Goud en zilver zijn waardevolle edelmetalen. Veel volken hebben goud gebruikt als geld en als maatstaf van waarde. De sharia beschouwt goud en zilver per definitie als groeiend vermogen, en zij zijn armenbelasting (Zakah) plichtig, of zij nu worden gebruikt in de vorm van munten of baren, of zelfs als sieraden en decoratiemateriaal. Zij krijgen echter een andere regeling wanneer zij worden gebruikt als vrouwensieraad en juwelen. Dit hoofdstuk bestaat uit twee delen: het ene is gewijd aan armenbelasting (Zakah) op geld en het andere aan armenbelasting (Zakah) op juwelen en sieraden.

Gold and silver are useful precious metals. Many nations have used gold as money and a measure of value. Shari'ah considers gold and silver growing wealth by definition, and they are zakatable whether they are used in the form of coins or bullion, or even as ornaments and decorative materials. However, they carry a different ruling when they are used as women's ornament and jewelry. This chapter will have two sections, one devoted to zakah on money and another to zakah on jewelry and ornament.

Ruilhandel was de manier van uitwisseling bij primitieve stammen. Toen de samenleving en de handel groeiden, kon ruilhandel niet alle transacties bevredigen, vanwege de moeilijkheid om een andere partij te vinden die precies wil ruilen wat de eerste partij wil. God leidde de mensheid ertoe geld te gebruiken als ruilmiddel en als maatstaf van waarde, om uitwisselingen en transacties te vergemakkelijken.1 De mens gebruikte vele voorwerpen als geld, totdat edelmetalen opkwamen. Goud en zilver domineerden eeuwenlang de internationale en nationale handel, vanwege de natuurlijke fysieke eigenschappen die God in hen had gelegd.2

Barter was the method of exchange for primitive tribes. Once society and trade grew, barter could not satisfy all transactions because of the difficulty of finding another party that wants to exchange exactly what the first party wants. God guided humanity to use money as a medium of exchange and a measure of value in order to facilitate exchanges and transactions.1 Man used many items as money until the rise of precious metals. Gold and silver dominated international and national trade for centuries because of the natural physical characteristics God implanted in them.2

Toen de Boodschapper (vrede zij met hem) openbaringen ontving, gebruikten de Arabieren deze twee metalen als geld. Goud werd gebruikt in de vorm van de munt dinar, en zilver in de vorm van de munt dirham. Dinars en dirhams kwamen naar Arabië vanuit de naburige koninkrijken, goud vooral van de Byzantijnen en zilver vooral van het Perzische Rijk. Dirhams hadden verschillend gewicht, zwaar en licht, en daarom gebruikten de Makkanen uit de tijd vóór de islam zilveren dirhams naar gewicht en niet naar aantal, alsof ze niet geslagen waren. Zij hadden hun eigen gewichtsmaatsysteem, dat bestaat uit ratl (gelijk aan twaalf uqiyyah), uqiyyah (gelijk aan 40

When the Messenger (p) was receiving revelation, Arabs used these two metals as money. Gold was used in the form of the coin dinar, and silver in the form of the coin dirham. Dinars and dirhams came to Arabia from the neighboring kingdoms, gold mainly from the Byzantines and silver mainly from the Persian Empire. Dirhams had different weight, heavy and light, and so pre-Islamic Makkans used silver dirhams by weight and not by number, as if they were not minted. They had their weight measure system, which is composed of ratl (equals twelve uqiyyah), uqiyyah (equals 40

dirham), nash (gelijk aan 20 dirham of de helft van een uqiyyah) en nawat (gelijk aan vijf dirham).3 De Profeet ﷺ zei: "De maatstaf van gewicht is die van de Mekkanen."4 Hij maakte de armenbelasting verplicht op dirham en dinar, zoals we zullen zien. Hierdoor kregen goud en zilver erkende status als valuta in moslimlanden. Ze zijn in veel sharia-regels opgenomen voor transacties op het gebied van burgerlijke en commerciële zaken, naast de armenbelasting (Zakah), en ze worden gebruikt als maatstaf bij het bepalen van veel waarden, zoals bruidsschat, losgeld en het minimumbedrag (Nisab) bij de armenbelasting (Zakah).

dirhams), nash (equals 20 dirhams or one-half uqiyyah), and nawat (equals five dirhams).3 The Prophet (p) said "The weight [measurement system] is that of the Makkans."4 He obligated zakah on dirhams and dinars, as we will see. This gave gold and silver recognized status as currency in Muslim lands. They have come to be subject to many Shari'ah rulings in transactions related to civil and commercial matters in addition to zakah and they are used as measures in determining many values, such as dowries, ransoms, and nisab in zakah.

De verplichting van zakah op geld wordt bevestigd door de Koran, de profetische traditie (Sunnah) en de consensus (Ijma’).

The obligation of zakah on money is confirmed by the Qur'an, Sunnah, and ijma'.

God zegt: "En er zijn er die goud en zilver vergaren en het niet uitgeven op de weg van God. Verkondig hun een pijnlijke straf op de dag waarop dat fortuin in het vuur van de Hel verhit zal worden en daarmee hun voorhoofden, hun zijden en hun ruggen zullen worden gebrandmerkt. Dit is de schat die jullie voor jezelf hebben opgehoopt. Proeft dan de schat die jullie hebben begraven."5 Deze twee verzen wijzen - met een sterke waarschuwing - erop dat God een recht heeft op goud en zilver. De woorden "en het niet uitgeven" verwijzen naar het monetaire karakter van goud en zilver, aangezien geld uitgegeven kan worden.

God says, "and there are those who hoard gold and silver and spend it not in the way of God. Announce unto them a most grevious penalty on the day when heat will be produced out of that wealth in the fire of Hell and with it will be branded their foreheads, their flanks, and their backs. This is the treasure which ye hoarded for yourselves. Taste ye then the treasure ye buried."5 These two verses indicate--with a strong warning--that there is a right for God on gold and silver. The words "and do not spend it" refer to the monetary character of gold and silver, since money can be spent.

Het vers zegt "do not spend it" in plaats van "them", omdat "it" verwijst naar geld, terwijl het voornaamwoord "them" ook had kunnen verwijzen naar goud en zilver. Deze verzen geven ook aan dat er een zware straf is beloofd voor twee slechte daden: het opslaan van geld en het zich onthouden van uitgeven om de wille van God. Zonder twijfel is het niet betalen van armenbelasting (Zakah) de meest voor de hand liggende vorm van zich onthouden van uitgeven om de wille van God.

The verse says ''do not spend it" instead of "them" because "it" refers to money, while the pronoun "them" could have been used to refer to gold and silver. These verses indicated also that there is grevious penalty promised for two evil actions, hoarding and abstention from spending for the sake of God. No doubt non-payment of zakah is the most obvious sort of abstention from spending for the sake of God.

Sunnah geeft enkele details bij deze verzen. Muslim verhaalt van Abu Hurairah dat de Boodschapper (vrede zij met hem) zei: "Wie goud of zilver bezit en er geen schuldig deel van betaalt, voor hem zal op de Dag der Opstanding van zijn bezit platen van vuur worden gemaakt, die in het vuur van de Hel worden verhit, en daarmee zullen zijn voorhoofd, zijn zijden en zijn rug worden gebrandmerkt. Zodra ze afkoelen, worden ze opnieuw verhit, gedurende een dag die vijftigduizend jaar lang is, totdat over Gods dienaren oordeel is geveld, en hem zal dan worden getoond of zijn weg naar de Tuin of naar het Vuur leidt."ﷺ Deze hele waarschuwing geldt voor het niet betalen van de verschuldigde afdracht op goud en zilver. Een andere versie van dit woord geeft de betekenis van deze afdracht als zakah: "Wie een schat bezit en de zakah daarvan niet betaalt, zal deze in het vuur van de Hel verhit zien worden..." enzovoort.ﷺ In het woord van Anas dat de voorschriften van zakah geeft die God aan Zijn Boodschapper had voorgeschreven, zoals Abu Bakr die aan Anas schreef toen hij naar Bahrein werd gezonden: "En op zilver, bij elke tweehonderd dirham, is de afdracht een kwart of een tiende. Als er slechts honderdnegentig dirham zijn, is het niet zakatplichtig, tenzij de eigenaar vrijwillig wil betalen." Wat betreft ijma' (consensus): de moslims zijn over alle generaties heen eensgezind dat zakah verplicht is op deze twee valuta's.

Geld moet altijd in omloop blijven; het opsparen van geld tast het nut ervan aan en leidt tot stagnatie in het bedrijfsleven, een toename van werkloosheid en een algemene terugval van de economische activiteit. Opsparing kan soms epidemisch worden, en economen vrezen dit in die mate dat sommigen voorstellen om geld uit te geven met een vastgestelde vervaldatum, zodat het niet kan worden opgespaard. Zij noemen dit soort geld "smeltend geld".9 Enkele westerse economen experimenteren met een ander idee om opsparing te ontmoedigen: het periodiek afknippen van waardebonnen van papiergeld, om de waarde ervan te verminderen en opsparing te voorkomen.10 Deze middelen beogen de omloop te bevorderen en opsparing te bestraffen, maar ze kennen complexiteiten en praktische moeilijkheden; toch bevestigen ze alle het islamitische standpunt tegen opsparing. Door jaarlijks een heffing van tweeënhalf procent op te leggen, moedigt de Islam mensen aan om geld te investeren, want anders zouden de armenbelasting (Zakah)-betalingen jaar na jaar het kapitaal opeten. Zo heeft de Profeet ﷺ de voogden van wezen aangemaand om de fondsen van wezen te investeren, opdat deze niet door de armenbelasting (Zakah) zouden worden verteerd.11 Deze aansporing betreft het investeren van de fondsen van wezen, omdat men ervan uitgaat dat volwassenen hun eigen vermogen niet zullen verwaarlozen vanwege de innerlijke drang om rijker te worden, terwijl wezen geen zeggenschap hebben over hun eigen vermogen.

