ابو حنیفه نعمان بن ثابت بن زوطی (۸۰ تا ۱۵۰ هجری / ۷۰۰ تا ۷۶۸ میلادی) د عبدالملک بن مروان د خلافت په وخت کې زیږېدلی و. امام ابو حنیفه د اموي واکمنۍ ۵۲ کاله ولیدل او د اموي لس خلفاوو خلافت ته یې کتنه وکړه، چې په کې عمر بن عبدالعزیز هم شامل و، چې هغه وخت واکمن و کله چې امام ۱۸ کلن و.

Abu Hanifah al Nu‟man ibn Thabit ibn Zuta (80-150 A.H. / 700-768 C.E.) was born during the Khilafah of Abdul Malik bin Marwan. Imam Abu Hanifah lived through 52 years of Umayyad rule and witnessed the Khilafah of ten Umayyad Khulafa including that of Umar bin Abdul Aziz who ruled when the Imam was 18 years of age.

هغه د عباسیانو د واکمنۍ ۱۸ کاله هم ولیدل، پدې کې د سفاح او منصور واکمني هم شامله ده. هغه پوه شو چې امویانو د خلافت باندې هیڅ حق نه درلود، خو هغه پر دوی بغاوت ونه کړ، ځکه چې دوی ته بیعت ورکړل شوی و. هغه د عباسیانو په وړاندې هم خبرې نه کولې؛ خو کله چې دوی د علي (رض) د اولادې پر خلکو ځورونه شروع کړل، نو هغه دې ته غږ پورته کړ. امام ابوحنیفه د "امام اعظم" لقب ترلاسه کړ. امام شافعي به ویل: "د فقه خلک د ابوحنیفه پر اساس دي."

He also saw 18 years of Abbasid rule, including that of Saffah and Mansoor. He realised that the Ummayyads had no claim on the Khilafah but he did not rebel against them since they were given the Bay‟ah. He also did not speak out against the Abbassids; however, he started doing so when they started harassing the descendants of Ali (ra). Imam Abu Hanifah earned the title of Imam „Aazam (the great Imam). Imam Shafi‟i used to say, “The people in Fiqh are dependent upon Abu Hanifah”.