Ni sharti kwamba mali ya malipo (ya ujira) ijulikane kwa kuonekana kwa pande zote mbili au kwa maelezo yanayoondoa ujinga. Mtume ﷺ alisema:

It is a condition that the money of the hiring be known via mutual sight or description which removes ignorance. He (saw) said:

Thamani, hata hivyo, si sharti katika ujira, kama vile thamani isivyo sharti katika bei ya bidhaa iliyouzwa. Tofauti kati ya thamani na bei ni kwamba thamani ni kile kinachoendana na thamani ya kifedha ya kitu, na ni sawa nayo kulingana na kipimo cha wale wanaopima. Kwa upande wa bei, hii ni kile ambacho makubaliano ya pande mbili hufikiwa juu yake, iwe ni zaidi au pungufu (ya thamani hiyo). Si sharti kwamba ujira wa mfanyakazi uwe thamani ya kazi, kwa sababu thamani si mbadala katika kuajiri; hivyo inaruhusiwa ujira kuwa zaidi ya thamani ya kazi, na pia inaruhusiwa kuwa pungufu ya thamani ya kazi. Mtu akimwajiri mfanyakazi kwa ujira unaojulikana ili amchongee kipande cha dhahabu au fedha kwa umbo maalum, basi inaruhusiwa, kwa kuwa amekodiwa kwa kazi maalum, na usawa si sharti kati ya ujira na kile anachofanyia kazi katika fedha na dhahabu kwa uzito. Hii ni kwa sababu sharti la ujira ni kubadilishana kazi, si kubadilishana nyenzo ya kazi anayoifanya. Kila kinachofaa kuwa mbadala katika mauzo, kama fedha taslimu na mfano wake, kinafaa kuwa badal katika kuajiri; yaani, kila kinachofaa kuwa bei kinafaa kuwa ujira. Kwa upande wa kisichofaa kuwa bei katika mauzo, inaruhusiwa kuwa badal katika kuajiri. Kwa mfano, haifai kununua mnyama kwa malipo ya kukaa katika nyumba kwa mwaka mmoja, lakini ni halali kukodi bustani (kwa malipo) ya kukaa katika nyumba, kwa kuwa mauzo ni kubadilishana mali kwa mali, hivyo kubadilishana mali kwa manufaa hakuzingatiwi kuwa mauzo. Kinyume chake ni kuajiri, ambalo ni mkataba juu ya manufaa kwa malipo, na malipo haya si lazima yawe mali, bali yanaweza kuwa manufaa.