Money should always be circulating; hoarding money diffuses its usefulness and leads to stagnation in business, the spread of unemployment, and regression in economic activity in general. Hoarding can become epidemic sometimes, and it is feared by economists to the degree that some propose the issuance of currency that has a determined expiration date and thus cannot be hoarded. They call this kind of currency "melting money".9 Some Western economists experiment with another idea to discourage hoarding, by cutting off monthly vouchers from paper currency, in order to reduce its value and prevent its hoarding.10 These means aim at enhancing circulation and penalizing hoarding, but they are surrounded by complexities and practical difficulties; however, they all reaffirm the Islamic point of view against hoarding. By imposing a due of two-and-a-half percent every year, Islam encourages people to invest money , for otherwise zakah payments year after year will use up all the capital. Thus the Prophet (p) urged the guardians of orphans to invest the funds of orphans in order that they would not be consumed by zakah.l1 This urging comes for investment of the funds of orphans since it is expected that adults would not neglect to invest their own wealth, because of the inner impulse to be richer, while orphans do not have control over their own wealth.

Er is onder moslims eenstemmige overeenstemming dat het tarief van zakah op geld twee en een half procent bedraagt. De auteur van al Mughni zegt: "Ik ken geen onenigheid onder geleerden dat zakah op goud en zilver een kwart van een tiende is." Dit wordt authentiek overgeleverd van de Profeet ﷺ: ''Op zilver is een kwart van een tiende verschuldigd.''12 Het is duidelijk dat de sharia het tarief van zakah op geld laag stelt, omdat het berekend wordt over zowel het kapitaal als de opgebouwde winst. Dit tarief ligt veel lager dan het tiende of twintigste dat op gewassen en vruchten wordt opgelegd, maar gewassen en vruchten die van land komen, zijn voor het land wat winst voor kapitaal is. Armenbelasting (Zakah) op vruchten en gewassen wordt alleen over de winst berekend, terwijl armenbelasting (Zakah) op geld wordt genomen van het kapitaal zelf, of dit nu daadwerkelijk groeit of niet, en of het in het jaar winst heeft gemaakt of niet.

There is unanimous agreement among Muslims that the rate of zakah on money is two and a half percent. The. author of al Mughni says, "I am aware of no dispute among scholars that zakah on gold and silver is one-fourth of a tenth." This is authentically reported from the Prophet (p): ''On, silver, one-fourth of a tenth is due."12 It is apparent that Shari'ah makes the rate of zakah low on money, because it is calculated on both principal and accumulated profit. This rate is much lower than the one-tenth or one-twentieth imposed on crops and fruits, but crops and fruits to land are like profit to capital. Zakah on fruits and crops is calculated only on the profit, while zakah on money is taken from the capital itself, whether it actually grows or not and whether it has made profit during the year or not.

Sommige niet-gespecialiseerde schrijvers beweren dat de opbrengst van de armenbelasting (Zakah), zoals geregeld in de sharia, mogelijk niet voldoende is om aan alle complexe behoeften van het hedendaagse leven te voldoen, vooral gezien de veranderende economische omstandigheden. Daarom zou de regelgeving rond de armenbelasting (Zakah) herzien moeten worden en zou het tarief van de armenbelasting (Zakah) op geld mogelijk verhoogd moeten worden.13

Some non-specialized writers argue that the proceeds of zakah as regulated in Shari'ah may not be sufficient to satisfy all the complex needs of today's life, especially with changing economic circumstances, so there is a need for revising the regulations of zakah and possibly raising the rate of zakah on money.13

Ik verwerp dit voorstel op de volgende gronden:

I reject this proposal on the following grounds:

1. Het is in strijd met duidelijke en authentieke teksten uit de profetische traditie (Sunnah) van de Boodschapper van God ﷺ en zijn wijze opvolgers. Wij zijn verplicht vast te houden aan deze profetische traditie (Sunnah) en God waarschuwt ons voor de gevolgen van er van af te wijken. God zegt: {Laat hen die zich verzetten tegen het bevel van de Gezant, dus oppassen dat hen niet een beproeving treft of een pijnlijke straf wordt opgelegd.}14

1. It contradicts clear and authentic texts from the Sunnah of the Messenger of God and his Wise Successors. We are ordained to hold strongly to this Sunnah and are warned by God about the consequences of deviating from it. God says, "Then let those beware who withstand the Apostle's order, lest some trial befall them or a grevious penalty be inflicted on them."14

2. Het staat in strijd met de consensus (Ijma’) van alle moslims gedurende veertien eeuwen, waarin veel sociale en economische veranderingen plaatsvonden en veel interne en externe politieke situaties veranderden. Er ontstond behoefte aan extra geldmiddelen en de staatskas raakte vele malen leeg, maar desondanks heeft geen enkele islamitische geleerde voorgesteld het tarief van de armenbelasting (Zakah) te wijzigen.

2. It is in opposition to the ijma of all Muslims throughout fourteen centuries, during which many social and economic changes took place and many internal and external political situations changed. Needs arose for additional funds and the state treasury emptied many times, but in spite of all that, not a single Muslim scholar suggested a change in the rate of zakah.

3. Deze ijma’ wordt ondersteund door het feit dat islamitische geleerden altijd hebben gedacht aan aanvullende heffingen naast de armenbelasting (Zakah). Als het tarief van de armenbelasting (Zakah) veranderlijk zou zijn, waarom zouden zij dan aanvullende heffingen hebben ingevoerd? De bespreking van aanvullende belastingen zelf wijst erop dat de tarieven van de armenbelasting (Zakah) vastliggen.

De overeengekomen uitspraak luidt: "Er is geen liefdadigheid (Sadaqah) op iets minder dan vijf uqiyyah zilveren munt." 15 uqiyyah is gelijk aan 40 dirham, volgens veel teksten en de consensus (Ijma’), zoals aangehaald door al-Nawawi.16 Vijf uqiyyah is dus gelijk aan 200 dirham. Het lijkt er echter op dat zilveren munt in de tijd van de Profeet ﷺ voornamelijk door de Arabieren werd gebruikt,17 dus bepalen de uitspraken het minimumbedrag (Nisab) en de tarieven op zilveren munt. Deze worden door moslimgeleerden niet betwist.18

The agreed-upon saying states, "There is no sadaqah on anything less than five uqiyyah of silver currency."15 uqiyyah equals 40 dirhams, according to many texts and ijma, as quoted be al Nawawi.16 Thus five uqiyyah equals 200 dirhams. It seems, however, that silver currency was predominantly used by Arabs at the time of the Prophet (p),17 so the sayings determine nisab and rates on silver currency. These are not disputed by Muslim scholars.18

Wat betreft gouden munt (dinar) hebben wij geen uitspraken die het minimumbedrag (Nisab) ervan bepalen, of althans niet zo sterke en algemeen bekende uitspraken als die over zilver. Daarom is het minimumbedrag (Nisab) van goud niet unaniem overeengekomen, maar de grote meerderheid van de geleerden is van mening dat het minimumbedrag (Nisab) op goud 20 dinar is. Er wordt van al-Hasan al-Basri één keer overgeleverd dat het 40 dinar is, en één keer dat het 20 dinar is.19 Het minimumbedrag (Nisab) op goud staat los van dat op zilver, behalve volgens Taus, die goud naar zilver waardeert. Volgens hem is dus een hoeveelheid goud waarvan de waarde 200 dirham bedraagt, het minimumbedrag (Nisab).19 Een vergelijkbare opvatting wordt ook overgeleverd van 'Ata al-Zuhri, Sulaiman bin Harb, Ayub en al-Sakhtiani.20

As for gold currency (dinar) we have no sayings determining its nisab, or at least not as strong and commonly known sayings as those about silver. Hence the nisab of gold is not agreed upon unanimously, but the great majority of scholars are of the opinion that nisab on gold is 20 dinars. It is reported from al Hasan al Basri once that it is 40 dinars, and once that it is 20 dinars.19 Nisab on gold is independent from that on silver, except according to Taus, who evaluates gold by silver. Hence, according to him, an amount of gold whose value is 200 dirhams is the nisab.19 A similar view is also reported from 'Ata al Zuhri, Sulaiman bin Harb, Ayub and al Sakhtiani.20

Sommigen beweren dat de mening van al-Hasan, volgens één versie van het bericht van hem, dat het minimumbedrag (Nisab) 40 dinar is, ondersteund kan worden door de uitspraak van 'Amr bin Hazm, die de Profeet ﷺ voor hem had opgeschreven. Die brief vervolgt, na de vermelding van het minimumbedrag (Nisab) van zilver, met: "en op elke 40 dinar is één dinar verschuldigd." Dit argument is gemakkelijk te weerleggen door de tekst zelf die is aangehaald, die overduidelijk spreekt over het tarief van de armenbelasting (Zakah) en niet over het minimumbedrag (Nisab).

