Fraude en het gebruik van listen om zakah te ontlopen of om die na betaling terug te krijgen, zijn uiteraard niet toegestaan. De Malikieten merken op dat dit zowel vanuit het oogpunt van de godsdienst als vanuit het juridische oogpunt zo is. Zij voegen eraan toe: "Elke handeling die bedoeld is om de betaling van zakah te ontlopen voordat deze verschuldigd wordt, zoals het veranderen van de aard van belastbare bezittingen, het verdelen van het eigendom over verschillende personen zodat ieder van hen minder dan het minimumbedrag (Nisab) bezit, of het slachten van een deel van de kudde om het aantal terug te brengen tot onder het minimumbedrag (Nisab), heeft allemaal geen effect op het kwijtschelden van de armenbelasting (Zakah), zolang kan worden aangetoond dat dergelijke handelingen zijn verricht om het ontstaan van de armenbelasting (Zakah) te voorkomen. In gevallen als deze ontstaat de armenbelasting (Zakah) alsnog en moet zij worden geïnd."1

Fraud and use of tricks in order to avoid zakah or to get it back after payment are obviously not permissible. Malikites note that it is so from the point of view of religion, as well as from the legal point of view. They add, "Any action intended to escape zakah payment before it becomes due, like changing the nature of zakatable assets, distributing ownership among different persons so that each of them owns less than nisab, or slaughtering some of the herd to reduce its number to below nisab, all do not effect in waiving zakah, as long as it can be proven that such actions were taken in order to avoid the accrual of zakah. In cases like those, zakah accrues and must be collected."1

De Hanbalieten zijn het eens met de Malikitische opvatting over handelingen die bedoeld zijn om de armenbelasting (Zakah) te ontlopen. Ibn Qudamah zegt:

Hanbalites agree with the Malikite view on actions meant to escape zakah. Ibn Qudamah says:

Het ruilen van een bezitting voor een andere onderbreekt de jaarperiode, en voor de nieuwe bezitting moet een nieuw jaar beginnen. Maar als dit wordt gedaan om de verschuldigdheid van zakah te ontlopen, wordt zakah toch geheven alsof er niets is gebeurd. Op dezelfde manier geldt dat als de eigenaar bezittingen weggeeft of vernietigt om het overgebleven bedrag onder het minimumbedrag (Nisab) te brengen, de zakah niet komt te vervallen en aan het einde van het jaar alsnog verschuldigd wordt. Deze opvatting wordt ook gedeeld door Malik, al-Awza'i, Ibn al-Majashun, Ishaq en Abu 'Ubaid..... Dit berust op de verzen van God: "Voorwaar, Wij hebben hen op de proef gesteld zoals Wij de mensen van de tuin op de proef stelden, toen zij besloten de vruchten van de tuin in de ochtend te plukken. En zij maakten geen voorbehoud (‘indien God het wil’). Toen trof een plaag van je Heer de tuin, terwijl zij sliepen, zodat alles wat er omheen was werd weggevaagd, en de tuin in de ochtend als een donkere en verwoeste plek was."² De straf van God komt omdat zulke mensen een handeling verrichten met als doel de betaling van liefdadigheid (Sadaqah) te ontlopen. Het is bekend dat elke handeling die bedoeld is om het recht van een ander persoon te verlaten of te ontduiken in de sharia niet kan slagen. Zo kan een man die zijn vrouw tijdens zijn doodsziekte verstoot om te voorkomen dat zij in zijn nalatenschap deelt, het niet voor elkaar krijgen om haar recht op het deel van de echtgenote te onthouden.

De spirituele kant van de armenbelasting (Zakah) komt onder meer tot uiting in de gebeden die worden uitgewisseld tussen de ontvanger en de betaler. De ontvanger van de armenbelasting (Zakah) wordt verzocht om voor de betaler te bidden. God zegt: "Neem uit hun bezittingen een liefdadigheid (Sadaqah), opdat Gij hen daarmee zuivert en reinigt; en bid voor hen. Waarlijk, uw gebeden zijn voor hen een bron van veiligheid en troost." 'Abd Allah bin Abu Awfa vertelt: "Wanneer iemand de Boodschapper van God ﷺ zijn armenbelasting (Zakah) bracht, zei hij: 'O Heer, schenk hen Uw barmhartigheid!' Toen mijn vader, Abu Awfa, hem zijn liefdadigheid (Sadaqah) bracht, zei de Profeet ﷺ: 'O Heer, schenk de familie van Abu Awfa Uw barmhartigheid'." Dit gebed is niet aan een bepaalde vorm gebonden. Al Shafi'i zegt: "Ik vind het goed dat de ontvanger zegt: 'Moge God u belonen voor wat gij geeft, het tot een reiniging voor u maken en u zegen geven over wat gij voor uzelf hebt overgehouden'." Al Nasa'i meldt dat de Profeet ﷺ bad voor een man die een goede vrouwelijke kameel had gezonden: "O Heer, zegen hem en zijn kamelen."11

