Belastingen zijn altijd vatbaar voor ontduiking, zelfs door personen die rechtvaardig en eerlijk zijn in hun transacties met andere mensen. Verschillende redenen liggen aan belastingontduiking ten grondslag:

Taxes are always susceptible to evasion, even by individuals who are just and honest in their transactions with other people. Several reasons account for tax evasion:

egoïsme en liefde voor rijkdom, de overtuiging dat een bepaalde belasting niet rechtvaardig is, of dat de opbrengst van belastingen op onrechtmatige wijze wordt besteed, enzovoort. Hoe zwaarder de belasting, hoe meer mensen zullen proberen te ontkomen aan betaling ervan. Het ontlopen van belastingbetaling kent twee vormen. De meest voorkomende is het maximaal benutten van hiaten in het belastingstelsel zelf. Deze vorm van ontwijking valt ongetwijfeld binnen de wet. De andere manier om aan betaling te ontkomen is het verstrekken van onjuiste informatie, waardoor de belasting geheel of gedeeltelijk vervalt. Dit staat algemeen bekend als belastingontduiking.

selfishness and love of wealth, the belief that a certain tax is not just, or that tax proceeds are unjustly utilized, etc. The heavier the tax, the more people will attempt to escape paying it. Escaping tax payment takes two forms. The most common is to take utmost advantage of loopholes in the taxation system itself. This form of evasion is undoubtedly within the law. The other way of escaping payment is to present incorrect information which leads to total or partial elimination of the tax. This is commonly known as tax evasion.

Zeker, belastingfraude schaadt op verschillende manieren:

Certainly, cheating on taxes hurts from several aspects:

A. Het vermindert de opbrengst van de belasting.

A. It reduces the proceeds of the tax .

B. Het verstoort de rechtvaardige verdeling van de belasting die er oorspronkelijk mee werd beoogd door de invoering ervan.

B. It disturbes the just distribution of the tax aimed for originally by its enactment.

C. Het kan soms leiden tot een verhoging van de belastingtarieven om het geld dat verloren gaat door belastingontduiking te compenseren.

C. It may lead sometimes to an increase in tax rates in order to make up for funds lost because of tax cheating.

D. Het kan sommige nuttige overheidsactiviteiten verminderen vanwege beperkte middelen.

D. It may reduce some useful government activities because of limited resources.

Armenbelasting (Zakah) verschilt op verschillende grondslagen van belastingen. De handhaving ervan wordt ondersteund door religieuze, morele, juridische en administratieve sancties.

Zakah is different from taxes on several bases. Its enforcement is supported by religious, moral, legal, and administrative sanctions.

Moslims beschouwen armenbelasting (Zakah) als een relatie tussen hen en God, vóór alle andere zaken. Dit is de betekenis van een aanbidding. Moslimrechtsgeleerden benadrukken dit karakter van armenbelasting (Zakah) zeer vaak.

Muslims treat zakah as a relation between them and God before any other thing. This is the meaning of a worship. Muslim jurists emphasize this nature of zakah very often.

Ibn al 'Arabi zegt: "De armenbelasting is in feite een recht van God, maar Hij draagt Zijn recht over aan hen voor wie Hij het levensonderhoud garandeert, wanneer Hij zegt: 'Er is geen levend wezen op aarde of zijn levensonderhoud komt van God.'"2 Al Kasani, een Hanafiet, zegt: "De kern van de armenbelasting is het geven van een deel van het bezeten minimumbedrag (Nisab) aan God. Dit gebeurt door het het eigendom van de armen te maken via werkelijke overdracht aan hen. God zegt: 'Weten zij niet dat God de berouw aanvaardt van Zijn aanbidders en hun liefdadigheid (Sadaqah) ontvangt?'3 En de Boodschapper (ﷺ) zegt: 'De liefdadigheid (Sadaqah) valt in de handen van de Barmhartigste voordat zij in de handen van de armen valt.'4 Bovendien is de armenbelasting (Zakah) een aanbidding, en aanbidding is het geheel aan God toewijden van een handeling."5

Ibn al 'Arabi says, "Zakah is, in fact, a right to God, but He transfers His right to those for whom he guarantees sustenance when He says 'There is no moving creature on earth but its sustenance is on God'."2 Al Kasani, a Hanafite, says, "The core of zakah is giving part of the owned nisab to God. This is done by making it the property of the poor through actual delivery to them . . . God says 'Know they not that God doth accept repentance from His votaries and receivers their sadaqah?'3 and the Messenger (p) says 'The sadaqah falls in the hands of the Most Merciful before it falls into the hands of the poor.'4 Moreover, zakah is a worship, and worship is the devotion of an action completely to God."5

Bij het geven van armenbelasting (Zakah) voelt de betaler niet de minste wrok of het gevoel van onrechtvaardigheid, omdat de armenbelasting door God is voorgeschreven, Die niemand onrecht aandoet. God is de meest rechtvaardige Wetgever en de Voedster en Onderhouder van Zijn dienaren. Waarom zou een gelovige proberen zich aan de armenbelasting te onttrekken, wetende dat God, voor Wie zij wordt gegeven, weet wat geheim is en zelfs wat nog verborgener is dan een geheim, en dat God op de Dag des Oordeels ieders rekening zal nagaan?