Some argue that al Hasan's opinion according to one version of the report from him-- that nisab is 40 dinars, may be supported by the saying from 'Amr bin Hazm that the Prophet (p) wrote for him. That letter continues, after the mention of the nisab of silver, "and on each 40 dinars there is due one dinar."36 One can easily disprove this argument by the very text cited, which talks obviously about the rate of zakah and not about nisab.

Om de volledige plaatje van zakah op goud en zilver compleet te maken, is het essentieel om precies te achterhalen hoeveel de zilveren dirham en de gouden dinar vandaag waard zijn. Op die manier kunnen we het huidige equivalent van het minimumbedrag (Nisab) bepalen. Vele geleerden, zowel uit de vroegere als uit de latere tijd, hebben geprobeerd de exacte hoeveelheid van de dirham en dinar vast te stellen. Onder hen zijn Abu 'Ubaid in al Amwal,37 al Baladhari in Futuh al Buldan,38 al Khattabi in Ma'alim al Sunan,39 al Mawardi in al Ahkam al Sultaniyah,40 al Nawawi in al Majmu'41, al Maqrizi in Ancient Islamic Currencies,42 Ibn Khaldun in de Introduction,43 en verschillende anderen.

It is essential in order to complete the picture of zakah on gold and silver to find out how much, exactly, is the dirham of silver and the dinar of gold worth today. We can then determine the current equivalent of nisab. Many scholars early and late, have attempted to find out the exact quantity of the dirham and dinar. They include Abu 'Ubaid in al Amwal,37 al Baladhari in Futuh al Buldan,38 al Khattabi in Ma'alim al Sunan39, al Mawardi in al Ahkam al Sultaniyah,40 al Nawawi in al Majmu'41, al Maqrizi in Ancient Islamic Currencies,42 Ibn Khaldun in the Introduction,43 and several others.

Ibn Khaldun vat samen: "Men moet beseffen dat er sinds de vroege tijden van de islam, de tijd van de Metgezellen en de Volgelingen, unaniem overeenstemming bestaat dat de dirham in de sharia die is waarvan er tien in gewicht gelijk zijn aan zeven mithqal goud. De uqiyyah is 30"

Ibn Khaldun summarizes, "One must realize that it is unanimously agreed upon since the early ages of Islam, the era of the Companions and Followers, that the dirham in Shari'ah is that ten of which equal in weight seven mithqal of gold. Uqiyyah is 30

dirham. Bijgevolg is het gewicht van een zilveren dirham gelijk aan zeven tiende van het gewicht van een gouden dinar. Eén dinar van zuiver goud is gelijk aan 72 korrels rogge van gemiddeld gewicht; dus weegt één dirham vijfenvijftig korrels. Al deze maten zijn met algemene instemming bevestigd." De dinar [die hetzelfde is als de mithqal] veranderde niet vanaf de tijd vóór de islam.

Papiergeld wordt tegenwoordig in alle landen voornamelijk gebruikt bij transacties, en goud en zilver zijn als valuta uit de circulatie verdwenen. Wat is dan het minimumbedrag (Nisab) van papiergeld? Is het dat van zilver of dat van goud? Het is duidelijk dat 20 dinar goud (85 gram)

Paper currency is now predominantly used in transactions in all countries, and gold and silver have disappeared from circulation as currencies. What is, then the nisab of paper money? Is it that of silver or gold? It is apparent that 20 dinar of gold (85 grams)

en 200 dirham zilver (595 gram) zijn niet langer gelijk in waarde aan elkaar zoals zij dat waren ten tijde van de Profeet ﷺ.

and 200 dirhams of silver (595 grams) are no longer equal in value to each other as they were at the time of the Prophet (p).

Er wordt verwacht dat sommige geleerden, aangezien dit een kwestie van menselijke redeneringen is, geneigd zullen zijn het minimumbedrag van zilver (Nisab) het meest geschikt te vinden voor niet-metalen geld, omdat het expliciet is vastgesteld door de profetische traditie (Sunnah) en de consensus (Ijma’), en omdat het in de huidige waarde het kleinere van de twee bedragen is, zodat het gebruiken ervan als minimumbedrag (Nisab) het armen meer zou ten goede komen. Dit is misschien de reden waarom het gewoonlijk wordt gebruikt in landen als Egypte, Saoedi-Arabië, de Golfstaten, India en Pakistan.52 Andere geleerden neigen ertoe het minimumbedrag van goud (Nisab) geschikter te vinden, omdat de waarde van goud door de eeuwen heen minder is veranderd dan de waarde van zilver.53 Geleerden die het minimumbedrag van goud (Nisab) voorstaan, zijn onder meer de recent overleden Abu Zahrah, Khallaf en Hasan.54 Deze opvatting kan worden onderbouwd door het minimumbedrag van goud (Nisab) te vergelijken met het minimumbedrag van kamelen, schapen en gewassen, omdat men ziet dat het minimumbedrag van goud (Nisab) bij de huidige prijzen beter vergelijkbaar is met het minimumbedrag van andere vermogensbestanddelen dan het minimumbedrag van zilver (Nisab). Vijf kamelen of 40

It is expected that since this is a matter of human reasoning, some scholars will be inclined to consider the nisab of silver most appropriate for non-metal money because it is determined explicitly by Sunnah and ijma', and it is the smaller amount of the two in today's value, so using it as nisab would be of more benefit to the poor. This is perhaps why it is commonly used in countries like Egypt, Saudi Arabia, the gulf states, India, and Pakistan.52 Other scholars tend to consider the nisab of gold more appropriate because the value of gold did not change through the centuries as much as did the value or silver.53 Scholars favoring gold nisab include the late Abu Zahrah, Khallaf, and Hasan.54 This view can be supported by comparing nisab on gold with nisab on camels, sheep, and crops, because one finds that under today's prices, the nisab of gold is more comparable to nisab on other items of wealth than the nisab of silver. Five camels or 40

De waarde van geld is niet vast; zij stijgt en daalt van tijd tot tijd, in overeenstemming met vele variabelen. De werkelijke waarde van geld is haar koopkracht,56 en de enige reden waarom papiergeld kon slagen, was omdat het koopkracht heeft. Wij hebben vastgesteld dat zilveren geld in waarde is gedaald in die mate dat het zilveren minimumbedrag (Nisab) uitzonderlijk laag werd, vergeleken met het minimumbedrag (Nisab) op andere vermogensbestanddelen. Dat is de reden waarom ik er de voorkeur aan geef het equivalent van het minimumbedrag (Nisab) op goud voor papiergeld te gebruiken. Wat zou er gebeuren als de waarde van goud drastisch zou dalen? Kunnen we een standaard en stabiele maatstaf vinden die als minimumbedrag (Nisab) voor geld kan dienen? Sommigen zouden kunnen kijken naar de minimumbedragen (Nisab) die gelden voor andere bezittingen, zoals vee, gewassen of vruchten, waarvan de waarde stabieler kan zijn dan die van geld.

The value of money is not fixed; it goes up and down from time to time in accordance with many variables. The real value of money is its purchasing power,56 and the only reason paper currency could succeed was because it has purchasing power. We noted that silver money decreased in value to the extent that made silver nisab extremely low, compared to nisab on other items of wealth. That is the reason I prefer to use the equivalent of the nisab on gold for paper money. What would happen if the value of gold declined drastically? Can we discover a standard and stable measurement that can be used as a nisab for money? Some may look to nisabs applicable on other items, such as animals, crops, or fruits, whose value may be more stable than that of money.

De directe observatie over het minimumbedrag (Nisab) van gewassen (vijf wasq) is dat de huidige waarde ervan zeer laag is in verhouding tot het minimumbedrag (Nisab) op vee. Dit kan worden verklaard door de volgende punten: Ten eerste is de gunst van God duidelijker zichtbaar in de landbouw, waar de menselijke inbreng relatief kleiner is dan bij het genereren van andere vormen van rijkdom. God zegt: "opdat zij mogen genieten van de vruchten van deze kunstvaardigheid. Niet hun handen hebben dit gemaakt; zullen zij dan niet dankbaar zijn?"57 Ten tweede kan de mensheid niet overleven zonder wat uit de bodem voortkomt als gewassen en vruchten, op dezelfde manier als zij zonder dieren voor voedsel kunnen. Het minimumbedrag (Nisab) op gewassen is daarom laag vastgesteld om grotere opbrengsten van armenbelasting (Zakah) te verschaffen ten behoeve van de behoeftigen. Ten derde verhouden gewassen en vruchten zich tot het land zoals winst zich verhoudt tot kapitaal. Terwijl armenbelasting (Zakah) op koeien, kamelen en schapen verschuldigd is over het kapitaal en de winst samen, wordt armenbelasting (Zakah) op gewassen en vruchten uitsluitend geheven van de winst.

