Volgens Ibn Rushd is het eenstemmig aanvaard dat armenbelasting (Zakah) van al-fitr moet worden gegeven aan de moslimarmen en behoeftigen, aangezien de Profeet ﷺ naar hen verwees toen hij zei: "Maak hen op de dag van het fitr tevreden." De meerderheid van de geleerden aanvaardt niet dat deze religieuze plicht wordt gegeven aan armen van het Verbond. Abu Hanifah is van mening dat dit toegestaan is, en sommige anderen staan toe dat alleen aan monniken van het Verbond wordt gegeven.1 Ibn Abi Shaibah meldt dat Abu Maisarah de armenbelasting (Zakah) van al-fitr aan monniken gaf.2 Vergelijkbare berichten komen van 'Amr bin Maimun, 'Amr bin Shurahbil en Murrah al-Hamadani.3 Dit is ongetwijfeld een humanitair gebaar van moslimjuristen, die ernaar streven iedereen op het feest van de dag blij te maken.

According to Ibn Rushd, it is unanimously agreed upon that zakah of al fitr must be given to Muslim poor and needy, since the Prophet (p) referred to them when he said "Make them satisfied on the day of fitr." The majority of scholars do not accept giving this religious due to poor people of the Pledge. Abu Hanifah believes this is permissible and some others allow giving only monks of people of the Pledge.1 Ibn Abi Shaibah reports that Abu Maisarah used to give zakah of al fitr to monks.2 Similar reports come from 'Amr bin Maimun, 'Amr bin Shurahbil, and Murrah al Hamadani.3 This is undoubtedly a humanistic gesture from Muslim jurists in trying to make everybody happy on the day of the feast.

De Shafi'i-school stelt dat zakah al-fitr, net als elke andere zakah, gelijkelijk verdeeld moet worden over dezelfde acht categorieën, behalve wanneer de betaler zelf verdeelt; in dat geval vallen de categorieën "werknemers van het zakah-fonds" en "degenen wier harten worden verzoend" weg.4 Dit is ook de mening van Ibn Hazm.5 Ibn al-Qayyim verwerpt deze opvatting en stelt dat de praktijk van de Profeet ﷺ en zijn Metgezellen was om deze alleen aan de armen en behoeftigen te geven. Dit zou zo ver gaan, gaat hij verder, dat sommige Hanbalieten menen dat het niet toegestaan is om het anders te verdelen. Ibn al-Qayyim voegt eraan toe dat deze opvatting meer gewicht heeft.6 Malikieten beweren dat deze zakah uitsluitend aan de armen en behoeftigen betaald moet worden, zelfs als deze op kosten van de betaler naar een ander land gestuurd moet worden, omdat er in het land waar hij verschuldigd is geen armen zijn die er recht op hebben.7 Al-Hadi, al-Qasim en Abu Talib delen de mening van de Malikieten.

The Shafi'i school argues that, like any other zakah, zakah of al fitr must be distributed equally among the same eight categories, except when distributed by the payer--in which case the categories of "workers of the zakah fund" and "those whose hearts are being reconciled" are excluded.4 This is also the view of Ibn Hazm.5 Ibn al Qayyim rejects this view and argues that the practice of the Prophet (p) and his Companions was to give it only to the poor and needy. This is so, he continues, to the extent that some Hanbalites believe it is not permissible to distribute it otherwise. Ibn al Qayyim adds that this opinion carries more weight.6 Malikites assert that this zakah must be paid exclusively to the poor and needy, even if it must be shipped to another country at the expense of the payer, because of lack of poor deservants in the land where it is due.7 Al Hadi, al Qasim, and Abu Talib share the view of the Malikites.

Drie meningen kunnen worden onderscheiden:

Three opinions can be distinguished:

De armenbelasting (Zakah) al fitr moet worden verdeeld onder de acht categorieën, wat de opvatting van al Shafi'i is.

1. Zakah of al fitr must be distributed among the eight categories, which is al Shafi'i's view.

2. Het is uitsluitend bestemd voor de armen en behoeftigen.

2. It is exclusively for the poor and needy.

Net als bij de armenbelasting (Zakah) op rijkdom mag de zakat al-fitr niet worden gegeven aan ongelovigen, afvalligen, rijken of personen die zelf kunnen verdienen. Ze mag ook niet worden betaald aan personen voor wie de betaler financieel verantwoordelijk is, zoals de vader, zoon of echtgenote van de betaler. Dezelfde details die bij de armenbelasting (Zakah) op rijkdom zijn besproken, gelden hier eveneens.

As in the case of zakah on wealth, zakah of al fitr must not be given to disbelievers, apostates, the rich, or persons who can earn. It must also not be paid to persons for whose expenses the payer is responsible, such as the payer's father, son, or wife. The same details studied with regard to zakah on wealth apply here.

Ten slotte mag de betaler van de zakah zijn of haar zakah aan één of meer armen geven, en evenzo mag de zakah die van verschillende betalers is ontvangen aan één of meer ontvangers worden gegeven, aangezien er geen bewijs is dat een van deze gevallen verbiedt,9 hoewel sommige rechtsgeleerden het niet prettig vinden de armenbelasting (Zakah) van één persoon over meerdere ontvangers te verdelen en de armenbelasting (Zakah) van meerdere betalers aan één ontvanger te geven, op grond van het argument dat dit het doel niet zou kunnen bereiken om alle armen op de dag van 'Id te verrijken.10

Lastly, the zakah payer may give his or her zakah to one or more poor persons, and by the same token, zakah collected from several payers may be given to one or more recipient, since there is no evidence to prevent any of these cases,9 although some jurists dislike dividing one's zakah among several recipients and giving the zakah of several payers to one recipient on the grounds that this may not fulfill the objective of enriching all the poor on the day of 'Id.10

Wat betreft het vervoeren van zakat al-fitr van het ene land naar het andere, geldt hier hetzelfde beginsel als voor andere vormen van armenbelasting (Zakah); namelijk dat eerst de armen en behoeftigen in het gebied waar de armenbelasting verschuldigd is, moeten worden voorzien, en dat het overgebleven deel mag worden overgebracht, behalve in geval van noodsituaties of hogere prioriteit.11

As for transporting zakah of al fitr from one land to another, the same principle applied on other forms of zakah is applicable here; i.e., first the poor and needy in the area where zakah is due must be satisfied and the leftover may be transported, except in case of emergencies or higher priority.11