The spiritual aspect of zakah is expressed - among other manifestations- in the prayers exchanged between the collector and the payer. The collector of zakah is asked to pray on behalf of the payer. God says, "out of their wealth take a sadaqah so thou might purify and sanctify them; and pray on their behalf. Verily your prayers are a source of security and comfort to them." 'Abd Allah bin Abu Awfa narrates, "The Messenger of God, when any person brought him zakah, used to say, 'O Lord, give them mercy!' When my father, Abu Awfa, brought him his sadaqah, the Prophet said, 'O Lord, give mercy to the family of Abu Awfa'."9 This prayer is not restricted to any specific form. Al Shafi'i says, "I like the collector to say 'May God reward you for that which you give, make it a cause for purification for you, and give you blessings on what you have left for yourself.'"10 Al Nasa'i reports that the Prophet (p) prayed on behalf of a man who sent a good she-camel, "O Lord, bless him and his camels."11

Zahiris en sommige Shafi'ieten beschouwen dergelijke gebeden als verplicht voor de ontvanger van de zakat, zoals men letterlijk uit bovenstaand vers kan afleiden. De meerderheid is echter van mening dat deze gebeden aanbevolen en niet verplicht zijn, omdat de Profeet ﷺ ze niet heeft opgenomen in enige instructie die hij aan de ontvangers gaf,12 en ook zijn overheidsontvangers niet verplicht om dergelijke gebeden uit te spreken wanneer zij andere belastingen van de betalers ontvangen.13

Zahiris and some Shafi'ites consider such prayers obligatory on the part of the collector, as one can derive literally from the above verse. However, the majority believe these prayers are recommended and not obligated, because the Prophet (p) did not include it in any of his instructions to collectors,12 nor are government collectors required to make such prayers when they receive other dues from the payers.13

De betaler van armenbelasting (Zakah) mag ervoor kiezen de betaling zelf te verrichten of via gemachtigden, vertegenwoordigers of volmachthouders, mits deze betrouwbaar en vertrouwenswaardig zijn. Sommige rechtsgeleerden eisen dat zulke gemachtigden moslims zijn, aangezien armenbelasting (Zakah) een vorm van aanbidding is. Daarnaast beschouwen sommige Malikitische rechtsgeleerden betaling via vertegenwoordigers als minder vatbaar voor eigendunk en huichelarij dan directe betaling door de eigenaar.18

Zakah payer may choose to actuate payment by himself or by agents, attorneys, or representatives, as long as the latter are trustworthy and dependable. Some jurists require that such agents be Muslims, since zakah is a form of worship.17 Additionally, some Malikites consider payment via representatives less open to pride and hypocrisy than direct payment by the owner.18

Al Nawawi zegt dat het beter is dat armenbelasting (Zakah) openlijk wordt betaald, zodat anderen het zien en het dienst doet als herinnering voor andere betalers, op dezelfde manier waarop het verplichte gebed collectief en in het openbaar wordt aanbevolen.19 Dit is omdat armenbelasting (Zakah) een van de belangrijkste riten van aanbidding in de Islam is die in de moslimsamenleving heel zichtbaar moet zijn. Aangezien zij van elke belastbare persoon wordt verlangd, is zij geen voorwerp van trots of neerbuigendheid, in tegenstelling tot vrijwillige liefdadigheid (Sadaqah), die beter in stilte kan worden gedaan. Het verlangen om de symbolen van de Islam te tonen en ze dominant te maken is een teken van geloof en een aanwijzing van rechtschapenheid. God zegt: "Zo is het; en wie de symbolen van God in ere houdt, die komt waarlijk voort uit de vroomheid van het hart."20 Dit is misschien wat de Profeet ﷺ bedoelde toen hij zei: "En pronken die door God wordt bemind, is dat wat een man doet in de strijd, of wanneer hij liefdadigheid (Sadaqah) geeft."21 Dit is in feite gebaseerd op het vers: "Als jullie liefdadigheid openlijk geven, dan is dat goed."22