The immediate observation on nisab of crops (five wasq) is that its current value is very low in relation to nisab on livestock. This may be explained by the following points: First, the bounty of God is more apparent in agriculture, where the human role is relatively less than in generating other forms of wealth. God says, "that they may enjoy the fruits of this artistry. It was not their hands that made this; will they not then give thanks?"57 Second, humanity cannot survive without what comes out of the soil as crops and fruits the way they can do without animals for food. Nisab on crops is made low in order to provide larger proceeds of zakah to benefit the needy. Third, crops and fruits are to land as profit is to capital. While zakah on cows, camels, and sheep is obligated on the capital and profit together, zakah on crops and fruits is only taken from the profit.

Om dat verschil te compenseren, wordt het minimumbedrag (Nisab) laag gehouden en wordt het percentage van de armenbelasting (Zakah) hoog vastgesteld.

To compensate for that difference, nisab is made low and the zakah rate is made high.

Als het nisab op gewassen geen adequate benadering is, dan kan het nisab op vee een ander alternatief zijn. Om te beginnen moet het nisab op koeien buiten beschouwing worden gelaten, omdat het niet verplicht is door een duidelijke tekst. Het nisab op kamelen en schapen is verplicht door onbetwiste teksten en is bevestigd door ijma’ (consensus). Kunnen we de waarde van vijf kamelen of 40 schapen als minimumbedrag (Nisab) op geld nemen?

If nisab on crops is not adequate approximation, then the nisab on livestock may be another alternative. To start with, the nisab on cows must be disregarded because it is not obligated by a clear-cut text. Nisab on camels and sheep are obligated in noncontroversial texts and are confirmed by ijma'. Can we take the value of five camels or 40 sheep as the nisab on money?

Om deze vraag te beantwoorden moeten we eerst overwegen of het minimumbedrag (Nisab) van kamelen en schapen gelijk was aan het minimumbedrag (Nisab) van zilveren munten ten tijde van de Profeet ﷺ. Een vooraanstaand geleerde, al-Sarakhsi, betoogt in al-Mabsut dat het antwoord op deze vraag bevestigend is.

To answer this question we must first consider whether the nisab of camels and sheep equalled the nisab of silver money at the time of the Prophet (p). A leading scholar, al Sarakhsi, in al Mabsut, argues that the answer to this question is affirmative.

Een eenjarige vrouwelijke kameel werd vroeger op ongeveer 40 dirham gewaardeerd, en één schaap op vijf dirham. Vijf kamelen zouden dus gelijkstaan aan 200 dirham zilver.58 Maar we hebben eerder vermeld dat Ibn al Humam in al Fath en Ibn Nujaim in al Bahr beiden de redenering van de auteur van al Mabsut kritisch onderzoeken. Zij stellen die tegenover een uitspraak die is overgeleverd in de betrouwbare verzameling van al Bukhari, waarin staat dat het verschil in waarde van één jaar leeftijd bij kamelen door de Boodschapper van Allah ﷺ wordt geschat op 2 schapen of 20

A one-year-old she-camel used to be valued at about 40 dirhams, and one sheep at five dirhams. Thus, five camels should equal 200 dirhams of silver.58 But we mentioned earlier that Ibn al Humam in al Fath and Ibn Nujaim in al Bahr both critically investigate the argument of the author of al Mabsut. They contrast it with a saying reported in the correct collection of al Bukhari, which indicates that the difference in value of one year of age in camel is estimated by the Messenger (p) at 2 sheep or 20

dirhams. Dit is een expliciete tekst die in strijd is met de berekening van Sarakhsi.59 Volgens deze authentieke overlevering was 40 schapen ten tijde van de Profeet (p) gelijk aan 400 dirhams, dat wil zeggen tweemaal het minimumbedrag (Nisab) van zilveren munten.

Papiergeld is fiatgeld, uitgegeven door de overheid of een door de overheid gemachtigde instantie en onder mensen in omloop gebracht voor gebruik bij hun transacties. Dit soort geld wordt wereldwijd algemeen gebruikt, en via dit geld vinden veel nationale en internationale transacties plaats. Papiergeld wordt gebruikt als ruilmiddel, als waardeopslag, als maatstaf voor toekomstige waarden en als middel om financiële transacties te waarderen.60

Paper money is fiat money, printed by the government or a government-authorized body and circulated among people for use in their transactions. This kind of money is commonly used all over the world, via which many national and international transactions take place. Paper money is used as a means of exchange, a store of value, a measure of future values, and a means of evaluating financial transactions.60

Papiergeld heeft zich in de loop der tijd ontwikkeld van verplichte converteerbaarheid naar niet-converteerbaarheid.

Paper money evolved through time from obligatory convertibility to nonconvertibility.

In de beginfase nam papiergeld de vorm aan van schuldbekentenissen (I.O.U.'s) die door banken werden uitgegeven en die garandeerden dat ze tegen een vaste hoeveelheid goud of zilver konden worden ingewisseld. Banken waren verplicht deze I.O.U.'s op verzoek in goud of zilver om te zetten. Na verloop van tijd wist het bankwezen de overheid te beïnvloeden en kreeg het toestemming om slechts gedeeltelijke reserves van goud en zilver aan te houden tegenover de uitgegeven I.O.U.'s. Overheden begonnen zelf papiergeld te produceren omdat dit winstgevend leek. Aanvankelijk gaven overheden papiergeld uit op basis van gedeeltelijke edelmetaalreserves, en later kregen centrale banken van de overheid de bevoegdheid om een bepaalde hoeveelheid papiergeld uit te geven. Zo kwamen we in de fase van de non-convertibiliteit, waarin nationale valuta's verplicht worden en binnen de grenzen van elk land niet langer in goud of zilver inwisselbaar zijn.61

In its early stage, paper money took the form of I.O.U's issued by banks, that guaranteed their substitution for fixed amount of gold or silver. Banks were obliged to convert these I.O.U.'s into gold or silver on demand. As time went on, the banking machinery was able to influence the government and gain permission to hold only partial reserves of gold and silver against issued I.O.U.'s. Governments themselves went into the business of producing paper money because it seemed lucrative. At first governments issued paper money on partial precious metal reserves to the system of government authorizations given to central banks to issue a certain quantity of paper money. Thus we entered the phase of non-convertibility, where national currencies become compulsory and non-convertible to gold or silver within the borders of each country.61

Uiteraard verwachten we niet om in de vroege generaties van de islam enige opvatting te vinden over de zakatplicht op papiergeld, omdat papiergeld een uitvinding is van de laatste paar eeuwen. Hedendaagse geleerden bekijken dit geld vanuit verschillende invalshoeken en uiten daarom verschillende opvattingen over de zakatplicht ervan. Shaikh 'Alaish, een Malikiet in Egypte, stelt dat papiergeld niet te vergelijken is met dinars en dirhams en daarom niet zakatplichtig is.62 Enkele Shafi'iten voegen een voorwaarde toe voor de zakatplicht op papiergeld, namelijk de daadwerkelijke omzetting van papiergeld in goud en zilver.63 De groep geleerden die het boek al Fiqh 'ala al Madhahib al Arba'ah heeft geschreven, schrijft:64

Obviously, we do not expect to find any opinion about the zakatability of paper money in the early generations of Islam because paper money is an invention of the last few centuries. Contemporary scholars look at this money from different angles and express different opinion about its zakatability. Shaikh 'Alaish, a Malakite in Egypt, says paper money is unlike dinars and dirhams and consequently not zakatable.62 Some Shafi'ites add a condition for the zakatability of paper money, the actual conversion of paper money into gold and silver.63 The group of scholars who authored the book al Fiqh 'ala al Madhahib al Arba'ah write:64

Sjafi'ieten beschouwen papiergeld als wissels die schulden vertegenwoordigen van de uitgevende banken. Aangezien de bank volledig in staat is te betalen, gelden de regels van armenbelasting (Zakah) over schulden.

1. Shafi'ites consider paper money to be drafts representing debts of the issuing banks. Since the bank is fully capable of payment, the rules of zakah on debts apply.

Deze voorraad is zakatplichtig.

This draft is zakatable.

2. Hanafieten beschouwen papiergeld als vorderingen op de bank die onder individuen circuleren. Het is zakatplichtig.

2. Hanafites consider paper money to be claims on the bank that circulate among individuals. They are zakatable.

3. Malikitische geleerden zien in deze bankbiljetten een ruilmiddel dat goud en zilver vertegenwoordigt en op verzoek in deze metalen omgezet kan worden. Daarom zijn zij zakaatplichtig. 4. Hanbalitische geleerden beschouwen papiergeld niet als zakaatplichtig totdat het in goud of zilver is omgezet; daarna gelden de voorwaarden voor zakaatplicht van goud en zilver.

3. Malikites find in these bank notes a means of exchange, representing gold and silver, convertible into these metals on demand. They are zakatable 4. Hanbalites consider paper currency not zakatable until it is converted into gold or silver, and then the conditions of zakatability of gold and silver apply.

Vier voorwaarden zijn vereist voor de zakatplicht op geld:

Four conditions are required for the zakatability of money:

1. Minimumbedrag (Nisab) De eerste voorwaarde is dat het bedrag aan geld minstens gelijk moet zijn aan het minimumbedrag (Nisab).

1. Nisab The first condition is that the amount of money should be at least equal to nisab.

Alles wat onder het minimumbedrag (Nisab) ligt, is vrijgesteld van armenbelasting (Zakah), omdat de eigenaar niet als rijk wordt beschouwd. Het minimumbedrag (Nisab) op goud komt overeen met 85 gram zuiver goud, wat gelijkstaat aan 20 dinar.

