Volgens de meerderheid van de geleerden is de reiziger [ibn al-Sabil] degene die onderweg is van de ene plaats naar de andere. Letterlijk betekent de term "zoon van de weg".

According to the majority of scholars, the wayfarer [ibn al Sabil] is the traveler on the way from one locale to another. Literally, the term means "son of the road".

Deze uitdrukkingsvorm ("zoon van de en-zo-een") is gebruikelijk in het Arabisch.1

This form of expression ("son of such-and-such") is common in Arabic.1

Al-Tabari geeft via Mujahid het volgende weer: "De reiziger heeft recht op armenbelasting (Zakah), zelfs als hij of zij rijk is, zolang hij of zij van zijn of haar vermogen is afgesneden." Ibn Zaid zegt: "De reiziger is de reiziger, rijk of arm, die zijn middelen om uit te geven is kwijtgeraakt of onderweg heeft uitgeput. Hem te helpen is verplicht."2

Al Tabari reports from Mujahid, "The wayfarer has a right to zakah even if rich, as long as he or she is cut off from his or her wealth. Ibn Zaid says, 'The wayfarer is the traveler, rich or poor, who has lost his means of expenditure or depleted them while on the road. Helping this person is obligatory.'"2

De Glorieuze Qur'an vermeldt de reiziger acht keer, in de context van het aanmoedigen van vriendelijkheid jegens hem of haar. In Makkaanse soera's zegt God: "en geef de verwant zijn recht, en de behoeftige en de reiziger, en wees niet verkwistend."3 "Geef dan de verwant zijn recht, en de behoeftige, en de reiziger; dat is het beste voor hen die het aangezicht van God begeren."4 In Madinese soera's bestemt God voor de reiziger een aandeel in het vermogen dat in de weg van God wordt besteed. God zegt: "Zij vragen u wat zij moeten besteden. Zeg: Wat gij van goed vermogen besteedt, besteed het voor God, en voor ouders, en verwanten, en wezen, en de behoeftigen, en de reiziger."5 God beveelt het goed doen jegens de reiziger aan in het vers: "En aanbid God, en stel niets naast Hem, en wees goed voor ouders en naaste verwanten, en wezen, en de behoeftigen, en de nabije buren, en de verre buren, en de naaste metgezel, en de reiziger, en wat uw rechterhand bezit."6 God geeft de reiziger ook een aandeel in het vijfde deel van de oorlogsbuit: "en weet dat wat gij als buit verwerft van iets, een vijfde daarvan voor God is, en voor de Gezant, en de naaste verwanten, en de wezen, en de behoeftige, en de reiziger."7 Ook geeft God de reiziger een aandeel in de fai': "Wat God als fai' aan Zijn Gezant geeft van de bewoners der dorpen, dat behoort aan God, en aan de Gezant, en aan de naaste verwanten, en de wezen, en de behoeftige en de reiziger, opdat het niet rondgaat onder de rijken onder u."8 Ten slotte geeft God de reiziger een aandeel in de zakah (armenbelasting) in het vers dat wij bestuderen. Bovendien behoort het helpen van de reiziger tot de daden van rechtschapenheid in het vers: "... En geeft van zijn bezit – ondanks zijn liefde daarvoor – aan de naaste verwanten, de wezen, de behoeftigen, de reiziger, de bedelaar, en voor het vrijkopen van slaven, en hij verricht het gebed en geeft de zakah (armenbelasting)."9

