سنت، په ژبپوهنه کې، یوه لاره یا یوه طریقه معنا لري. د فقهې د اصطلاح په توګه، «سنت» د اسلامي کلتور د مختلفو علمي څانګو لپاره مختلف معنیٰ لري.

Sunnah, linguistically, means a path or a way. As a juristic term “Sunnah” has different meanings to various disciplines of the Islamic culture.

• د حدیث علماؤ ته:

• To the Ulema of Hadith:

د سنت مراد هغه هرڅه دي چې د رسول الله ﷺ څخه روایت شوي وي، د هغه کړنې، ویناوې، هغه کارونه چې هغه په خاموشۍ سره تائید کړي وي، او ټول هغه روایات چې د هغه فزيکي صفات او اخلاق بیانوي.

Sunnah refers to all that is narrated from the Prophet (saw), his acts, his sayings, whatever he has tacitly approved, and all the reports that describe his physical attributes and character.

• د فقہ (اسلامي قانون پوهیدنې) علماؤ ته:

• To the Ulema of Fiqh (Jurisprudence):

سنت د مندوب یا نفلې کټګورۍ ته اشاره کوي. په دې معنا سنت د مندوب سره مترادف توکي کارول کېږي. د بېلګې په توګه، د فرضو لمونځونو سربېره نور نفل لمونځونه کول یا د رمضان پرته نورې ورځې روژه نیول مندوب یا نفلې دي.

Sunnah refers to the category of Mandub or Nafilah. In this sense, Sunnah is used synonymously with Mandub. As an example, praying extra prayers or fasting extra days other than in Ramadan is Mandub or Nafilah.

د اصول الفقه علماؤ ته:

• To the Ulema of Usul al-Fiqh:

سنت د شریعت یو بل سرچینه ده چې د قرآن کریم سره یوځای ده. نو د اصول الفقه په کارونه کې کېدای شي چې څوک ووایي چې د رمضان نه پرته نور ورځې روژه نیول د سنت څخه دي، چې دې څرګندوي چې سنت دې حکم ته تائید ورکړی دی.

Sunnah refers to another source of Shari‟ah along with the Qur‟an. Thus, in the usage of Usul al-Fiqh, one might say that fasting days other than in Ramadan is from Sunnah, denoting that the Sunnah has validated this ruling.

د اصول الفقہ میں سنت کے استعمال کو فقہ میں سنت کے استعمال کے ساتھ خلط ملط نہیں کرنا چاہیے۔ فقہ میں سنت کی اصطلاح نفلیہ یا مندوب کے مترادف ہے، یعنی وہ عمل جو مستحب ہو۔ جبکہ اصول الفقہ میں یہ احکام کے استنباط کا ایک ماخذ ہے، اور یہ حکمِ شرعی کی درج ذیل اقسام ثابت کرتی ہے:

The usage of Sunnah in Usul al-Fiqh should not be confused with the Sunnah in Fiqh. In Fiqh, the term Sunnah is synonymous to Nafilah or Mandub, meaning a recommended act. In Usul al-Fiqh, it is a source for extracting rulings, and it establishes the following types of Hukm Shar‟i:

• فرض: (فشض) مثلاً د لمانځنې (صلاة) طریقه له سنتو څخه ثابته ده، نه له قرآن کریم څخه. قرآن کریم د لمانځنې د ادا کولو امر کوي.

• Fard: (فشض ) For example, the method of praying the Salah is established from the Sunnah and not the Qur‟an. The Qur‟an issues the command to pray.

• حرام: (قشجَ ) د عید په ورځ روژه نیول حرام دي او دا د سنت څخه ثابته ده۔

• Haram: (قشجَ ) Fasting on the day of Eid is Haram and is established from the Sunnah.

• مندوب / سنت: (ذِٕٚخ/ع ٕس) د دوشنبې ورځ روژه نیول مندوب دي او د سنت څخه ثابته ده۔

• Mandub / Sunnah: ( ذِٕٚخ/ع ٕس ) Fasting on Monday is Mandub and is established from the Sunnah.

• مکروہ: (ِىشٖٚ) مسجد ته تللو مخکې لسون خوړل مکروه دي او دا د سنت څخه ثابت دي۔

• Makruh: (ِىشٖٚ ) Eating garlic before going to masjid is Makruh and is established from the Sunnah.

• مباح: (رِح) کله کله نبی ﷺ ناست یا ولاړ پاتې کیدو په حال کې اوبه څښلې.

• Mubah: (رِح ) At times the Prophet (saw) drank water while sitting or standing.