۱. فقیر و نیازمند۔

1. Poor and needy.

۲. کارکنان اداره زکات

2. Workers in zakah administration.

۳. کسانی که دل‌هایشان به دست آورده می‌شود (مؤلفة القلوب).

3. Those whose hearts are being reconciled.

۴. آزاد کردن بردگان

4. Freeing slaves.

۵. کسانی که تحت تکلیف (مسئولیت شرعی) قرار دارند۔

5. Those under labilities.

۶. در راه خدا.

6. In the way of God.

۷. مسافران

7. Wayfarers.

۸. مسائلی درباره دسته‌های مستحق (زکات)

8. Issues about deserving categories.

۹. گروه‌هایی که زکات به آن‌ها داده نمی‌شود

9. Categories to whom zakah cannot be Given.

همانند نماز، زکات در قرآن یک اصل کلی است که جزئیات زیادی ندارد۔

Like prayer, zakah in the Qur'an is an aggregate principle without much detail.

قرآن نہ زکوٰۃ کی شرحیں، نصاب، زکوٰۃ کے قابل مال کی اقسام، اور زکوٰۃ واجب ہونے کی شرائط بیان کرتا ہے۔ زکوٰۃ کی تفصیلات سنت فراہم کرتی ہے، خواہ وہ قولی ہو یا عملی۔ شریعت کا دوسرا ماخذ ہونے کے ناطے، سنت زکوٰۃ کی کسی بھی وضاحت کے لیے ناگزیر ہے۔

Qur'an does not give rates, nisab, kinds of wealth that are zakatable, or the conditions for zakatability. Sunnah, verbal and practical, provides the details of zakah. the second source of Shari'ah after the Qur'an, Sunnah is essential for any explanation of zakah.

خداوند می‌فرماید: «و ما این ذکر [=قرآن] را بر تو نازل کردیم تا آنچه را که برای مردم نازل شده است برای آنان روشن کنی، و باشد که بیندیشند.»۱ ابوداوود روایت می‌کند که مردی به صحابی عِمران بن حُصین گفت: «ای ابا نُجَید! تو سخنانی می‌گویی که ما آن‌ها را در قرآن نمی‌یابیم.» عمران خشمگین شد و به آن مرد گفت: «آیا تو یافتی که "از هر چهل درهم، یک درهم واجب است"، "از هر فلان گوسفند، یک گوسفند واجب است" و "از فلان تعداد شتر، این مقدار واجب است"؟ آیا تمام این‌ها را در قرآن یافتی؟» آن مرد پاسخ داد: «نه.» سپس عمران پرسید: «پس این‌ها را از کجا گرفته‌ای؟ تو آن‌ها را از ما گرفتی و ما آن‌ها را از پیامبر ﷺ گرفتیم،» و امورِ مشابهِ دیگری را نیز یادآور شد.2

God says, "And We have sent down unto thee the message that thou mayeth explain clearly to people what is sent for them, and that they may give thought."1 Abu Daud reports that a man told the Companion 'Imran bin Husain, "O Aba Nujaid, you tell us sayings that we do not find in the Qur'an" 'Imran was upset and told the man, "Dido you find 'On each forty dirhams, one dirham is obligated', 'on each so and so Goat, one Goat is obligated,"and 'on each so and so camels so much is obligated? Did you find all that in the Qur'an?" The man answered, "No." Then 'Imran asked, "Where do you get these from? You took them from us and we got them from the Prophet (p)," and he mentioned other similar matters.2

اگرچه زکات در قرآن به‌عنوان مفهومی فراگیر مطرح شده، اما مصارفی که زکات در آن‌ها هزینه می‌شود به‌طور مشخص در قرآن ذکر شده است؛ این مصارف به تشخیص حاکمان یا نظریه‌پردازان و بر اساس هوس آنان واگذار نشده است. در زمان پیامبر ﷺ، برخی افراد حریص کوشیدند بخشی از درآمد زکات را به چنگ آورند، اما چون پیامبر ﷺ به آنان توجهی نکرد، چنان به نکوهش و عیب‌جویی از پیامبر ﷺ پرداختند که خداوند آیاتی نازل فرمود که حرص آنان را نکوهش کرده و نفاقشان را آشکار می‌ساخت. همان آیات سپس گروه‌هایی را که سزاوار زکات‌اند نام می‌برد: «و از ایشان کسانی‌اند که در تقسیم صدقات بر تو عیب می‌گیرند. اگر از آن به آنان داده شود خشنود می‌شوند و اگر داده نشود، ناگهان خشمگین می‌گردند. و اگر آنان به آنچه خدا و رسولش به ایشان داده‌اند خشنود می‌بودند و می‌گفتند: خدا ما را بس است؛ خدا و رسولش به زودی از فضل خود به ما خواهند داد، و ما فقط به خدا امیدواریم، آن‌گاه این برایشان بهتر بود. صدقات تنها از آنِ فقیران و نیازمندان و کارگزارانی است که بر آن گمارده می‌شوند، و کسانی که دل‌هایشان به‌تازگی به حق متمایل شده، و در راه آزادی بردگان و ادای دین بدهکاران، و در راه خدا، و درماندگان در سفر است. این فریضه‌ای است از جانب خدا، و خدا دانا و حکیم است.» {سورۃ التوبہ: ۵۸-۶۰}3

