliği de el-Musul'a yerleştirdi, vb. Devletin merkezinde bir ordu birliği bulundurur, bir ordu birliğini de bir anda savaşa hazır olacak şekilde tutardı.

‘Umar b. al-Khattab (ra) distributed the camps of the army over all the Wilayaat. So he positioned one unit in Palestine and one unit in Al-Mosul etc. He used to keep one army unit in the centre of the State and he used to keep one army unit ready to fight at a moment’s notice.