پس از بررسی همه این دیدگاهها، میتوان آنها را به‌طور خلاصه چنین جمعبندی کرد:
After surveying all these views, one can briefly summarize them as follows:
۱. هنگامی که اموال فراوان باشد و مستحقانی در همه گروهها وجود داشته باشند، توزیع باید همه آنان را دربرگیرد. محروم کردن مستحقان نیازمند روا نیست؛ وظیفهٔ دولت آن است که زکات را جمعآوری کند و بر اساس نیازهای گروههای مستحق توزیع نماید.
1. When funds are plenty and there are deservants in all categories, distribution must cover all of them. It is not acceptable to deprive deservants who are in need; the duty of the state is to collect zakah and distribute it according to the needs of the deservant categories.
۲۔ تقسیم میان هشت مصرف (دسته‌ها) لازم نیست برابر باشد، یعنی هر گروه لزوماً یکهشتم کل درآمد را دریافت نکند، زیرا ملاک نیاز است. به نظر من دیدگاه مالک و الزُّهری برای تقسیم میان این دسته‌ها بر اساس نیاز هر یک، مناسبتر است.12
2. Distribution among the eight categories need not be equal, i.e. each group need not receive exactly one-eight of total proceeds, since the criteria is need. I believe the view of Malik and al Zuhri is most suitable in distributing to the categories on the basis of their respective need.12
۳. زکات در صورت ضرورت میتواند همهاش به برخی از مصارف آن داده شود. اولویتدهی باید بر پایهی نیازهای واقعی و مصلحت عمومی باشد، نه بر اساس نظرات شخصی یا تعصب.13
3. Zakah may all be given to certain categories when this is necessary. Preference must be based on actual needs and public interest and not on personal opinions or prejudice.13
۴. فقرا و مساکین مهمترین گروه از میان همه‌ی گروهها هستند. برآوردن نیازهای آنان هدف اصلی زکات است، چنانکه این مطلب بارها در سخنان پیامبر ﷺ آمده است.
4. The poor and the needy are the most important category of all. Satisfying their needs is the main objective of zakah, as repeatedly mentioned in saying of the Prophet.
جایز نیست که زکات برای ارتش صرف شود، در حالی که نیاز شدیدی به غذا و سرپناه در میان فقرا و نیازمندان وجود دارد. با این حال، ممکن است نیازهای فوقالعاده فوریای پیش آید که ایجاب کند بودجهای از فقرا و نیازمندان به سوی مقولات دیگری مانند دفاع، در پاسخ به شرایط اضطراری، منحرف شود.
It is not permissible to spend zakah on the army while tremendous need exists for food and shelter among the poor and needy. However, there may be exceptionally urgent needs for diverting funds from the poor and needy in response to emergencies in other categories, such as defense.
۵. پیشنهاد الشافعی درباره کارگزاران زکات این است که سهم آنان از کل درآمدهای زکات از یکهشتم فراتر نرود، تا بخش عمده زکات برای تحقق اهداف آن حفظ شود.
5. The suggestion of al Shafi'i about zakah workers should be applied so that their share does not exceed one-eighth of total proceeds, in order to preserve the major part of zakah for fulfilling its objectives.
۶. هنگامی که مبلغ زکات اندک باشد، مانند آنکه پرداختکنندهای فردی مقدار اندک زکات خود را توزیع کند، میتوان تمام آن را به یک مستحق داد؛ زیرا تقسیم چنین مبلغ کمی از سودمندی آن میکاهد و موجب بینیازی مستحقان زکات نمیشود، چنانکه مذهب شافعی بر آن تأکید کرده است.
6. When zakah proceeds are small, as when an individual payer distributes his small amount of zakah, all of it may be spent on one deservant, since dividing such a small amount diminishes its usefulness, and would not enrich zakah recipients, as urged by the Shafi'i school.