Although zakah is discussed in the Qur'an as an inclusive concept, the areas where it can be spent are specifically mentioned in the Qur'an; they are not left to rulers or opinionators to decide according to their whims. At the time of the Messenger (p), some greedy individuals attempted to take some proceeds of zakah, but when the Prophet did not give them attention, they criticized and censured the Prophet so much that God sent verses deploring their greed and uncovering their hypocrisy. Those same verses go on to name the categories that deserve zakah: "And among them are men who slander thee in the matter of the distribution of sadaqat. If they are given part thereof, they are pleased, but if not, behold, they are indignant. If only they had been content with what God and His Apostle gave them, and had said, 'sufficient unto us is God, God and His Apostle will soon give us of His bounty, to God do we turn our hopes.' That would have been the wise course. The sadaqat are for the poor and the needy, and those employed to administer the funds, for those whose hearts have been recently reconciled to Truth, for those in bondage and in debt,. in the cause of God, and for the wayfarer. Thus is it ordained by God, and God is full of knowledge and wisdom."3

ابوداوود از زیاد بن حارث صدائی روایت می‌کند: «نزد پیامبر خدا (ص) آمدم و با او بیعت کردم.» راوی داستانی طولانی را نقل می‌کند و سپس ادامه می‌دهد: «مردی نزد پیامبر ﷺ آمد و گفت: "مقداری از درآمد صدقه را به من بده." پیامبر خدا (ص) فرمود: "خدا توزیع صدقه را حتی به یک پیامبر یا هر کس دیگری واگذار نکرده است. خود او توزیع آن را میان هشت دسته مقرر کرده است. اگر تو در یکی از این دسته‌ها باشی، آنچه را که شایسته‌ات است به تو خواهم داد."»4

Abu Daud reports from Ziad bin al Harith al Sada'i, "I came to the Messenger of God (p) and gave him my pledge." The narrator recounts a long story and then continues, "A man came to the Prophet and said, 'Give me some of the proceeds of the sadaqah.' The Messenger of God (p) said, 'God does not leave the distribution of the sadaqah to a Prophet or anyone else. He Himself ordains the distribution to eight categories. If you are in any of these categories, I will give you what you deserve.'"4

اقتصاددانان و جامعه‌شناسان یادآور می‌شوند که در نظام‌های مالیاتی، تعیین نحوه مصرف درآمدها مهم‌تر از گردآوری وجوه است، زیرا دولت‌ها معمولاً ابزار کافی برای گردآوری کارآمد و عادلانه مالیات را در اختیار دارند. سوءاستفاده‌ها بیشتر در مصرف این وجوه پدیدار می‌شود. ضروری است که درآمدهای زکات توزیع شود و در خزانه دولت نگهداری نشود، همان‌گونه که پیش از اسلام، امپراتوران و پادشاهان با باج‌ها و عوارضی که بر رعیت خود تحمیل می‌کردند، چنین می‌کردند. تاریخ نشان می‌دهد که در بیشتر موارد، مالیات‌ها بر ضعیفان و تهیدستان بسته می‌شد تا پادشاهان و اشراف آن را به‌طور تجملی خرج کنند.

Economists and socioldgists note that in taxation systems, the determination of the usage of proceeds is more important than the collection of funds, because governments usually have sufficient means to collect taxes efficiently and justly. It is in the usage of these funds that misconduct appears more often. It is essential that the proceeds of zakah be distributed and not kept in the treasury of the state, as was done before Islam by emperors and kings with the levies they imposed on their subjects. History tells that in most cases, taxes were imposed on the weak and poor to be spent luxuriously by kings and lords.

با ظهور اسلام، زکات به عنوان کمکی به طبقات فقیر و ضعیف واجب شد، اما لازم بود که مصارف مستحق آن با کلمات خود خداوند مشخص شود.

With the emergence of Islam, zakah was imposed as a relief to the poor and weak classes, but it was necessary to specify the deserving categories with words of God Himself.