Anything that is below nisab is exempted from zakah, since the owner is not considered rich. nisab on gold is the equivalent of 85 grams of pure gold, which equals 20 dinar.

Op zilver bedraagt het minimumbedrag (Nisab) 595 gram, wat gelijk is aan de 200 dirham die in de overlevering wordt genoemd, en het minimumbedrag (Nisab) op papiergeld is besproken in de vorige paragraaf.

On silver, nisab is 595 grams, which is equal to the 200 dirhams mentioned in the saying, and nisab on paper currency was discussed in the previous subsection.

Is het noodzakelijk dat de eigenaar één persoon is?

Is it necessary that the owner be one person?

Neem het voorbeeld van een vennootschap of een corporatie, waarin de eigenaren meerdere personen zijn en het bedrijf over contant geld beschikt dat meer is dan het minimumbedrag (Nisab), terwijl het aandeel van elke vennoot in het contante geld minder is dan het minimumbedrag (Nisab). Volgens Abu Hanifah en Malik zijn vennoten alleen armenbelastingplichtig (Zakah) als het aandeel van elk van hen afzonderlijk gelijk is aan of meer is dan het minimumbedrag (Nisab). Al Shafi'i beschouwt dit gemeenschappelijke bezit als één geheel en acht het armenbelastingplichtig (Zakah) indien het totaal ten minste het minimumbedrag (Nisab) bedraagt. De reden voor dit meningsverschil ligt in de algemene bewoordingen van de uitspraak van de Profeet ﷺ: "Over datgene wat minder is dan vijf uqiyyah is geen liefdadigheid (Sadaqah) verschuldigd." Deze tekst laat onbepaald of deze vijf uqiyyah (200 dirham) toebehoren aan één eigenaar of aan meerdere eigenaren, maar ik kan hieraan toevoegen dat de juist reden waarom het minimumbedrag (Nisab) een voorwaarde is voor armenbelasting (Zakah), is om eigenaren van kleine hoeveelheden vrij te stellen. Dit zou erop kunnen wijzen dat het minimumbedrag (Nisab) misschien op één eigenaar moet worden toegepast, omdat het anders zijn deugd verliest.

Om onze studie van armenbelasting (Zakah) over goud en zilver af te ronden, moeten we de armenbelasting op gebruiksvoorwerpen, sieraden, decoratieve voorwerpen, beelden en mannen- en vrouwensieraden van goud en zilver begrijpen.

In order to complete our study of zakah on gold and silver, we must understand zakah on utensils, ornaments, decorative objective, statuery, and men and women's jewelry made of gold and silver.

Onder moslimgeleerden bestaat geen meningsverschil over het feit dat goud en zilver, wanneer ze op een verboden manier worden gebruikt, onderworpen zijn aan armenbelasting (Zakah). Er zijn authentieke en juiste uitspraken overgeleverd die het gebruik van goud en zilver als keuken- en eetgerei verbieden, omdat dit kenmerkend is voor een uitbundige en opzichtige levensstijl en een vorm van opslaan van rijkdom vormt.80

It is not disputed among Muslim scholars that whenever gold and silver are used in a forbidden manner they are subject to zakah. Authentic and correct sayings are reported which forbid the use of gold and silver as kitchen and dining utensils because that is a feature of a lavish and ostentatious way of living and constitutes a form of hoarding.80

De auteur van al Mughni legt uit: "Wat voor gebruik verboden is, is ook verboden voor versiering", ongeacht of zulke gebruiksvoorwerpen en sierobjecten eigendom zijn van mannen of vrouwen. Vrouwensieraden zijn toegestaan op grond van het feit dat vrouwen ze dragen voor hun echtgenoten. Deze behoefte kan niet worden uitgebreid tot gebruiksvoorwerpen en andere versieringen. Bovendien zijn beelden verboden, ongeacht het metaal of de steen waarvan ze gemaakt zijn. Als ze van goud of zilver zijn, wordt de grond voor hun verbod verdubbeld. Ibn Qudamah voegt eraan toe: "Zodra dit is ingezien, zijn sieraden en gebruiksvoorwerpen onbetwistbaar zakatplichtig, als ze het minimumbedrag (Nisab) bereiken, hetzij alleen, hetzij wanneer ze worden opgeteld bij ander bezit aan goud en zilver."82 De auteur van al Mughni schrijft aan sommige Hanbaliëten de opvatting toe dat de marktwaarde van zulke voorwerpen in aanmerking moet worden genomen en niet alleen hun gewicht, vanwege de hoge artistieke waarde die erin besloten ligt.83

The author of al Mughni explains, "Whatever is prohibited for use is also prohibited for decoration," no matter whether such utensils and decorative objects are owned by men or women. Women's jewelry is allowed on the grounds that women wear it for their husbands. This need cannot be extended to utensils and other ornaments. Additionally, statues are prohibited regardless of the metal or stone they are made from. If they are made of gold or silver, the grounds for their prohibition is doubled. Ibn Qudamah adds, "Once this is realized, ornaments and utensils are indisputably zakatable, if they reach nisab either alone or when added to other owned gold and silver."82 The author of al Mughni attributes an opinion to some Hanbalites that the market value of such items should be considered and not only their weight, because of the high artistic value incorporated in them.83

Mannen is het verboden sieraden van goud, zilver of enig ander materiaal te dragen, behalve een eenvoudige zilveren ring, die toegestaan is.84 Sieraden van mannen vallen daarom onder de armenbelasting (Zakah) wanneer ze het minimumbedrag (Nisab) bereiken, omdat het gebruik van sieraden door mannen niet wordt beschouwd als de bevrediging van een natuurlijke behoefte zoals bij vrouwen.85 De armenbelasting (Zakah) is verplicht op sieraden van mannen als herinnering aan de fout van het bezit ervan en aan de noodzaak om hun waarde weer productief in te zetten. Wat het gebruik van goud door mannen betreft, dit is volledig verboden, behalve voor noodzakelijke zaken zoals het gebruik ervan als kronen voor tanden, tandvulling, of als vervanging van een gebroken neus of een ingesneden oor.

Men are forbidden to wear jewelry made of gold, silver, or any other substance, except for a plain silver ring which is permissible.84 Men's jewelry is thus subject to zakah if it reaches nisab, because the use of jewelry by men is not considered a satisfaction of a natural need like that of women.85 Zakah is obligated on men's jewelry as a reminder of the error of owning and of the need to put its value back into productive use. As for the use of gold by men, it is prohibited completely, except for such necessities as its use as caps for teeth, tooth filling, or as a substitute for a broken nose or a cut ear.

Abu Daud rapporteert van 'Abd al Rahman bin Tarafah dat "de neus van zijn grootvader, 'Arfajah bin Sa'd, werd afgesneden op de dag van al Kilab. Hij liet een kunstneus van zilver maken, maar die begon te rotten en stonk. De Profeet ﷺ gebood hem een gouden neus te laten maken." Ahmad zegt: "Het is toegestaan in geval van noodzaak de tanden met gouden draad vast te binden, als men vreest dat de tanden anders zullen uitvallen." Elk ander gebruik van goud door mannen is verboden en is onderworpen aan armenbelasting (Zakah). Desalniettemin moeten we erkennen dat het de voorkeur verdient bij sieraden voor mannen eerder de waarde te beschouwen dan alleen het gewicht, vanwege de waarde die door het artistieke werk wordt toegevoegd. Zodra de waarde van dit sieraad het equivalent van 85 gram goud bereikt, is het onderworpen aan armenbelasting (Zakah).

Abu Daud reports from 'Abd al Rahman bin Tarafah that "the nose of his grandfather, 'Arfajah bin Sa'd, was severed the day of al Kilab. He got an artificial nose made of silver, but it got rotten and smelly. The Prophet ordered him to get a gold nose." Ahmad says, "It is all right in cases of necessity to tie the teeth with gold thread, if it is feared the teeth may fall out." Any other use of gold by men is forbidden and is subject to zakah. We should recognize, however, that it is preferred to consider value and not only weight in the case of men's jewelry, because of the value added by the artistic labor. Once the value of this jewelry reaches the equivalent of 85 grams of gold, it becomes zakatable.

Juwelen voor vrouwen die niet van goud of zilver zijn, zoals parels, diamanten en andere edelstenen en metalen, zijn niet onderworpen aan armenbelasting (Zakah), omdat ze door God zijn bestemd voor persoonlijk en geoorloofd gebruik door vrouwen, "En dat gij daaruit sieraden kunt halen om te dragen,"86 en ze worden niet beschouwd als groeiende bezittingen. Sommige vooraanstaande Shi'itische geleerden van Ahl al Bait zijn het hier niet mee eens en menen dat elk vrouwelijk juweel dat de waarde van het minimumbedrag (Nisab) bereikt, onderworpen is aan Zakah, op grond van het feit dat juwelen waardevolle vormen van rijkdom zijn, en God zegt: "Neem van hun rijkdom een liefdadigheid (Sadaqah)." Zij wijzen erop dat de woorden "hun rijkdom" in dit vers in het meervoud staan en aan moslims worden toegeschreven, en dat de algemene strekking van het vers betekent dat men van de rijkdom van ieder van hen moet nemen.

