12.6 د اقلیتي فقهې ضرورت؟
12.6 Need for a Minority Fiqh?
د هغو هېوادونو لپاره چې مسلمانان کې اقلیت دي، لکه شمالي امریکا، هند او اروپايي هېوادونه، د یوې فقه جوړول په ځینو اسلامي سازمانونو کې د وروستيو خبرو موضوع ده. د «اقلیتي فقه» د ملاتړ دلیلونه دوه ګونی دي. لومړی دا چې ویل کیږي زړې فتوې نور نه پلې کیږي او د اسلام د پلي کېدو لپاره په دې هېوادونو کې د نوې تفسیر ته اړتیا ده. دوهم دا چې مسلمانان په دې هېوادونو کې داسې ستونزې سره مخ دي چې پخوا هېڅکله نه وې، او د دې ستونزو حلونه باید په همدغو ځانګړو ستونزو پلي شي.
The development of a Fiqh tailored towards the Muslims of a country where Muslims are a minority like North America, India or the European countries has been of recent discussion in some Muslim organisations. The justification for “Minority Fiqh” is two fold. First, the argument is that the old Fatwas are no longer applicable and reinterpretations are necessary in order for Islam to be applicable to Muslims in these countries. Secondly, that Muslims in these countries face problems that never existed before, and the solutions to these problems have to be applicable to those specific problems that are faced by them.
ډاکټر طه جابر العلواني، چې د دې نوښتي میتودولوژۍ یو مشهور مدافع دی، فقه الأقلیات یا د اقلیتونو فقه داسې بیانوي: «...دا نظریه چې مسلمان فقیه باید عمومي اسلامي فقه د یوې ځانګړې ټولنې ځانګړو شرایطو سره وصل کړي، هغه ټولنه چې په ځانګړو حالاتو کې ژوند کوي، چیرې چې هغه څه چې د دوی لپاره مناسب دي، د نورو لپاره مناسب نه وي.»44 هغه داسې دوام ورکوي: «...فقیه باید نه یوازې د اسلامي علومو کې قوي بنسټ ولري، بلکې د هغې ټولنې پورې اړوند ټولنپیژندنې، اقتصاد، سیاست او نړیوالو اړیکو کې هم ښه پوه وي.» هغه ادعا کوي چې د فقه الأقلیات موخه داسې نه وه: «...د اسلام بیا جوړول، بلکې دا د میتودولوژیو یوه ټولګه ده چې ټاکي چې یو فقیه څنګه د دین په پراخوالي کې کار وکړي، ترڅو دا په ځانګړو شرایطو کې غوره پلي کړي.» د دې فلسفې او د هغې د دلیلونو په کتنې څرګندیږي چې دا لاره ځانګړی شرایط یا عمومي چاپیریال، چې ورسره مخ کیږي، د قانون جوړونې سرچینه ګرځوي. دا یوه بشپړه عملي لاره ده. په پایله کې دا د ځینو شرعي احکامو د پرېښودلو لامل شوې ده، په داسې حال کې چې دا احکام د قرآن کریم او سنت څخه په یقین سره ثابت شوي دي.