طبق تعریف کارشناسان مالیات، مالیات عبارت است از عوارض اجباری که بر پرداخت‌کنندگان تحمیل شده و به دولت تحویل داده می‌شود. مالیات معمولاً بر اساس توان پرداخت‌کنندگان وضع می‌شود و صرف‌نظر از منافعی است که پرداخت‌کنندگان از خدماتی که نهاد عمومی با درآمد مالیات انجام می‌دهد، به دست می‌آورند. درآمدهای مالیاتی برای هزینه‌های عمومی به‌کار می‌رود تا اهداف اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و دیگر اهداف دولت تحقق یابد.[1] زکات، طبق تعریف فقیهان مسلمان، حقی معین است که خداوند بر دارایی مسلمانان مقرر کرده و به نفع دسته‌هایی که در کتاب خدا ذکر شده‌اند، مانند فقرا، نیازمندان و جز آن، است.

A tax, as defined by taxation experts, is an obligatory due imposed on the payers and submitted to the state. Taxes are usually imposed according to the ability of the payers and regardless of the benefits the payers derive out of the services performed by the public authority with the tax proceeds. Tax proceeds are used for public expenditure to achieve economic, social, political , and other objectives of the state.1 Zakah, as defined by Muslim jurists, is a determined right imposed by God on the wealth of Muslims, to the benefit of the categories mentioned in God's Book, such as the poor, the needy, etc.

این عبادتی است که به عنوان سپاس از نعمت‌های خداوند انجام می‌شود، و برای جلب خشنودی او و پاک‌سازی جان‌ها و اموال، ادا می‌گردد.

It is an expression of gratitude for God's graces, and is performed to seek His pleasure and to purify souls and wealth.

تُظهر التعريفات السابقة أوجه التشابه التالية:

The above definitions reveal the following similarities:

۱. عناصرِ وجوب و الزام، هم در زکات و هم در مالیات وجود دارد۔

1. The elements of obligation and compulsion exist in both zakah and taxes.

۲. هم مالیات و هم زکات به نهاد عمومی معینی پرداخت می‌شوند، خواه مقام محلی یا ملی باشد،۲ یا یک نهاد خودگردان، یا خزانه عمومی.

2. Both taxes and zakah are paid to certain public body, be it the local or national authority2 or an autonomous institution, or the public treasury.

3. در مالیات، میان مبلغی که جمع‌آوری می‌شود و خدماتی که پرداخت‌کننده دریافت می‌کند هیچ تناسب متقابلی وجود ندارد. پرداخت‌کننده به‌عنوان عضوی از جامعه ملزم به پرداخت مالیات است. زکات نیز توسط هر مسلمان به دولت اسلامی پرداخت می‌شود، بدون هیچ مبادله مستقیمی، و صرف‌نظر از منافعی که پرداخت‌کننده زکات ممکن است از دولت دریافت کند.

3. In taxes, there is no reciprocity between the amount collected and services received by the payer. The payer is required to pay taxes as a member of society. Zakah is also paid, without any direct exchange, by every Muslim to the Islamic state, regardless of the benefits that the zakah payer may get from the state.

۴. زکات و، در فلسفهٔ مدرن آنها، مالیات‌ها، افزون بر هدف مالی‌شان، اهداف اجتماعی، اقتصادی و سیاسی نیز دارند.

4. Zakah and, in their modern philosophy, taxes, have social, economic, and political objectives besides their financial objective.

فراتر از نکات مشابهت بالا، تفاوت‌های میان زکات و مالیات‌های مدرن بسیار است:

Outside the above points of similarity, differences between zakah and modern taxes are numerous:

اولین تفاوت برجسته، در نام است که نشانه‌های مهمی دارد. «زکات» به‌عنوان یک واژه، به معنای پاکی، رشد و برکت است. این واژه برای این رکن از ارکان اسلام انتخاب شده تا این معانی در زکات گنجانده شود. «مالیات» بر تحمیل، برآورد و بار اضافی دلالت دارد. واژه عربی مالیات، «ضریبة»، همان دلالت بر بار و تحمیل را دارد. خداوند می‌فرماید: «و بر آنان ذلت و بیچارگی زده شد [ضُرِبَت]» و در نتیجه مالیات به‌عنوان بار و تعهدی تلقی می‌شود. در حالی که زکات، پاکی، تقدس و رشد را القا می‌کند. این معنا نیز نهفته است که انباشتن مال بدون پاک کردن آن با پرداخت حقی که خداوند برای فقیران مقرر کرده، مال را سرچشمه گناه و بدی می‌سازد، و اینکه پرداخت زکات — هرچند مال را کاهش می‌دهد — در واقع اسباب رشد را فراهم می‌آورد.

1. The first striking difference is the name, which has important indications. Zakah as a word means purity, growth, and blessing. The word is selected for this pillar of Islam in order to incorporate these meanings in zakah. "Tax" implies imposition, estimation, and charge. The Arabic word for tax, "Daribah", has the same indication of charge and imposition. God says "And they were covered [duribat] with humiliation and miserliness."3 Consequently, a tax is looked upon as a charge and liability. While zakah inspires purity, sanctity, and growth. It is implied that hoarding wealth without cleansing it by giving the right God imposes to the poor makes wealth a source of sin and evil, and that giving zakah -- though it reduces the wealth -- in fact brings reasons for growth.

خداوند می‌فرماید: «خداوند ربا را بی‌برکت می‌گرداند، و صدقات را افزایش می‌دهد.»۴ و «هر چیزی که در راه او انفاق کنید، او آن را جایگزین می‌کند.» و پیامبر ﷺ می‌فرماید: «مال هرگز با صدقه کم نمی‌شود.»6

God says "God will deprive interest of all blessing, but will give growth for deeds of sadaqat."4 "And nothing do ye spend in his cause but he replaces it." and the Messenger (p) says, "Wealth never decreases as a result of sadaqah."6

علاوه بر این، زکات نه تنها اموالی را که زکات آن پرداخت می‌شود، بلکه خود پرداخت‌کننده و گیرنده را نیز پاک می‌کند، زیرا آنان را از خودپسندی، کینه و خودخواهی پاک می‌سازد و دستی نیکوکار به سوی فقیران دراز می‌کند. خداوند می‌فرماید: «از اموال ایشان صدقه‌ای بگیر تا بدان ایشان را پاک و پاکیزه سازی.»7

Moreover, zakah gives the feeling of purification not only for assets zakted but for the payer himself as well as the recipient, for it purifies from vanity, hatred and selfishness provides a benevolent hand to the poor. God says, "Out of their wealth take sadaqah that so thou might purify and sanctify them."7