Rijke mensen in de meeste hedendaagse samenlevingen betalen verschillende belastingen, progressief en anders, tegen tarieven die vaak meerdere keren hoger liggen dan de armenbelasting (Zakah) die in de sharia is voorgeschreven.

Wealthy individuals in most contemporary societies pay several taxes, progressive and otherwise, at rates very often several times the rates of zakah decreed in Shari'ah.

Deze belastingen leveren middelen voor de begroting van de overheid en financieren de uitgaven van de staat. Ongetwijfeld zijn verschillende onderwerpen van de uitgaven van hedendaagse staten vergelijkbaar met de ontvangers van armenbelasting (Zakah), zoals fondsen voor welzijnsprogramma's die de armen, de gehandicapten en straatbedelaars helpen, of programma's die werk en opleiding bieden aan werklozen.

These taxes provide resources for the government's budget and finance the state's expenditures. No doubt, several subjects of the expenditure of contemporary states are similar to zakah deservants, such as funds for welfare programs that help the poor, the disable, and street beggars, or programs which provide job and training for the jobless.

De meeste hedendaagse regeringen hebben een of meer departementen voor dergelijke sociale en welzijnszaken. Daarom rijst de vraag: zullen deze belastingen de armenbelasting (Zakah) die de sharia vereist, vervangen? Of moeten moslimbelastingbetalers de armenbelasting (Zakah) individueel of aan organisaties betalen bovenop de belastingen die zij aan de overheid betalen?

Most contemporary governments have one or more department for such social and welfare matters. Therefore, the question arises, will these taxes make up for the zakah required by Shari'ah? Or must Muslim taxpayers pay zakah individually or to organizations in addition to taxes paid to the government?

Om deze vraag te beantwoorden, moeten we onthouden dat er drie essentiële kenmerken van armenbelasting (Zakah) zijn, zonder welke de armenbelasting (Zakah) niet bestaat. Deze zijn:

In order to answer this question, we must remember that there are three essential features of zakah without which. zakah does not exist. These are:

De tarieven zoals vastgesteld in de sharia (2,5 procent, vijf procent of tien procent)

1. The rates as determined in Shari'ah (2.5 percent, five percent, or ten percent)

2. De specifieke intentie om een aanbidding te vervullen uit gehoorzaamheid aan God.

2. The specific intention of fulfilling a worship in obedience to God.

3. Verdeling over de acht categorieën die in de Koran worden genoemd.

3. Distribution to the eight categories mentioned in the Qur'an.

Hebben belastingen deze drie kenmerken? De belastingtarieven volgen niet de tarieven die in de sharia zijn vastgesteld, zoals beschreven in deze studie. De belastingtarieven liggen op bepaalde bezittingen hoger dan de armenbelasting (Zakah) en op andere lager. Sommige bezittingen die zakatplichtig zijn, zijn helemaal niet belastbaar, terwijl sommige belastbare bezittingen en inkomsten in de sharia niet zakatplichtig zijn. Toch kan men stellen dat wanneer het zakattarief hoger is dan het belastingtarief, moslimbelastingbetalers verplicht moeten zijn het verschil afzonderlijk uit te geven, en wanneer het belastingtarief hoger is dan het zakattarief, de armenbelasting (Zakah) is gedekt. Wat de intentie betreft: belastingen vereisen geen intentie, maar men kan nog steeds stellen dat moslimbelastingbetalers de intentie kunnen hebben om armenbelasting (Zakah) te betalen wanneer zij hun belastingen betalen. Wat het derde kenmerk van de armenbelasting (Zakah) betreft: wanneer de staat armenbelasting (Zakah) int, moet zij de opbrengst verdelen volgens de Koran. Bovendien moet, als de overheid armenbelasting (Zakah) int, deze inning de naam armenbelasting (Zakah) dragen, aangezien de armenbelasting (Zakah) haar essentie verliest zonder haar naam, vorm en doel (d.w.z. een juiste verdeling). Om die redenen stellen de Malikieten specifiek dat wanneer een onderdrukkende overheid armenbelasting (Zakah) int onder de naam en in de vorm van armenbelasting (Zakah), betaling aan een dergelijke overheid de sharia-verplichting voor individuele betalers vervult. Maar heffingen en belastingen die onder andere namen worden geïnd, zoals maks en daribah, vervangen de armenbelasting (Zakah) niet en kunnen niet als armenbelasting (Zakah) worden geteld zolang ze niet de naam en vorm van armenbelasting (Zakah) dragen, temeer omdat ze mogelijk worden verdeeld naar gebieden die in de sharia niet zijn goedgekeurd.