De sharia biedt, naast de religieuze en morele, ook juridische en organisatorische bekrachtiging van de armenbelasting (Zakah). Deze juridische en organisatorische garanties omvatten het volgende:

Shari'ah provides legal and organizational endorsement of zakah, in addition to the religious and moral ones. These legal and organizational guarantees include the following:

Verschillende overleveringen geven duidelijk aan dat degenen die betalen verplicht zijn de inners van de armenbelasting (Zakah) te helpen.

Several sayings explicitly indicate that payers are required to help zakah collectors.

De Boodschapper van God (vrede zij met hem) zegt: "Jullie zullen een groep ontvangers van de armenbelasting (Zakah) ontmoeten die jullie misschien niet aardig vinden. Wanneer zij komen, heet hen dan welkom. Laat hen doen wat zij willen. Als zij rechtvaardig handelen, komt dat hun eigen zielen ten goede op de Dag des Oordeels, en als zij onrecht plegen, is het hun eigen zielen die zij schaden. Het hoort bij het vervullen van de armenbelasting (Zakah) dat jullie hen tevreden stellen. Zij moeten ook voor jullie bidden."18 Jarir bin 'Abd Allah zegt: "Enkele bedoeïenen kwamen bij de Boodschapper van God (vrede zij met hem) en zeiden: 'Sommige ontvangers van de armenbelasting (Zakah) doen ons onrecht aan.' De Profeet (vrede zij met hem) zei: 'Jullie moeten jullie ontvangers tevreden stellen.' Zij zeiden: 'Zelfs als zij onderdrukking tegen ons plegen?' De Profeet herhaalde: 'Jullie moeten jullie ontvangers tevreden stellen.'" Jarir voegt eraan toe: "Sinds ik dit van de Boodschapper van God (vrede zij met hem) heb gehoord, is er geen ontvanger van de armenbelasting (Zakah) bij mij geweest of hij was tevreden."19 Bashir bin al Khasasiyah zegt: "Wij vroegen de Boodschapper van God (vrede zij met hem): 'Sommige ontvangers van de armenbelasting (Zakah) overtreden tegen ons. Moeten wij een deel van ons bezit verbergen ter grootte van hun overtredingen?' De Profeet zei: 'Nee.'"20

The Messenger of God (p) says, "You shall receive a group of collectors whom you may dislike. When they come, welcome them. Allow them to do what they want. If they do justice, that benefits their own selves on the Day of Judgement and if they do injustice, it is their own souls they hurt. It is part of completing zakah that you please them. They also should pray on your behalf."18 Jarir bin 'Abd Allah says, "Some bedouin Arabs came to the Messenger of God (p) and said, 'Some of zakah collectors do injustice to us.' The Prophet (p) said, 'you must please your collectors.' They said, 'Even if they do oppression against us?' The Prophet repeated, 'you must please your collectors.'" Jarir adds, "Since I heard this from the Messenger of God (p), no zakah collector left me but was pleased."19 Bashir bin al Khasasiyah says, "We asked the Messenger of God, 'Some zakah collectors transgress against us. Should we hide some of our wealth in amounts equal to the amount of their transgressions?' The Prophet said, 'No.'"20

Islam verbiedt bedrog in al zijn vormen, vooral wanneer het wordt gebruikt om de betaling van zakah te ontlopen. De wetten inzake zakah kennen geen mazen, maar sommige vormen van bedrog, hoewel verboden, kunnen wel een juridische vorm aannemen, zoals het onderbreken van het verstrijken van het jaar door een schijnbare overdracht van eigendom (bijvoorbeeld het aan zijn vrouw geven van zijn bezit en het na enkele dagen weer terugnemen). Het verbod op dit soort praktijken blijkt duidelijk uit de algemene uitspraak van de Boodschapper ﷺ: "Daden zijn slechts afhankelijk van de intentie, en ieder mens krijgt slechts het resultaat van zijn eigen intentie." Al Bukhari stelt dat de uitspraak, overgeleverd van Anas over zakah, waarin staat: "Wat samengevoegd is, mag niet gescheiden worden, en wat gescheiden is, mag niet samengevoegd worden", ook van toepassing is. Islamitische jurisprudentie (Fiqh al Zakah) (Deel II), Dr. Yusuf al Qardawi, 292