The Glorious Qur'an mentions the wayfarer eight times, in the context of encouraging kindness toward him or her. In Makkan suras , God says, "and give the kindred his right, and the needy and the wayfarer, and do not be wasteful."3 Then give the kindred their right, and the needy, and the wayfarer: that is best for those who desire the sake of God."4 In Madinan suras, God designates for the wayfarer a share of wealth spent in the way of God. God says, "They ask thee, what should they spend. Say: What you spend of good wealth, spend it for God, and parents, and kindred, and orphans, and the destitute, and the wayfarer."5 God ordains good doing to the wayfarer in the verse "And worship God, and do not associate anything in partnership with him, and be kind to parents and close relatives, and orphans, and the destitutes, and close neighbors, and far neighbors, and close companions, and the wayfarer, and he whom your right hand possesses."6 God also gives the wayfarer a share of the fifth taken from war booty: "and realize, that which you acquire as booty of anything , one fifth of it is for God, and the Messenger, and close relatives, and orphans, and the needy, and the wayfarer."7 Also God provides a share of the fai' to the wayfarer, saying "that which God gives as fai' from the people of the villages, it is for God, and the Messenger, and close relatives, and orphans, and the destitute and the wayfarer so that it may not circulate between the rich among you."8 Lastly, God gives a share of zakah to the wayfarer in the verse we are studying. Moreover, helping the wayfarer is among the deeds of righteousness in the verse"... And gives funds -- in spite of loving them -- to close relatives, orphans, the destitute, the wayfarer, the beggar, and in liberating slaves, and establishes prayer and gives zakah."9

De reden dat de reiziger in de Koran zoveel aandacht krijgt, is dat de islam het reizen om verschillende redenen aanmoedigt.

The reason for the attention given the wayfarer in the Qur'an is that Islam encourages travelling for several reasons.

A. Reizen voor werk en kansen. God zegt: "en trek door zijn [de aarde] wegen en eet van Zijn voorziening."10 "En anderen reizen over de aarde op zoek naar de gunsten van God, en anderen strijden op de weg van God."11 De Profeet ﷺ zei: "Reis, zodat je rijk wordt."12

A. Travelling for work and opportunity. God says, "and, walk in its [earth's] tracks and eat out of His sustenance."10 "And others travel on the earth seeking from the bounties of God and others fight in the way of God."11 The Prophet (p) said, "Travel so that you become rich."12.

B. Reizen om kennis te zoeken en na te denken over de tekenen van God in de wereld, en over Zijn gemeenschappen van dieren en mensen. God zegt: "Zeg: Trek over de aarde en zie hoe Hij de schepping begon."13 "Vóór jullie zijn er vele levenswijzen voorbijgegaan. Trek over de aarde en zie wat het einde was van hen die de Waarheid verwierpen."14

B. Travelling to seek knowledge and meditate on the signs of God in the world, and on His animal and human communities. God says, "Say: Walk on the earth and see how He started the creation."13 "Many were the ways of life that have passed away before you. Travel through the earth and see what was the end of those who rejected Truth."14

en dat zij niet door het land reizen, zodat hun harten (en verstand) zo wijsheid kunnen leren en hun oren zo kunnen leren horen?"15 De Boodschapper (p) zegt: "Wie een weg inslaat op zoek naar kennis, zal God voor hem een weg naar de Tuin doen gemakkelijk worden."16

and "Do they not travel through the land, so that their hearts (and minds) may thus learn wisdom and their ears may thus learn to hear?"15 The Messenger (p) says, "He who takes a path seeking knowledge, God will make easy for him a way to the Garden."16

En: "He who goes out in pursuit of knowledge is in the way of God until he returns." Dutch translation: "Wie erop uitgaat om kennis na te streven, bevindt zich op de weg van God totdat hij terugkeert."

Deze vorm van sociale verzekering is uniek voor de islam. In zijn sociale programma garandeert de islam niet alleen de voorziening van huisvesting, maar biedt hij ook bescherming tegen onvoorziene omstandigheden die mensen treffen die onderweg zijn. Om het volledige beeld van deze verzekering te krijgen, moet men in gedachten houden dat deze ontstond in een tijd waarin er geen hotels, restaurants of rustplaatsen voor reizigers waren. Gemotiveerd door dit idee om voor reizigers te zorgen, richtte 'Umar bin al-Khattab posten op de weg tussen Makkah en Madinah op om reizigers te helpen en vervoer te verzorgen voor degenen die dat nodig hadden tussen de oases. Ook richtte hij een voedselopslagplaats in voor degenen die onderweg en in de stad voedsel nodig hadden.24

