1.2 Yaduwar Musulunci a Duniya Baki Daya
1.2 The Universal Applicability of Islam
Shari'ah (dokar Musulunci) tana magana da maza da mata a matsayinsu na mutane, ba a matsayin mutanen da ke rayuwa a wani zamani ko wuri na musamman ba. Ko namiji ko mace yana rayuwa yanzu ko kuma shekara 100 daga yanzu, za su ci gaba da kasancewa da bukatu da dabi'u iri daya na asali, kamar bukatar ci da sha ko sha'awar haihuwa, kuma wadannan bukatu za su ci gaba da bukatar a biya su. Haka kuma, ba ta dauke mutum a matsayin mai aikin tattalin arziki ko zamantakewa kawai ba, sai dai a matsayin cikakkiyar halitta guda, inda kowane mutum yana da bukatu iri-iri, ko na zamantakewa, ko na tattalin arziki, ko na haihuwa, ko wasu. Musulunci ya bayar da hukunci na Allah (hukm) ga dukkan wadannan fannoni na rayuwa.
The Shari‘ah (Islamic law) addresses men and women as human beings, not as people living in a particular time or place. And whether a man or a woman is living now or in 100 years time, they would still have the same basic needs and instincts, such as the need to eat and drink or the desire to procreate, and these would still have to be satisfied. As well it does not regard humans as just economic or social beings, rather as an integrated whole, with each person having various needs, be they social, economic, procreational or otherwise. Islam has given a hukm (divine rule) for all of these different areas in life.