In de Koran noemt God acht categorieën die recht hebben op armenbelasting (Zakah). Moet de armenbelasting (Zakah) elk jaar aan alle acht categorieën worden uitgedeeld? En moeten de opbrengsten gelijk over hen worden verdeeld?

God mentions in the Qur'an eight categories who deserve zakah. Should zakah be distributed each year to all eight categories? Should the proceeds be equally divided between them?

Sommige rechtsgeleerden begrijpen het vers in deze betekenis, zoals al-Shafi'i in zijn al-Umm. In al-Majmu' zegt al-Nawawi: "Al-Shafi'i en zijn volgelingen zijn van mening dat wanneer zakah wordt verdeeld door de betaler of de vertegenwoordiger van de betaler, het aandeel van de zakah-ambtenaren vervalt en het verschuldigde bedrag moet worden verdeeld over de overige zeven categorieën, indien deze bestaan. Het is niet toegestaan een bestaande categorie over te slaan. Indien een bestaande categorie wordt overgeslagen, wordt haar aandeel gegarandeerd door de eigenaar. Dit is ook de opvatting van 'Ikrimah, 'Umar bin 'Abd al-Aziz, al-Zuhri en Daud."1 Ahmad is in een van zijn verschillende overleveringen het eens met al-Shafi'i over de gelijke verdeling over alle categorieën, en over de regel dat aan elke categorie, behalve de zakah-ambtenaren, ten minste drie personen zakah moeten worden gegeven, omdat het vers in de meervoudsvorm is en drie het minimale aantal is waarvoor een meervoudsvorm wordt gebruikt. Dit is de opvatting die is gekozen door Abu Bakr, een Hanbalitische geleerde.2 De Malikitische Asbagh geeft ook de voorkeur aan de Shafi'itische opvatting.3

Some jurists understand the verse in this meaning, like al Shafi'i, in his al Umm. In al Majmu', al Nawawi says, " Al Shafi'i and his disciples believe that when zakah is distributed by the payer or the payer's representative, the share of zakah workers is dropped, and the amount due must be distributed to the other seven categories, if they exist. It is not permissible to abandon an existing category. If an existing category is abandoned, its share is guaranteed by the owner. This is also the view of 'Ikrimah,'Umar bin 'Abd al Aziz, al Zuhri, and Daud."1 Ahmad in one of several reports agrees with al Shafi'i on the equal distribution between all categories, and on the rule that at least three persons in each category except zakah workers be given zakah , because the verse is in the plural form, and three is the least number for which a plural form is used. This is the view selected by Abu Bakr, a Hanbalite.2 The Malikite Asbagh also prefers the Shafi'ite opinion.3

Ibn al 'Arabi zegt: "Het is algemeen aanvaard dat het niet toegestaan is alle opbrengsten aan armenbelasting-werkers te geven, aangezien dit het doel van de armenbelasting niet dient, namelijk het voorzien in de behoeften van de armen en de behoeften van de Islam. De Shafi'ieten stellen dat het vers over de verdeling van de armenbelasting het voorzetsel "aan" [li] gebruikt, wat betekent dat de opbrengsten zo gegeven moeten worden dat elke ontvanger eigenaar wordt van wat hem of haar gegeven wordt. Dit impliceert dat men ze allemaal moet geven.

Siddiq Hasan Khan betoogt in al Rawdah al Nadiyah dat het feit dat God de verdeling van zakah beperkt tot de acht categorieën niet noodzakelijk betekent dat de opbrengst van de zakah gelijkelijk over hen verdeeld moet worden. Moslims verplichten om hun zakah gelijkelijk te verdelen over de acht rechtmatige categorieën brengt grote moeilijkheden met zich mee en is niet in overeenstemming met het gedrag van de vroegste generaties moslims. Daarnaast zou, wanneer het bedrag aan zakah klein is, elk deel verwaarloosbaar zijn. Als het verplicht zou zijn de zakah in acht gelijke delen te verdelen, dan zou het verboden moeten zijn om een achtste te gebruiken waarvan de ontvangers op een bepaald moment niet bestaan. Dit gaat duidelijk in tegen het gezond verstand en tegen de ijma' (consensus). Zelfs de uitspraak van Zaid spreekt alleen over zakah die door de staat wordt verdeeld, en zwijgt over zakah die door de betalers zelf wordt verdeeld.