Al Nawawi says it is better for zakah to be paid in public where it is seen by others, so it serves as a reminder to other payers, the same way obligatory prayer is recommended collectively in public.19 This is on the ground that zakah is one of the major rites of worship in Islam that must be very visible in the Muslim society. Since it is required from every zakatable person, it is not an object of pride or condescension, in contrast to voluntary charity, which is better done in privacy. Keenness to present the symbols of Islam and make them dominant is a sign of faith and an indication of righteousness. God says "Such, and who ever hold in honor the symbols of God, such should come truly from piety of heart."20 This may be what the Prophet meant when he said, "And showing off which is loved by God is that done by a man in battle, or when giving the sadaqah."21 This, in fact, is based on the verse, "If ye disclose acts of charity, it is well."22

Wanneer armenbelasting (Zakah) door particulieren wordt uitgedeeld, verdient het de voorkeur de ontvangers niet te vertellen dat het armenbelasting (Zakah) is, vooral omdat veel behoeftigen aarzelen om armenbelasting (Zakah) aan te nemen bij de minste twijfel of zij er wel echt recht op hebben. De auteur van al Mughni zegt: "Wanneer armenbelasting (Zakah) wordt betaald aan degenen van wie de betaler denkt dat zij arm zijn, is het niet nodig de ontvangers te laten weten dat het armenbelasting (Zakah) is." Al Hasan zegt: "Wil je hem vernederen? Zeg het hem niet." En Ahmad bin al Hasan zegt: "Ik vroeg Ahmad of iemand die zijn armenbelasting (Zakah) aan een ander betaalt, hem moet zeggen dat het armenbelasting (Zakah) is of moet zwijgen. Ahmad antwoordde: 'Waarom zou hij de ontvanger vernederen door dat te zeggen? Laat hem het zonder commentaar betalen. Moet hij hem met die betaling op het hoofd slaan?'" Sommige Malikitische geleerden vinden het verkeerd te vermelden dat het armenbelasting (Zakah) is, omdat dit de armen ontmoedigt.24

When zakah is distributed by individuals, it is preferred that recipients not be told that it is zakah, especially since many deservants may hesitate to take zakah at the slightest doubt that they my not be truly deserving. The author of al Mughni says "When zakah is paid to those whom the payer thinks are poor, there is no need to inform recipients that it is zakah." Al Hasan says, ''Do you want to humiliate him? Do not tell him." And Ahmad bin al Hasan says, "I asked Ahmad if a person who pays his zakah to another should tell him it is zakah or remain silent. Ahmad answered, 'Why should he humiliate the recipient by saying that? have him pay it without comment. Does he need to beat him over the head with that payment?'"23 Some Malikites dislike mentioning that it is zakah since this disheartens the poor.24

Ja'fariërs geloven ook dat het niet nodig is de ontvanger te vertellen dat wat wordt betaald armenbelasting (Zakah) is.

Ja'farites also believe there is no need to tell the recipient that what is paid is zakah.

Abu Basir zegt: "Ik vroeg al-Baqir over een persoon die zich mogelijk onthoudt van het betalen van armenbelasting (Zakah)."

Abu Basir says, "I asked al Baqir about a person who may shy away from taking zakah.

"Moet ik hem geven zonder het armenbelasting (Zakah) te noemen?" Al Baqir antwoordde: "Geef het hem zonder het te benoemen; vernedert de gelovigen niet."25

Should I give him without calling it zakah? Al Baqir answered, 'Give him without naming it; do not humiliate believers.'"25

Al Nawawi zegt: "Het kwijtschelden van de schuld van een persoon die niet in staat is de schuld terug te betalen, als betaling van de armenbelasting (Zakah) van de schuldeiser, is volgens de meest overheersende opvatting onder de Shafi'ieten geen aanvaardbare vervulling van de armenbelasting (Zakah). Deze opvatting wordt gedeeld door Abu Hanifah en Ahmad, omdat betaling van de armenbelasting (Zakah) vereist dat men daadwerkelijk aan de rechthebbenden geeft. Een andere opvatting onder de Shafi'ieten is om zulk kwijtschelden als vervulling van de betaling van de armenbelasting (Zakah) te aanvaarden, een opvatting die wordt gedeeld door al Hasan en 'Ata', op grond van het argument dat, als de schuldeiser de schuldenaar armenbelasting (Zakah) in contanten geeft, de schuldenaar die aan de schuldeiser terug zou betalen als betaling van de schuld. Het is niet toegestaan dat de schuldeiser zijn armenbelasting (Zakah) aan de schuldenaar geeft onder de voorwaarde dat deze laatste het terugbetaalt ter vervulling van de schuld."26 Abu 'Ubaid haalt aan dat al Hasan geen bezwaar heeft tegen het kwijtschelden van de schuld van iemand die deze niet kan terugbetalen, ter vervulling van de armenbelasting (Zakah). Abu 'Ubaid zelf daarentegen verzet zich sterk tegen zo'n handelwijze, op grond van het argument dat betaling van de armenbelasting (Zakah) op deze manier een intentie kan verbergen om slechte schulden te innen. Abu 'Ubaid voegt eraan toe: "Het is in elk geval inconsistent met de profetische traditie (Sunnah)."27 Ibn Hazm keurt zulk kwijtschelden als betaling van de armenbelasting (Zakah) goed. Hij haalt een uitspraak aan die door Muslim van Abu Sa'id is overgeleverd: "Een man kwam in financiële problemen ten tijde van de Boodschapper van God ﷺ als gevolg van vruchten die hij had gekocht om te verkopen. Hij raakte overladen met schulden. De Boodschapper van God ﷺ zei: 'Geef hem liefdadigheid (Sadaqah).'"28 Dit is ook de opvatting van 'Ata', en de Ja'fariten delen eveneens deze visie. Een man vroeg Ja'far naar leningen die hij aan sommige personen had verstrekt die niet in staat waren terug te betalen. De schuldenaars kwamen zelfs in aanmerking voor armenbelasting (Zakah), dus zijn vraag was of hij de schulden mocht kwijtschelden ter vervulling van de betaling van de armenbelasting (Zakah). Ja'far antwoordde: "Ja."29