Do taxes have these three characteristics? Tax rates do not follow the rates determined in Shari'ah, which are described in this study. Tax rates are more than zakah rates on certain assets and less on others. Some zakatable assets are not taxable at all, while some taxable assets and incomes are not zakatable in Shari'ah. Yet one may argue that when the rate of zakah is more than the tax rate, Muslim taxpayers should be required to distribute the difference individually, and when the tax rate is more than the zakah rate, zakah is covered. As for intention taxes do not require intention, but one can still argue that Muslim taxpayers may have the intention of paying zakah when they pay their taxes. As for the third characteristic of zakah when the state collects zakah it must distribute its proceeds according to Qur'an. Moreover, if the government collects zakah, this collection must take the name of zakah, since zakah loses its essence without its name, form, and purpose (i.e. proper distribution). For such reasons, Malikites specifically argue that if an oppressive government collects zakah in the name and form of zakah, payment to such government fulfills the Shari'ah requirement for individual payers. But levies and taxes collected under other names, such as maks and daribah, do not replace zakah and cannot be counted as zakah as long as they do not carry the name and the form of zakah especially since they may be distributed to areas which are not approved in Shari'ah.

Ten slotte moeten we beseffen dat oprechte moslims in de meeste landen tegenwoordig zwaardere financiële lasten dragen dan niet-moslims, omdat moslims, net als iedereen, belastingen moeten betalen en daarnaast verplicht zijn armenbelasting (Zakah) te betalen, hetzij door die rechtstreeks uit te delen, hetzij via islamitische organisaties.

Lastly, we must realize that sincere Muslims are in most countries today charged more financial dues that non-Muslims, since Muslims are required to pay taxes like everybody else, and in addition are required to pay zakah, either by direct distribution or through Islamic organizations.

De bovenstaande vraag zou niet zijn ontstaan als er geen grove tegenstrijdigheden bestonden in moslimsamenlevingen van vandaag. Enerzijds zijn er nog steeds moslims die vasthouden aan de grondbeginselen van de islam, en is de islam in de meeste moslimlanden de officiële godsdienst. Toch is de islamitische wetgeving uit het wetgevingssysteem van de meeste moslimlanden verwijderd. Neem de armenbelasting (Zakah) als voorbeeld. Hoewel zij een van de pijlers van de islam is, en hoewel veel moslims haar individueel uitvoeren en zouden willen dat zij deel uitmaakt van hun maatschappelijk stelsel, hebben de meeste landen geen wettelijk systeem voor de armenbelasting (Zakah). In alle tijdperken zijn er gierige personen wier liefde voor vergaren hen ervan weerhoudt de armenbelasting (Zakah) te betalen. Zulke mensen werden vroeger door de overheid gedwongen haar te betalen, maar nu leidt het gebrek aan handhaving van de wet en het ontbreken van een armenbelasting-wet (Zakah) in de meeste moslimlanden ertoe dat deze gierige rijke personen hun armenbelasting (Zakah) niet betalen.

The above question would not have arisen if there were not gross contradictions in Muslim societies today. On one hand there are still Muslims who hold to the basics of Islam, and Islam is the official religion in most Muslim countries. Yet Islamic law has been stripped from the legislation system of most Muslim lands. Take zakah as an example. Although it is one of the pillars of Islam, and although many Muslims implement it individually and would like it to be part of their social system, most countries do not have a legal system for zakah. In all eras there are stingy persons whose love of accumulation prevents them from paying zakah. Such people used to be forced to pay it by the government, but now the lack of law enforcement, and the lack of zakah act in most Muslim countries, leaves these miserly wealthy persons unzakated.

In de meeste gevallen was de overgang van het islamitische recht naar geïmporteerde westerse wetten het gevolg van het westerse kolonialisme dat de moslimlanden domineerde in de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw. De culturele en wetgevende invloed van het kolonialisme was veel diepgaander en gevaarlijker voor de moslimsamenleving dan de militaire bezetting. Nadat de agressieve troepen zich uit de meeste moslimlanden hadden teruggetrokken, zaten we opgescheept met strafwetboeken die niet islamitisch zijn, waarbij prostitutie, pornografie, nachtclubs, overspel en alcoholgebruik worden gelegaliseerd; met burgerlijke wetboeken die niet islamitisch zijn, waarbij rente en andere onrechtmatige transacties worden toegestaan op zodanige wijze dat sociale en economische activiteiten gedomineerd worden door buitenlanders en minderheden. We zaten opgescheept met sociale normen en financiële wetboeken waarbij de armenbelasting (Zakah) wordt uitgewist en belastingen die vreemd zijn aan het islamitische stelsel worden opgelegd. Nog pijnlijker is het culturele kolonialisme dat voortkwam uit de zware invloed van de militaire, economische en wetgevende overheersing van het Westen over de moslimlanden. Als gevolg van het culturele kolonialisme vinden we "geografische" of nominale moslims die zelfs zijn gekant tegen het idee om de armenbelasting (Zakah) opnieuw in te voeren en andere islamitische hervormingen, zoals enkele zogenaamde moslimleden van het Egyptische parlement die bezwaar maakten tegen het voorgestelde opnieuw invoeren van de wet op de armenbelasting (Zakah), omdat zij hun land seculier willen houden en losgemaakt van religie, zoals de westerse staten in Europa.

