بدر کی جنگ سے پہلی رات کے بارے میں، عمر بن الخطاب رضی الله عنه نے کہا: «رسول الله ﷺ نے ہمیں دکھایا کہ بدر کے وہ [دشمن] کہاں مارے جائیں گے۔ آپ ﷺ زمین پر کسی جگہ اپنا ہاتھ رکھتے اور فرماتے: "یہاں فلاں کل اللہ کے حکم سے مارا جائے گا، اور یہاں فلاں مارا جائے گا۔" قسم ہے اُس ذات کی جس نے انہیں حق کے ساتھ بھیجا، ان میں سے کوئی بھی اسی جگہ کے سوا کہیں نہ گرا جہاں رسول ﷺ کا ہاتھ لگا تھا۔»276

Regarding the night prior to the Battle of Badr, ‘Umar ibn al- Khaṭṭ āb  said, “The Prophet صلى الله عليه وسلم showed us where those [enemies] at Badr would die. He would place his hand somewhere on the ground and say, ‘This is where so-and-so will die tomorrow, by God’s will, and this is where so-and-so will die.’ I swear by the One who sent him with the Truth, none of them fell anywhere other than exactly where the Prophet’s hand had touched.”276

انس بن مالک روایت کوي چې د مؤته د جنګ په وخت کې، چې په اردن کې روان و، د الله رسول ﷺ د مدينې خلکو ته د زيد بن حارثه، جعفر بن ابي طالب او عبدالله بن رواحه د شهادت خبر وکړ. که څه هم دوی له مدينې ۶۰۰ ميله ليرې وو، پيغمبر ﷺ وفرمايل: «زيد بيرغ واخست او شهيد شو، بيا جعفر بيرغ واخست او شهيد شو، بيا ابن رواحه بيرغ واخست او شهيد شو.» انس بيانوي چې کله پيغمبر ﷺ دا خبره کوله، «د هغه سترګې اوښکې توي کولې.» هغه ﷺ وفرمايل: «بيا بيرغ د الله د توروونو له يوه تور (خالد بن وليد) واخست، او الله هغه ته بريا ورکړه.»۲۷۷ هغه لښکر په پای کې مدينې ته راستون شو، او د ليدونکو شاهدانو روايات د هغو خبرو سره په بشپړ ډول سم وو چې پيغمبر ﷺ بيان کړي وې.

Anas ibn Mālik  reported that, as the Battle of Mu’tah was taking place in Jordan, the Prophet صلى الله عليه وسلم informed the people in Madinah of the martyrdom of Zayd ibn Ḥārithah, Ja‘far ibn Abī Ṭālib, and ‘Abdullāh ibn Rawāḥah. Even though they were 600 miles away, the Prophet صلى الله عليه وسلم said, “Zayd took the flag (as commander) and was killed, then Ja‘far took the flag and was killed, then Ibn Rawāḥah took the flag and was killed.” Anas describes that as the Prophet صلى الله عليه وسلم was telling them this, “his eyes were shedding tears.” He صلى الله عليه وسلم continued, “Then the flag was taken by one of God’s swords (Khālid ibn al-Walīd), and Allah made him victorious.”277 That army eventually returned to Madinah, with eyewitness accounts that matched exactly what the Prophet صلى الله عليه وسلم had described.

ابو حمید الساعدي رضي الله عنه فرمایي: "کله چې مونږ تبوک ته ورسیدو، نو پیغمبر ﷺ وفرمایل: «په دې شپه به سخته باد وچلیږي، نو هیڅوک به ودرېږي نه، او څوک چې اوښ لري هغه به یې تړي.» مونږ خپل اوښان وتړل، بیا په شپه کې په حقیقت کې سخته باد وچلېد، او یو سړی پاڅید، نو په پایله کې هغه د «طيء» په نوم یوه غره ته وشړل شو."278

Abū Ḥumayd al-Sā‘idī  said, “When we reached Tabūk, the Prophet صلى الله عليه وسلم said, ‘There will be a strong wind tonight and so no one should stand and whoever has a camel should fasten it.’ We fastened our camels, and then a strong wind did in fact blow at night, and a man stood up and was consequently blown away to a mountain called Ṭay’.”278

سهل بن سعد روایت کوي چې کله پيغمبر ﷺ او د هغه صحابه د جنګ له ورځې وروسته کمپ ته راستانه شول، هغه د خلکو خبرې واوريدې چې يو سړي د زړورتيا ستاينه کوله، څوک چې د هر دښمن مخ کې ودرېد او هغه يې ماتاوه؛ «نن هيڅوک د هغه څخه نه دی وروسته پاتې شوی.» د حاضرينو د حيرانتيا سره، د الله رسول ﷺ وفرمايل: «بلکې هغه به په دوزخ کې وي.» يو سړي وويل: «زه به د هغه تعقيب وکړم،» او په هره موقع کې يې هغه ته نږدې پاتې شو. لږ وروسته دا سړی پيغمبر ﷺ ته راغى او وې ويل: «زه شاهدي ورکوم چې تاسو په حقيقت کې د الله رسول ﷺ ياست!» پيغمبر ﷺ وپوښتل: «دا ولې وايې؟» هغه وويل: «خلک حيران شول کله چې تاسو وفرمايل چې دا سړی به په دوزخ کې وي، نو زه د هغه تعقيب وکړ ترڅو چې هغه سخت زخمي شو او د مرګ په چټکولو يې غوښتل. هغه د خپلې توري دستګۍ ځمکې ته کېښوده او تېغه يې د سينې ترمنځ ودرېده، بيا يې ځان پرې وغورځاوه او وژل يې ځان.» دا لويه ګناه د پټې بې اخلاصۍ نښه وه چې نور خلک يې نه وو پوه شوي؛ الله رسول ﷺ وفرمايل: «يقيناً يو سړی کېداى شي د خلکو په ليدو سره د جنت د خلکو عملونه وکړي، په حقيقت کې بيا هغه د دوزخيانو څخه وي. او يو سړی کېداى شي د خلکو په ليدو سره د دوزخيانو عملونه وکړي، په حقيقت کې بيا هغه د جنتيانو څخه وي.»279

Sahl ibn Sa‘d  reports that as the Prophet صلى الله عليه وسلم and his Companions returned to camp after a day of battle, he overheard people celebrating the valor of a man “who vanquished every enemy that faced him; none outdid him today.” To the shock of those present, the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم said, “Rather, he will be in the Hellfire.” One man said, “I will shadow him,” and closely followed him at every turn. Soon thereafter, this man came to the Prophet صلى الله عليه وسلم and said, “I testify that you are indeed the Messenger of Allah!” He صلى الله عليه وسلم said, “Why [do you say] that?” He said, “The people were astounded when you said this man would be in the Hellfire, so I followed him until he was badly wounded and sought to hasten his death. He placed the handle of his sword on the ground and its tip between his chest, then leaned on it and killed himself.” Explaining that this mortal sin was an indicator of prior insincerity undetected by others, the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم said, “Certainly, a man may perform the deeds of the people of Paradise, in terms of what is apparent to the people, while in reality he is among the people of the Hellfire. And a man may perform the deeds of the people of the Hellfire, in terms of what is apparent to the people, while in reality he is among the people of Paradise.”279