دا خبره ضروري ده چې قرآن تعریف شي، ځکه له همدې تعریف څخه به وپوهېږو چې څه شی د لمانځه په دوران کې لوستل جائز دي او څه شی نه دي. څه شی په حکم شرعي کې دلیل دی او څه شی دلیل نه دی؟ همدارنګه دا هم بیانوي چې څوک د هغه څه په انکار کولو سره کافر ګرځي او کوم انکار کفر نه جوړوي. نو کله چې موږ قرآن تعریفوو، مقصد هغه قرآن دی چې د فقه په توګه دلیل دی.

It is necessary to define the Qur‟an, from this definition we will know what is allowed to be read in prayer and what is not. What is a proof in Hukm Shara‟i and what is not? It also tells us what makes somebody a Kafir due to what he denies and what does not constitute disbelief. So when we define Qur‟an we mean the Qur‟an as evidence in Fiqh.

قرآن کلمه د "قرأ" له مادې څخه اخیستل شوې ده، چې د لغت له مخې معنا یې لوستل یا تلاوت کول دي. له همدې امله، قرآن په لغوي ډول د هغه کتاب معنا لري چې لوستل یا تلاوت شوی وي.

Qur‟an is derived from the word Qara‟a, which means to read or recite. Therefore, Qur‟an linguistically means the book that has been read or recited.

په اصطلاح کې قرآن د الله (جل جلاله) هغه معجز کلام دی چې محمد ﷺ ته په عربي ژبه نازل شوی او د تواتر په لاره موږ ته رسیدلی دی۔ د قرآن تلاوت عبادت (د عبادت عمل) ګڼل کېږي۔ د الله (جل جلاله) د کلام څخه مراد دا دی چې قرآن د الله (جل جلاله) ښکاره الفاظ دي۔ دا د محمد ﷺ ته همداسې نازل شوی چې اوس موجود دی۔ د "معجز" څخه مراد دا دی چې هېڅوک د هغه په شان کلام نشي راوړلی۔3

As a term, Qur‟an is Allah‟s (swt) miraculous speech revealed unto Muhammad (saw) in Arabic and transferred to us by the Tawatur method. The recitation of Qur‟an is considered as an „„Ibadah (act of worship). By Allah‟s (swt) speech it is meant that the Qur‟an is the exact words of Allah (swt). It was revealed to Muhammad (saw) as it exists today. By „miraculous‟ it is meant that no one can produce something similar to it.3

"په عربي کې" له هغې ژبې څخه مراد دی چې قرآن پرې نازل شوی، نه دا چې د هغه دایره یا افکار یوازې عربو پورې محدود دي، ځکه قرآن ټولو عربو او غیر عربو ته خطاب کوي. د قرآن قواعد عمومي دي او د یوې ټولنې، یوې ځانګړې سیمې یا یوه ځانګړي وخت پورې نه تړلي دي. ټول قرآن په بشپړه توګه عربي دی او په هغه کې کومه بله ژبه نشته. امام شافعي خپل "الرسالة" کتاب کې وایي: "قرآن دا ښیي چې د الله په کتاب کې داسې کومه برخه نشته چې په عربي ژبه نه وي. هغه څوک چې د قرآن کې د بهرنیو کلمو په اړه داسې نظر څرګند کړ، شاید ځینې خلک یې د هغه د اتوریتي په تقلید سره ومنل، او د دلیل خبره یې هغه او د هغه له مخالفینو ته پرېښوده. مګر یوازې تقلید سره دوی د خپل مکلفیت څخه غفلت وکړ؛ الله دوی او موږ وبخښي. خو شاید هغه څوک چې دا نظر یې ورکړ چې په قرآن کې داسې کلمې شته چې عربي ژبې ته تعلق نه لري، او نور خلک یې ومنل، مطلب یې دا و چې ځینې ځانګړي کلمې دي چې ځینو عربو ته نه دي معلومې." سربیره پردې، د قرآن د ځینو کلمو په اړه د عربو ناپوهي دا ثبوت نه دی چې قرآن کې بهرنۍ کلمې دي. بلکه دا هم امکان لري چې ځینو غیر عربو ځینې عربي کلمې زده کړې وي او بیا دا په خپله ژبه کې خپره شوې وي. په دې سبب د دوی ځینې کلمې کیدای شي د قرآن له کلمو سره سمون ولري، یا ممکن ځینې بهرنۍ کلمې عربي ژبې ته ننوتې وي. په دې ډول دا د عربي ژبې یوه برخه شوه، نو حتی که د هغې ریښه بهرنۍ وي، اوس نشي کېدای چې د بهرنۍ کلمې په توګه وګڼل شي، ځکه عربو دا د خپلې ژبې د یوې برخې په توګه کارولې.