Women's jewelry made of other than gold and silver, such as pearls, diamonds, and other precious stones and metals are not zakatable, because they are designated for personal and lawful use by women, as determined by God, "And that ye may extract therefrom ornaments to wear,"86 and are not considered growing assets. Some leading Shi'ite scholars of Ahl al Bait disagree and consider any women's jewelry that reaches nisab in value is subject to zakah on the grounds that are jewels valuable items of wealth, and God says, "Out of their wealth take a sadaqah." They indicate that the words "their wealth" in this verse are in the plural, attributed to Muslims, and the general implication of the verse means take from the wealth of each one of them.

Juwelen, edelstenen en metalen die bij vrouwen horen, vallen onder de algemene betekenis van deze vorm van rijkdom.87 De meerderheid van de geleerden stelt dat, zelfs als we de algemeenheid van het vers aanvaarden, we moeten erkennen dat de profetische traditie (Sunnah) de betekenis van het vers beperkt tot alleen rijkdom die groeit of rijkdom met groeipotentieel. Werkelijke of potentiële groei is dus de reden voor zakatplicht, en niet de kostbare aard van het voorwerp.88 Deze juwelen worden doorgaans verkregen voor persoonlijke versiering en niet voor groei of belegging, zolang ze niet worden bewaard met het doel rijkdom op te potten.

Women's jewels, precious stones, and metals are items of wealth included in this general meaning.87 The majority of scholars argue that even if we accept the generality of the verse, we must recognize that Sunnah restricts the meaning of the verse to only growing wealth or wealth with growth potential. Thus, actual or potential growth is the reason for zakatability and not the precious nature of the item.88 These jewels are usually obtained for personal ornamentation and not for growth or investment, as long as they are not kept for the purpose of hoarding wealth.

In de brief over de liefdadigheid (Sadaqah) die de Profeet ﷺ stuurde, wordt niets gezegd over gouden en zilveren sieraden voor vrouwen, en we hebben ook geen authentieke, expliciete teksten die de armenbelasting (Zakah) op deze sieraden verplicht of ervan vrijstelt. Alles wat we hebben, zijn enkele uitspraken waarvan de authenticiteit en de betekenis omstreden zijn.89 De reden voor de verschillen van mening is dat sommige geleerden kijken naar het metaal waarvan het sieraad is gemaakt. Goud en zilver zijn beide zakatplichtig als geld, dus deze geleerden beschouwen ook gouden en zilveren sieraden als zakatplichtig. Andere geleerden kijken naar de arbeid en het industriële proces dat nodig is om sieraden te maken en het metaal van zijn monetaire aard om te vormen tot een goed dat klaar is voor persoonlijk gebruik en voorziet in een natuurlijke behoefte van vrouwen. Sieraden lijken daarom op kleding, meubels en andere persoonlijke voorwerpen, die unaniem vrijgesteld zijn van Zakah.

In the letter on sadaqat sent by the Prophet (p) there is no reference to women's gold and silver jewelry, nor do we have any authentic, explicit texts which obligate zakah or exempt it on this jewelry. All we have is a few sayings whose authenticity and indications are controversial.89 The reason for the differences in opinion is that some scholars take into consideration the metal of which jewelry is made. Gold and silver are both zakatable as money, so these scholars consider gold and silver jewelry also zakatable. Other scholars consider the labor involved and the industrial process required to make jewelry and transform the metal from its monetary nature into a commodity ready for personal use that satisfies a natural need of women. Thus jewelry is similar to cloths furniture, and other personal objects that are unanimously exempt from zakah.

Volgens deze geleerden is sieraden van vrouwen niet zakatplichtig. Deze uitspraken gelden alleen voor toegestane sieraden. Verboden sieraden zijn daarentegen eensgezind wel zakatplichtig. Dienovereenkomstig zijn er twee groepen geleerden: zij die sieraden net zo zakatplichtig achten als geld, en zij die ze niet zakatplichtig achten of alleen zakatplichtig binnen bepaalde beperkingen.

According to these scholars, women's jewelry is not zakatable. These rulings apply only to lawful jewelry. Forbidden jewelry is unanimously zakatable. Accordingly, there are two groups of scholars, those who consider jewelry zakatable exactly like money, and those who consider them non-zakatable or zakatable within certain restrictions.

Al Baihaqi en anderen melden van 'Alqamah dat de vrouw van Ibn Mas'ud hem over haar juwelen vroeg. Hij antwoordde: "Als ze 200 dirham bereiken, zijn ze armenbelasting (Zakah) plichtig." Zij vroeg: "Mag ik de armenbelasting (Zakah) daarvan besteden aan mijn [wees]neefje, wiens voogd ik ben?" "Ja," antwoordde hij. Al Baihaqi merkt op: "Dit wordt ook overgeleverd en teruggevoerd op de Profeet ﷺ, maar het is niet onderbouwd."90 Hij meldt ook van Shu'aib bin Yasar dat 'Umar aan Abu Musa schreef: 90 "Draag de moslimvrouwen in jouw streek op armenbelasting (Zakah) te betalen over hun sieraden." Maar dit is niet op authentieke wijze van 'Umar overgeleverd.91 Ibn Abi Shaibah haalt al Hasan aan, die zei: "Ik weet dat geen van de [vier] Volgelingen heeft gezegd dat sieraden armenbelasting (Zakah) plichtig zijn."92

Al Baihaqi and others report from 'Alqamah the wife of Ibn Mas'ud asked him about her jewels. He replied, "If they reach 200 dirhams, they are zakatable." She said, "May I spend their zakah on my [orphaned] nephew whose guardian I am?" "Yes," he answered. Al Baihaqi comments, "This is also narrated and linked up to the Prophet (p), but it is unsupported."90 He also reports from Shu'aib bin Yasar that 'Umar wrote Abu Musa to90 "Instruct Muslim women in your area to pay zakah on their ornaments." But this is not authentically reported from 'Umar.91 Ibn Abi Shaibah quotes al Hasan as saying, "I know that none of the [four] Successors said that ornaments are zakatable."92

Al Baihaqi berichtet van 'A'ishah: "Het is toegestaan sieraden te dragen als de armenbelasting (Zakah) daarvan is betaald,"93

Al Baihaqi reports from 'A'ishah, "It is all right to wear jewelry if its zakah is paid,"93

Maar wij beschikken over een correcte overlevering van 'A'ishah die dit tegenspreekt, zoals later zal blijken. Er wordt overgeleverd dat 'Abd Allah bin 'Amr zijn penningmeester Salim plachte te schrijven dat hij jaarlijks armenbelasting (Zakah) moest betalen over de sieraden van zijn dochters.94 Abu 'Ubaid levert van hem over dat hij zijn drie dochters sieraden schonk ter waarde van zesduizend dinar.

But we have on hand a correct report from 'A'ishah contradicting this, as will be seen later. It is reported that 'Abd Allah bin 'Amr used to write his treasurer Salim instructions to pay zakah on the ornaments of his daughters every year.94 Abu 'Ubaid reports from him that he gave his three daughters ornaments worth six thousand dinars.

Hij stuurde zijn slaaf Jalid elk jaar om hun armenbelasting (Zakah) te betalen.95

He used to send his slave Jalid every year to pay their zakah.95

De ketens van alle bovenstaande overleveringen zijn omstreden. Abu 'Ubaid merkt op: "Wij hebben van geen van de Metgezellen iets authentieks over armenbelasting (Zakah) op sieraden, behalve van Ibn Mas'ud."96 Ibn Hazm zegt: "De overlevering van Ibn Mas'ud staat bovenaan wat betreft authenticiteit."97 Onder degenen die menen dat sieraden onderhevig zijn aan armenbelasting (Zakah) behoren Sa'id bin Musayyib, Sa'ad bin Jubair, 'Ata, Mujahid, 'Abd Allah bin Shaddad, Jabir bin Zaid, Ibn Shabrumah, Maimun bin Mahran, al Zuhri, al Thawri, Abu Hanifah en zijn leerlingen, al Awza'i en al Hasan bin Hay.98

1. De algemene strekking van het vers, "En er zijn mensen die goud en zilver opslaan en het niet uitgeven op de weg van God. Verkondig hun een zeer pijnlijke straf." Het goud en zilver dat in dit vers wordt genoemd, omvat zowel sieraden voor vrouwen als geld en baren. Daarom zal, tenzij armenbelasting (Zakah) wordt betaald, de eigenaar op de Dag der Opstanding met de hitte ervan worden gebrandmerkt.

1. The general implication of the verse, "and there are those who hoard gold and silver and spend it not in the way of God. Announce unto them a most grevious penalty." Gold and silver mentioned in this verse include that which is used in women's ornaments as much as it includes money and bullion. Consequently, unless zakah is paid, the owner will be branded with its heat on the Day of Resurrection.

2. De algemene betekenis van de uitspraken van de Profeet ﷺ: "Op zilver is één vierde van één tiende verplicht; op wat minder is dan vijf uqiyyah is geen liefdadigheid (Sadaqah) verplicht." Dit impliceert dat zilver belastbaar is zodra het vijf uqiyyah bereikt, evenals de algemene teksten over armenbelasting (Zakah) op goud, zoals: "Er is geen eigenaar van goud die zijn armenbelasting (Zakah) niet betaalt ... enz."