This form of social insurance is unique to Islam. In its social program , Islam not only guarantees the provision of residence, but provides security from unforeseen conditions that affect people who are on the road. To get the complete picture of this insurance, one must remember that it came at a time when there were no hotels, restaurants, or rest areas for travellers. Motivated by this idea of taking care of wayfarers, 'Umar bin al Khattab established stations on the road between Makkah and Madinah to help travellers and provide transportation for those who need it between oases. He also established a food storage area for those who need food on the road, and in the city.24

'Umar bin 'Abd al Aziz vroeg al Zuhri hem een gedetailleerd overzicht te schrijven van hoe armenbelasting (Zakah) besteed moet worden, gebaseerd op zijn kennis van de overlevering van de Profeet ﷺ en de Vier Opvolgers. Onder andere schreef al Zuhri: "Het aandeel voor de reiziger moet verdeeld worden naar verhouding van de drukte op de weg, zodat wegen met een groot aantal voorbijgangers grotere delen van de opbrengst van de armenbelasting (Zakah) krijgen. Iedere reiziger die geen middelen heeft om verder te gaan of terug te keren, moet voorzien worden van voedsel totdat hij of zij het doel van de reis bereikt of thuis is. Er moeten verblijfplaatsen worden ingericht, en betrouwbare mensen moeten worden aangesteld om die te beheren, zodat iedere passerende reiziger voedsel, onderdak en voer voor zijn dier kan krijgen, totdat alle door u toegewezen middelen van de armenbelasting (Zakah) zijn uitgeput." Heeft de mensheid ooit zo'n niveau van zorg voor behoeftige mannen en vrouwen, waar zij ook zijn, gezien?

'Umar bin 'Abd al Aziz asked al Zuhri to write him a detailed outline of how to spend zakah, based on his knowledge of the tradition of the Prophet and the Four Successors. Among other things, al Zuhri wrote, "The share of the wayfarer must be divided in proportion to the density of traffic on the road so that roads with high number of people passing through are assigned bigger portions of zakah proceeds. Each traveller who has no means to continue, or go back, must be provided food until he or she achieves the purpose of his or her journey or reaches home. Places of shelter must be established, and trustworthy people assigned to manage them, so that any passing wayfarer can be provided food, shelter, and feed for his animal, until all the zakah funds you assign are depleted."25 Has humanity ever witnessed such a level of caring for needy men and women wherever they may be?

Juristen verschillen van mening over de vraag of de reiziger (ibn as-sabil) alleen de persoon is die onderweg is, of ook de persoon die thuis is maar van plan is een reis te beginnen. De meerderheid is van mening dat degene die wil gaan reizen geen reiziger is, om de volgende redenen:

Jurists differ on whether the wayfarer is only the person on the road or also the person who is at home but desires to begin a journey. The majority believes he who wants to start travelling is not a wayfarer, for the following reasons:

1. De term 'ibn al-sabil' betekent de reiziger en omvat niet degene die thuis is.

1. The term 'ibn al sabil" means the person on the road ad does not include one who is at home.

De reiziger is iemand die van zijn financiële middelen thuis is afgesneden. Iemand die nog niet is begonnen met reizen, is niet van zijn middelen afgesneden. Reizigers moeten worden geholpen totdat zij thuis zijn aangekomen, ongeacht hun financiële situatie thuis, terwijl iemand die thuis is en financiële hulp nodig heeft voor reizen of andere doeleinden, als arme kan worden gegeven, maar niet als reiziger.26

2. The wayfarer is a person who is cut off from his financial means at home. A person who has not yet started travelling is not cut off from his means. Wayfarers must be helped until they reach home, regardless of their financial status at home, while a person who is home and needs financial help for travelling or other purposes, may be given as a poor person, but not as a wayfarer.26

Al Shafi'i is van mening dat "reizigers" ook personen omvat die op reis willen gaan maar niet over voldoende middelen beschikken, op grond van het feit dat zij, net als de reiziger onderweg, hulp nodig hebben om te reizen.27

Al Shafi'i believes that "wayfarers "include persons who want to start a journey but do not have sufficient means, on the grounds that such need help to travel just like the person on the road.27

Naar mijn mening is de opvatting van de meerderheid de juistere. Armenbelasting (Zakah) mag niet worden besteed aan hen die een reis willen ondernemen. Toch kan de opvatting van al-Shafi'i van toepassing zijn indien de beoogde reis dient ter dienst van de moslimgemeenschap, zoals reizen om tot de islam op te roepen of op een wetenschappelijke missie. Het helpen van dergelijke potentiële reizigers kan ook onder de categorie "op de weg van God" vallen. Dit wordt ondersteund door het feit dat de reiziger in het vers dat wij bestuderen na de uitdrukking "op de weg van God" wordt genoemd en daaraan wordt toegevoegd.

