Er bestaat overeenstemming onder moslimse rechtsgeleerden dat zakah verplicht is voor de moslim die de puberteit heeft bereikt, die verstandig is, die vrij is, en die het minimumbedrag bezit, nisab (minimumbedrag (Nisab)), volgens de voorwaarden in de sharia.1 Wij hebben eerder de duidelijke teksten van de Koran en de authentieke overleveringen van de Profeet ﷺ besproken die op deze verplichting wijzen. Al deze teksten brengen noodzakelijkerwijs met zich mee dat zakah een verplichting is. Dit is generatie na generatie door moslims overgeleverd, en wordt in zowel theorie als praktijk overweldigend gerapporteerd als een algemeen bekend beginsel van de islam. Wie deze verplichting ontkent, zonder een excuus te hebben omdat hij nieuw is in de islam en nog geen gelegenheid heeft gehad die te bestuderen, is een ongelovige, aangezien zo'n ontkenning gelijkstaat aan afvallig worden van de islam.

There is an agreement among Muslim jurists that zakah is obligatory on the Muslim who has reached puberty, who is sane, who is free, and who owns the minimum assigned, nisab, according to the conditions in Shari'ah.1 We have previously discussed the clear texts of the Qur'an and authentic sayings of the Prophet that indicate this obligation. All these texts necessarily imply that zakah is an obligation. This has been inherited by Muslims generation after generation, and is overwhelmingly reported in both theory and application as a well known tenet of Islam. He who denies this obligation, without an excuse of being new in Islam and not having had a chance to study it, is a dis-believer, since such a denial amounts to apostating from Islam.

Ook zijn de moslims het erover eens dat armenbelasting (Zakah), als verplichting van de islam, niet van niet-moslims wordt geëist, omdat zij een onderdeel is van deze godsdienst van de islam en niet verwacht kan worden van hem die niet in de islam gelooft. Op dezelfde grond wordt armenbelasting (Zakah) ook niet als verschuldigd beschouwd voor de periode van ongeloof in het verleden bij iemand die zich tot de islam bekeert. Moslimrechtsgeleerden verwijzen naar de overlevering (Hadith) die Ibn 'Abbas heeft verhaald in de twee betrouwbare boeken van overleveringen (Hadith): Bukhari en Muslim:

Muslims have also agreed that zakah, as an obligation of Islam, is not required from non-Muslims because it is a part of this religion of Islam and could not be expected of he who does not believe in Islam. By the same token, zakah will not be considered due for the past period of disbelief for a person who converts to Islam. Muslim jurists point to the hadith narrated by Ibn 'Abbas in the two correct books of hadith: Bukhari and Muslim:

De gezant van Allah ﷺ zei toen hij Mu'adh naar Jemen stuurde tegen hem: 'Je gaat naar mensen die tot het volk van het Boek behoren. Het eerste waartoe je hen moet oproepen, is dat zij getuigen dat er geen god is behalve God en dat Muhammad de Gezant van God is. Als zij dat aanvaarden, vertel hen dan dat God hun heeft opgelegd vijf keer per dag en nacht te bidden. Als zij dat aanvaarden, vertel hen dan dat God armenbelasting (Zakah) aan hen heeft opgelegd, die geheven moet worden van de rijken onder hen en gegeven moet worden aan de armen onder hen.'2

The messenger of Allah (p) when he sent Mu'adh to Yemen told him: 'You are going to folks who are of the people of the Book. The first thing you call them to should be to testify that there is no god but God and that Muhammad is the Messenger of God. If they accept that, tell them that God has made it obligatory on them to pray five times every day and night. If they accept that then tell them that God has imposed zakah on them, to be taken from the rich among them and given to the poor among them.'2

Deze uitspraak geeft aan, volgens an-Nawawi en anderen, dat alle verplichtingen in de islam pas gelden na de geloofsgetuigenis. Daar is iedereen het over eens.3

This saying indicates, according to al Nawawi and others, that all obligations in Islam come only after the declaration of faith. That much is universally agreed upon.3

"En omdat armenbelasting (Zakah) een van de pijlers van de Islam is," zeiden de rechtsgeleerden, "wordt het niet van een ongelovige geëist," In dat opzicht lijkt het op het gebed en het vasten. Er is nog een andere reden voor de vrijstelling van ongelovigen van de betaling van armenbelasting (Zakah), vermeld door al Shirazi en goedgekeurd door an Nawawi van de Shafi'ieten. Beiden stellen dat armenbelasting (Zakah) een verplichting is die niet bindend is voor ongelovigen, omdat zij die in het begin niet hebben aanvaard,4