2. The general meaning of the sayings of the Prophet (p), "On silver, one-fourth of one-tenth is obligated; no sadaqah is required on what is less than five uqiyyah." This implies that silver is zakatable once it reaches five uqiyyah, as do the general texts of zakah on gold, such as "There is no owner of gold that does not pay its zakah . . . etc.

3. Er zijn enkele uitspraken over armenbelasting (Zakah) op sieraden in het bijzonder die door sommige vooraanstaande geleerden als correct worden beschouwd. Onder deze uitspraken bevinden zich de volgende:

3. There are a few sayings about zakah on ornaments in particular that are considered correct by some leading scholars. Among these sayings are the following:

(a) Abu Daud overlevert van 'Amr bin Shu'aib, van zijn vader, van zijn grootvader, dat een vrouw met haar dochter bij de Profeet ﷺ kwam. Om de pols van haar dochter zaten twee dikke gouden armbanden. De Profeet ﷺ vroeg: "Betaal je armenbelasting (Zakah) hierover?" Zij antwoordde: "Nee." "Zou het je behagen als God je op de Dag der Opstanding met twee vurige armbanden zou omarmen?" waarschuwde hij. De overlevering vertelt: "Zij nam ze af en wierp ze naar de Profeet ﷺ, met de woorden: Ze behoren toe aan God en Zijn Gezant."100

(a) Abu Daud reports from 'Amr bin Shu'aib from his father from his grandfather, that a women99 with her daughter came to the Prophet (p). On the wrist of her daughter were two thick bracelets of gold. the Prophet asked, "Do you give zakah on this? She replied "No." "Does it please you for God to embrace you with two bracelets of fire on the Day of Resurrection?" he warned. The narrator says, "She took them off and tossed them to the Prophet (p), saying, They belong to God and His Messenger."100

Ibn Hazm schrijft in al Muhalla: "Jabir bin 'Abd Allah en Ibn 'Umar zeiden: "Er is geen armenbelasting (Zakah) op sieraden." Dit is ook de mening van Asma' bint Abu Bakr, en een soortgelijke mening wordt op juiste wijze overgeleverd van 'A'ishah. Dit is ook de opvatting van al Sha'bi, 'Amrah bint 'Abd al Rahman, Abu Ja'far en Muhammad 'Ali. Van Taus, al Hasan en Sa'id bin al Musayyib wordt het eveneens overgeleverd. Er zijn twee tegenstrijdige overleveringen van Sufian al Thawri, de ene dat sieraden van vrouwen onderworpen zijn aan armenbelasting (Zakah) en de andere dat dit niet zo is. Al Qasim bin Muhammad ('A'ishah's neef), Malik bin Anas, Ahmad bin Hanbal en Ishaq bin Rahwayh zeggen dat sieraden van vrouwen niet onderworpen zijn aan armenbelasting (Zakah). Dit is volgens al Khattabi de meest bekende opvatting van al Shafi'i, en het is ook de opvatting van Abu 'Ubaid.

Ibn Hazm in al Muhalla writes, "Jabir bin 'Abd Allah and Ibn 'Umar said, "There is no zakah on ornaments " This is also the view of Asma' bint Abu Bakr, and similar view is correctly reported from 'A'ishah. This is also the opinion of al Sha'bi, 'Amrah bint 'Abd al Rahman, Abu Ja'far, and Muhammad 'Ali. It is reported from Taus, al Hasan, and Sa'id bin al Musayyib, There are two differing reports from Sufian al Thawri, one that women's jewelry is zakatable and one that it is not.104 Al Qasim bin Muhammad ('A'ishah's nephew), Malik bin Anas, Ahmad bin Hanbal, and Ishaq bin Rahwayh say that women's jewelry is not zakatable. This is the most famous opinion of al Shafi'i, according to al Khattabi,105 and it is the opinion of Abu 'Ubaid as well.

In beginsel is men niet verplicht armenbelasting (Zakah) te betalen zonder een tekst uit de sharia, en er bestaat noch een authentieke tekst over armenbelasting (Zakah) op vrouwensieraden, noch een correcte analogie met een oordeel dat op een authentieke tekst is gebaseerd. Bovendien is armenbelasting (Zakah) verplicht op vermogen dat daadwerkelijk of potentieel groeit, en sieraden zijn geen van beide. Sieraden zijn bedoeld om te dragen en niet voor belegging. De analogie met dieren voor persoonlijk gebruik ligt voor de hand. Die dieren zijn niet zakatplichtig, omdat ze niet worden gebruikt om te groeien.

In principle, people are not obligated to pay zakah without a text from Shari'ah, and there is neither an authentic text about zakah on women's jewelry nor a correct analogy to a ruling based on an authentic text. Moreover, zakah is obligated on actually or potentially growing wealth, and jewelry is neither. Jewelry is for wearing and do for investment. The analogy to animals for personal use is obvious. Those animals are not zakatable because they are not used for growth.

Er zijn ook authentieke overleveringen van enkele Metgezellen die erop wijzen dat er geen armenbelasting (Zakah) verschuldigd is op sieraden: Malik overlevert in al Muwatta' van al Qasim bin Muhammad106 dat 'A'ishah, de echtgenote van de Profeet ﷺ, voogd was over haar wezen-nichten. Zij droegen sieraden, en zij betaalde geen armenbelasting (Zakah) over hun sieraden.107 Hij overlevert ook van Nafi' dat de dochters en vrouwelijke slaven van 'Abd Allah bin 'Umar gouden sieraden droegen, en dat hij geen armenbelasting (Zakah) betaalde over hun sieraden.107 Ibn Abi Shaibah overlevert van al Qasim: "Ons vermogen werd bij 'A'ishah bewaard. Zij betaalde er armenbelasting (Zakah) over, behalve over de sieraden", en van 'Amrah: "Wij waren wezen onder de voogdij van 'A'ishah. Wij hadden sieraden en zij betaalde er geen armenbelasting (Zakah) over." Ibn Abi Shaibah, Abu 'Ubaid en anderen leveren soortgelijke berichten over van Jabir bin 'Abd Allah en Asma bint Abu Bakr, naast 'A'ishah en Ibn 'Umar.108 Ibn al Zubair verhaalt van Jabir: "Er is geen armenbelasting (Zakah) op sieraden. Ik zei: 'Het kan wel duizend dinar bedragen.' Hij antwoordde: 'Het is om te dragen of uit te lenen.'" In een andere versie zegt hij: "Dat is inderdaad te veel." Van Asma' wordt overgeleverd dat zij geen armenbelasting (Zakah) betaalde over sieraden, en al Shafi'i voegt toe: "Het wordt ook overgeleverd van Ibn 'Abbas en Anas bin Malik, maar ik weet niet of het van hen authentiek is. De betekenis van die overleveringen is dat er geen armenbelasting (Zakah) op sieraden rust."109

There are also authentic reports from some Companions to the effect that zakah is not obligated on ornaments: Malik in al Muwatta' reports from al Qasim bin Muhammad106 that 'A'ishah, the wife of the Prophet (p) was the guardian of her orphaned nieces. They used to wear ornaments, and she did not give zakah on their ornaments.107 He also reports from Nafi that 'Abd Allah bin 'Umar's daughters and female slaves wore gold ornaments, and he did not pay zakah on their ornaments.l07 Ibn Abi Shaibah reports from al Qasim that "Our assets were kept with 'A'ishah. She used to pay zakah on them, except for the ornaments," and from 'Amrah that "We were orphans under the guardianship of 'A'ishah. We had ornaments and she did not pay zakah on them." Ibn Abi Shaibah and Abu 'Ubaid and others report similar things from Jabir bin 'Abd Allah and Asma bint Abu Bakr in addition to 'A'ishah and Ibn 'Umar.l08 Ibn al Zubair narrates from Jabir, "There is no zakah on ornaments. I said, 'It may be as much as a thousand dinars.' He answered, 'It is for wearing or lending.'" In another version he says, "Verily, that is too much." It is reported from Asma' that she did not use to pay zakah on ornaments, and al Shafi'i adds, "It is also reported from Ibn 'Abbas and Anas bin Malik, but I do not know whether it is authentic from them. The meaning of those reports is that there is no zakah on ornaments."109

Na het weergeven van de uiteenlopende standpunten van de rechtsgeleerden kan ik zeggen dat wat het meeste gewicht lijkt te hebben, is dat armenbelasting (Zakah) niet verplicht is op sieraden, binnen bepaalde grenzen. Deze opvatting sluit aan bij de algemene voorwaarden voor belastbaarheid. Dat wil zeggen: armenbelasting (Zakah) is verplicht op bezittingen die daadwerkelijk of potentieel groeien, zoals geld en handelsvoorraad. Vrouwensieraden worden niet gedragen om te groeien, maar voor persoonlijk gebruik en toegestane versiering. Ze vervullen de persoonlijke behoeften van vrouwen, natuurlijke verlangens die in de islam in aanmerking worden genomen. Gouden en zilveren sieraden zijn voor vrouwen toegestaan, terwijl ze voor mannen niet toegestaan zijn. Sieraden voor vrouwen lijken daarom op kostbare kleding, meubels en andere persoonlijke versieringen die voor haar toegestaan zijn. Ze vertonen grote overeenkomsten met sieraden van parels, diamanten en andere edelstenen, die door de teksten van de Qur'an voor vrouwen toegestaan zijn.116 Deze parels, edelstenen en waardevolle kleding zijn, ondanks hun hoge waarde, bij algemene instemming van de vooraanstaande geleerden vrijgesteld van armenbelasting (Zakah).