Siddiq Hasan Khan in al Rawdah al Nadiyah argues that the fact that God restricts zakah distribution to the eight categories does not necessarily mean zakah proceeds must be divided equally among them.. Obligating Muslims to divide their zakah equally among the eight deserving categories entails great inconvenience and is not consistent with the behaviour of the early generations of Muslims. Additionally, when the amount of zakah is small, each portion would be negligible. If it were mandatory to distribute zakah into eight equal parts, it must be forbidden to use any eighth whose recipients do not exist at a certain time. This obviously contradicts common sense and ijma'. Even the saying from Zaid speaks only about zakah distributed by the state and it is silent on zakah distributed by payers.

Als de staat armenbelasting (Zakah) int en er in elke categorie gerechtigden op armenbelasting (Zakah) zijn, kan ieder van hen om zijn of haar aandeel in de armenbelasting (Zakah) vragen. De staat is niet verplicht de opbrengst van de armenbelasting (Zakah) gelijkelijk onder hen te verdelen of aan individuen in elke categorie te geven. Zo'n beslissing hangt af van de behoeften van deze categorieën en van de relatieve ernst van hun behoeften.8

If the state collects zakah and there are deservants of zakah in each category, every one of them can ask for his or her share of zakah. The state is not required to divide zakah proceeds among them equally or to give to individuals in every category. Such a decision depends on the needs of these categories and the relative severity of their needs.8

Abu 'Ubaid ondersteunt deze opvatting. Hij geeft een volledig verslag van de opzet van al-Zuhri over de verdeling van armenbelasting (Zakah), die werd opgesteld op verzoek van 'Umar bin 'Abd al-Aziz, en voegt eraan toe: "Dit is de volmaakte verdeling van armenbelasting (Zakah), voor wie haar kan verdelen, maar ik ben van mening dat het verdelen ervan over al deze categorieën niet verplicht is, behalve voor de staat, indien de totale opbrengst van liefdadigheid (Sadaqah) groot is, indien er behoeftigen in alle categorieën zijn, en indien de staat over het nodige personeel voor de verdeling beschikt. Een persoon die zijn eigen armenbelasting (Zakah) verdeelt, mag alles in slechts enkele van deze categorieën besteden. In wezen is dit in overeenstemming met de uitspraak van de Profeet ﷺ dat armenbelasting (Zakah) verschuldigd is aan de armen. De Profeet ﷺ noemt in deze uitspraak slechts één categorie, maar toen hij meer armenbelasting (Zakah)-middelen ontving, gaf hij aan het verzoenen van harten, en toen hij nog meer middelen ontving, gaf hij aan hen die in schulden zaten. Dit alles impliceert dat de staat de keuze heeft tussen het verdelen over alle categorieën of enkele ervan, afhankelijk van wat rechtvaardig is. Individuen kunnen hetzelfde doen."9

Abu 'Ubaid supports this view. He gives a full report of the outline of al Zuhari on zakah distribution written at the request of 'Umar bin 'Abd al Aziz and adds, "This is the perfect distribution of zakah, for he who can divide it, but I believe distributing it to all these categories is not obligatory, except for the state, if total proceeds of sadaqat are large, if there are deservants in all categories, and if the state has the needed manpower for distribution. A person who distributes his own zakah may spend all of it in some of these categories only. Basically this is in application of the Prophet's saying that zakah is due to the poor. The Prophet (p) mentions only one category, in this saying, but when he received more zakah funds, he gave toward heart reconciliation, and when he received even more funds, he gave to those who were under debt. All this implies that the state has a choice between distributing to all the categories or some of them, depending on what is just. Individuals can do the same."9

In zijn uitleg van de Koran zegt Rashid Rida: "Dat onze vooraanstaande geleerden over deze kwestie van mening verschillen, is een aanwijzing dat er geen overeengekomen overlevering van de Profeet ﷺ bestaat die bepaalt of alle categorieën moeten worden opgenomen in elke verdeling van de armenbelasting (Zakah). Daarom moet deze kwestie worden vastgesteld na overweging van de behoeften en belangen van de moslimgemeenschap en de omvang van de opbrengst van de armenbelasting (Zakah). De opvattingen die het best aansluiten bij het algemeen belang zijn die van Malik en al-Nakha'i, terwijl de opvatting die het verst afstaat van de teksten en het algemeen belang die van Abu Hanifah is,10 behalve wanneer de middelen zeer gering zijn."