De eerste voorwaarde is dat de reiziger onderweg behoeftig moet zijn, aangezien het doel van de armenbelasting (Zakah) is de reiziger te helpen thuis te komen. Heeft hij of zij middelen om thuis te komen, dan mag er geen betaling worden gedaan; heeft hij of zij die niet, dan wordt hem of haar gegeven, ongeacht zijn of haar rijkdom thuis, en zonder dat hij of zij verplicht is wat als armenbelasting (Zakah) is ontvangen terug te betalen.

The first condition is that the wayfarer must be in need when on the road, since the purpose of the zakah is to help the wayfarer reach home. If he or she has means of reaching home, no payment can be made, if not, the wayfarer is given regardless of his or her richness at home and without any need to return what is given as zakah.

Ten tweede moet de reis niet in ongehoorzaamheid aan God zijn. Deze uitsluiting betekent dat aan hen die reizen voor zondige doeleinden, of aan handelaars wier waren verboden zijn, geen armenbelasting (Zakah) mag worden gegeven, behalve wanneer het leven van de reiziger op het spel staat. Het redden van zijn of haar leven wordt dan volgens de sharia een must.29 Het doel van deze voorwaarde is uiteraard zich te onthouden van het helpen van wrongdoers. Reizen die geen ongehoorzaamheid aan God zijn, zijn van drie soorten:

Secondly, the journey must not be in disobedience to God. This exclusion means that those who journey for sinful purposes or traders whose commodities are forbidden must not be given zakah, except if the traveller's life is at stake. Saving his or her life then becomes a must in Shari'ah.29 The purpose of this condition is obviously to abstain from helping wrongdoers. Travelling which is not disobedience to God is of three kinds:

reizen om goede daden te verrichten of God te aanbidden, zoals de bedevaart, jihad en het zoeken naar kennis; reizen om wettige aardse redenen, zoals voor zaken of op zoek naar werk; en reizen voor vermaak en toerisme. Alleen het geven aan reizigers op vermaakreizen is onder geleerden omstreden,30 terwijl het geven aan reizigers op andere reizen eenstemmig geoorloofd is.

travelling to do good deeds or worship God, such as pilgrimage, jihad, and seeking knowledge; travelling for lawful earthly reasons, such as on business or in search of a job; and travelling for amusement and tourism. Only giving to wayfarers on amusement journies is disputed among jurists,30 while giving to wayfarers on other travels is unanimously lawful.

Sommige Malikieten en Shafi'ieten voegen een derde voorwaarde toe, namelijk dat de reiziger niet in staat mag zijn om geld te lenen om in zijn of haar behoeften te voorzien.

A. Reizigers moeten voorzien worden van hun benodigde voedsel en kleding, totdat zij thuis aankomen of een plaats bereiken waar zij over eigen middelen beschikken. Als de reiziger minder heeft dan wat nodig is, moet armenbelasting (Zakah) gegeven worden om de bestaande middelen aan te vullen totdat zij voldoende zijn.

A. Wayfarers must be given their sufficiency of food and clothing, until they reach home or a place where they have funds of their own. If the wayfarer has less than what is needed, zakah should be given to supplement the existing funds until they are sufficient.

B. Voor lange reizen moet ook een vervoersmiddel worden verschaft. Lange reizen zijn die waarbij het gebed verkort wordt, dat wil zeggen ongeveer tachtig kilometer [vijftig mijl]. Voor de reiziger mogen ritten worden gekocht of gehuurd, afhankelijk van de behoefte en de beschikbaarheid van armenbelasting (Zakah)-middelen.

B. For long journeys, a means of transportation must also be provided. Long journeys are those in which prayer is reduced, i.e. approximately eighty kilometers [fifty miles]. Rides may be purchased or rented for the wayfarer, depending on the need and the availability of zakah funds.

