د هغه د امت لازوالی
5.30 The Immortality Of His Nation
په ډېرو روایاتو کې رسول الله ﷺ فرمایلي دي: «زما د امت له څو څخه به تل یوه ډله حق باندې غالبه وي، هغه څوک چې دوی ته مخالفت کوي هغوی ته به زیان ونه رسوي، تر دې چې د الله امر راشي.»336 دومره ډېرې ادیانې راغلې او تللې، خو هغه ﷺ په ډاډ سره څرګنده کړه چې د ټولو فساد او اخلاقي زوال سره سره، د اسلام حقیقي مؤمنان به پاتې شي.
In a multitude of reports, the Prophet صلى الله عليه وسلم declared, “There will never cease to be a group from my nation victorious upon the truth, unharmed by those who will oppose them, until Allah’s decree comes to pass.”336 So many religions have come and gone, and yet he صلى الله عليه وسلم boldly expressed that despite all the corruption and moral degradation, true believers in Islam will endure.
حتی که د اسلام د ساتلو په لاره کې ستونزې او سختۍ داسې وي لکه "د سوځندې ټکرې په ټینګولو" ته ورته، بیا هم داسې مسلمانان به تل شتون ولري څوک چې خپل دین د خپلې ژوند څخه ډیر ارزښت ورکوي. له همدې امله پیغمبر ﷺ په بل حدیث کې دوی داسې تشریح کړي چې "قیامت به نه راځي تر دې چې یو سړی د خپل ورور د قبر تر څنګه تېر شي او ووایي: "ای کاشکې زه د هغه په ځای وای."" ابن بطال (وفات ۱۰۵۷ ع) تشریح کوي چې دا به د خودکشۍ د فکر له امله نه وي، بلکې د هغه اندېښنې له امله وي چې خوارې شوې بدۍ او د دښمنانو زور به دوی د خپل دین له لاسه ورکولو ته اړ کړي.339
Even when the adversity involved in preserving Islam will be tantamount to “grasping onto a burning coal,”337 Muslims will always exist who value their faith over their lives, and hence the Prophet صلى الله عليه وسلم further described them in another hadith by saying, “The Hour will not commence until a man passes by the grave of his brother and says, ‘I wish I were in his place.’”338 Ibn Baṭṭ āl (d. 1057) explains that this will not be due to any suicidal ideation, but rather an anxiety that the prevalent evils and the strength of their adversaries may cost them their religion.339
336 البخاری، صحیح البخاری، 4:207 #3641؛ مسلم، صحیح مسلم، 3:1023 #1920۔
336 al-Bukhārī, Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, 4:207 #3641; Muslim, Ṣaḥīḥ Muslim, 3:1023 #1920.
[الترمذی، سنن الترمذی، ۴:۹۶ #۲۲۶۰]
337 al-Tirmidhī, Sunan al-Tirmidhī, 4:96 #2260.
البخاری، صحيح البخاری، ۹:۵۸ #۷۱۱۵؛ مسلم، صحيح مسلم، ۴:۲۲۳۱ #۱۵۷.
338 al-Bukhārī, Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, 9:58 #7115; Muslim, Ṣaḥīḥ Muslim, 4:2231 #157.
ابن حجر، فتح الباری، ۱۳:۷۵
339 Ibn Ḥajar, Fatḥ al-Bārī, 13:75.