In his explanation of the Qur'an, Rashid Rida says, "The fact that our leading scholars differ on this issue is an indication that there is no agreed upon report from the Prophet determining whether or not all categories must be included in each zakah distribution. Therefore, this issue must be determined after consideration of the Muslim community's needs and interests, and the size of zakah proceeds. The views that fit public interest best are those of Malik and al Nakha'i, while the opinion farthest from the texts and public interests is that of Abu Hanifah,10 except when funds are very small.

Het geven van armenbelasting (Zakah) aan één behoeftige binnen één categorie, wanneer de opbrengsten enorm zijn, is niet aanvaardbaar, omdat het niet het doel van de armenbelasting (Zakah) vervult. Deze kwestie moet worden geregeld door de beslissingnemers van de staat, zodat recht wordt gedaan aan de algemene belangen van de moslims, vooral omdat bepaalde categorieën soms belangrijker kunnen zijn dan andere.11

Giving zakah to one deservant in one category when proceeds are huge is not acceptable, because it does not fulfil the objective of zakah. This matter must be settled by the state decision-makers so as to do justice to the general interests of Muslims, especially since certain categories may sometimes be more important than others."11

Na het overzien van al deze standpunten kan men ze als volgt kort samenvatten:

After surveying all these views, one can briefly summarize them as follows:

1. Wanneer de middelen overvloedig zijn en er behoeftigen in alle categorieën zijn, moet de verdeling hen allen omvatten. Het is niet toegestaan om de behoeftige rechthebbenden hun deel te onthouden; de plicht van de staat is het innen van armenbelasting (Zakah) en het verdelen ervan naar de behoeften van de categorieën van rechthebbenden.

1. When funds are plenty and there are deservants in all categories, distribution must cover all of them. It is not acceptable to deprive deservants who are in need; the duty of the state is to collect zakah and distribute it according to the needs of the deservant categories.

2. De verdeling over de acht categorieën hoeft niet gelijk te zijn, dat wil zeggen dat elke groep niet precies één achtste van de totale opbrengst hoeft te ontvangen, aangezien het criterium behoefte is. Ik ben van mening dat de opvatting van Malik en al-Zuhri het meest geschikt is om de verdeling over de categorieën te baseren op hun respectievelijke behoefte.12

2. Distribution among the eight categories need not be equal, i.e. each group need not receive exactly one-eight of total proceeds, since the criteria is need. I believe the view of Malik and al Zuhri is most suitable in distributing to the categories on the basis of their respective need.12

3. Armenbelasting (Zakah) mag in zijn geheel aan bepaalde categorieën worden gegeven wanneer dit noodzakelijk is. Voorrang moet worden gegeven op basis van werkelijke behoeften en het algemeen belang, en niet op basis van persoonlijke meningen of vooroordelen.13

3. Zakah may all be given to certain categories when this is necessary. Preference must be based on actual needs and public interest and not on personal opinions or prejudice.13

4. De armen en de behoeftigen vormen de belangrijkste categorie van allemaal. Het voorzien in hun behoeften is het hoofddoel van armenbelasting (Zakah), zoals herhaaldelijk vermeld in de uitspraken van de Profeet ﷺ.

4. The poor and the needy are the most important category of all. Satisfying their needs is the main objective of zakah, as repeatedly mentioned in saying of the Prophet.

Het is niet toegestaan armenbelasting (Zakah) uit te geven aan het leger, terwijl er enorme behoefte bestaat aan voedsel en onderdak onder de armen en behoeftigen. Er kunnen echter uitzonderlijk dringende behoeften zijn om middelen die bestemd zijn voor de armen en behoeftigen om te leiden naar noodsituaties in andere categorieën, zoals defensie.