Moslimregeringen worden tegenwoordig opgeroepen het islamitische systeem toe te passen in alle aspecten van de maatschappelijke organisatie, en in het bijzonder voldoende aandacht te besteden aan armenbelasting (Zakah) en een zelfstandige afdeling op te richten die armenbelasting (Zakah) int en verdeelt; armenbelasting (Zakah) is de derde pijler van de islam. Het is noodzakelijk een nauwkeurige en gedetailleerde wet op de armenbelasting (Zakah) uit te vaardigen, waarbij dubbele heffing met andere belastingen wordt opgeheven en moslims die armenbelasting (Zakah) betalen financieel niet worden benadeeld ten opzichte van niet-moslimminderheden.

Muslim governments today are called upon to adopt the Islamic system in all aspects of societal organization, and especially to give sufficient attention to zakah and establish an autonomous department to collect and distribute zakah, the third pilar of Islam. It is necessary to enact an accurate and detailed law of zakah whereby duality with other taxes is eliminated, and Muslim zakah payers are not disadvantaged financially as compared to non-Muslim minorities.

Moslims worden ook opgeroepen om armenbelasting (Zakah) te betalen aan de staat, indien de staat deze inner, en anders aan daartoe opgerichte organisaties, of op zijn minst individueel, omdat dit een fundamenteel ritueel van de islam is.

Muslim individuals are also called upon to pay zakah to the state, if the state collects it, and if not, to organizations established for such purposes, or at least individually, because this is a basic rite of Islam.

We hebben religieuze meningen van vooraanstaande geleerden die op verschillende tijden zijn gegeven, dat moslimbelastingbetalers de intentie mogen hebben dat de belastingen die zij betalen geheel of gedeeltelijk ter vervulling van de armenbelasting (Zakah) zijn. Onder hen is al-Nawawi, die zegt: "De Shafi'ieten zijn het erover eens dat heffingen die onrechtmatig worden geïnd, niet in de plaats komen van de 'ushr. Maar als de overheid zulke heffingen int in de plaats van de 'ushr (armenbelasting op landbouwproducten), zijn de geleerden het op twee standpunten niet eens over de vraag of de verplichting van de 'ushr daarmee al dan niet is vervuld. De juiste opvatting is dat zulke betaling de vereiste 'ushr vervult. Als het bedrag dat door de staat wordt geïnd minder is dan de vereiste 'ushr, moet het verschil door de betalers worden voldaan."1 Hoewel de heffingen waarover in deze uitspraak wordt gesproken niet ver afstaan van hedendaagse belastingen, is het belangrijk op te merken dat al-Nawawi zegt: "Als zulke heffingen worden geïnd in de plaats van de Zakah," terwijl overheden tegenwoordig niet de bedoeling hebben zulke belastingen in de plaats van de Zakah te innen, en hun opbrengst evenmin besteden aan de ontvangers van de Zakah.

We have religious opinions given at different times by renowned scholars that Muslim taxpayers may hold the intention that taxes they pay are wholly or partially in fulfillment of zakah. Among them is al Nawawi, who says, "Shafi'ites agree that levies collected unjustly do not stand in place of 'ushr. But if the government takes such levies in place of 'ushr (zakah on agriculture) scholars have two opinions on whether the obligation of 'ushr is thus fulfilled or not. The correct one is that such payment fulfills the required 'ushr. If the amount collected by the state is less than the required 'ushr the difference must be paid by the payers."1 Although levies referred to in this statement are not far-removed from contemporary taxes, it is important to observe that al Nawawi says "If such levies are collected in place of zakah," while governments today do not have in mind to collect such taxes in place of zakah nor to they expend their proceeds on zakah deservants.