The term “in Arabic” refers to the language of the Qur‟an, not to its scope or ideas because Qur‟an addresses all Arabs and non-Arabs. The rules of Qur‟an are universal and not restricted to one ethnic group or a specific area or time. All the Qu‟ran is completely in Arabic and contains no foreign tongue. Imam Shafi says in his Risala, “The Qu‟ran indicates that there is no portion in the Book of Allah that is not in the Arab tongue. He who expressed such an opinion [concerning foreign words in the Qu‟ran] may have found some [men] who accepted it by [sheer] submission (taqlid) to his authority, leaving the matter of proof up to him and to those who have disagreed with him. However, by mere submission they have neglected [their duty]; Allah forgive them and us. But, perhaps, he who expressed the opinion that there are in the Quran [words] which are not of the Arab tongue-and his opinion was accepted by others meant that there are certain particular [words] which are not understood by some Arabs.” Furthermore, the ignorance of the Arabs about some words of the Quran is not evidence that the Quran contains foreign words. Rather there is a possibility that some non-Arabs learned some Arabic words and then it became wide spread in their language. Because of this some of their words may correspond to some words mentioned in the Quran, or maybe some foreign words entered in the Arabic language. And hence it became part of the Arabic language itself and therefore cannot be considered a foreign word anymore as the Arabs used it as part of their language, even if its root is foreign.

قرآن کریم کی متعدد آیات اس بات کی طرف اشارہ کرتی ہیں کہ قرآن مکمل طور پر عربی زبان میں ہے، جیسے:

Many verses point that the Quran is completely in Arabic such as:

«په یقین سره موږ دا (قرآن) د عربي قرآن په توګه نازل کړی دی.» (تفسیر ترجمه: یوسف: ۲)

“Verily, We have sent it down as an Arabic Qur‟an.” (TMQ Yusuf: 2)

دا یو کتاب دی چې آیتونه یې په تفصیل سره بیان شوي دي — یو قرآن په عربي ژبه کې د هغو خلکو لپاره چې پوهیږي۔ (TMQ فصلت: ۳)

“A Book whereof the Verses are explained in detail - a Qur‟an in Arabic for people who know.” (TMQ Fussilat: 3)

«هغه قرآن چې عربي دی، په کې هیڅ کجي نشته، ښایي دوی پرهیزګاره شي.» (TMQ الزمر: ۲۹)

“An Arabic Quran with no crookedness in it, perchance they will be God fearing.” (TMQ Al-Zumar: 29)

همدغه شان مونږ دا (قرآن) د عربي زبان په دستور په توګه نازل کړی دی. (سورة الرعد: ۳۷)

“Thus We sent it down as an Arabic Law.” (TMQ Ar-Ra‟ad: 37)

«او همدا ډول مو تاسو ته (اې محمده ﷺ) قرآن په عربي ژبه وحي کړ.» (تفسیر طبري: شوری: ۷)

“And thus We have revealed unto you (O Muhammad [saw]) a Qur‟an (in Arabic).” (TMQ Shurah: 7)

بې‌شکه، مونږ دا (قرآن) عربي قرآن ګرځولی دی. (الزخرف: ۳)

“We verily, have made it a Qur‟an in Arabic.” (TMQ Zukhruf: 3)

د تواتر طریقې څخه مراد داسې یوه ډله یا خلک دي چې د دوی لپاره دروغ ویل یا د دروغ جوړولو لپاره سازش کول ناممکن وي او دا خبره یې موږ ته رسولې ده. قرآن کریم له یوې ټولې نسل څخه، نه یوازې له یوې ډلې څخه، خپلو وروستیو ته تر دې چې اوسني نسل ته ورسید، پرته له دې چې په دې لېږد کې هېڅ وقفه راغلې وي، موږ ته لېږدول شوی دی.

By Tawatur method it is meant that a group or people for whom it is impossible to lie or conspire to fabricate a lie conveyed it to us. The Qur‟an was transferred to us through an entire generation, not just by a group, to its successors, until it reached the present generation, without any interval in this transference.

په عربي ژبه د قرآن تلاوت، حتی که د معنا پوهه ونه لري، عبادت بلل کیږي. په دې برخه کې قرآن له حدیث څخه توپیر لري، ځکه حدیث د عبادت په توګه تلاوت نه شي کیدای. په هرصورت، د قرآن او حدیث د معنا په اړه فکر کول عبادت دی.

Reciting Qur‟an in Arabic by itself, without even comprehending its meaning is considered an „„Ibadah. In this regard, Qur‟an is different from Hadith, which cannot be recited as an act of „„Ibadah. However, thinking about the meanings of both the Qur‟an and Hadith is considered an „„Ibadah.