"And because zakah is one of the pillars of Islam," said the jurists, "it is not required from a disbeliever," In that sense, it is similar to prayer and fasting. There is another reason for the exemption of disbelievers from payment of zakah, mentioned by al Shirazi and approved by at Nawawi of the Shafi'ites. They both contend that zakah is an obligation that is not binding on disbelievers because they did not accept it to start with,4

of het nu mensen van de oorlog of mensen van het verdrag zijn. Bijgevolg is een ongelovige niet verplicht deze te betalen zolang hij ongelovig blijft, en als hij zich tot de islam bekeert, mag hem niet gevraagd worden naar enige achterstallige armenbelasting (Zakah) over de periode van ongeloof.5

be they from the people of war or the people of pledge. Consequently, a disbeliever is not obligated to pay it while he remains a disbeliever, and if he converts to Islam, should not be asked for any past dues of zakah for the period of disbelief.5

Niet alleen is armenbelasting (Zakah) niet verplicht voor niet-moslims, het wordt van hen ook niet als vorm van aanbidding aanvaard, omdat de voorwaarde voor de aanvaarding ervan de geloofsbelijdenis in de Islam is. God zegt: "Wij zullen ons wenden tot alle daden die zij verricht hebben (in hun leven) en Wij zullen die daden maken tot zwevend stof dat rondverspreid wordt."6 Maar er moet aan worden toegevoegd dat goede daden de ernst van de straf in het hiernamaals verminderen, aangezien straf graden kent, net zoals genot graden kent.

Not only is zakah not required from non-Muslims, it is also not acceptable from them as a form of worship, since the prerequisite for its acceptance is the declaration of faith in Islam. God says: "We shall turn to whatever deeds they do (in their lives) and We shall make such deed floating dust scattered about."6 But it should be added that good deeds reduce the severity of punishment in the hereafter, since punishment has degrees just as enjoyment has degrees.

Dit geldt voor de geboren ongelovige. Wat betreft degene die zich van de Islam afkeert en terugkeert tot ongeloof, de armenbelasting (Zakah) wordt niet kwijtgescholden als zij al verschuldigd was geworden terwijl hij moslim was.

All this applies to the born disbeliever. As for he who turns back from Islam to disbelief, zakah shall not be waived if it had already become due while he was Muslim.

Zakah (armenbelasting) is een directe verplichting voor moslims, en het knoeien aan iemands geloof door af te vallen van de islam ontslaat hen niet van deze verplichting, net zoals financiële verplichtingen en opgelegde boetes niet kunnen worden kwijtgescholden. Dit is de mening van de Shafi'i-school, die in tegenspraak is met die van Abu Hanifah.5

Zakah is a direct responsibility on Muslims and tampering with one's faith by apostating does not waive this responsibility, just as financial responsibilities and due fines may not be waived. This is the Shafiite opinion, which contradicts Abu Hanifah.5

Wat de armenbelasting (Zakah) betreft die verschuldigd is over de periode van afvalligheid, zijn de Shafi'itische rechtsgeleerden onder elkaar verdeeld. Sommigen zeggen dat de armenbelasting (Zakah) over die periode verschuldigd is. Ik ben het met hen eens, omdat het een recht is van de armen en andere rechtgerechtigden, en het niet door afvalligheid teniet mag worden gedaan. Het lijkt op verschuldigde boetes en financiële verplichtingen.

As for zakah due on the period of apostatehood, Shafiite jurists have differences among themselves. Some say zakah is due for that period. I agree with them, since it is a right of the poor and other deservants and should not be waived by apostatehood. It is similar to due fines and financial responsibilities.

Een vraag kan bij ons opkomen wanneer we bedenken dat de Islam ruimschoots voorzieningen heeft getroffen voor de mensen van het Boek en andere niet-moslims, door hen de belofte van God en de belofte van Zijn Boodschapper te geven dat hun levens, bezittingen en vrijheden beschermd zullen worden onder de islamitische staat, en dat zij dezelfde rechten en plichten hebben als moslims. Waarom heeft de Islam dan toch onderscheid gemaakt met betrekking tot de armenbelasting (Zakah) tussen moslims en niet-moslimse minderheden die onder de islamitische staat leven, ondanks het feit dat de armenbelasting (Zakah) een sociale verplichting en een financiële heffing is, waarvan de opbrengst de economisch zwakke en behoeftige burgers van de staat ten goede komt?