After presenting the differing views of jurists, I may say that what seems to carry most weight is that zakah is not obligatory on jewelry, within certain limits. This opinion is consistent with the general conditions of zakatability. That is, zakah is compulsory on actually or potentially growing assets, such as money and business inventory. Women's jewelry is worn not for growth but for personal use and lawful ornamentation. It satisfies personal needs of women, natural desires which are taken into consideration in Islam. Gold and silver jewelry is lawful for women, while it is not for men. Hence jewelry for women is something like expensive clothes, furniture, and other sorts of personal ornaments that are lawful for her. It carries great similarities to jewelry made of pearls, diamonds, and other precious stones, which are made lawful for woman by the texts of Qur'an.116 These pearls, precious stones, and valuable clothes are exempt from zakah by the unanimous opinion of leading scholars, in spite of their high value.

We begrijpen uit de traditie van de Profeet ﷺ dat armenbelasting (Zakah) niet op alle soorten bezit verschuldigd is, maar alleen op groeiende producten. Woningen die door hun eigenaars zelf worden bewoond, middelen van persoonlijk vervoer en gereedschap zijn onbetwistbaar vrijgesteld van armenbelasting (Zakah). Zelfs de Hanafitische rechtsgeleerden, die armenbelasting (Zakah) verplicht achten op juwelen, hebben besloten dat de reden voor de belastbaarheid de positie is van een bezit dat meer is dan de persoonlijke behoeften en bestemd is voor winst.117

We realize from the Prophet's tradition that zakah is not required on all kinds of wealth, but only on growing items. Homes inhabited by their owners, means of personal transportation, and tools are indisputably exempt from zakah. Even the Hanfite jurists, who consider zakah obligatory on jewelry, have decided that the reason for zakatability is the position of an asset in excess of personal needs, that is designed for profit.117

1. Het gebruik van het vers "die goud en zilver opslaan en het niet uitgeven op de weg van God . . . ." samen met de interpretatie dat opslaan ook vrouwensieraden omvat, is niet aanvaardbaar.125 Het vers verwijst naar goud en zilver die bestemd zijn als sieraden voor het persoonlijke gebruik en genot van vrouwen. Niemand is verplicht dat sieraden in omloop worden gebracht en uitgegeven op de weg van God, behalve in noodsituaties.

1. The use of the verse "who hoard gold and silver and spend it not in the way of God . . . ." along with the interpretation that hoarding includes women's jewelry is not acceptable.125 The verse refers to gold and silver that are designated as jewelry for the personal use and enjoyment of women. No one requires that jewelry be circulated and spent in the way of God, except in emergencies.

2. De uitspraken die gebruikt worden door degenen die armenbelasting (Zakah) op sieraden verplicht stellen, worden ook door anderen betwist, zowel vanuit het oogpunt van hun authenticiteit als vanuit het oogpunt van hun aanwijzingen.

2. The sayings used by those who obligate zakah on jewelry are also disputed by others from the point of view of their authenticity as well as from the point of view of their indications.

(a) De eerste uitspraak, "en op zilver is een vierde van een tiende verschuldigd", wordt algemeen als correct erkend, maar het Arabische woord dat in deze uitspraak voor zilver wordt gebruikt is "ar-riqqah", wat letterlijk zilver betekent dat in de vorm van munten is geslagen. Het woord wordt in het Arabisch niet gebruikt voor vervaardigde sieraden.

(a) The first saying, "and there is one-fourth of a tenth due on silver," is agreed upon as correct, but the Arabic word used for silver in this saying is "al riqqah" which literally means silver that has been minted in the form of coins. The word is not used in Arabic for manufactured jewelry.

(b) Sommige van de andere uitspraken zijn niet bewezen authentiek, in die mate dat al Tirmidhi kon zeggen: "Over deze kwestie is geen enkele uitspraak correct."126 Ibn Hazm, die armenbelasting (Zakah) op sieraden verplicht stelt, steunt niet op die uitspraken. Hij is het zelfs oneens met het gebruik van die uitspraken als argumenten om armenbelasting (Zakah) op sieraden verplicht te stellen. Hij stelt: "Wie ziet dat armenbelasting (Zakah) op sieraden vereist is, gebruikt onzekere uitspraken en berichten waarmee wij ons niet hoeven bezig te houden."127

Als de hoeveelheid sieraden de gebruikelijke mate overschrijdt en tot overdaad leidt, is het meerdere wel onderhevig aan armenbelasting (Zakah). Dit op grond van het feit dat armenbelasting (Zakah) niet wordt geheven op sieraden omdat deze, net als kleding en huishoudelijke goederen, door vrouwen worden gebruikt. Wat boven het gebruikelijke en gematigde gebruik uitgaat, is ofwel verboden of op zijn minst ontmoedigd; het wordt in alle gevallen niet goedgekeurd door de sharia. Al Nawawi zegt: "Onze Shafi'itische collega's stellen dat sieraden alleen binnen de grenzen van niet-zichtbare overdaad zijn toegestaan, maar dat ze, zodra ze de overdaadgrens bereiken, volgens de meeste rechtsgeleerden uit Irak verboden worden."156 Ibn Hamid, een Hanbalitisch geleerde, zegt dat "als sieraden onder de duizend mithqal blijven, ze toegestaan zijn."

If the quantity of jewelry exceeds the customary amount and reaches extravagance, the extra is zakatable. This is on the grounds that zakah is waived from jewelry because it is used by women just like clothes and household goods. What is above the customary and moderate use is either prohibited or at least discouraged; it is in all cases not approved by Shari'ah. Al Nawawi says "our Shafi'ite colleagues argue that jewelry is made lawful only within the limits of non-apparent extravagance, but once it reaches the extravagant limit, then it becomes prohibited according to most jurists from Iraq."156 Ibn Hamid, a Hunbalite, says that "if jewelry is below one thousand mithqal it is lawful.

Zodra het dit bedrag bereikt, wordt het verboden en dus zakatplichtig, in overeenstemming met wat Abu 'Ubaid en al-Athram overleveren van 'Amr bin Dinar:

Once it reaches that such, it becomes unlawful and consequently zakatable, in accordance with what is reported by Abu 'Ubaid and al Athram from ''Amr bin Dinar:

Jabir werd gevraagd of sieraden zakatplichtig zijn, en hij antwoordde dat dat niet zo was. Daarop werd hem gevraagd: "Ook als het een bedrag van duizend dinar bereikt?" Hij antwoordde: "Dat is inderdaad te veel."157 Sieraden die de gebruikelijke grenzen overschrijden, zijn zeker overdaad en zijn niet langer nodig als gewone versiering voor vrouwen.158

Jabir was asked if jewelry was zakatable and he answered that it was not. Then he was told, 'Even if it amounts to one thousand dinars?' He answered, 'That is indeed too much.'"157 Jewelry exceeding customary limits is surely extravagance and no longer needed as normal ornamentation for women.158

De voorgaande uitspraken en meningen kunnen in de volgende punten worden samengevat:

The preceding rulings and opinions can be summarized in the following points:

A. Sieraden van goud en zilver die als schat en als vergaarde rijkdom worden bewaard, zijn zakatplichtig, net zoals wanneer zij als baar of munten worden bewaard.

A. Jewelry made of gold and silver that is held as a treasure and an accumulation of wealth is zakatable, the same as if it were being held as bullion or coins.

B. Als de sieraden voor persoonlijk gebruik als versiering worden verkregen, dan moeten we onderscheid maken tussen toegestaan en verboden gebruik. Sieraden en versieringen die bestemd zijn voor het versieren van het huis, voor gebruiksvoorwerpen, of voor gebruik door mannen, zijn verboden. Deze sieraden en versieringen zijn zakatplichtig.

B. If the jewelry is obtained for personal use as ornament, then we should distinguish between lawful and unlawful use. Jewelry and ornaments designated for house decoration, utensils, or use by men are prohibite. This jewelry and ornamentation is zakatable.

C. Sieraden die overdadig zijn, ook al worden ze door vrouwen gebruikt, zijn zakatplichtig.

C. Jewelry that is extravagant even though it is used by women is zakatable.

Extravagantie is het overmatige gebruik, boven het gebruikelijke, door vrouwen binnen hun gemeenschap.

Extravagance is the excess above customary use by women within their community.

D. Sieraden die bestemd zijn voor geoorloofd gebruik als vrouwelijke versiering zonder overdaad, of voor geoorloofd gebruik door mannen, zoals zilveren ringen, zijn niet zakaatplichtig, omdat ze niet bestemd zijn voor winst en in feite behoren tot de materialen die persoonlijk gebruikt worden, zoals kleding en meubilair, die bestemd zijn voor geoorloofd gebruik.

D. Jewelry held for lawful use as women's ornamentation without extravagance, or for lawful use by men, such a silver rings, is not zakatable, because it is not designated for profit and is in fact part of the materials used personally, like clothes and furniture, designated for lawful use.

E. Er is geen verschil in deze uitspraken, of het juridische eigendom van de sieraden in handen is van mannen of van vrouwen.

E. There is no difference in these rulings whether the legal ownership of the jewelry is in the hands of men or women.