Op dezelfde manier zegt een Hanbalitische schrijver: "Ahmad werd gevraagd naar een land waarin de overheid de helft van iemands opbrengst neemt. Hij antwoordde: 'Dat is onrechtvaardig. De overheid heeft zo'n recht niet.' Vervolgens werd hij gevraagd of de betaler de armenbelasting (Zakah) over de andere helft moet verdelen. Hij antwoordde: wat aan de overheid wordt betaald, vervult de verplichte armenbelasting (Zakah). Dit geldt als de eigenaar zijn intentie op dezelfde manier stelt."2 Ibn Taimiyah wordt geciteerd als volgt: "Heffingen die door de overheid in naam van maks (belastingen) worden geïnd, kunnen met de intentie van het betalen van armenbelasting (Zakah) worden gegeven, en de verplichte armenbelasting (Zakah) is daarmee vervuld, hoewel dergelijke betalingen niet de vorm van armenbelasting (Zakah) hebben."3 Deze uitspraak van Ibn Taimiyah lijkt in strijd te zijn met zijn verklaring in al Fatawa: "Wat door heersers onder andere namen dan die van armenbelasting (Zakah) wordt geïnd, kan niet als betaling van armenbelasting (Zakah) worden geteld."4 Ik vraag me af welke van deze twee citaten het juiste is, of wat de uiteindelijke mening van Ibn Taimiyah was.

De meeste geleerden keuren het niet goed dat men bij het betalen van belastingen de intentie heeft om armenbelasting (Zakah) te betalen, en zij keren zich scherp tegen meningen die dit toestaan. Ibn Hajar al Haitami, een Shafi'iet, zegt in zijn al Zawajir: "Sommige corrupte kooplieden denken dat de maks die zij betalen als armenbelasting (Zakah) kan worden geteld, indien zij de intentie hebben om armenbelasting (Zakah) te betalen. Dit is een ongegronde opvatting. Zij is onjuist en onwaar volgens de Shafi'itische school." De overheid, wanneer zij belastingen int, heeft niet de intentie om deze belastingen als armenbelasting (Zakah) te beschouwen, en zij innen ook geen armenbelasting (Zakah) volgens de sharia, zowel wat betreft de tarieven als de belastbare bezittingen. De overheid heft deze belastingen met de bewering dat hun opbrengst besteed moet worden aan het leger en aan het algemeen belang van de moslims. Dat wil ik op dit punt niet betwisten, maar aangezien belastingen legitiem zijn en aan hun juiste voorwaarden voldaan is, verschillen deze belastingen van armenbelasting (Zakah) en mogen zij niet als armenbelasting (Zakah) worden beschouwd, want zij dragen zelfs haar naam niet. Sommige kooplieden zeggen tegen mij dat zij de intentie hebben om armenbelasting (Zakah) te betalen wanneer zij deze maks aan de inners geven, en dat als deze inners het aan mensen geven die geen recht hebben op armenbelasting (Zakah), dit hun eigen probleem is.

The majority of scholars do not approve of intending zakah payment when taxes are paid, and come down hard against opinions that allow it. Ibn Hajar al Haitami, a Shafi'ite, says in his al Zawajir, Some corrupt merchants think the maks they pay can be counted as zakah if they make the intention of paying zakah. This is an unfounded notion. It is false and incorrect according to the Shafi'ite school. The government -- when it collects taxes -- does not intend to consider these taxes zakah, nor do they collect zakah according to Shari'ah, regarding both rates and zakatable assets. The government levies these taxes with the claim that their proceeds need to be spent on the army and public interests of Muslims, which I do not want to argue at this point, but given that taxes are legitimate and their proper conditions are fulfilled, these taxes are different from zakah and must not be considered zakah for they do not even carry its name. Some merchants tell me that they make intention of paying zakah when they give this maks to collectors, and if these collectors give it to non zakah deservants, it is their problem.

Dit idee is ook onjuist. Maks-ontvangers verdienen doorgaans geen armenbelasting (Zakah). Zij zijn allemaal rijk of machtig en kunnen zelf verdienen. Op grond van welke deugd zou armenbelasting (Zakah) aan dit soort mensen gegeven kunnen worden? De zelfzucht van de kooplieden maakt hen blind, zodat zij het juiste niet van het verkeerde onderscheiden. Alles wat zij willen is de juist verschuldigde armenbelasting (Zakah) te besparen, aangezien zij hoe dan ook gedwongen worden deze belastingen te betalen. Zij moeten beseffen dat de armenbelasting (Zakah), door God verplicht gesteld, niet wordt vervuld door belastingbetalingen, zelfs niet wanneer die gepaard gaan met hun kwaadaardige intenties. Wat de onderdrukkende belastingen zelf betreft: wie deze belastingen betaalt, wordt door God beloond voor zover hij onderdrukt wordt. Moslimgeleerden beschouwen maks-ontvangers als dieven of gewapende overvallers. In feite kunnen zij zelfs veel erger zijn. Het spreekt vanzelf dat geld dat door gewapende overvallers is geïnd, door de beroofde niet als armenbelasting (Zakah) kan worden beschouwd. Moslimgeleerden waarschuwen moslimbetalers herhaaldelijk dat het zinloos en ongepast is om bij het betalen van belasting aan maks-ontvangers de intentie te hebben armenbelasting (Zakah) te betalen. Geleerden beschouwen wie dat doet als onwetend.5