C. Alle noodzakelijke uitgaven moeten worden vergoed, en niet alleen de uitgaven die door het reizen worden veroorzaakt.

C. All needed expenses are to be given, and not only expenses caused by travelling.

D. Aan de reiziger wordt betaald, ongeacht of hij in staat is om te werken en inkomen te verwerven.

D. Payment is made to the wayfarer regardless of ability to work and earn.

E. Hulp wordt aan de reiziger verleend totdat hij of zij de bestemming bereikt, indien hij of zij daar zal verblijven of daar over toegankelijke middelen beschikt. Indien de reiziger van plan is enige zaken af te handelen en snel naar huis terug te keren, moet hem of haar verstrekt worden wat nodig is totdat hij of zij thuis is aangekomen.

E. Aid is provided to the wayfarer until his or her destination is reached, if he or she is to stay there or has accessible funds there. If the wayfarer intends to finish some business and return home quickly, he or she must be given what is needed until reaching home.

F. Wat betreft de kosten op de plaats van bestemming, beslissen de Shafi'ieten dat deze betaald moeten worden indien het verblijf daar minder dan vier dagen duurt, hetzelfde aantal dagen als bij het verkorten van het gebed vanwege reizen. Deze beperking geldt niet voor strijders op de weg van God, die gedurende de hele periode dat zij in grensposten verblijven worden voorzien, hoe lang die ook mag duren. Sommige geleerden zijn van mening dat reizigers gedurende de gehele periode dat zij op de plaats van bestemming verblijven van middelen moeten worden voorzien, ongeacht de lengte van die periode.

Sommige hedendaagse geleerden beweren dat er vandaag de dag geen reizigers meer zijn in de oorspronkelijke betekenis van het woord, vanwege de vervoers-, accommodatie- en bankvoorzieningen die het reizen gemakkelijk maken en iemands vermogen overal ter wereld toegankelijk maken. Dit wordt aangevoerd door wijlen Ahmad Mustafa al-Maraghi in zijn uitleg van de Koran.38 Ik ben het niet met hem eens, aangezien er vandaag de dag evenveel reizigers zijn als in het verleden:

Some contemporary scholars assert that today there are no more wayfarers in the original sense of the word, because of the transportation, accommodation, and banking facilities that make one's travelling easy and one's wealth accessible anywhere in the world. This is argued by the late Ahmad Mustafa al Maraghi in his explanation of the Qur'an.38 I beg to differ with him, since there are as many wayfarers today as there were in the past:

1. Sommige mensen kunnen rijk zijn, maar doen geen zaken met banken, zodat ze, wanneer ze ver van hun steden zijn, feitelijk losgekoppeld zijn van hun rijkdom. Zij steken mogelijk een woestijn over, ver van stedelijke centra.

1. Some people may be rich, but do not do business with banks, so that when they are away from their towns they are actually detached from their wealth. They may be crossing some desert far from urban centers.

2. Er zijn vluchtelingen die door agressors uit hun huizen en landen worden verdreven, of die vluchten voor dictatoriale regeringen. Zij kunnen voor een onbepaalde tijd buiten hun landen verblijven, zonder hun bezittingen te kunnen bereiken, die vaak door de regering in beslag worden genomen. Zo zijn er politieke vluchtelingen die asiel zoeken in andere landen dan hun eigen land.

2. There are refugees who are driven out of their homes and lands by aggressors or who flee from dictatorial governments. They may live for an undetermined period of time outside their countries, unable to reach their wealth which is often confiscated by the government. Like those are political refugees who seek asylum in countries other than their own.

3. Sommige Hanafitische rechtsgeleerden beschouwen personen die, hoewel zij in hun eigen steden wonen, geen toegang hebben tot hun vermogen, hetzij om politieke redenen, hetzij om economische redenen, zoals zakenlieden wier vermogen bestaat uit niet-inbaarbare leningen aan anderen.39 Deze rechtsgeleerden stellen dat zulke personen behandeld moeten worden als reizigers en armenbelasting (Zakah) moeten ontvangen.40