A question may occur to us when we consider that Islam has made bountiful provisions for the people of the Book and other non-Muslims, providing them with the pledge of God and the pledge of his Messenger that their lives, properties, and liberties be protected under the Islamic state and that they have the same rights and obligations as Muslims. So why then did Islam make the difference with respect to zakah between Muslims and non-Muslims minorities that live under the Islamic state, despite the fact that zakah is a social obligation and a financial due, whose proceeds help the economically weak and needy citizens of the state?

Om deze vraag te beantwoorden, moeten we op twee overwegingen wijzen. De eerste overweging is dat armenbelasting (Zakah) een sociale plicht is, een vastgesteld recht van de behoeftigen en de armen, een financiële belasting die God verplicht heeft te heffen van de welgestelden in de natie en te geven aan haar armen ter vervulling van het recht van broederschap, het recht van de samenleving en het recht van God.

To answer this question, we should point to two considerations. The first consideration is that zakah is a social duty, a defined right of the needy and destitute, a financial tax obligated by God to be taken from the wealthy in the nation and rendered to its poor in fulfillment of the right of brotherhood, the right of society, and the right of God.

De tweede overweging is dat armenbelasting (Zakah) een vorm van aanbidding in de islam is en een van de vijf pilaren waarop de islam is gegrondvest. Op deze manier lijkt armenbelasting (Zakah) op de geloofsbelijdenis, het verrichten van het gebed, het vasten tijdens de maand ramadan en de bedevaart naar Makkah.

The second consideration is that zakah is a form of worship in Islam and one of the five pillars on which Islam is established. In this way, zakah is similar to the declaration of faith, establishment of prayers, fasting during the month of Ramadan, and pilgrimage to Makkah.

Nadat is vastgesteld dat armenbelasting (Zakah) religieus niet verplicht is voor niet-moslims, omdat het een vorm van aanbidding is, rijst de vraag: Is het toegestaan om van rijke niet-moslims een bedrag gelijk aan armenbelasting (Zakah) te heffen als gewone belasting, om aan de armen te worden afgedragen?

After settling that zakah is not required religiously from non-Muslims because it is a form of worship, the question arises: Is it permissible to take an amount equal to zakah in the form of a regular tax from wealthy non-Muslims to be rendered to the poor?

Daarom is voor moslims wat betaald wordt een verplichting en een vorm van aanbidding, terwijl het voor niet-moslims een gewone belasting is. Zo vermijden we het onderscheid maken tussen burgers van dezelfde staat door een financiële last op moslims te leggen waar geen gelijkwaardige tegenhanger voor niet-moslims tegenover staat, en voorkomen we de technische en administratieve moeilijkheden die inherent zijn aan het toepassen van verschillende regels op moslims en niet-moslims.

Hence for Muslims what is paid is an obligation and a form of worship while for non-Muslims it is a simple tax. By so doing we avoid differentiating between citizens of the same state by imposing a financial burden on Muslims that has no equivalent on non-Muslims, and creating technical and administrative difficulties inherent in applying different rules on Muslims and non-Muslims.

Dit is een nieuwe kwestie die collectieve zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) door bekwame moslimrechtsgeleerden vereist.8 Totdat dit is bereikt, zie ik echter geen reden waarom ik mijn mening niet zou naar voren brengen, op basis van mijn onderzoek en mijn begrip van het onderwerp, in de overtuiging dat een dergelijke individuele inspanning de weg kan openen naar een gezonde collectieve zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad). Indien deze mening juist is, dan verdient God alleen lof, en indien zij onjuist is, dan ben ik het die de schuld moet krijgen. Wat na onderzoek voor mij duidelijk wordt, is dat er geen reden is waarom een equivalent van de armenbelasting (Zakah) niet van de mensen van het verbond geheven zou kunnen worden in de vorm van een belasting, indien dit door de juiste autoriteiten zo besloten wordt. De volgende punten lichten deze stelling nader toe.

This is a new matter which needs collective ijtihad of capable Muslim jurists.8 But until this is achieved, I find no reason why I should not put forward my opinion based on my research and my understanding of the subject, believing that such individual exertion of effort could open the way for a sound collective Ijtihad. If this opinion is correct, God alone deserves praise and if it is wrong it is I who should be blamed. What appears to me after research is that there is no reason why an equivalent to zakah should not be taken from the people of the pledge in the form of a tax if it is so decided by the proper authorities. The following points elaborate upon this assertion.