Islam prohibits cheating in all its forms, especially when it is used to avoid zakah payment. The laws of zakah do not have loopholes, but some cheating, though forbidden, may take legal form, such as interrupting the passage of the year by nominal change of ownership (e.g. giving one's wealth to one's wife, and then taking it back after a few days). Prohibition of this kind of practice is clear in the general saying of the Messenger "Deeds are only by intention, and each person has only the result of his own intention." Al Bukhari argues that the saying reported from Anas on zakah which states, "What is combined must not be separated and what is separated must not be combined Fiqh al Zakah (Vol. II), Dr. Yusuf al Qardawi 292

om de liefdadigheid (Sadaqah) te ontlopen, staat "21" stevig tegen bedrog en listen. Malik verduidelijkt dit met het voorbeeld dat "drie mensen, die elk veertig schapen bezitten en elk verplicht zijn één schaap te geven, hun kudden niet samen mogen voegen om voor de honderdtwintig schapen slechts één schaap te betalen. Of twee compagnons die elk 101

in order to avoid the sadaqah"21 stands firmly against cheating and tricks. Malik explains this saying with the example that "Three people, each one owning forty sheep, each being obligated to give one sheep, cannot combine their herds together and pay only one sheep for the hundred and twenty sheep. Or, two partners, each owing 101

schapen zijn verplicht als vennootschap drie schapen te geven, en mogen hun schapen niet zo verdelen dat ieder slechts één schaap betaalt.'22 Abu Yusuf zegt: "Het is niemand toegestaan die in God en de Laatste Dag gelooft om de liefdadigheid (Sadaqah) achter te houden of eigendom te wijzigen alleen om de betaling van liefdadigheid (Sadaqah) te ontlopen. Het is niet toegestaan te bedriegen of enige list toe te passen om de liefdadigheid (Sadaqah) te ontlopen, op welke wijze en om welke reden ook."

Het bericht dat is overgeleverd door Ahmad, Abu Daud en al-Nasa'i bepaalt boetes voor wie weigert de verschuldigde armenbelasting (Zakah) te betalen. Het luidt: "... en wie de betaling uitstelt, van hem zullen wij die nemen, samen met de helft van zijn bezit, als een verplichting die door onze Heer is vastgesteld, en niets daarvan is geoorloofd voor de familie van Muhammad ﷺ." De auteur van Muntaqa al-Akhbar merkt op: "Dit is bewijs dat armenbelasting (Zakah) geïnd moet worden van wie weigert die te betalen, en dat zij besteed moet worden waar zij thuishoort."25

The saying reported by Ahmad, Abu Daud, and al Nasa'i decrees fines for rejecting payment of due zakah. It reads, ". . . and he who holds off payment, we shall indeed take it, along with half his wealth, an imposition decreed by our Lord none of which is lawful to the family of Muhammad." The author of Muntaqa al Akhbar comments, "this is evidence for collecting zakah from those who reject paying it, and spending it where it belongs."25

Eerder in dit boek werd het onderwerp boetes besproken, en daar werd geconcludeerd dat een boete van de helft van het belastbare vermogen het maximum is. Het opleggen van zulke boetes is aan de raadgevende en uitvoerende autoriteiten in de moslimsamenleving, hoewel er geleerden zijn die het opleggen van enige boete niet toestaan, op grond van een ander woord van de Profeet ﷺ, die verkondigde: "Voorwaar, God heeft voor ieder van jullie het bloed en het bezit van de ander onschendbaar gemaakt," en op grond van het feit dat de Metgezellen degenen bestreden die weigerden armenbelasting (Zakah) te betalen, maar hen geen boetes oplegden boven het verschuldigde bedrag aan armenbelasting (Zakah).27

Fines were discussed earlier in this book and it was concluded that a fine of half the zakatable asset is maximum. Imposition of such fines is to be decided by the consultative and executive authorities in the Muslim society, although there are scholars who do not allow imposing any fines, on the grounds that in another saying the Prophet (p) announced, "Indeed God made unlawful to each one of you each other's blood and wealth,"26 and that the Companions fought the rejecters of zakah payment, but charged them no fines above the due amount of zakah.27

Degenen die de betaling van armenbelasting (Zakah) achterhouden, worden ook met andere straffen geconfronteerd. Wanneer het verzet tegen de betaling van armenbelasting (Zakah) een collectieve vorm aanneemt, zoals ten tijde van Abu Bakr, vormt dit een opstand tegen de islamitische wet. Zulke opstandelingen moeten door de islamitische staat worden bestreden, zoals Abu Bakr en de metgezellen hen bestreden na de dood van de Boodschapper van God (ﷺ).