Al Nawawi says "Waiving the debt of a person who is unable to pay the debt back as payment of the creditor's zakah is not acceptable fulfillment of zakah, according to the most predominant opinion among Shafi'ites. This opinion is shared by Abu Hanifah and Ahmad, because zakah payment requires actually giving the deservants. Another view among Shafi'ites is to accept such waiving as fulfillment of zakah payment, a view shared by al Hasan and 'Ata', on the grounds that if the creditor gives the debtor zakah in cash, the debtor would pay it back to the creditor as payment of the debt. It is not approved that the creditor give his zakah to the debtor under the condition that the latter pay it back in fulfillment of the debt."26 Abu 'Ubaid quotes that al Hasan does not have any objection to waiving the debt of one who is unable to pay it back, in fulfillment of zakah. On the other hand, Abu 'Ubaid himself strongly opposes such action, on the grounds that payment of zakah in this manner may hide an intention of collecting bad debts. Abu 'Ubaid adds, "It is inconsistent with Sunnah anyway."27 Ibn Hazm approves of such waiving as zakah payment. He quotes a saying reported by Muslim from Abu Sa'id: "A man was financially strained at the time of the Messenger of God (p) as a result of fruits he purchased to sell. He became overburdened by debts. The Messenger of God (p) said, 'Give him sadaqah."28 This is also the opinion of 'Ata', Ja'farites also subscribe to this view. A man asked Ja'far about loans he had given to some people who were not able to pay back. The debtors even deserved zakah, so his question was whether he may waive the debts in fulfillment of zakah payment. Ja'far answered "Yes".29

Sommige rechtsgeleerden bespreken of het uitnodigen van arme personen om in het huis van de betaler van de zakah te eten, als vervulling van de zakah aanvaard kan worden. De Hanafieten en anderen stellen dat, aangezien het in het bezit van de armen brengen van het gegeven bedrag een onmisbare voorwaarde is voor de vervulling van de zakah, het hun voeding geven om in het huis van de betaler te eten niet als zakahbetaling beschouwd kan worden, terwijl het hun eten geven, zelfs gekookt eten, wel aan de verplichting van de zakah voldoet. (armenbelasting)31

Some jurists discuss whether inviting poor persons to eat in the house of the zakah payer can be accepted in fulfillment of zakah. Hanafites and others argue that since making the poor own the amount given is an indispensable condition for fulfillment of zakah, providing them food to eat in the payer's house cannot be considered zakah payment, while giving them food, even cooked, fulfills the requirement of zakah.31

Zaidi's keuren het goed dat voedsel beschikbaar wordt gesteld aan de armen als armenbelasting (Zakah), onder de volgende voorwaarden:

Zaidis approve of making food available to the poor as zakah payment under the following conditions:

1. De intentie bij het betalen van armenbelasting (Zakah).

1. The intention of zakah payment.

2. Voedsel mag niet snel bederven. Het moet zoals dadels of rozijnen zijn.

2. Food must not be quickly perishable. It should be like dates or raisin.

3. Het gegeven bedrag moet aanzienlijk zijn, dat wil zeggen meer dan wat mensen gewoonlijk niet meetellen.

3. The amount given should be substantial, i.e. beyond what is usually not counted by people.

4. Het voedsel moet ter beschikking komen van de armen, en 5. De armen moeten weten dat dit als betaling van armenbelasting (Zakah) is.32

4. The food should become at the disposal of the poor, and 5. The poor persons must know that this is in payment of zakah.32